Кіріспе
Шотланд австралиялық ақын (1869–1963)
Уильям Генри Огилви (21 тамыз 1869 – 30 қаңтар 1963) – шотланд австралиялық әңгімешіл ақын, атшы, жакару және малшы. Ол қарапайым сөйлейтін, әдемі, орта бойлы, ақ сұңғары бар және қызыл бетті шотланд екендігімен сипатталды. Ол сондай-ақ Уилл Огилви, «Гленрован» және «Свингл Бар» деген псевдонимдермен, сондай-ақ WHO әріптерімен танылды. Огилви Банжо Патерсон (1864–1941) және Генри Лоусон (1867–1922) есімді австралиялық дала ақындарының үштігіне кірді. 1914 жылғы оқырмандардың дауыс беруі нәтижесінде ол Австралияның ең сүйікті он екі ақынының арасында жетінші орынды иеленді. «Австралияда «Аутбэк» дастанының шебері» деген атаққа ие болған Джордж, Букключ иелігіндегі Далкейт графының жерлерін өңдеді. Агнес, Каунпурдағы Үнді көтерілісіндегі жетім қыз, талантты пианист болды. Сегіз баланың ішінде – Зоя (1867 ж.т.), Джордж (1872 ж.т.), Винифред (1873 ж.т.), Том (1875 ж.т.), Эрик (1876 ж.т.), Кейт (1879 ж.т.) және Глэдис (1884 ж.т.) – Уильям жалғыз үйленді. Алайда, американдық ранчо өмірі австралиялық меншіктерге ұнаған жоқ. Австралия Огилвиді соңғы жылдарығы хат алмасу арқылы еске алды, соның ішінде мектеп оқушылары оған 70 жылдық мерекесімен құттықтады. 1918 жылы ол Шотландияның Селькиркшир аймағындағы Ашкирктегі «Кирклеа» пресвитериан шіркеу үйін алдымен жалға алды, содан кейін сатып алды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда 71 жастағы Огилви Селкирктегі ARP күзетшісінің міндетін атқарды. Ол 1963 жылы 93 жасқа толғанда қайтыс болғанға дейін Кирклеада тұруын жалғастырды, ал оның әйелі Мадж 1965 жылы қайтыс болды.
other people named William Ogilvie
William Henry Ogilvie (21 August 1869 – 30 January 1963) was a Scottish Australian narrative poet and horseman, jackaroo, and drover, and described as a quiet spoken handsome Scot of medium height, with a fair moustache and red complexion. He was also known as Will Ogilvie, by the pen names including 'Glenrowan' and the lesser 'Swingle Bar', and by his initials, WHO. Ogilvie was part of the trio of Australian bush poets, with Banjo Paterson (1864–1941) and Henry Lawson (1867–1922). A reader ballot in 1914 saw him placing seventh of Australia's twelve most favourite poets. Wearing the title of 'Universally acclaimed in Australia as a bush balladist of the "Outback"', George farmed the lands of the Earl of Dalkeith on the Buccleuch Estates. Agnes, an orphan of the Indian Mutiny at Cawnpore, was a gifted pianist. Of the eight children – Zoe (b. 1867), George (b. 1872), Winifred (b. 1873), Tom (b. 1875), Eric (b. 1876), Kate (b. 1879), and Gladys (b. 1884) – William was the only one to marry. American ranch life however held no attraction to that of Australian properties. Australia also remembered Ogilvie through continued correspondence over his later years, including school children wishing him a happy 70th birthday. In 1918 he first leased then bought the Presbyterian church manse 'Kirklea' at Ashkirk, Selkirkshire, Scotland. At the start of World War II Ogilvie, aged 71, undertook ARP warden duties in Selkirk. He continued to live in Kirklea until his death at 93 years of age in 1963, followed by his wife Madge in 1965.
Шотландия кезеңі
1901 жылы «SS Persic» кемесімен Австралиядан оралғаннан кейін, және 1908 жылы Америка Құрама Штаттарында екі жыл өткізген соң Огилви Шотландия мен Англия шекарасына жақын оңтүстікте «шекара ақыны» рөліне бекінді. «Whaup o' the rede» 1908 жылы жазылды, бұл сэр Уолтер Скотт (1771–1832) дәстүріндегі ұзақ өлең болды. Австралияда болғанда жазылған «Бомонт Уотер» поэмасында айтылған ауылға деген сүйіспеншілігін еске алып, 1909 жылы «Біз сүйетін жер» атты туындысын жариялады.
Көптеген шекаралық өлеңдерінде ауыл өмірі бейнеленген. Австралияға қой және қойшы иті туралы мақалалар жіберді. Огилви тек ақын ғана емес, сонымен қатар осы салалардағы білгір бақылаушы және техникалық сауаттылығын көрсетті, бұл «Ескі Кеп» туралы, әлемдік атыры бар шотланд колли чемпионына арналған «Өлген чемпионға» өлеңінде көрініс тапты. Ол Австралиядағы белгілі келпи маманы Тони Парсонспен осы тұқым туралы хат алмасты. Кейінірек Уиллдің суреттерінде көбінесе оның итінің бірі бейнеленген. 1961 жылға қарай, он алты томдық өлеңдер жинағы, екі үлкен жинақ, көптеген журналдар мен басқа да жариялымдар басылып шықты. Соңғы ақын «Солқыр және басқа өлеңдер» (1923; 8 бет) және «Анамың тәтесі және басқа өлеңдер» (1926; 8 бет) кітаптарын Эдинбургтағы Porpoise Press баспасынан шығарды. Уилл Огилвиді Австралиялық әскер қызметкері, офицер Уильям Хедли Блэр Огилвимен шатастыруға болмайды, ол да қателікпен Уильям Генри Огилви деп тізілген, бұл, әдетте, есімдерінің ұқсастығынан туған кеңсе қатесі болуы мүмкін. Огилви (13 сәуір 1880 – 12 желтоқсан 1901), Оңтүстік Австралиядағы Парксайд тұрғыны, Уолтер Огилви мен Энни Пасфилдтің (1846–) алты баласының бірі, Төртінші Императорлық Бушмендер контингентіне қосылды және Екінші Буер соғысы кезінде қызбадан қайтыс болды.