Кіріспе

Бар Ирландияның англикандық приматы Роберт Генри Александр Эймс, Барон Эймс, (27 сәуірде 1936 жылы туған) – англикандық епископ және өмір бойына теңдес, 1986 жылдан 2006 жылға дейін Бар Ирландияның приматы және Армағ архиепископы қызметін атқарған.

Ерте өмір және білім

1936 жылы методист пастырының ұлы ретінде дүниеге келген Эймс, өмірінің алғашқы жылдарын Ларн қаласында өткізді, кейін отбасы Белфастқа көшті. Ол Белфаст Корольдік академиясында және Белфаст методистік колледжінде (1947–1955 жж.) білім алғаннан кейін, Белфаст Король университетіне оқуға түсіп, 1960 жылы LL.B. (Жоғарғы екінші дәрежелі диплом) алып, 1963 жылы шіркеу құқығы және тарихы саласында Ph.D. дәрежесін қорғады. Король университетінде бакалавриат оқып жүрген кезінде оның философия лекторы болашақ рим-католик әріптесі Кахал Дэйли болды.

Министрлік

Ирландия шіркеуінде діни қызметке тағайындалу үшін заңгерлік оқудан бас тартқан Эймс 1960 жылы Дублиндегі Тринити колледжінің дінтану мектебінде үш жылдық курсқа түсті, бірақ бұл курсты "интеллектуалды тұрғыдан қанағаттандырмайтын" деп тапты. 1963 жылы Бангор шіркеуінің көмекші пасторы болып тағайындалды, үш жылдан кейін Белфасттағы Сент-Доротея шіркеуінің ректоры болды. Сол жылы, 1966 жылы, ол Кристин Дейлиге үйленді. Бэлфасттың шығысындағы Браниел және Тулликарнет аймағындағы Сент-Доротеяда қызмет еткен кезінде жастар арасында "кофе-бар миссиясын" дамытты, бірақ "Соғыс" осы жұмысты тоқтатты. Осы уақытта ол католик қызын, оның отбасының үйін өртеп жіберген лоялист топтан құтқарды. Корк деканы болу мүмкіндігінен бас тартты және 1974 жылы Шығыс Белфасттағы Данделадағы Сент-Марк шіркеуінің ректоры болып тағайындалды, бұл шіркеу С.С.Льюиспен тығыз туыстық байланысқа ие. 1975 жылдың 9 мамырында, 38 жасында Дерри және Рафо епархиясының епископы болып сайланды. Өзінің сондай жас католик әріптесі Эдвард Дейлиді 9 маусымда өзінің тұрғызу рәсіміне шақырды – бұл бұрын-соңды болмаған қадам болды. Эймс бес жылдан кейін, 1980 жылдың 30 мамырында Даун және Дромор епархиясына ауыстырылды. 23 сәуірде Даун және Дроморға сайланды, ал бұл сайлау 1980 жылдың 20 мамырында расталды. 1986 жылы ол Армағдың 14-ші архиепискобы және Ирландия шіркеуінің Риммен жарылғаннан бергі Бүкіл Ирландияның бас руханиятшысы болды. Бұл тағайындама басқа шіркеу басшыларының арасында қызығушылық тудырды.

Драмкрилер туралы дау

Драмкри шіркеуі, Портадаунға жақын орналасқан ауылдық приход, 1996 жылы маңызды саяси оқиғаның ортасы болды. Жыл сайынғы Оранжемендер шеруіне Драмкри приход шіркеуінде құлшылықтан кейін Ұлттық Гарваги жолы арқылы Портадаунның орталығына оралуға тыйым салынды. Бұл шешімді Корольдік Ольстер полициясының бас комиссары қабылдады, ал сол кезде кеңесші орган ғана болған Солтүстік Ирландия шерулер комиссиясының парадтарды тыйым салуға құқығы болмады. Бұл шешімнен кейін халық арасындағы тәртіпсіздік пен зорлық-зомбылық күшейді, келесі үш жаз бойы жағдай тұрақсыз болды, ал басқа шерулер алдымен полиция, кейін комиссия санкциясына іріктелді. Архиепископ Эймс, епархиялық епископ және азаматтық лидер ретінде, мәселені шешу жолын іздеуге белсенді түрде кірісті. Ирландия шіркеуінің ішінде теология мен саясаттағы әртүрлілігіне байланысты алаңдаушылық болды, себебі оның қауымдастықтарында оңтүстікте ұлтшылдар, ал солтүстікте одақтастар өкілдік етті. Эймс, Драмкридің пасторымен бірге, осы кең саяси және әлеуметтік дауды бастан кешіп, шиеленісті азайту үшін саяси көмекке жүгінді. Ирландия Республикасындағы кейбір епископтар Эймске шіркеуді жабуға шақырды. Олардың арасында кейін Дублин архиепискобы болған епископ Джон Нилл есімді тұлға да болды. Эймс бұған келіспеді, себебі бұл әрекет одан бетер тәртіпсіздікке және мүмкін қан төгіске әкелуі мүмкін деп ойлады. Эймс Драмкри дауын өзінің "жеке Голгофасы" деп сипаттады.

Англикандықтардың "қателіктерді шешушісі"

Кантерберий архиепископының «Арқалық және әйелдер епископтықта» комиссиясының төрағасы, 1988–89 жж. 1991 жылы Англикандық теологиялық және ілімдік комиссияның төрағасы. 2003–2004 жылдары Ламбет комиссиясының Арқалық жөніндегі төрағасы. Эймс көп жылдар бойы жалпы Англикан қауымындағы маңызды тұлға болды. 2003 жылы өзін «құдайлық оптимист» деп атаған Эймс Ламбет комиссиясының төрағасы болып тағайындалды, ол Англикан қауымының бірлігіне қатысты маңызды сын-қатерлерді зерттеді. Комиссия өзінің баяндамасын («Виндзор есебі») 2004 жылғы 18 қазанда жариялады.

Зейнетақы және мұрагерлік

2006 жылы Ирландия шіркеуінің Бас синодында ол 2006 жылдың 31 желтоқсанында зейнеткерлікке шығу ниетін жариялады. Шіркеу заңы оған 75 жасқа дейін бас діни қызметкер ретінде қызмет етуге мүмкіндік берді, бірақ ол 69 жасында, денсаулығы жақсы болғанда, қызметтен бас тартты. "The Irish Times" газетінде оның көп жылғы қоғамдық қызметі мен болашақ мұрасы туралы жазылған бір мақалада: "Жылы күлімдеудің артында темірдей жігерлі адам бар екенін көптеуі біледі" делінген. 2007 жылдың 10 қаңтарында Дублиндегі Әйіс-Патрик соборында бас қосқан Ирландия шіркеуінің 11 епископы Коннор епискобы Алан Харперді Эймстің орнын басушы етіп сайлады.

Солтүстік Ирландияның өткені жөніндегі консультативтік топ

2007 жылдың ортасында ол Денис Брэдлимен бірге Солтүстік Ирландиядағы өткен оқиғалар жөніндегі консультативтік топтың тең төрағасы болып тағайындалды. Бұл топ Солтүстік Ирландиядағы қақтығыстардың салдарымен қалай күресу керектігін, әсіресе қақтығыстардың құрбандары мен олардың туыстарына тигізген әсерін анықтауға бағытталған. 2008 жылдың басында топқа жақын дереккөздер қақтығыстарды ресми түрде "соғыс" деп тану мүмкіндігін ұсынды, бұл қылымыстық дауға себеп болды. Қауіпсіздік күштерінің құрбандарының туыстары мұның олардың жақындарының қақтығыстардың ең ауыр күндерінде жасаған құрбандықтарын артық көретінін айтты. Олардың туыстары көбінесе қызметтен тыс уақытта, өзін қорғау мүмкіндігі болмағанда атып тасталған; ал олардың қарсыластары соғыс қағидаларын сақтамаған. Соңғы ұсыныстардың көп бөлігі құрбандарға зейнетақы немесе жәрдемақы төлеу туралы ұсыныстарға байланысты тоқтап қалды. Топ 2009 жылдың қаңтар айында есебін жариялады.

Құрметтер мен марапаттар

Оксфорд университетінің таңдаулы уағыздаушысы, 1987 жыл. 1995 жылдың 25 тамызында Армаг графтығының Армаг бароны Еймс деп жарияланды (Премьер-министр Джон Мейджордың ұсынысы бойынша). Ол – тәуелсіз депутат. Құрметті докторлық дәрежелері: Заң докторы (LL.D.), Белфаст Король университеті, 1989 жыл; Заң докторы (LL.D.) құрметті атағымен Тринити колледжі, Дублин, 1992 жыл; Әдебиет докторы (D.Litt.) құрметті атағымен Гринвич Кембридж университеті, 1994 жыл; Діни докторы (D.D.) құрметті атағымен Кембридж университеті, 1994 жыл; Заң докторы (LL.D.) құрметті атағымен Ланкастер университеті, 1994 жыл; Діни докторы (D.D.) құрметті атағымен Абердин университеті, 1997 жыл; Діни докторы (D.D.) құрметті атағымен Эксетер университеті, 1999 жыл; Заң докторы (LL.D.) құрметті атағымен Ольстер университеті, 2002 жыл. Діни докторы (D.D.) құрметті атағымен Лондон университеті, 2008 жыл. Линкольн Иннінің құрметті мүшесі, Лондон, 1998 жыл. Кентербери архиепископының Англикан қауымына көрнекті қызметі үшін сыйлығы. Сыйлықты 2006 жылдың 16 қарашасында Армагтағы Әулие Патрик соборында арнайы қызмет кезінде Кентербери архиепискобы Роуэн Уильямс табыс етті. Марапатты табыстаған кезде архиепископ Уильямс былай деді: «Англикан қауымында ерекше қызметтерді мойындаудың әртүрлі жолдары бар. Ламбетте марапаттар беріледі, сондай-ақ Әулие Августин айбары бар. Бірақ кейде біреулерге бұл сыйлықтар толыққанды жеткіліксіз көрінеді. Десмонд Туту зейнеткерлікке шыққанда, сол кездегі Кентербери архиепискобы Англикан қауымына көрнекті қызметі үшін Кентербери архиепископының сыйлығын табалды. Бүгін мен осы сыйлықты екінші рет табыс етуге зор мәртебе сезінемін». Типперри халықаралық бейбітшілік сыйлығы, 2006 жыл (2007 жылдың сәуір айында Типперри халықаралық фестивалінде табыс етіледі). 2007 жылы ол Елизавета II-ден Ұлылық орденін алды; бұл эксклюзивті орден, мүшелері 24-ке ғана шектеледі, олар монархтың жеке сыйлығы ретінде оны алады және иеленушілеріне есімдерінен кейін «OM» постфиксін қоюға құқық береді. Ол 2023 жылғы тәж кигізу рәсімінде орденді ұсынды. 2007 жылы Армаг қаласының құрметті азаматы атанды.