Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық дін қызметкері және жазушы (1714–1758)
ағылшын дәрігері
English clergyman and writer (1714–1758)
the English physician
Джеймс Херви (26 ақпан 1714 – 25 желтоқсан 1758) – Англиялық дін қызметкері және жазушы.
James Hervey (26 February 1714 – 25 December 1758) was an English clergyman and writer.
Өмір
Ол Нортгемптонның жанындағы Хардингстонда дүниеге келді және Нортгемптон гимназиясында, содан кейін Оксфорд университетінің Линкольн колледжінде білім алды. Бұл жерде ол Джон Уэсли мен Оксфорд методистерінің ықпалына түсті, әсіресе ол Киелі клуб мүшесі болғандықтан. Бірақ, соңында, ол бұл адамдарға деген құрметін және олардың діни мақсаттарына деген ықыласын сақтап, толыққанды кальвинистік сенімге келді және Англикан шіркеуінде қалуға бекінді. 1737 жылы діни қызметкерлікке қабылданғаннан кейін, ол бірнеше шіркеулерде қызмет етті, ал 1752 жылы әкесінен Уэстон Фавелл және Коллингтри шіркеулерін мұраға алды. Ол денсаулығының мықты болмауына қарамастан, жақсы пастор және жазуға құштар болды.
He was born at Hardingstone, near Northampton, and was educated at the grammar school of Northampton, and at Lincoln College, Oxford. Here he came under the influence of John Wesley and the Oxford Methodists, especially since he was a member of the Holy Club. Ultimately, however, while retaining his regard for the men and his sympathy with their religious aims, he adopted a thoroughly Calvinistic creed, and resolved to remain in the Anglican Church. Having taken orders in 1737, he held several curacies, and in 1752 succeeded his father in the family livings of Weston Favell and Collingtree. He was never robust, but was a good parish priest and a zealous writer.
Шығармалары
Оның стилі көбінесе сөзді, әрі әсем әңгімелеуге бейім, бірақ ол табиғи сұлулықты сирек қадірлейтінін көрсетеді, ал оның адал діншілдігі оған көптеген достар әкелді. Оның ең алғашқы еңбегі – «Медитациялар мен ойлар», Роберт Бойлдің «Әр түрлі мәселелер бойынша ойлар» еңбегінен үлгі алған, он төрт жылдың ішінде сол сияқты көптеген басылымдардан өтті. «Терон мен Аспасио» немесе 1755 жылы жарық көрген, ең маңызды және қызықты тақырыптарға арналған хаттар сериясы, жақсы қабылданғанымен, тіпті кальвинистерден де сынға ұшырады, себебі ол антиномиандыққа ұрындыратын тенденцияларды қамтиды, ал Весли оған «Діндегі тұрақсыз пікірлерге қарсы сақтану» еңбегінде қарсы шықты. Ол қазіргі заманғы теологиялық дауларды (Мерроу дауын) Шотландиядан Англияға әкелді, сонымен қатар құтқарушы сенімнің мәніне қатысты Сандеманиан дауына себепкер болды. Оның еңбектерінің жаңа және толық жинағы, естеліктерімен бірге 1797 жылы жарық көрді. Сондай-ақ, Джеймс Гервидің хаттарының жинағын қараңыз, оған Томас Берчтің (1760 ж.) өмірбаяны мен өлімі туралы есебі қосылған.
His style is often bombastic, but he displays a rare appreciation of natural beauty, and his simple piety made him many friends. His earliest work, Meditations and Contemplations, said to have been modelled on Robert Boyle's Occasional Reflexions on various Subjects, within fourteen years passed through as many editions. Theron and Aspasio, or a series of Letters upon the most important and interesting Subjects, which appeared in 1755, and was equally well received, called forth some adverse criticism even from Calvinists, on account of tendencies which were considered to lead to antinomianism, and was strongly objected to by Wesley in his Preservative against unsettled Notions in Religion. Besides carrying into England the theological disputes to which the Marrow of Modern Divinity had given rise in Scotland (the Marrow controversy), it also led to what is known as the Sandemanian controversy as to the nature of saving faith. A new and complete edition of his Works, with a memoir, appeared in 1797. See also Collection of the Letters of James Hervey, to which is prefixed an account of his Life and Death, by Thomas Birch (1760).
Ықпал
Герви Уильям Блейк арқылы өнерге ұзақ әсер етті, ол оның жанкүйері болды. Блейк 1820-1825 жылдар аралығында Джеймс Гервидің «Қабірлер арасындағы толғаныстарынан» үзіндіні суреттеді. Герви Блейктің шығармаларында «төрт қабатты қақпаның» қасиетті сақшыларының бірі ретінде еске алынады, сондай-ақ оның Блейктің «Жолбарыс» поэмасына тигізген әсері де айтылады. Бұдан өзге, оның «Қабірлер арасындағы толғаныстары» атты туындысының қараңғы және кең ауқымды әуені (мысалы, «құлаған ескерткіштер мен тозып бара жатқан қабірлерге қарап туындаған қорқынышты ләззат») оны 18 ғасырдың «Қабірлер мектебі» ақындарының қатарына қосты, оның еңбегі 1764 жылғы Хорас Уолполдың «Отранто қамалына» және одан кейін готикалық әдебиеттің бүкіл жанрына, сондай-ақ осы жанрдың тудырған кейінгі романтизмге маңызды ықпал етті.
Hervey had a lasting impact on art through William Blake, who was an admirer of his. Blake painted Epitome of James Hervey's Meditations among the Tombs between 1820 and 1825. Hervey is also mentioned in Blake's work as one of the holy guards to the 'four fold gate', and his influence on Blake's poem The Tyger has also been noted. In addition to this, the sombre and sweeping tone of his Meditations Among The Tombs (for example, "the dreadful pleasure inspired by gazing at fallen monuments and mouldering tombs") has led to his being placed amongst the 18th century "Graveyard School" of poets, rendering his work an important influence on Horace Walpole's "The Castle of Otranto" of 1764 and consequently, the entire genre of Gothic literature and the later Romanticism which the genre fuelled.