Леофрик Мерсийский: Эрл, основатель монастырей и сподвижник королей
Leofric, Earl of Mercia
Леофрик, Мерсия графы: өмірі, әйелі Годива, Ковентри және Мач-Уэнлок монастырьларын құруы, Кнут патша кезіндегі билігі. Тарихы мен тегі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мерсия графы Леофрик (31 тамыз немесе 30 қыркүйек 1057 жылы қайтыс болды) – Мерсия графы. Ол Ковентри және Мач Вэнлок қалаларында монастырлар салды және Кнут патша мен оның ізбасарлары тұсында өте ықпалды граф болды. Леофрик Леди Годиваның күйеуі еді.
Earl of Mercia
Leofric (died 31 August or 30 September 1057) was an Earl of Mercia. He founded monasteries at Coventry and Much Wenlock and was a very powerful earl under King Cnut and his successors. Leofric was the husband of Lady Godiva.
Өмір
Леофрик – Леовиннің, Хвицке елдёрменінің ұлы болды. Кроуленд аббаттығының жылнамасына сәйкес, тарихшылар оның сенімділігіне жиі күмән келтіретін Нортман, Мерсия графы Эдрик Стреонаның қызметшісі (шаһбалы) болған. Жылнамада Нортманның Кнуттың бұйрығымен Эдрик және басқалармен бірге өлтірілгені де айтылады. Мерсия графы болғанға дейін, бұл шамамен 1032 жылға дейін болған, алайда 1040 жылы Харольд қайтыс болды, содан кейін оның орнын ағасы Хартакнут иеленді. Ол өзінің қысқа билігі кезінде ауыр салық салып, халықтың наразылығына түсті. Оның екі салық жинаушысы Уорстерде ашуланған жергілікті тұрғындар тарапынан өлтірілді. Бұл патшаны қатты ашуландырды, сондықтан 1041 жылы Леофрик пен басқа графтарға қаланы тонап, өртеп, айналасындағы жерді қиратуға бұйрық берді. Бұл бұйрық Леофриктің адалдығын сынаған болуы мүмкін, себебі Ворчестер – оның халқы Хвицкелердің соборлық қаласы еді. 1042 жылы Хартакнут күрт қайтыс болғаннан кейін, оның орнын жартылай бауыры Эдуард Исповедник иеленді. 1051 жылы Глостерде Годвин графтың қатері туғанда Леофрик Эдуардты адал қолдады. Леофрик және Нортумбрия графы Сивард Годвинге қарсы үлкен әскер жинады. Эдуардтың кеңесшілері оған соғыс салғанның қамы жоқ екенін айтты, себебі екі тарапта да дворяндардың маңызды өкілдері болар еді; соғыста көп адам қаза тапса, Англия жауларға тойтарыс бере алмайтын болар еді. Ақырында мәселе бейбіт жолмен шешілді; Леофриктің кеңесімен дауды шешу үшін Витенгемотқа жүгінуге шешім қабылданды, ал Леофриктің орнын оның ұлы Эльфгар иеленді.
Leofric was the son of Leofwine, Ealdorman of the Hwicce, Northman, according to the Chronicle of Crowland Abbey, the reliability of which is often doubted by historians, says he was a retainer (knight) of Eadric Streona, the Earl of Mercia. It adds that Northman was killed on Cnut's orders along with Eadric and others. Becoming Earl of Mercia, which occurred sometime before 1032, However, Harold died in 1040 and was then succeeded by his brother Harthacnut, who made himself unpopular by implementing heavy taxation during his short reign. Two of his tax collectors were killed at Worcester by angry locals. The king was so enraged by this that in 1041 he ordered Leofric and his other earls to plunder and burn the city, and lay waste to the surrounding area. This command must have tested Leofric's loyalty, since Worcester was the cathedral city of the Hwicce, his people. When Harthacnut suddenly died in 1042, he was succeeded by his half brother Edward the Confessor. Leofric loyally supported Edward when he came under threat at Gloucester, from Earl Godwin, in 1051. Leofric and Earl Siward of Northumbria gathered a great army to meet Godwin. Edward's advisors counseled him that battle would be folly, as there'd be important members of the nobility on both sides; the loss of these men, should many die in battle, would leave England open to its enemies. In the end the issue was resolved by less violent means; in accordance with Leofric's advice the settlement of the dispute was referred to the Witenagemot, Leofric was succeeded by his son Ælfgar as earl.
Діни шығармалар
Ерл Леофрик пен Годива діни орындарға жомарттығымен танымал болды. 1043 жылы ол Ковентриде бенедиктиндік монастырьға негіз салып, оны қаржыландырды. Джон Вурчестерлік былай деп хабарлайды: "Ол және оның әйелі, құдайға құлшылық ететін және әрдайым таза Марияны терең құрметтейтін асыл графиня Годифу, өз мүліктерінен сонда монастырь салып, оны жермен қамтамасыз етіп, түрлі әшекейлермен осыншалықты байытты, сол кезде Англиядағы ешбір монастырьда оның иелігіндегі алтын, күміс, асыл тастар мен құнды тастардың мөлшері болған жоқ." Сондай-ақ, ол Линкольнширдегі Стоу-Сент-Мэри шіркеуін де қаржыландырды. Олар Леоминстер, Честер, Мач Венлок және Эвешемдегі басқа монастырьлардың да меценаттары ретінде еске алынады. Тарихшылар Леофриктің мінез-құлқы туралы көп дауласады. Халық ауыз әңгімелерінде ол зор салық салған, сезімтал емес билеуші ретінде бейнеленсе, көптеген тарихшылар бұған қарсы шығып, мұны Леди Годива аңызының бір бөлігі деп санайды; олар оның күшті және беделді басшы болғанын айтады. Оның әскери қолбасшы ретіндегі беделі де көп пікірталас тудырады: кейбір тарихшылар Леофриктің осы жағынан әлсіз болғанын сенеді, ал басқалары оған "Уэльс халқының балғасы" деген лақап беруге дейін барады.
Earl Leofric and Godiva were noted for great generosity to religious houses. In 1043 he founded and endowed a Benedictine monastery at Coventry. John of Worcester tells us that "He and his wife, the noble Countess Godgifu, a worshipper of God and devout lover of St Mary ever virgin, built the monastery there from the foundations out of their own patrimony, and endowed it adequately with lands and made it so rich in various ornaments that in no monastery in England might be found the abundance of gold, silver, gems and precious stones that was at that time in its possession." and the endowment of the minster at Stow St Mary, Lincolnshire. They are commemorated as benefactors of other monasteries as well, at Leominster, Chester, Much Wenlock, and Evesham. Historians disagree extensively on the character of Leofric. Folklore tends to depict him as an unfeeling overlord who imposed over taxation, whereas many historians object to this, and consider it as part of the Lady Godiva myth; they suggest that he was a strong and respected leader. There is also great disagreement over his reputation as a military leader: some historians believe Leofric to have been weak in this respect, but others go as far as to give him the title 'Hammer of the Welsh'.
Визио Леофричи
Леофриктің өмірі туралы «Visio Leofrici» немесе «Леофриктің көруі» атты прозалық әңгіме көне ағылшын тілінде жазылған және Кембридж қаласындағы Corpus Christi College кітапханасының (CCCC) 367 нөмірінде сақталған қолжазбада кездеседі. Ол төрт эпизодқа бөлінген, олардың әрқайсысы Леофриктің керемет көріністерінің бірін суреттейді. Осы төрт эпизодтың соңғысы Осберттің Эдуард Танушының өмірі туралы баяндамасындағы Леофриктің көруі туралы айтылған оқиғаға ұқсас екендігіне назар аударылды.
A prose account of Leofric's life, entitled Visio Leofrici or the Vision of Leofric, was written in Old English, surviving in MS Corpus Christi College, Cambridge (CCCC) 367. It is split into four episodes, each of which depicts one of Leofric's miraculous visions. The last of these four has been noted for its similarities to the account of Leofric's vision in Osbert's later account of the life of Edward the Confessor.
Танымал мәдениетте
Экранда Леофрикті британдық үнсіз қысқа фильмде Рой Траверс (1928), "Ковентридің Леди Годивасы" фильмінде Джордж Надер (1955) және Би-би-си телесериалы "Hereward the Wake" (1965) дайындалысында Тони Стидман сомдады. Сонымен қатар, ол Би-би-си-дің "Соңғы патшалық" сериалындағы Адриан Бауэр ойнаған "Леофрик" кейіпкеріне де шабыт берген болуы мүмкін.
On screen, Leofric was portrayed by Roy Travers in the British silent short Lady Godiva (1928), George Nader in the film Lady Godiva of Coventry (1955), and Tony Steedman in the BBC TV series Hereward the Wake (1965). He also may have inspired the character "Leofric", played by Adrian Bower in the BBC series The Last Kingdom.