Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1382-1394 жылдар аралығында Англия королевасы
Queen of England from 1382 to 1394
Анна Богемиялық (11 мамыр 1366 – 7 маусым 1394), сондай-ақ Люксембург Аннасы ретінде де танымал, Ричард II патшаның бірінші әйелі ретінде Англия королевасы болды. Люксембург үйінің мүшесі, ол Киелі Рим империясының императоры және Богемия королі Карл IV пен Помераниялық Елизаветаның үлкен қызы еді. Оның 28 жасындағы өліміне себеп оба болды деп саналады.
Anne of Bohemia (11 May 1366 – 7 June 1394), also known as Anne of Luxembourg, was Queen of England as the first wife of King Richard II. A member of the House of Luxembourg, she was the eldest daughter of Charles IV, Holy Roman Emperor and King of Bohemia, and Elizabeth of Pomerania. Her death at the age of 28 was believed to have been caused by plague.
Ерте өмір
Аннаның төрт ағасы болған, оның ішінде Киелі Рим императоры Сигизмунд, және бір кіші қарындасы, Богемияның Маргарет, Нюрнберг графының әйелі. Оның әкесінің бұрынғы некелерінен бес жартылай бауыры болған, оның ішінде Богемияның Маргарет, Венгрия патшайымы. Ол негізінен Прага сарайында өсіп-өнді, және өмірінің көп бөлігін ағасы, Богемия королі Венцеслав IV-нің қамқорлығында өткізді.
Anne had four brothers, including the Holy Roman Emperor Sigismund, and one younger sister, Margaret of Bohemia, Burgravine of Nuremberg. She also had five half siblings from her father's previous marriages, including Margaret of Bohemia, Queen of Hungary. She was brought up mainly at Prague Castle, and spent much of her early life in the care of her brother, King Wenceslaus IV of Bohemia.
Англия патшайымы
Ричард II 1382 жылы Богемиялық Аннаға үйленді, бұл Папалықтағы Батыс Скизмасының (1378–1417) салдарынан екі қарсыласатын папаның пайда болуына әкелді. Эдуард Перройдың сөзіне сәйкес, Рим папасы Урбан VI Ричард пен Аннаның некесін өз мақсаты үшін одақ құруға тырысты, әсіресе француздықтар мен олардың қолдаған папасы Климентке қарсы күшін арттыру үшін. Аннаның әкесі сол кезде Еуропаның ең қуатты монархы болды, ол Еуропа халқының шамамен жартысын және аумағының көп бөлігін басқарды. Бұл неке оның ақсүйектері мен парламент мүшелерінің көпшілігінің қарсылығына қарамастан жасалды және негізінен Ричардтың кеңесшісі Майкл де ла Поульдің ықпалымен болды. Ричардқа Миланның иесі Бернабо Висконтидің қызы Катерина Висконти ұсынылған еді, ол өте мол күйеу ағасымен келер еді. Алайда, оның орнына Анна таңдалды. Ол өзімен бірге күйеу ағасын әкелмеді, ал Ричард оның қолы үшін Аннаның ағасы, Богемия королі Венцеслав IV-ке 20 000 флорин (қазіргі шамамен 4 000 000 фунт стерлинг) төледі, ол Ричардқа христиандық әлемді қайта біріктірудегі ортақ міндеттерін еске салды. Бұл неке дипломатиялық үлкен пайда әкелмеді – ағылшын саудагерлеріне Богемия және Киелі Рим империясының жерлерінде еркін сауда жасауға рұқсат берілді, бірақ бұл Франциямен соғыс нәтижесінде жасалған некелерден күтілетін пайдаға қарағанда аз болды. Келіссөздер 1380 жылға дейін аяқталмады, өйткені Ричардтың келіссөзшілер тобы Прагадан оралғанда кепілге алынды. Неке шарты 1381 жылдың мамырында қол қойылды. Томас Уолсингхэм оның келуімен байланысты жаман жомен туралы айтты; оның кемелері жағаға шыққаннан кейін бірден қирады. Дегенмен, Анна мен король Ричард II 1382 жылдың 20 қаңтарында Вестминстер аббаттығында үйленді. Бірақ лондондықтардың қабылдауы кейде жағымсыз болды. Анна мен Ричард алғаш кездескенде және үйленгенде 15 жаста болды. Дегенмен, бұл "екі нәзік жасөсперім" көп ұзамай махаббатқа берілді және "жылдар өте келе король оның жаңа әйеліне шынайы адал екенін дәлелдеді". Аннаның әкесі Карл IV-тің Прагадағы сарайы Халықаралық готика стилінің орталығы болды, сол кезде ол өркендеп дамыды, және оның келуі ағылшын өнеріне жаңа үлгілердің енгізілуімен сәйкес келді және оны ынталандырды. Қазір Мюнхенде сақталатын ханшайым Бланштің тәжі, Анна үшін Прагада немесе Парижде жасалған болуы мүмкін. Олар 12 жыл үйленді, бірақ балалары болмады. 1394 жылы Шин сарайында Аннаның обадан қайтыс болуы Ричард үшін үлкен қайғы болды. Ол осы қайғыға осылай төтеп беру үшін Анна қайтыс болған Шин сарайын бұзды. Тарихшылар оның кеңесі Ричардтың өмірінде оны жұмсартатын әсерге ие болғанын болжайды. Бұл Аннаның өлімінен кейінгі жылдары Ричардтың ақылсыз әрекеттерімен расталады, оның нәтижесінде ол тағынан бас тартыды. Ричард 1396 жылдың 31 қазанында алты жасар Изабелла Валуаға үйленді.
Richard II married Anne of Bohemia (1382) as a result of the Western Schism (1378–1417) in the Papacy that had resulted in two rival popes. According to Eduard Perroy, Pope Urban VI sanctioned the marriage between Richard and Anne in an attempt to create an alliance on his behalf, particularly so that he might be stronger against the French and their preferred pope, Clement. Anne's father was the most powerful monarch in Europe at the time, ruling over about half of Europe's population and territory. The marriage was contracted against the wishes of many members of his nobility and members of parliament, and occurred primarily at the instigation of Richard's advisor Michael de la Pole. Richard had been offered Caterina Visconti, one of the daughters of Bernabò Visconti, the Lord of Milan, who would have brought a great deal of money with her as a dowry. However, instead, Anne was chosen. She brought with her no dowry, and in return for her hand in marriage, Richard gave 20,000 florins (around £4,000,000 in today's value) in payments to her brother King Wenceslaus IV of Bohemia, who had written to Richard to stress their joint duty to reunite Christendom. There were few diplomatic benefits – although English merchants were now allowed to trade freely within both the Bohemian lands and the lands of the Holy Roman Empire, this was not much when compared to the usual diplomatic benefits from marriages made as a result of the war with France. Negotiations could not be completed until 1380 because Richard's negotiating team were held for ransom while returning from Prague. The marriage treaty was signed in May 1381. and Thomas Walsingham related a disastrous omen upon her arrival; her ships smashed to pieces as soon as she had disembarked. Nevertheless, Anne and King Richard II were married in Westminster Abbey on 20 January 1382. Still, the reception from Londoners was hostile at times. Anne and Richard were only 15 years old when they first met and married. Yet these "two wispy teenagers" soon fell into a loving relationship and "over the years the king proved truly devoted to his new wife". The court of Charles IV, Anne's father, based in Prague, was a centre of the International Gothic style, then at its height, and her arrival seems to have coincided with, and probably caused, new influences on English art. The Crown of Princess Blanche, now in Munich, may have been made for Anne, either in Prague or Paris. They were married for 12 years, but had no children. Anne's death from plague in 1394 at Sheen Manor was a devastating blow to Richard. He was so grief stricken that he demolished Sheen Manor, where she had died. Historians have speculated that her counsel had a moderating effect on Richard during her lifetime. This is supported by his unwise conduct in the years after Anne's death that lost him his throne. Richard married his second wife, the six year old Isabella of Valois, on 31 October 1396.
Есептеу
Аннеге бастапқыда жылнама жазушылар ұнамағанмен, уақыт өте келе оның халыққа танымалдығы артқан. Ол өте мейірімді адам болған және Англия халқының сүйіктісі еді; мысалы, ол халықтың мүддесі үшін "қорғауға" тырысқандығы, 1381 жылғы шаруалар көтерілісіне қатысушыларға кешірім сұрағандығы және көптеген басқа да кінәлілерге кешірім алғандығы үшін белгілі болды. Мысалы, 1389 жылы ол 14 жыл бұрын Вильгельм де Кантилупаны өлтірді деген айыппен сотталған адамға кешірім сұрады. Ол корольдің алдында бірнеше рет жоғары деңгейдегі шаралар қолданды. 1384 жылы Анна Лондонның бұрынғы мэрі Джон Нортгемптонның өмірін сақтап қалды; оның қарапайым жалбарынуы Ричард II-ні қылмыскерді өмір бойына түрмеге қамауға көндірді. Аннаның ең танымал шарасы 1392 жылы Ричард пен Лондонның татуласуында Лондон азаматтарының атынан жасаған араласуы болды. Королеваның рөлі Ричард Мейдстоунның "Ричард II-нің Лондон қаласымен татуласуы" еңбегінде мәңгіленді. Анна сондай-ақ 1388 жылғы Мейірімсіз Парламентте Ричард II-нің жас кезіндегі тәрбиешісі Саймон де Берлидің мүддесі үшін араласты. Лордтардың шағымдарына қарамастан, Берли өлім жазасына кесілді. Екінші жағынан, ол патшайымдардың көптеген дәстүрлі міндеттерін орындаған жоқ. Атап айтқанда, он екі жыл үйленгеніне қарамастан, ол бала тумады, және бұл оның епитафиясында көрсетілген, онда ол "жүкті әйелдерге" мейірімді болғаны айтылады. Ившемдік жылнамашы былай деді: "Бұл патшайым бала тумаса да, патшалықтың даңқы мен байлығына өз үлесін қосты деп есептелді. Оның өліміне жоғары және қарапайым халық терең қайғырды". Дегенмен, оның "Жақсы королева Анна" деген танымал бейнесі оның замандастарының көпшілігі үшін баласыздықтың маңызды еместігін көрсетеді.
Although Anne was originally disliked by the chroniclers, there is some evidence that she became more popular in time. She was a very kind person and popular with the people of England; for example, she was well known for her tireless attempts to "intercede" on behalf of the people, procuring pardons for participants in the Peasants' Revolt of 1381, and numerous other pardons for wrongdoers. In 1389, for example, she sought a pardon for a man who had been indicted for the murder of William de Cantilupe 14 years previously. She also made several high profile intercessions in front of the king. Anne saved the life of John Northampton, a former mayor of London, in 1384; her humble begging convinced Richard II to merely commit the offender to lifelong imprisonment. Anne's most famous act of intercession was on behalf of the citizens of London in the ceremonial reconciliation of Richard and London in 1392. The queen's role has been memorialized in Richard Maidstone's Reconciliation of Richard II with the City of London. Anne also interceded on behalf of Simon de Burley, Richard II's former tutor during his minority, in the 1388 Merciless Parliament. Despite her pleas to the Lords Appellant, Burley was executed. On the other hand, she never fulfilled many traditional duties of queens. In particular, she did not bear children, despite twelve years of marriage, and this is perhaps emphasised in her epitaph, whereby she is mentioned as having been kind to "pregnant women". The Evesham chronicler said, "this queen, although she did not bear children, was still held to have contributed to the glory and wealth of the realm, as far as she was able. Noble and common people suffered greatly at her death". Nevertheless, her popular legacy as "Good Queen Anne" suggests that this lack of children was unimportant to many contemporaries.
Мұра
Анна күйеуінің қасына Вестминстер аббаттығында жерленген. 1395 жылы Ричард өзіне және Аннаға ескерткіш орнату туралы келісімшарт жасады. Бұл жаңашылдық болды, алғаш рет ағылшын корольдік бейіті үшін екі қабірлік құрылысқа тапсырыс берілді. Пурбек мәрмәрінен жасалған негіз үшін келісімшарттар екі лондондық тас қалаушы Генри Йевел және Стивен Лотемен, ал толық мөлшердегі екі мүсін үшін Николас Брокер және Годфри Престпен, екеуі де Лондонның мыс шеберлерімен бекітілді. Қазір жоғалған суреттер екі шеберлерге де ұсынылды. Мыс шеберлерімен жасалған келісімшартта мүсіндер алтын жалатылған мыстан және латуннан жасалып, шатырлардың астына қойылуы керек еді. Олар тәж киіп, оң қолдарын біріктіріп, сол қолдарында скипетр ұстауы тиіс еді. Олардың бірлескен қабірлік құрылысы бүгінде зақымдалған, ал мүсіндердің қолдары сынған. Оның қабіріндегі жазуда ол "кейпі көркем, жүзі жұмсақ және әдемі" деп сипатталған. 1871 жылы оның қабірі ашылғанда, оның көптеген сүйектері сандықтың қабырғасындағы тесік арқылы ұрланғаны анықталды. Богемиялық Анна орта ғасырдағы әйелдер арасында қысқа ерінді атты кең таратты. Ол сонымен қатар Англиядағы көліктердің дизайнына әсер етті, өйткені ол болашақ күйеуі Ричардпен кездесу үшін, болжам бойынша, Кочс (Мажарстан) қаласынан келген каретамен келді (Кочс атауы ағылшын тіліндегі "coach" сөзінің пайда болуына себеп болды деп есептеледі). Ол сондай-ақ 14 ғасырдың соңында ағылшын әйелдері арасында мүйізді, богемиялық стильдегі бас киімді сәнге айналдырды.
Anne is buried in Westminster Abbey beside her husband. In 1395, Richard sealed contracts for a monument for himself and for Anne. This was an innovation, the first time a double tomb was ordered for an English royal burial. Contracts for the base of Purbeck marble were sealed with two London masons, Henry Yevele and Stephen Lote, and for the two life size effigies with Nicholas Broker and Godfrey Prest, both coppersmiths of London. Designs, now lost, were supplied to both sets of craftsmen. The coppersmiths' contract stipulated that the effigies were to be made of gilded copper and latten and to lie under canopies. They were to be crowned, their right hands were to be joined, and they were to hold sceptres in their left hands. Their joint tomb is now damaged, and the hands of the effigies are chipped off. The inscription on her tomb describes her as "beauteous in body and her face was gentle and pretty." When her tomb was opened in 1871, it was discovered that many of her bones had been stolen via a hole in the side of the casket. Anne of Bohemia is known to have made the sidesaddle more popular to ladies of the Middle Ages. She also influenced the design of carts in England when she arrived in a carriage, presumably from Kocs, Hungary, to meet her future husband Richard (the name of Kocs is considered to have given rise to the English word coach). She also made the horned, Bohemian style headdress the fashion for Englishwomen in the late 14th century.
Театр
Ол Гордон Дэвиот жазған "Ричард Бордо" (1932) пьесасының негізгі кейіпкерлерінің бірі. Пьеса Англияның Ричард II-сінің тарихын романтикалық стильде баяндайды, Ричард пен Богемиялық Анна арасындағы қарым-қатынасқа ерекше мән береді. Бұл пьеса 1933 жылы үлкен сәттілікке ие болды, Вест-Эндте бір жылдан астам уақыт қойылды және режиссер Джон Гилгудты және бас рөлдегі ойнаған актерді танымал жұлдыздарға айналдыруға ықпал етті. Анна Энтони Мингелланың "Екі тақтай және құмарлық" (1983) пьесасында да пайда болады, онда ол күйеуі және жақын досы Роберт де Вермен бірге Йорк қаласындағы Корпус Кристи мистириялық спектакльдеріне қатысады.
She is one of the main characters in the play Richard of Bordeaux (1932) written by Gordon Daviot. The play tells the story of Richard II of England in a romantic fashion, emphasizing the relationship between Richard and Anne of Bohemia. The play was a major hit in 1933, ran for over a year in the West End, playing a significant role in turning its director and leading man John Gielgud into a major star. Anne also appears in Two Planks and a Passion (1983) by Anthony Minghella, in which she accompanies her husband and their close friend Robert de Vere in attending the York Corpus Christi mystery plays.
Фильм
Оны Гвен Ффранкон Дэвис 1938 жылы "Ричард Бордо" пьесасының теледидарлық қойылымында ойнады. Ричард II рөлін Эндрю Осборн сомдады. Көшірмесінің ешқайсысы сақталған жоқ. Оны 1947 жылы "Ричард Бордо" пьесасының теледидарлық қойылымында Джойс Херон ойнады. Ричард II рөлін Эндрю Осборн сомдады. Көшірмесінің ешқайсысы сақталған жоқ.
She was played by Gwen Ffrangcon Davies in a 1938 TV adaptation of the play Richard of Bordeaux. Richard II was played by Andrew Osborn. No copy has survived. She was played by Joyce Heron in a 1947 TV adaptation of the play Richard of Bordeaux. Richard II was played by Andrew Osborn. No copy has survived.