Спе́йсер против Рэндалла: Конституциялық құқық және адалдық серттері
Speiser v. Randall
Сот ісі Speiser v. Randall (1958) АҚШ Конституциясының бірінші түзетуін, Калифорния штатының адалдық серттеуін және ветерандарға салық жеңілдіктерін қарастырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Speiser v. Randall, 357 U.S. 513 (1958) – АҚШ Жоғарғы Сотының Калифорния штатының ACLU адвокаты, Екінші дүниежүзілік соғысының ардагері Лоренс Спейзерге салық жеңілдігін бермей тастауына қатысты іс. Бұл бас тарту себебі, ол 1954 жылы қабылданған Калифорния заңымен талап етілген адалдыққа ант беруден бас тартқан болатын. Сот, төменгі сот шешімін кері қайтарып, адалдыққа ант беру талабы апелляциялық шағымданушылардың Бірінші поправкадағы құқықтарын бұзады деген шешім қабылдады.
Speiser v. Randall, 357 U. S. 513 (1958), was a U. S. Supreme Court case addressing the State of California's refusal to grant to ACLU lawyer Lawrence Speiser, a veteran of World War II, a tax exemption because that person refused to sign a loyalty oath as required by a California law enacted in 1954. The court reversed a lower court ruling that the loyalty oath provision did not violate the appellants' First Amendment rights.
Фактілер
Калифорния штаты бірқатар салық жеңілдіктерін бекітті, олардың бірі – Екінші дүниежүзілік соғыс ардагерлері үшін мүлік салығынан босату еді. Бұл жеңілдікті алуға ниеттенген әрбір адам стандартты нысанды толтырып, жергілікті салық бағалаушысына ұсынуы тиіс еді. 1954 жылы нысан қайта қаралып, адалдық серті қосылды, оған үміткер қол қоюға міндетті болды: «Мен АҚШ немесе Калифорния штаты үкіметін күш қолдану, зорлық-зомбылық немесе басқа да заңсыз жолдармен құлатуға қолдау көрсетпеймін, сондай-ақ жаушылық жағдайында АҚШ-қа қарсы шетелдік үкіметті де қолдамаймын». Апелляциялық шағымданушылар серт беруден бас тартып, салық жеңілдігін алу үшін серт талап ету конституцияға қайшы деп мәлімдеді. Бағалаушылар апелляциялық шағымданушылар қол қою арқылы серт беруден бас тартқандықтан ғана жеңілдіктен бас тартты. Бағалаушылар өздерінің шешімін Калифорния Конституциясының XX, 19-бабына негіздеді, ол 1952 жылы өткен жалпы сайлауда қабылданды және адалдық сертінің мәтінімен ұқсас тілді қамтиды.
The State of California allowed a number of tax exemptions one of which was an exemption of property tax for veterans of World War II. Anyone desiring to claim the exemption was required to complete a standard form of application and submit the form with the local tax assessor. In 1954, the form was revised to add a loyalty oath, which the applicant had to sign: "I do not advocate the overthrow of the Government of the United States or of the State of California by force or violence or other unlawful means, nor advocate the support of a foreign government against the United States in event of hostilities." The appellants refused to sign the oath and contended the condition of requiring the oath to obtain a tax exemption was unconstitutional. The assessors denied the exemption solely because the appellants had refused to execute the oath by signature. The assessors based their reasoning on Article XX, 19, of the California Constitution, adopted in a general election in 1952, which includes language similar to the text of the loyalty oath.
Төменгі соттар
Апелляциялық шағымданушылар салықтан босату – бұл артықшылық екенін, демек одан бас тарту сөз бостандығын шектемейді деп мәлімдеді. Калифорнияның төменгі соты мұнымен келіспеді және мемлекет тарапынан берілген артықшылықтарға қойылатын талаптардың негізді болуы керек екенін мойындады. Бірақ, Калифорния Жоғарғы Соты конституциялық түзетуді тек Калифорнияның қылмыстық синдикализм заңына (Калифорнияның 1919 жылғы заңы, 188-тарау) немесе Федералдық Смит заңына (18 U.S.C. 2385) сәйкес қылмыстық жазаға тартылуы мүмкін талапкерлерге салықтан босатуды жоққа шығару ретінде түсіндірді.
The appellees argued that a tax exemption is a privilege and so its denial did not infringe on free speech. The lower California courts did not agree and recognize that conditions imposed on privileges provided by the state had to be reasonable. However, the Supreme Court of California construed the constitutional amendment to deny the tax exemption only to claimants who may be criminally punished under the California Criminal Syndicalism Act (California Statute 1919, c. 188) or the Federal Smith Act (18 U. S. C. 2385).
Шешім
АҚШ Жоғарғы Соты қарау барысында мынадай негізгі сұрақ қойды: адалдық серт арқылы Калифорния штаты салық жеңілдігін алуға үміткердің көрсетілген қылмыстық құқық бұзушылықтарға қатысы бар-жоғын анықтау үшін әділ тәсіл таңдады ма? Яғни, егер үміткер қылмыстық әрекеттерге қатысқан болса, салық жеңілдігінен бас тартудың себебі түсінікті болғанымен, штат осы қылмыстық әрекеттерді дәлелдейтін механизмді құрды ма? Сот шешімі бойынша, штат үміткерден мемлекеттік төңкерісті қолдамайтынын, демек қолданыстағы заңдар бойынша қылмыскер емес екенін көрсетуді талап етеді. Осылайша, салық жеңілдігі алу үшін адалдық серт беру талабы конституцияға қайшы келеді. Қылмыстық іс бойынша кінәні дәлелдеу міндеті жеке азамат емес, мемлекетке жүктеледі. Бұрынғы басқа да істерде Жоғарғы Сот адалдық серт беру талаптарының конституциялық екенін растаған, бірақ бұл мемлекеттік қызметкерлерге, емес жеке азаматтарға қатысты болған.
The US Supreme Court in its review asked a more basic question: with the loyalty oath, has California chosen a fair method to determine whether a tax exemption claimant is in fact someone to whom the criminal acts specified applies. In other words, though it is reasonable to deny a claimant a tax exemption if the claimant is involved in a criminal behavior, has the state arrived at a mechanism that demonstrates the criminal behavior? The court ruled that because the state requires the claimant to show they are not advocating state overthrow and hence are not criminals within the applicable laws, the loyalty oath requirement to obtain the tax exemption is unconstitutional. The burden of proof for a criminal action rests on the state and not on the individual private citizen. In other cases, the Supreme Court has upheld the constitutionality of loyalty oaths requirements but those involved public officials and not private citizens.