Кіріспе

Мичиган штатындағы Дженеси округінде орналасқан штатаралық тас жол, АҚШ.

I-69 тас жолымен төрт деңгейлі торапқа ұласатын жердің оңтүстігінде, осы тораптың солтүстігінде тас жол Флинт қаласының шығыс жағынан өтіп, солтүстік-батысқа қарай бағыт алады. Мичиган университетінің – Флинт кампусының жанында I-475 өзенге параллель бағытта жүріп, кейін өнеркәсіптік аймаққа жақын жерде Флинт өзенін кесіп өтеді. Өзеннің солтүстік-батыс жағында Стюарт даңғылы мен M-54 (Дорт тас жолы) кіреберістерімен алмасу кешені орналасқан. I-475 солтүстік және солтүстік-батыс бағытта Карпентер жолының солтүстігіне қарай жүреді, содан кейін тас жол Флинт қаласынан шығып, Дженеси елді мекеніне кіреді. Штатаралық тас жол Сагинау көшесіне қосылар алдында Моунт Моррис елді мекеніне бұрылады. I-475, I-75 және АҚШ 23 тас жолының (US 23) 125-ші шығу орындағы толық алмасуға дейін Клио жолы үшін тағы бір алмасу бар. I-475 штатаралық тас жолы ретінде елдің экономикасы, қорғанысы және көлік инфрақұрылымы үшін маңызды жолдар желісі болып табылатын Ұлттық тас жолдар жүйесіне енгізілген.

Тарих

I 475 дәлізінде тас жол салу 1950 жылдары ұсынылды. 1955 жылғы Ұлттық мемлекетаралық тас жолдар жүйесінің жалпы орналасу жоспары, болашақта Мемлекетаралық тас жолдар жүйесіне айналатын бастапқы ұсыныс, Флинт аймағындағы және оның төңірегіндегі жоспарланған тас жолдарды, соның ішінде қала орталығының жанындағы айналма жолды қамтыды. 1957 жылы Мемлекетаралық тас жолдар жүйесінің бір бөлігі ретінде тағайындалған I 475 құрылысы федералды үкіметтен қаржыландырылды. I 475 жолы 1970 жылдардың басында алғаш рет қозғалысқа ашылды. Алғашқы бөлігі I 75/US 10 және M 21/M 78 арасында солтүстікке қарай салынды. Екінші бөлігі I 75/US 10/US 23-тен қаланың солтүстік жағындағы Business M 54 (Bus M 54) дейін салынды. Бұл екі бөлік 1973 жылдың 9 қарашасы мен 1974 жылдың 26 қыркүйегінде ашылды.

Ескерткіш тас жолдарының атаулары

I 475 тарихында екі түрлі ескеретін тас жол атауын алған, олар – «Буик тас жолы» және «UAW тас жолы». Дэвид Данбар Бьюик – Шотландияда туған иммигрант, 1856–1857 жылдары екі жасында ата-анасымен бірге Детройтке көшіп келді. Әкесі 1860 жылы қайтыс болғаннан кейін отбасының кірісін арттыру үшін мектепті тастады. 1880-жылдары ол Детройт аймағында сантехникамен айналысып, арзан ақ ванна жасауға арналған жаңа технология ойлап тапты. Бьюик құйма темірді шыны эмальмен қаптаудың тұрақты әдісін жасады, бұл арзан ақ ванналар өндіруге мүмкіндік берді. Кейін ол сантехника бизнесі мен патенттерін American Standard компаниясына сатты. Осы сатудан түскен табыспен Бьюик бензин қозғалтқыштарын, содан кейін автомобильдерді жасаумен айналыса бастады. Ақырында ол өндірісін Детройттен Флинт вагон зауытына көшірді. Уильям К. Дюрант 1908 жылға қарай «Буик өндіріс компаниясын» елдегі жетекші автомобиль құрастыру компаниясына айналдырды. Дюрант кейін Бьюиктің компаниясының негізінде General Motors компаниясын құрды. Флинттің өндіріс базасына Бьюиктің үлесін құрметтеу үшін Флинт қалалық комиссиясы I 475 тас жолына Бьюик есімін беруді ұсынды. Тас жол қаланың «Буик» зауытынан өтетін, көптеген жұмыскерлер жұмысына бара жатқанда осы жаңа тас жолды пайдаланатын. Мичиган заң шығарушы органы 1969 жылы атауды қосу үшін №22 қаулыны қабылдады. Жергілікті саясаткер Флинттегі автомобиль саласының негізін қалаушыларды ғана емес, сонымен қатар зауытта жұмыс істейтін жұмысшыларды да құрметтегісі келді. UAW Флинтте өткен ереуілдердің нәтижесінде дамығандықтан, ескеретін тас жол атауын беру үшін бұл орын қолайлы болды. 1980 жылы Мичиган заң шығарушы органы №583 қаулыны қабылдады, ол Флинттің шығыс-батыс тас жолын (I 69) «Шевроле-Буик тас жолы» деп, ал I 475 тас жолын «UAW тас жолы» деп атады. I 475 тас жолы жаңа атымен 1981 жылғы Еңбек күнінде пайдалануға берілді. 2001 жылғы №142 мемлекеттік заң штаттағы ескеретін тас жолдарды біріктірді. Бұл заңды қабылдау кезінде Мичиган заң шығарушы органы «Шевроле-Буик тас жолын» Геннеси округындағы I 69 тас жолының барлық бөлігін қамтуға кеңейтті; сонымен қатар заң I 475 тас жолына Бьюик атын қайтаруға мүмкіндік берді. Тас жолдың жалғастырылуы туралы ұсыныстар 1990 жылдардың соңынан бері талқыланып келеді, бірақ олар 2011 жылы мерзімсіз кешірілді.