Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Драмалық конвенциялар – актер, жазушы немесе режиссердің қалаған драмалық эффектіні немесе стильді құру үшін қолданған нақты амалдар мен техникалар. Драмалық конвенция – көрермендер мен актерлердің білетін және іс-қимылдың немесе кейіпкердің мінезін жылдам білдірудің тиімді жолы ретінде қызмет ететін ережелер жиынтығы. Театрдың барлық түрлерінде драмалық конвенциялар бар, олардың кейбіреулері сол нақты түрге тән болуы мүмкін, мысалы, жапондық кабуки театрында актерлер кейіпкерді бейнелеу үшін қолданатын поздар немесе ертедегі киномелодрамалардың сериалдарындағы қара плащ киген, мұрты бұрылған жаман кейіпкер. Бұл өндірістің техникалық шектеулері немесе көркемдік ерекшеліктері талап ететін және көрермендердің сенімсіздікке берілмеуінің бөлігі ретінде қабылдайтын, өте қисынсыз жайтты да қамтуы мүмкін. Мысалы, Шекспирдегі драмалық конвенция – кейіпкер сахнада төмен жылжып, сахнадағы басқа кейіпкерлер еститін монолог айтуы мүмкін, сондай-ақ, мюзиклдегі кейіпкерлердің кенеттен ән салуына таңқалмайды. Тағы бір мысал – көрермендердің пьеса кезінде уақыттың өтуін қабылдауы немесе романтикалық сахнада музыка ойнауы. Драмалық конвенцияларды репетициялық, техникалық немесе театрлық деп топтастыруға болады. Репетициялық конвенцияларға ыстық орын, қабырғадағы рөлдер және тұрақты кадрлар кіруі мүмкін. Техникалық конвенцияларға жарық, диалог, монолог, декорация, костюм және кіру/шығу жолдары жатады. Театрлық конвенцияларға бөлінген назар, флэшбек/флэшфорвард, повествование, монолог және ішкі ой кіруі мүмкін. Драмалық өнерді оқытатын педагогтарды қолдау үшін драмалық конвенциялардың барлық санаттарын шығармашылық драма сабақтарында пайдалануға болады. "Джонатан Ниландс пен Тони Гуд драмалық тәжірибе мұғалімдерден бірлескен мағынаны жасау және бейнелеу үшін интеллект пен эмоцияларды қатыстыратын формалар мен құрылымдарды қолдануды талап ететінін атап өтті. [ ] Драмамен жұмыс істегенде сіз мағынаны бейнелеудің басқа тәсілдерін ашасыз, ал жұмысты ұстап тұру және қалыптастыру үшін идеялардың қорыңыз кеңейеді және жетілдіріледі". Педагогтар білім берудің мағыналы тәжірибесін құру үшін, әсіресе сауаттылық және гуманитарлық пәндерде, интеграцияланған және пәнаралық оқытуда драмалық конвенцияларды қолданады.
Dramatic conventions are the specific actions and techniques the actor, writer or director has employed to create a desired dramatic effect or style. A dramatic convention is a set of rules which both the audience and actors are familiar with and which act as a useful way of quickly signifying the nature of the action or of a character. All forms of theatre have dramatic conventions, some of which may be unique to that particular form, such as the poses used by actors in Japanese kabuki theatre to establish a character, or the stock character of the black cloaked, mustache twirling villain in early cinema melodrama serials. It can also include an implausible facet of a performance required by the technical limitations or artistic nature of a production and which is accepted by the audience as part of suspension of disbelief. For example, a dramatic convention in Shakespeare is that a character can move downstage to deliver a soliloquy which be heard by the other characters on stage nor are characters in a musical surprised by another character bursting into song. One more example would be how the audience accepts the passage of time during a play or how music will play during a romantic scene. Dramatic conventions may be categorized into groups, such as rehearsal, technical, or theatrical. Rehearsal conventions can include hot seating, roles on the wall, and still images. Technical conventions can include lighting, dialogue, monologue, set, costuming, and entrances/exits. Theatrical conventions may include split focus, flashback/flashforward, narration, soliloquy, and spoken thought. All categories of dramatic conventions may be used in creative drama to support educators teaching dramatic arts. "Jonothan Neelands and Tony Goode note that the experience of drama requires teachers to use forms and structures that engage both the intellect and emotions in making and representing collaborative meaning. [ ] As you work in drama, you will discover other modes of representing meaning and your repertoire of ideas for containing and shaping the work will expand and become refined." Educators use dramatic conventions in integrated and cross curricular instruction – particularly literacy and the humanities – to make meaningful educational experiences for students.