Владимир Виноградов: Советский дипломат және Ресейлік банкир

Кіріспе

Ресейлік кәсіпкер (1955–2008)
совет дипломаты

Владимир Викторович Виноградов (19 қыркүйек 1955 – 29 маусым 2008) – 90-шы жылдардағы Ресейдегі ең ірі банктердің бірі – «Инкомбанк» банкінің иесі және президенті болған. Ресейдің олигархтарының бірі саналған ол 1996 жылы Ресейдің ең бай 20 адамының тізімінде 12-ші орынды алды. 1998 жылғы Ресей қаржы дағдарысынан кейін оның банкі банкротқа ұшырады.

Ерте өмір

Владимир Викторович Виноградов 1955 жылы Уфада, Башкирияда дүниеге келген. Ол бала кезінде әкесінен айырылып, қарапайым отбасында өскен. Мәскеу авиация институтын механикалық инженерия мамандығы бойынша бітірген. 1979 жылдан 1985 жылға дейін Волгодонск қаласындағы "Атоммаш" зауытында құрылыс инженері болып жұмыс істеді. Комсомол, коммунистік жастар ұйымында жетекшілік қызметтер атқарды және оған Плеханов атындағы Ресей экономика академиясында оқуын жалғастыру мүмкіндігі берілді, 1988 жылы советтік индустриялық банк "Промстройбанк" бас экономисі болды.

Мансап

1988 жылдың қазан айында ол Ресейдегі алғашқы толыққанды жеке коммерциялық банктердің бірі – Инкомбанкті құрды, ол Мәскеу инновациялық коммерциялық банкі деп те аталады, және ақырында Ресейдің ең ірі жеке банкіне айналды. Виноградов Борис Ельциннің бизнес-кеңесшілер кеңесіне қосылды, ол Ельциннің төңірегіндегі «жеті банкир» деп аталған қаржылық топтың мүшесі болды. 1997 жылы Ресей банкирлер қауымдастығының вице-президенті болды. Менатап пен Инкомбанктің Брюс Раппапортпен іскерлік байланыста болғандығы күдік тудырады. 1992 жылдың сәуір айында Виноградов Мәскеу мэрі Юрий Лужков пен қалалық әкімшіліктің қорғанында тұрып, сыбайлас жемқорлық айыптарына қарсы қолдауын білдірді. Бұл мәлімдемеге қаржы саласының басқа да өкілдері, соның ішінде Владимир Гусинский, Леонид Невзлин және Михаил Ходорковский қол қойды. Олар 1993 жылдан бастап Виноградов басқарған PPI деп аталатын ықпалды экономикалық топты құрды. 1993 жылғы қазан айындағы дағдарыстан кейінгі жылдары Ельциннің қолдаушысы және Экономика министрлігінің кеңесшісі болған Виноградов 1995 жылы үкіметтің тым қатаң экономикалық саясатты ұстанғаны үшін сынады және Чечнядағы қақтығыс экономикаға зиян келтіріп отырғанын айтты. Игорь Комаров 1990-шы жылдары Инкомбанкте жұмыс істеді. Италия Ұлттық полициясының директорының орынбасары Джованни де Дженнароның сөзіне сүйенсек, 1993 жылдың шілдесінде Италия мафиясы Санкт-Петербургтегі Инкомбанк филиалының үлесін алу үшін Инкомбанк банкирі Борис Якубовичті өлтірген. Борис Кузнецов 1993 жылдың 18 маусымында Кайман аралдарында құрылған американдық «Oriental XL Funds», «Morgenthow & Latham» және «New York International Insurance Group» инвестициялық қорлары Инкомбанктегі 30% үлесті сатып алғанын, тиісінше 7000 акцияны 14 миллион долларға, 7000 акцияны 14 миллион долларға және 6000 акцияны 12 миллион долларға сатып алғанын мәлімдеді, және бұл үлестер Инкомбанктің 1993 жылғы жылдық есебінде көрсетілген; алайда, олардың үлесі дивидендтер алмағанын және кейінгі жылдық аудиттерде тізімдемеге енбегенін айтты. 1994 жылы Борис Немцов пен Анатолий Чубаистың келісімімен Наташа Гурфинкель Кагаловский Нью-Йорк банкінен (BONY) «Нижегородец» банкроттық инвестициялық коммерциялық банкінің (ИКБ) шоттарына заңсыз 2 миллион доллар жіберді, бұл банкроттықтан уақытша құтқарылды, соның салдарынан «Нижполиграф» директоры Виктор Забурдяев BONY-ге ақшаны қайтару үшін Инкомбанктан заңсыз қарыз алып, мемлекеттік меншіктегі «Нижполиграф» ғимаратын кепіл ретінде пайдаланды. Забурдяевтың компаниясы Инкомбанктан қарыз алғаны үшін Нижегородская Ярмарка АҚ («Нижегородская ярмарка») акционерлік қоғамының акционеріне айналды. Анатолий Чубаис келісімге қол қою үшін Ресейдің қаржы министрі Владимир Пансковпен бірге жауапты болды, ал Ресей Орталық банкінің төрағасы Татьяна Парамонова бақылауды жүзеге асырды. Инкомбанктің қарызын қайтару кезінде Нижний Новгород облысының басшылары өзгерді. 1996 жылдың мамырында 4 миллиард долларға жуық активтері бар Инкомбанк батыс банктерінен 20 миллион доллар көтеріп, Ресейдегі алғашқы кепілсіз синдикатталған қарызды алды. 1996 жылдың қарашасында Виноградов «Коммерсант» газеті мен Борис Березовский бақылап отырған ресейлік телеарнаға қарсы қорлау туралы сотқа шағым түсірді, олар Инкомбанк өзінің банкаралық қарыздарын төлей алмайды және Орталық банк тексеруінің есебі банк құлдырауға жақын екенін көрсетеді деген қаңқуды таратып, оны Орталық банк жоққа шығарды. 1996 жылдың желтоқсанында Виноградов АҚШ қор нарығында ресейлік банк үшін алғашқы американдық депозитарлық қолхатты құрды, бұл АҚШ бухгалтерлік стандарттарына сәйкес келетін Ресей банктерінің бірі болды. 1997 жылдың ақпанында ол Ресейдегі 1000 банк, яғни жалпы санының жартысы, келесі бес жыл ішінде жойылатынын, олардың көпшілігі банкротқа ұшырайтынын болжады. CBS Money Watch телеарнасының мәліметінше, Виноградов ашықтығымен, әділдігімен және импульсивті және саяси тұрғыдан ақылға сыймайтын мәлімдемелер жасауымен танымал болды. Оның Лондонның Ротшильд банкі және АҚШ-тың «МакКинзи» консалтингтік фирмасы сияқты маңызды халықаралық байланыстары болды, олар оған бизнес-жоспар жасады. Инкомбанктің сондай-ақ ұшақ жасаушы «Сухой» компаниясының шағын үлесі және алюминий өндіруші «Самара Металлургия» компаниясының бақылауы бар өнеркәсіптік портфелі болды. 1995 жылы Виноградов Babayev шоколад фабрикасын сатып алды, бұл Ресейдегі алғашқы қарсы қор нарығын сатып алу болды, бұл келісім оның ашықтығы мен әділдігі үшін мақталды: тіпті акцияның 50 пайызын алғаннан кейін де ол азшылық акционерлерге де сол шарттарды ұсынды. 1998 жылдың мамырында Chase Manhattan Corp. Инкомбанк үшін 50 миллион долларлық коммерциялық қағаз бағдарламасын ұйымдастырды, оның активтері 5,1 миллиард долларға жетеді. 1998 жылдың жазында, Ресейдің қаржылық дағдарысы кезінде, үкімет төлемді тоқтатқанда, банк Юрий Скуратовтың сөзіне сүйенсек, мемлекеттік қағаздарға (ГКО) үлкен инвестиция салғаны үшін үлкен шығындарға ұшырады және Ресей Орталық банкінен 100 миллион долларлық несие алды, бірақ уақытша ғана сақталды. Виноградов отставкаға кетті, және екі күннен кейін, 1998 жылдың 29 қазанында Ресей Орталық банкі банк лицензиясын жойды, «Инкомбанк тамыздың 17-сі девальвациясына дейін тым көп тәуекелге барып, міндеттемелері активтік базасын қысқартты» деп түсіндірді. Банк 2000 жылдың 1 ақпанында банкрот деп жарияланды. Басқару банк қаражатын Ресейден тыс филиалдарға заңсыз аударғаны туралы айыптаулар болды. Владимир Дудкиннің (Владимир Дудкин) сөзіне сүйенсек, Инкомбанктың вице-президенті, Еуропалық қайта құру және даму банкінен алынған несиелерден және шетелдік көмектен ұрланған ақша Hoverwood Ltd. арқылы Батысқа және Альфа Банкі, Кредobank (Кредобанк) және «Российский кредит» банкінің шоттарына аударылды, бірақ олар Инкомбанктің зейнетақы қорлары деп аталды. 1990-шы жылдардың басынан бастап КГБ және кейін ФСБ, сондай-ақ грузин билігі Инкомбанкпен грузин есірткі саудагерлерімен, грузин мафиясымен көптеген байланыстарды анықтады. Смит Барни компаниясының вице-президенті Виноградовтың мойнына пышақ тігілетіні туралы куәлік берді. 1999 жылдың 17 қыркүйегінде АҚШ Конгресі Виноградов пен Инкомбанкқа қатысты заңсыз қызметтерге қатысты тыңдау өткізді. 2005 жылы Morgenthow & Latham vs. Кипр банкінің сот процесі Инкомбанк Кипр банкінің шоттары мен басқа банктердің шоттарын 1 миллиард доллардан астам ақшаны жылыстату үшін пайдаланғанын көрсетті.

In October 1988, he founded one of Russia's first wholly private commercial bank, Inkombank, also called the Moscow Innovative Commercial Bank, which eventually became Russia's largest private bank. Vinogradov joined Boris Yeltsin’s business advisory council, being one of the so called “seven bankers”, the financial group around Yeltsin. In 1997 he was the vice president of the Association of Russian Bankers. Both Menatap and Inkombank are believed to have had business relationships with Bruce Rappaport. In April 1992 Vinogradov declared his support for Moscow's Mayor Yuri Luzhkov and the city government, defending them from accusations of corruption. The declaration was endorsed by other figures on the financial scene, including Vladimir Gusinsky, Leonid Nevzlin and Mikhail Khodorkovsky, who formed an influential economic group known as PPI, which Vinogradov led from 1993. Although one of Yeltsin's supporters in the years after the October 1993 crisis and an adviser to the Economics Ministry, Vinogradov criticised the government in 1995 of following too rigid an economic policy and said that the conflict in Chechnya was damaging the economy. Igor Komarov worked at Inkombank in the 1990s. According to Giovanni de Gennaro who was the Deputy Director of the Italian National Police, Boris Yakubovich (Борис Якубович), an Inkombank banker, was killed in July 1993 so that the Italian mafia could gain a stake in the Inkombank branch in St. Petersburg. Boris Kuznetsov claimed that on 18 June 1993 the American investment funds established in the Cayman Islands "Oriental XL Funds", "Morgenthow & Latham", and the "New York International Insurance Group" gained a collective 30% stake in Inkombank by purchasing 7000 shares for $14 million, 7000 shares for $14 million and 6000 shares for $12 million, respectively, and were shown owning their stakes in Inkombank's 1993 annual report; however, he claimed that their stake had not received dividends and subsequently was not even listed as owning their stakes in later anuual audits. In 1994 with approval from both Boris Nemtsov and Anatoly Chubais, Natasha Gurfinkel Kagalovsky illegally sent $2 million from Bank of New York (BONY) accounts to accounts of the bankrupt Investment Commercial Bank (ICB) "Nizhegorodets" ( инвестиционно коммерческого банка (ИКБ) "Нижегородец"), which momentarily was saved from insolvency, requiring Viktor Zaburdyaev (Виктор Забурдяев), director of "Nizhpoligraf" ("Нижполиграф"), to return the money to BONY by taking a loan from Inkombank illegally using the state owned "Nizhpoligraf" building as security. In return for taking the loan from Inkombank, Zaburdyaev's company became a shareholder in Nizhegorodskaya Yarmarka JSC (АО "Нижегородская ярмарка"). Anatoly Chubais was in charge of the deal along with Vladimir Panskov, the Russian Minister of Finance, signing documents and the Russian Central Bank's chairperson Tatyana Paramonova providing oversight. When Inkombank's loan was to be repaid, the leaders of the Nizhny Novgorod Oblast had changed. In May 1996 Inkombank, with reportedly $4 billion in assets, raised $20 million in Russia's first unsecured syndicated loan from Western banks. In November 1996 Vinogradov won a libel suit against the newspaper Kommersant and Russian TV controlled by Boris Berezovsky, who had spread rumors that Inkombank couldn't pay its interbank borrowings, and that a Central Bank inspection report implied that the bank was near collapse, a claim denied by the Central Bank. In December 1996 Vinogradov established the first American depositary receipt for a Russian bank in the US stock market, being one of the few Russian banks that adhered to US accounting standards. In February 1997 he reportedly predicted that 1,000 banks in Russia, about half the total, were going to disappear within the next five years, most of them going bankrupt. According to CBS Money Watch, Vinogradov had a reputation for openness and fair dealing as well as for making impulsive and politically unwise statements. He had some important international connections, such as London's Rothschild Bank, and US consulting firm McKinsey, which had devised a business plan for him. Inkombank also had an industrial portfolio that included a minority stake in jet fighter maker Sukhoi and control of aluminum fabricator Samara Metallurgical. In 1995 Vinogradov acquired the Babayev chocolate factory, in Russia's first hostile stock market takeover, a deal praised for its transparency and fairness: Even after he had gained 50 per cent of the shares, he offered the same terms to minority shareholders. In May 1998 Chase Manhattan Corp. arranged its first commercial paper program for a Russian bank with a $50 million program for Inkombank, reported to have $5.1 billion of assets. In summer 1998, during the Russian financial crisis, when the government defaulted, the bank suffered huge losses because it had large investments in GKOs according to Yury Skuratov, and was granted $100 million in credit by the Russian Central Bank, but only survived temporarily. Vinogradov resigned, and two days later, on 29 October 1998, the Russian Central Bank revoked the bank's licence, explaining that “Inkombank had taken excessive risks ahead of the August 17 devaluation and that its obligations had shrunk its asset base.” The bank was declared bankrupt on 1 February 2000. There were accusations that the management had illegally transferred funds from the bank to subsidiaries outside of Russia. According to Vladimir Dudkin (Владимир Дудкин), vice president of Inkombank, money from both loans from the European Bank for Reconstruction and Development and foreign aid that were stolen from both the accounts at Inkombank and its correspondent accounts at Bank of New York were transferred through Hoverwood Ltd. to the West and to accounts with Alfa Bank, Kredobank (Кредобанк) and Rossiyskiy Kredit Bank (банк «Российский кредит») but were merely called Pension Funds at Inkombank. Beginning in the early 1990s, the KGB and later the FSB along with Georgian authorities discovered numerous ties with Georgian narcotics traffickers, Georgian mafia, and Inkombank. An official with Smith Barney, who is a senior vice president, testified that Vinogradov would have his throat slit. On 17 September 1999, United States Congress held hearings into alleged illegal activity associated with Vinogradov and Inkombank. In 2005, the lawsuit of Morgenthow & Latham vs. the Bank of Cyprus indicated that Inkombank had used the Bank of Cyprus accounts and accounts at other banks for money laundering over $1 billion.

Жеке өмір

Виноградов пен оның әйелі Людмиланың екі қызы мен бір ұлы болды.