Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1892 жылы туған американдық жазушы, хабар таратушы және саяхатшы (1892–1981)
1892 жылы дүниеге келген жазушы Лоуэлл Джексон Томас (6 сәуір 1892 – 29 тамыз 1981) – американдық жазушы, хабар таратушы және саяхатшы. Ол Т. Е. Лоуренсті (Арабияның Лоуренсі) таныстырғанымен ең көп есте қалады. Сонымен қатар, ол Cinerama кең экранды жүйесін насихаттауға да қатысты. 1954 жылы ол Нью-Йорк қаласындағы инвесторлар тобын басқарып, Hudson Valley Broadcasting компаниясының көп бөлігін сатып алды, ол 1957 жылы Capital Cities Television Corporation болып өзгерді.
American author, broadcaster and traveler (1892–1981)
the writer born in 1892
Lowell Jackson Thomas (April 6, 1892 – August 29, 1981) was an American writer, broadcaster, and traveler, best remembered for publicising T. E. Lawrence (Lawrence of Arabia). He was also involved in promoting the Cinerama widescreen system. In 1954, he led a group of New York City based investors to buy majority control of Hudson Valley Broadcasting, which, in 1957, became Capital Cities Television Corporation.
Ерте өмір
Томас Огайо штатының Уудингтон қаласында Гарри мен Харриет (құрметті аты Вагонер) Томас отбасында дүниеге келген. Әкесі дәрігер, анасы мұғалім болған. 1900 жылы отбасы Колорадо штатының Виктор кеншілер қаласына көшіп келді. Томас онда алтын кеншісі, аспаз және газеттегі тілші болып жұмыс істеді. 1911 жылы Томас Виктор орта мектебін бітірді, онда оның ұстаздарының бірі Мейбел Барби Ли болды. Келесі жылы ол Вальпараисо университетін ғылым бакалавры дәрежесімен бітірді. Одан кейін Денвер университетінен бакалавр және магистр дәрежелерін алды және 1914 жылға дейін «Chicago Journal» газетінде жазды. Томас сондай-ақ Чикаго Кент заң колледжінің (қазір Иллинойс технология институтының бөлігі) оқытушысы болды, онда 1912 жылдан 1914 жылға дейін сөз өнерінен сабақ берді. Содан кейін ол Нью-Джерсиге барып, Принстон университетінде магистрлік білім алды (1916 жылы диплом алды) және университетте қайтадан сөз өнерінен сабақ берді.
Thomas was born in Woodington, Ohio, to Harry and Harriet (née Wagoner) Thomas. His father was a doctor, his mother a teacher. In 1900, the family moved to the mining town of Victor, Colorado. Thomas worked there as a gold miner, a cook, and a reporter on the newspaper. In 1911, Thomas graduated from Victor High School where one of his teachers was Mabel Barbee Lee. The following year, he graduated from Valparaiso University with a bachelor of science degree. The next year, he received both a B. A. and an M. A. from the University of Denver and began work for the Chicago Journal, writing for it until 1914. Thomas also was on the faculty of Chicago Kent College of Law (now part of Illinois Institute of Technology), where he taught oratory from 1912 to 1914. He then went to New Jersey where he studied for a master's at Princeton University (he received the degree in 1916) and again taught oratory at the university.
Мансап
Томас өзін-өзі талмай жарнамалаған адам еді, және ол теміржолдарды өзіне тегін жол беруге көндіріп, оның орнына теміржолмен саяхаттауды мақтайтын мақалалар жазды. Аляскаға сапар жасағанда, ол алыс елдер туралы түсірілімдер жасау идеясын тапты. АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқанда, Лоуэлл Еуропаға соғыс жайлы хабарлау үшін барды.
Thomas was a relentless self promoter, and he persuaded railroads to give him free passage in exchange for articles extolling rail travel. When he visited Alaska, he hit upon the idea of the travelogue, movies about faraway places. When the United States entered World War I, Lowell went to Europe to report on the conflict.
Арабиялық Лоренс
Томас Лоуренстің драматикалық кадрларын түсірді, содан кейін Америкаға оралды және 1919 жылы Палестинадағы соғыс туралы қоғамдық лекциялар оқуға кірісті, оларды "жамылған әйелдердің, көркем киімдеріндегі арабтардың, түйелердің және шапшаң бедуин атты әскерінің қозғалмалы суреттерімен" қолдады. Оның лекциялары өте танымал болды және көптеген адамдар тыңдады, тіпті бір замандас биографы айтқандай, ол "елді дүрліктірді". Ол лекцияны Ұлыбританияға алып кетуге келісті, бірақ тек "егер король өтініш білдірсе және лекция өткізу үшін Дрюри Лейн немесе Ковент-Гарден" берілсе ғана. Оның талаптары орындалды және ол 1919 жылдың 14 тамызында Ковент-Гарденде лекциялар сериясын бастады. "Осыдан кейін бірнеше жүз лекция-фильм көрсетілімдері өтті, оларға елдің жоғары лауазымды тұлғалары қатысты". Томас Лоуренсқа шынайы құрметпен қарады және оның беделіне жасалған шабуылдарға қарсы тұруын жалғастырды. Лоуренстің інісі Арнольд Томасқа Лоуренстің өлімінен кейін жарық көрген эсселер мен естеліктер жинағы "Т.Э. Лоуренс достарының айтуынша" (1937) құрастыруға рұқсат берді.
Thomas shot dramatic footage of Lawrence, then returned to America and began giving public lectures in 1919 on the war in Palestine, "supported by moving pictures of veiled women, Arabs in their picturesque robes, camels and dashing Bedouin cavalry." His lectures were very popular and audiences large, and he "took the nation by storm" in the words of one modern biographer. He agreed to take the lecture to Britain, but only "if asked by the King and given Drury Lane or Covent Garden" as a lecture venue. His conditions were met, and he opened a series at Covent Garden on August 14, 1919. "And so followed a series of some hundreds of lecture–film shows, attended by the highest in the land". Thomas genuinely admired Lawrence and continued to defend him against attacks on his reputation. Lawrence's brother Arnold allowed Thomas to contribute to T. E. Lawrence by his Friends (1937), a collection of essays and reminiscences published after Lawrence's death.
Аңыздар мен кинофильмдер
Томас 1920 жылдары журнал редакторы болды, бірақ ол киноға деген құмарлығын ешқашан жоғалтпады. Ол 1952 жылға дейін Twentieth Century Fox компаниясының аптасына екі рет шығатын Movietone киножурналын оздырып берді және көптеген қысқаметражды фильмдер сериясына дауыс берді, оның ішінде Лоуэлл Томаспен түсірілген "Movietone Magic Carpet" және "Going Places with Lowell Thomas" фильмдері бар. Томас Майк Тодд пен Мериан К. Купермен бірлесіп Cinerama технологиясын пайдалануға кірісті, бұл технология үш проекторды және жеті каналды айналмалы дыбыспен жабдықталған үлкен қисайған экранды қолданады. Ол 1956 жылы осы форматта "Бұл Cinerama", "Әлемнің жеті кереметі" және "Жәннатты іздеу" деректі фильмдерін жасады, олар 1957 жылы көрсетілді.
Thomas was a magazine editor during the 1920s, but he never lost his fascination with the movies. He narrated Twentieth Century Fox's twice weekly Movietone newsreels until 1952, and provided the voice over for numerous short subject film series, including Lowell Thomas' Magic Carpet of Movietone and Going Places with Lowell Thomas. Thomas went into business with Mike Todd and Merian C. Cooper to exploit Cinerama, a film exhibition format using three projectors and an enormous curved screen with seven channel surround sound. He produced the documentaries This is Cinerama, Seven Wonders of the World, and Search for Paradise in this format in 1956, with a 1957 release date.
Радио тілшісі және хабар таратушы
Томас алғаш рет 1929 және 1930 жылдары радиода саяхаттары туралы әңгімелеу арқылы танылды: мысалы, ол 1930 жылдың шілдесінің соңында NBC радиожелісінде Кубаға сапары туралы айтты. Содан кейін, 1930 жылдың қыркүйек айының соңында ол жексенбі кешкі «Литературный дайджест» бағдарламасын жүргізуші ретінде қабылдады, бұрынғы жүргізуші Флойд Гиббонстың орнын басты. Бағдарламада ол өзінің саяхаттары туралы әңгімелер айтты. Бағдарлама он бес минутқа созылды және NBC желісінде тыңдалды. Томас бағдарламаның фокусын өзінің саяхаттарынан басқа адамдардың қызықты оқиғаларына ауыстырды. 1930 жылдың қазанында ол көбірек жаңалықтарды қоса бастады. Осы кезде аптасына алты күн шығатын бағдарлама CBS радиожелісіне көшті. Екі жылдан кейін ол NBC радиожелісіне қайта оралды, бірақ 1947 жылы CBS-ке қайтып келді. Ол NBC немесе CBS қызметкері емес еді, қазіргідей, бірақ хабар таратудың демеушісі Sunoco компаниясында жұмыс істеді. Ол капиталдан алынатын салық ставкаларының төмендеуінен пайдалану үшін CBS-ке қайта оралды, хабар таратуды өндіретін тәуелсіз компания құрды, оны CBS-ке сатты, мысалы, 1934 жылы Нью-Йорктегі Лейк-Плэсидте өткен Коронация мұз шоуы туралы хабарлау. Ол 1939 жылы алғашқы тележаңалықтарды, ал 1940 жылдың 21 ақпанында W2XBS (қазіргі WNBC) Нью-Йоркте алғашқы үнемі кесте бойынша тележаңалықтарды өткізді, бұл оның радиохабарларының камералық бір мезгілде көрсетілімі болды. 1940 жылдың жазында Томас 1940 жылғы Республикалық Ұлттық Конвентінің теледидарлық хабарларын жүргізді, бұл саяси конвенттің алғашқы тікелей эфирі болды, ол Филадельфиядан W2XBS-ге және W2XB Schenectady-ге (қазіргі WRGB) жіберілді. Ол Филадельфияда болған жоқ, Нью-Йорктегі студиядан хабар таратуды жүргізіп, сол үш қалада теледидары бар бірнеше мың адамға конвентке қатысқан спикерлерді таныстырды. 1945 жылдың сәуірінде Томас Берлинге Кеңес Одағы шабуыл жасап тұрғанда, әдетте бір адамға арналған P-51 Mustang ұшағымен ұшып, радио арқылы тікелей хабар берді. 1953 жылы Томас NBC және CBS телеарналарында бір мезгілде көрсетілген Ford компаниясының 50 жылдығына арналған шоуға қатысты. Бұл бағдарламаны 60 миллион адам тамашалады. Томас радионың классикалық дәуіріне арналған құрметті сөз сөйледі. Оның қаржылық қиындықтарын Томас пен Франк Смит, оның менеджері және инвестор-серігі шешті, ол 1954 жылы бірлесіп иеленген Hudson Valley Broadcasting Company-нің президенті болды, ал 1957 жылы Capital Cities Television Corporation-ға айналды. Телевизиялық жаңалықтарды бір мезгілде тарату Томас үшін қысқа мерзімді жоба болды, өйткені ол радионы артық жақсы көретін. Ол радио арқылы төрт онжылдық бойы жаңалықтарды ұсынып, түсіндіріп келді, 1976 жылы зейнетке шыққанға дейін, ол замандастарының арасындағы ең ұзақ радио мансабы болды, кейін Пол Харви одан асып түсті. Оның әйгілі сәлемі «Баршаңызға жақсы кеш» және қоштасуы «Келесі күнге дейін, сәлем» болды, ол осы сөздерді өзінің екі томдық естеліктерінің атауы ретінде пайдаланды.
Thomas was first heard on radio delivering talks about his travels in 1929 and 1930: for example, he spoke on the NBC Radio Network in late July 1930 about his trip to Cuba. Then, in late September 1930, he took over as the host of the Sunday evening Literary Digest program, replacing the previous host, Floyd Gibbons. On the program, he told stories of his travels. The show was fifteen minutes long, and heard on the NBC Network. Thomas soon changed the focus of the program from his own travels to interesting stories about other people. By October 1930, he was including more news stories. It was that point that the program, which was now on six days a week, moved to the CBS Radio network. After two years, he switched back to the NBC Radio network but returned to CBS in 1947. He was not an employee of either NBC or CBS, contrary to today's practices, but was employed by the broadcast's sponsor Sunoco. He returned to CBS to take advantage of lower capital gains tax rates, establishing an independent company to produce the broadcast which he sold to CBS, like coverage of the Coronation Ice Show in Lake Placid, New York in 1934. He hosted the first television news broadcast in 1939 and the first regularly scheduled television news broadcast beginning on February 21, 1940, over W2XBS (now WNBC) New York, which was a camera simulcast of his radio broadcast. In the summer of 1940, Thomas anchored a television broadcast of the 1940 Republican National Convention, the first live telecast of a political convention, which was fed from Philadelphia to W2XBS and on to W2XB Schenectady (now WRGB). He was not actually in Philadelphia but was anchoring the broadcast from a New York studio and merely identifying speakers who addressed the convention to the few thousand people who had television sets in those three cities. In April 1945, Thomas flew in a normally single person P 51 Mustang over Berlin while it was being attacked by the Soviet Union, reporting live via radio. In 1953, Thomas was featured in The Ford 50th Anniversary Show that was broadcast simultaneously on the NBC and CBS television networks. The program was viewed by 60 million persons. Thomas presented a tribute to the classic days of radio. His persistent debt problems were remedied by Thomas' manager/investing partner, Frank Smith who, in 1954, became the President of co owned Hudson Valley Broadcasting Company, which, in 1957, became Capital Cities Television Corporation. The television news simulcast was a short lived venture for Thomas, as he favored radio. It was over radio that he presented and commented upon the news for four decades until his retirement in 1976, the longest radio career of anyone in his day, since surpassed by Paul Harvey. His signature sign on was "Good evening, everybody" and his sign off was "So long, until tomorrow," phrases that he used as titles for his two volumes of memoirs.
Жеке өмір
Томастың әйелі Фрэнсис онымен жиі саяхаттады. Ол 1975 жылы қайтыс болды, ал 1977 жылы Марианна Муннға үйленді. Олар күйеу жігінің тойына саяхат жасады, ол оны көптеген сүйікті ескі орындарына алып барды. Томас 1981 жылы Нью-Йорктегі Паулингтегі үйінде қайтыс болды.
Thomas' wife Frances often traveled with him. She died in 1975, and he married Marianna Munn in 1977. They embarked on a honeymoon trip that took him to many of his favorite old destinations. Thomas died at his home in Pawling, New York in 1981.