Кіріспе

Чилидің субантарктикалық аралдары Диего Рамирес аралдары (lang es) — Чилидің ең оңтүстік шегінде орналасқан субантарктикалық аралдардың шағын тобы.

Тарих

Аралдарды алғаш рет 1619 жылғы 12 ақпанда испандық Гарсия де Нодаль экспедициясы көріп, экспедицияның космографы Диего Рамирес де Арельяноның құрметіне ат қойған. Олар сол кездегі ең оңтүстік құрлық массасы ретінде тіркелген, және 1775 жылы Оңтүстік Сандвич аралдары ашылғанға дейін 156 жыл бойы осы мәртебені сақтап келді. 1892 жылы Чили үкіметі аралдарды Педро Пабло Бенавидеске балық аулауға жалға берді, бірақ маяк, порт және мектеп салу шартымен. Кейіннен жалға алу құқығы Кенигсвертер мен Пасиновичке берілді. 1957 жылы Чили Әскери-теңіз күштері Исла Гонзало (Гонзало аралы) аралының солтүстік-шығысындағы шағын Калета Конделл шығанағының үстінде метеорологиялық станция құрып, оны жыл сайын бірнеше рет жабдықтап тұрады. Бұл Антарктидадан тыс ең оңтүстік тұрақты елді мекен. Одан кейінгі ең оңтүстік елді мекен – Хорн мүйісіндегі маяк. Круиздік кемелер Антарктидаға бара жатқанда және Антарктидадан қайтып келгенде кейде осы жерден өтеді.

Климат

Аралдар тундралық климатқа (ЭТ) ие, жауын-шашын көп мөлшерде жауады. Температура жыл бойы салқын немесе серінді болып қалады.

Құстардың маңызды аймағы

Аралдардың маңызды құс аймағы (IBA) ретінде тағайындалуына BirdLife International ұйымы олардың маңызды теңіз құстарының көбею орындары себеп болды. Оларға макарон және оңтүстік рокхоппер пингвиндерінің, сұр және қара қабақты альбатростардың, көк петрелдердің колониялары кіреді. 2022 жылы Рикардо Роззи және авторлар тобы Диего Рамирес аралдарына ендемик жаңа құс түрі – Субантарктикалық раядито (Aphrastura subantarctica) деп анықтады. Бұрын Субантарктикалық раядитолар Aphrastura spinicauda (тікенді құйрықты раядито) түріне жататын деп есептелген.