Кіріспе
Виктория кресінің иегері, Виктория кресінің иегері Гобинд Сингх ВК (7 желтоқсан 1887 – 1942 жылғы желтоқсан) – Британдық Үндістан армиясының сарбазы, Бірінші дүниежүзілік соғыста Виктория кресімен марапатталған, британдық және Достас елдерінің батылдығы үшін берілетін ең жоғары наградасы. Гобинд Сингх – Ратхор Раджпут және Үндістанның Раджастан штатындағы Нагаур ауданындағы Дамой деген шағын ауылдан шыққан. Ол Жодхпур лансерлерінің (Сардар Рисала) эскадрильясының құрамында болды, ол 1902 жылы 3-ші Мадрас атқыштар әскеріне, ал 1903 жылы 28-ші жеңіл атқыштар әскеріне қайта нөмірленді. Ол 28-ші жеңіл атқыштар полкіне, қазіргі 7-ші жеңіл атқыштар полкіне Ланс Даффадар болып тағайындалғанда 29 жаста болды. Кейіннен Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде 2-ші лансерлерге (Гарднердің аты) қосылды. Камбре шайқасы – одақтас күштердің немістердің Гинденбург шебін бұзуға тырысқандығымен ғана емес, сонымен қатар соғыс тарихында алғаш рет танктарды сәтті қолданғандығымен де маңызды шайқас болды. 1917 жылдың 30 қарашасы мен 1 желтоқсаны аралығында Францияның Эпехи қаласының шығысындағы Поизиерде, Ланс Дафадар Гобинд Сингх Камбрей шайқасының ортасында болды, сол кезде оның полкі жаудан бөлініп, қоршауға түсті. Бригада штабына полктің орналасқан жерін хабарлайтын шұғыл хабар жіберу қажет болды. Бұл маршрут – 2 мильдік ашық жер, тұрақты бақылау мен жаудың отына ұшырау қаупі бар. Сингх ерікті болып, хабарды жеткізіп қана қоймай, кері хабарды және одан кейінгі хабарды да жеткізді. Ол үш рет те жаудың пулеметтен атылған оғынан аман қалды, бірақ оның жылқылары әр жолы өлтірілді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Виктория кресімен марапатталған Үндістаннан шыққан алты адамның бірі болды.
the recipient of the Victoria Cross
Gobind Singh VC (7 December 18879 December 1942) was a soldier in the British Indian Army, and recipient during the First World War of the Victoria Cross, the highest British and Commonwealth award for gallantry in the face of the enemy. Gobind Singh was a Rathore
Rajput and hailed from a small village named Damoi in the Nagaur district) of Rajasthan, India. He was part of a squadron of Jodhpur Lancers (Sardar Risala) which was transferred to 3rd Madras Cavalry in Oct 1902, later renumbered as 28th Light Cavalry in 1903. He was 29 years old when he became a Lance Daffadar in the 28th Light Cavalry, the present 7th Light Cavalry. He was later attached to 2nd Lancers (Gardner's Horse) during the First World War. The Battle of Cambrai was an all important battle not only because it was an effort by the allied forces to break the Hindenburg Line of the Germans, but also because it was there that tanks were used successfully for the first time in the history of warfare. On the night of 30 November and 1 December 1917 east of Poizière, Épehy, France, Lance Dafadar Gobind Singh was in the midst of the Battle of Cambrai, when his regiment was cut off and surrounded by the enemy. An urgent message had to be sent to the brigade headquarters giving the position of the regiment. The route was a 2 mile stretch over open ground, under constant observation and enemy fire. Singh volunteered and not only delivered the message but also undertook a return message and a subsequent one. He survived enemy machine gun fire directed at him on all three occasions although his horses were killed every time. He was one of six men from India to receive the Victoria Cross during World War 1.
Егжей-тегжейлер
1917 жылдың 1 желтоқсанында 2-ші лансерлерді жау бригадасы қоршап алған кезде, жағдай өте шиеленісті болды, өйткені штаб осы жерден (Эпе, Франция) екі шақырымдай қашықтықта орналасқан еді. Осы кезде, Позиердің шетіндегі штабқа полктің орналасқан жерін хабарлайтын жеделхатты жеткізу үшін еріктілер ізделіп алынды. Ланс Дафадар Гобинд Сингх пен Совар Йот Рам таңдалып, оларға екі дана жеделхат және екі түрлі бағыт берілді. Екеуі де бірден жылқымен жолға шықты. Йот Рам аңғар арқылы өтуге тырысқанда қаза тапты. L/Dfr. Гобинд Сингхке ашық, қиын жол берілді, ол жаудың үздіксіз отына ұшырады. Ол төмендіктің жарты миліне жуық сапар шеккенде, жылқысы пулеметтен атылып түсті. Сингх біраз уақыт жылқысының жанында жатып қалды, содан кейін ешкім бақылап отырмағанын сезіп, тұрып, жаяу жүгіре бастады. Бірден оған пулеметтен оқ атылды. Ол соққы болғандай дірілдеп, қайта тұрып, жүгіруге дайын тұрды. Осы әрекетті қайталап, жерге жатып иықтап, бригада штаб-пәтеріне жетті. Қайта жеделхат жіберу қажет болды, ол да осы міндетті өз еркімен қабылдады. Оған басқа жылқы берілді және ол өркеннің оңтүстігіндегі биікке шығып, неміс бекетіне жеткенше қайта жолға шықты. Содан кейін ойысқа түсіп, суға батқан жолдың үштен екі бөлігін басып өтті, сол кезде жылқысы атылып түсті және ол пулеметтен жауған оқтардың арасында қалған жолды жаяу жүруге мәжбүр болды. Бір сағаттан кейін полктен тағы бір жеделхат жіберу қажет болды. Шаршаған және жараланған болса да, Сингх тағы да алға шықты. Оған ол өз міндетін орындағаны айтылды, бірақ ол бұл оған берілген құрмет екенін және ол жерді басқалардан жақсы білетінін мәлімдеді. Осыған сүйеніп, адъютант оған жол берді. Бұл жолы ол жолдың төменгі жағынан бастап, оңға бұрылып, 'Catelet Copse' арқылы өтіп, 'Эпе'дегі артиллериялық оттан түзу өтті. Осы уақытқа дейін немістер ауыр артиллериялық оққа ұшырады, көп ұзамай оның әріптестері жылқысының артынан снаряд түсіп, оны екіге бөлгенін көрді. Сингх түтін бұлтында жоғалып кетті және ол қаза тапқан деп есептелді, бірақ снаряд тек жылқыны өлтіріп, оны одан лақтырып жіберді. Қан мен шаңмен жабылған ол тез арада тұрып, жүгіріп, ақырында аңғарға құлайтын тік беткейге жетті. Содан кейін ол жаудың көзінен шығып, Позьерге жол тартты. Өте шаршаған және ауыр жарақат алғаннан кейін сағат 11.55-те ол сол жерге келді. Ол төртінші рет сапарға шығуға дайын екенін білдірді, бірақ оған рұқсат берілмеді, өйткені бұл оның өліміне әкелуі мүмкін еді. Өзінің полкі мен әріптестерін құтқарудағы айқын батылдығы мен міндетке берілгендігі үшін Ланс Дафадар Гобинд Сингх Виктория кресімен марапатталды.
Медаль
Қазіргі уақытта медаль оның 2-ші лансерлер (Гарднердің аты) полкінде, Үнді армиясында қойылған.