Кіріспе
Үш түрлі ирландтық әулиенің аты. "Брейль" деген атау қазіргі кезде жаңылысқа салуы мүмкін: Фиакрдың шөлді жердегі тұрғыны, бағы, дұға оқитын жері және миссионерлік үйі ежелгі заманда "Брогиллум" деп аталған жерде орналасқан, кейіннен "Брейль" деп аталды, осылайша оның есімі қалыптасты. Бірақ, Брейль кейін оның құрметіне "Сен-Фиакр" деп қайта аталды, бұл атау Францияның Сень-э-Марна департаментіндегі қазіргі коммунаның аты. Францияның Марна департаментіндегі Брейль коммунасы Сент-Фиакр коммунасынан (бұрын "Брейль" деп аталған) қашықта жатыр және олар екі бөлек коммуна, алайда екеуі де ежелгі француз провинциясы Бридеде орналасқан, бұл жағдай шатастыруға себеп болады.
The appellation "of Breuil" can in present times be misleading: the site of the hermitage, garden, oratory, and hospice of Fiacre was in the place denominated "Brogillum" in ancient times and later renamed "Breuil", forming his epithet. However, Breuil was then again renamed "Saint Fiacre" in his honor, which is the name of the present commune on the same site, in the Department of Seine et Marne, France. The commune of Breuil, Department of Marne, France is located far from and is not the same as the commune of Saint Fiacre (formerly named "Breuil"), although the two communes probably were both in the ancient French Province of Brie, which adds to the confusion.
Өмір
Фиакр Ирландияда біздің заманымыздың VI ғасырының соңында дүниеге келген. Ол монастырда тәрбиеленіп, монах болып, дәрілік шөптерді пайдалану білімін жинады. Ол 628 жылы Франциядағы Мё қаласына келді (қазіргі Сент-Фиакр, Сена және Марна департаменті, Франция). Сол жерде Фиакр оған жақындап, орманда жалғыз өмір сүруге деген ниетін білдірді. Фиакр сол жерде өзі үшін шатыр, көкөніс және дәрілік шөптер бағын, Қасиетті Марияға арналған ғибадатхананы және саяхатшыларға көмектесетін үй салған. Ол дұға оқып, ораза ұстап, жақсылыққа ұмтылып, бақшасын қолмен өңдеу арқылы өзін-өзі сынап, рухани өмірге берілді. "Оның кереметтері туралы кеңінен әңгіме болды. Ол қолдарымен тиісіп, түрлі дерттерді емдеді". Фиакрдің әпкесі Сира Францияға келіп, оған қосылып, қадірлі кесіпке айналды. Ол соқыр еді, бірақ Джон О’Хенлонның айтуынша, "Фиакрдың арқасында, оның қарындасы көзін ашатыны туралы уахи келді, сонымен қатар оған Сент-Савиньеннің денесі қай жерде жатқаны ашылды. Ол сол жерге жығылып, дұға етіп, жас төгіп, тілегі қабыл етілгенше тұрды. Ол керемет түрде көру қабілетін қайта алды".
Құрмет
Фиакрдың қабірлік қалдықтары оның шөлгештік тұрағы, бағы, ораториясы және кедейлер үйі орналасқан жергілікті шіркеудегі бастапқы киелі орнында сақталған, қазіргі Францияның Сент-Фиакр аймағында, бірақ 1568 жылы фанатикалық кальвинистер оларға қауіп төндіреді деген қорқыныштан, сол француз департаментіндегі Сент-Фиакрдың жанындағы Мео кафедральдық соборындағы қазіргі киелі орнына көшірілді. Римдік мартирология оны 30 тамызда еске алады, бірақ кейбір католик деректері 1 қыркүйекті балама күн ретінде пайдаланады. Мео оған деген құлшылықтың маңызды орталығы болып қала берді, әсіресе 17 және 18 ғасырларда. Оның киелі орнына Австрияның Аннасы, епископ Жак Бенинь Босуэ, Джон де Мата, Франция королі Людовик XIII және Винсент де Пауль сияқтылар келді. Екінші мыңжылдықты тойлау үшін 1999 жылы Туллидегі Ирландия ұлттық тұқымдық бақшасында "Сент Фиакрдың бағы" ашылды, ол оның туған жері.
Қамқорлық
Фиакр Францияның Сень-и-Марн департаментіндегі Сент-Фиакр коммунасының қасиетті қамқоршысы. Ол көкөніс және дәрілік өсімдіктерді өсіретін шаруалардың, сондай-ақ бағбандардың, тіпті жыртысшылардың да қамқоршысы болып саналады. Сонымен қатар, Фиакрдің дәрілік өсімдіктерді жақсы білуіне байланысты, түрлі ауруларға шалдыққан адамдарды емдеу үшін оған жиі дұға қойылады.
Fiacre кабиналары
1650 жылдан бастап Париждегі Сент-Мартин көшесіндегі Hôtel de Saint Fiacre атпен жүретін кареталарды жалға берді. Бұл кареталар "фиакр" деп атала бастады, ол атпен тартқызылатын жалдамалы көліктерді білдіретін жалпы атауға айналды. Такси жүргізушілері кейде Фиакрені өздерінің қасиетті қамқоршысы деп есептесе де, Католик шіркеуі оны осылай мойындамайды.
Жалпы көздер
Ни Мехара, Роисин (2001). Ертедегі ирландиялық қасиеттілер Еуропада: олардың жерлері мен тарихтары, Seanchas Ardmhacha: Армаг епархиялық тарихи қоғамының журналы.