Кіріспе

Credenda/Agenda – Мәскеу, Айдахо штатындағы Христос шіркеуінің басшылығымен жарық көрген христиандық мәдени және теологиялық журнал. Дуглас Уилсон редактор, Дуглас Джонс аға редактор, ал Н.Д. Уилсон бас редактор болды. Журнал тоқсан сайын баспа түрінде және интернетте жарияланды. Сондай-ақ, Христос шіркеуінің тағы бір ұйымы – Canon Press аудио нұсқасын шығарды. Credenda/Agenda 1989 жылы қарапайым қағаз парақша түрінде пайда бола бастады, бірақ 1997 жылы толық бетті журналға өзгертілді. Атауы латын тілінде "Сену керек нәрселер/істеу керек нәрселер" деген мағынаны білдіреді. 2012 жылы журнал жариялануын тоқтатты, алайда бұрынғы нөмірлері CanonPress сайтында әлі де сатылуда.

Мақсаты

Журналдың мазмұны көбінесе діни сипатта болды, алайда фильмдер мен кітаптар туралы шолулар, маңызды жаңалықтарды сатиралық тұрғыдан қарастыру, өлеңдер мен әңгімелер де жиі жарияланды. Әрбір саны белгілі бір тақырыпқа бағынышты мақалалардан тұратын. Бұрынғы тақырыптарының ішінде қашқындық, балалардың қатысуымен діни рәсімдер, Textus Receptus, сексуалдық мәселелер, К.С. Льюис, П.Г. Вудхаус, ірімшік және Беовульф болды. Арнайы шығарылымдар 2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдар мен редакторлардың Пауылға қатысты жаңа перспективасына арналды. Журнал реформаланған құтқару ілімін, құлшылыққа литургиялық тәсілді, апологетикаға Ван Тилдің көзқарасын, отбасыдағы ерлердің федералдық басшылығын және либералды өнер мен батыс мәдениеті арқылы ой-сананы дамытуды қолдады. Журналдағы көптеген мақалалар жиналып, кітаптарға айналдырылды, оның ішінде Дуглас пен Нэнси Уилсонның отбасылық өмірге арналған кітаптары – «Некеге реформа» (1995), «Оның еңбегінің жемісі» (1997), «Уәделерге адал болу» (1997), «Федералды күйеу» (1999) және тағы да басқалары, сондай-ақ Дуглас Уилсон мен Дуглас Джонстың мәдени көзқарас туралы «Архитектурадағы періштелер» (1998) кітабы кірді. Кроуфорд Гриббен «Credenda Agenda» журналы Рэшдунидің саяси және эсхатологиялық көзқарастарының элементтерін насихаттайтын, реформаланған теологияның құндылығын, қоғамда өмір сүруді және либералды өнердің маңыздылығын баса көрсететін әзілге толы және көбінесе сатирикалық мақалалармен еректелгенін атап көрсетті.