Кіріспе

Алаверди ( ) – Грузиямен шекараға жақын Арменияның солтүстік-шығысындағы Лори облысындағы қала және муниципалитет. Армения мен Грузия арасындағы жалғыз тікелей теміржол қатынасы осы қала арқылы өтеді. Дебед өзенінің шатқалының төменгі жағында орналасқан Алаверди – солтүстік Арменияның маңызды сауда және өнеркәсіп орталығы. 2011 жылғы халық санауы бойынша қаланың халқы 13 343 адамды құрады, 1989 жылы бұл көрсеткіш 26 300 адамға жеткен еді. 2016 жылғы ресми мәліметтер бойынша қаланың халқы шамамен 11 000 адамды құрап отыр.

Этимология

Тарихи тұрғыдан алғанда, Алавердидің айналасындағы аймақ орта ғасырларда Манасгомер немесе Маниц Гом деп аталды. 17 ғасырдан бастап бұл елді мекен Алаверди деп аталды, бұл атау 17 ғасырдағы түрік Борашали тайпасының басшысы Аллаверди Моллаоғлу Тарханның есімінен шыққан. Дегенмен, Алаверди 1899 жылы ғана Манес (тарихи Маниц Гомнан) деген елді мекен ретінде қалыптасты, осы жылы Санахин ауылының солтүстік шетінде, Мадан ауылының (қазір Алавердидің бір бөлігі) жанында мыс қорыту зауыты ашылып, зауыт жұмысшыларын орналастыру үшін тұрғын үйлер салынды.

Тарих

1931 жылы жүргізілген қазба жұмыстары қазіргі Алаверди аймағының б.з.д. II мыңжылдығының бірінші жартысында қоныстанған болуы мүмкін екенін көрсетеді. Кейіннен бұл аймақ б.з.д. 8-6 ғасырлар аралығында Урарту патшалығының құрамына кірді. Ахеменидтердің шапқышылығынан кейін аймақ Армения сатрапиясының бөлігіне айналды. 331 жылы Армения Корольдігі құрылғаннан кейін, аймақ Ұлы Арменияның 13-ші провинциясы болған тарихи Гугарк аймағының Дзорапор кантонының құрамына енді. 387 жылы Армения Византия және Сасанид империялары арасында бөліскеннен кейін, ал 428 жылы Арсакид Армениясы құлағаннан кейін, Шығыс Армения, соның ішінде Дзорапор аймағы Сасанид империясының билігіне көшті. 658 жылы Арменияны араб шапқыншылары басып алды. 9 ғасырдың соңында Дзорапор жаңа құрылған Арменияның Багратид патшалығының құрамына кірді. 979 жылы Киурике I Киурикиян әулетінің билігімен және Арменияның Багратид патшаларының қорғауында Ташир-Дзорагет патшалығын (кейде Лори патшалығы деп те аталады) құрды. Киурикилер патшалықты 1118 жылға дейін басқарды, содан кейін Ташир-Дзорагет Грузия патшалығының құрамына қосылды. 12 ғасырдың басында Селжұқтар аймаққа шапқышылық жасады, бірақ олардың үстемдігі ұзаққа созылмады. 1118-1122 жылдары Грузия патшасы Дәуіт Құрылысшы Лориді жаулап алып, билікті грузин-армян Орбелян әулетіне тапсырды. 1177 жылы Орбелиандар көтеріліс жасады, бірақ сәтсіз аяқталды, содан кейін Хубасари есімді кипшақ Лоридің спасалариі болып тағайындалды. Кейін, 1185 жылы Грузия патшайымы Тамар Закарид әмірі Саркисті провинцияның губернаторы етіп тағайындады, соның салдарынан провинция Закарид әулетінің билігіне көшті. 11-13 ғасырлар аралығында, Хагпат, Санахин және Одзун монастырларының құрылуымен қазіргі Алаверди аймағы армян мәдениетінің, теологиясының және ғылымының маңызды орталығына айналды. Осы монастырларда Хованнес Имастасер, Григор Тутеорди, Давид Кобайретси, Григор Магистрос сияқты ғалымдар еңбек етті. 1801 жылы, Грузияның Картли және Кахетия провинцияларымен бірге Лори Ресей империясына қосылды.

Дін

Алавердидің көпшілігі этникалық армяндар, олар Армян апостол шіркеуіне жатады. Шіркеуді басқаратын орган – Гугарк епархиясы, оның төрағасы – архиепископ Себух Чулджан (орналасқан жері Ванадзор қаласы). 2001 жылдың қараша айында ашылған Наректің әулие Григорий шіркеуі – қаланың басты шіркеуі. Ол Алаверди мыс қорыту зауытының, Гугарк епархиясының және қала тұрғындарының күш-жігері арқасында салынды.

Мәдениет

Санахиндағы Микоян ағайындылар мұражайы Анастас және Артем Микоян ағайындыларын еске алады. 1932 жылы Армен Армянян құрған Алаверди қалалық театры – Арменияның ең маңызды театрларының бірі, ол көптеген белгілі артистерді тәрбиеледі. Алавердидің дәстүрлі музыка тобы 1937 жылы құрылып, КСРО-ның ірі қалаларында гастрольдік сапарлар жасады. Топ Германия, Франция және Бельгияда да өнер көрсетті. Қаланың драма театры да бар, ол үлкен театр залы мен ірі қоғамдық кітапханадан тұрады. Армения Ұлттық галереясы 1987 жылы Алавердиде филиал ашты. 1997 жылы Алаверди мәдениет сарайы ашылды, ол қалалық қоғамдық кітапханаға да үй иесі болып табылады. 2009 жылғы мәліметтер бойынша, Алавердиде Романос Меликиан атындағы музыка академиясы және 600 оқушысы бар үш мектеп бар.

Көлік

Алаверди – Ереван-Гюмри-Тбилиси бағытындағы маңызды теміржол стансасы. Теміржол 1899 жылдан бері жұмыс істеп келеді және қазіргі таңда қаланы Батыс және Орталық Армениямен, сондай-ақ Грузиямен байланыстырады. Ереван мен Тбилисіні байланыстыратын M6 тас жолы Алаверди қаласынан өтеді. Қаланың оңтүстік бөлігі Дебед өзені арқылы салынған көпірлермен және арқан жолмен солтүстік бөлігімен байланысқан. Алавердиге ең жақын әуежай – қаладан батысқа қарай 51 шақырым қашықтықта орналасқан Степанаван әуежайы (қазір қайта жаңартылуда).

Экономика

Грузияның Алаверди аймағын билеу кезінде, 1770 жылы Грузия патшасы Ерекле II-нің бұйрығымен Алаверди мыс қорыту зауыты құрылды. 19 ғасырдың соңында, металлургия бизнесіне Ресей мен Франция инвестицияларын арттыру арқылы аймақ гүлденді. 1903 жылы Алаверди аймағында өндірілген мыстың мөлшері Ресей империясының жалпы мыс өндірісінің шамамен 13% құрады. 1909 жылдың соңына қарай, дамып келе жатқан металлургиялық өсімдіктерді жеткілікті энергиямен қамтамасыз ету мақсатында Дебед өзеніндегі гидроэлектр станциясы іске қосылды. Кеңес үкіметі кезінде Алавердиде, Санахиннің төңірегіндегі және басқа да ауылдарда кең көлемді құрылыс жұмыстары жүргізілді. Кеңес Одағы аймақтағы металлургия өнеркәсібін кеңейту үшін маңызды қадамдар жасады, бұл Алавердиді шағын өнеркәсіптік елді мекеннен Кеңес Армениясының қазіргі заманғы қаласына айналдырды. Жақында "Армения мысы" жобасы аясында Алаверди мыс қорыту зауытында мыс өндірісін кеңейту және жаңа мыс кендерін игеру бойынша жаңа жоспарлар ұсынылды. Мыс зауыты шамамен 500 жұмыс орнын қамтамасыз етеді.

Білім

Гугарк провинциясы Армения тарихы бойында маңызды білім беру орталықтарының бірі болды. 966 жылы Багратуни әйел патшасы Хосровануштің күш-жігерімен ашылған Санахин тарихи университеті, қазіргі Санахин ауылының жерінде, Алавердидің оңтүстік-шығыс шетінде орналасқан. Қазіргі уақытта қала Лори облысының маңызды білім беру орталықтарының бірі болып табылады. 2009 жылғы мәліметтер бойынша, Алавердиде 2000-ға жуық оқушы оқитын 10 мемлекеттік білім беру мектебі жұмыс істейді. Сонымен қатар, қаладағы 6 балабақша 400-ге жуық балаға қызмет көрсетеді. Алаверди мемлекеттік кәсіптік колледжі педагогика мамандығы бойынша 2 жылдық білім беру мүмкіндігін ұсынады, ал Солтүстік университетінің Туманян филиалы медбикелік және тіс протездеу мамандықтары бойынша дипломдар береді.

Футбол

Алаверди – Арменияның маңызды спорт орталықтарының бірі. 1936 жылы Алавердидің «Металлург» футбол клубы Армян КСР атынан алғашқы Кеңес футбол чемпионатының төменгі лигасында өнер көрсеткен. 1991 жылы Армения тәуелсіздік алғаннан кейін, «Дебед» ФК 1992 жылғы маусымда Армения Премьер-лигасында қаланың намысын қорғады. Алайда, көптеген армян футбол клубтары сияқты, «Дебед» ФК 1993 жылы таратылып, қазіргі таңда кәсіби футболдан шетте қалды. Жалпы, Алавердидегі спорттық инфрақұрылым нашар күйде, бірақ Армения Футбол Федерациясы аймақта футболды дамыту мақсатында бірқатар жобаларды іске асырды. Осылайша, қаладағы жалғыз «Металлург» стадионы Лори облысының жас футболшылары мен спорт мектептеріне қызмет ету үшін жаңартылды.

Басқа спорт түрлері

Кеңес кезеңінде Алавердиде күшті гандбол командасы болған. 1960 жылдары совет гандболшысы болған Олег Горбунов атындағы Алаверди гандбол мектебі 1962 жылдан бері қызмет етіп келеді. 2006 жылдан бері қалада шахмат және бокс бойынша да мамандандырылған мектептер жұмыс істейді. «Алаверди Футзал» командасы Арменияның футзал лигасында өнер көрсетеді және ойындарын Олег Горбунов атындағы спорт мектебінде өткізеді.

Туған қалалар бауырлас қалалар

Кобулети, Грузия, 2007 жылдың 28 мамырынан бері. Nikaia Agios Ioannis Rentis, Грекия, 2007 жылдың 1 қазанынан бері. Полоцк, Беларусь, 2012 жылдың 26 мамырынан бері. Даугавпилс, Латвия, 2012 жылдың 2 қазанынан бері. Георгени, Румыния, 2014 жылдың 25 қыркүйегі.