Махаяна буддизміндегі "Шексіз Өмір Сутрасы" – Амитабханың таза елі, Қытай, Жапониядағы Жодо шю және Жодо Синшю ағымдарындағы маңызды мәтін. Кушан империясында жазылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Махаяна буддизміндегі танымал сутра
Popular Sutra in Mahāyāna Buddhism
Ұзын Сухавативуха сутрасы (санскрит),; Вьетнам тілінде: Phật Thuyết Kinh Vô Lượng Thọ; Жапон тілінде: Taisho Tripitaka # 360) – Амитабханың таза елінің сипаттамасын беретін екі үнді Махаяна сутрасының бірі. Қысқа Сухавативуха сутрасымен бірге, бұл мәтін Қытай мен Жапонияда зор ықпалға ие, онда оны Жодо-сю және Жодо Шинсю қауымдары құрметтейді. Бұл атау ағылшын тілінде көбінесе «Шексіз өмір сутрасы» [Будда туралы] немесе жай ғана «Шексіз өмір сутрасы» деп аударылады.
The Longer Sukhāvatīvyūha Sūtra (Sanskrit), ; Vietnamese: Phật Thuyết Kinh Vô Lượng Thọ; Japanese: Taisho Tripitaka # 360) is one of the two Indian Mahayana sutras which describe the pure land of Amitābha. Together with the Shorter Sukhāvatīvyūha Sūtra, this text is highly influential in China and Japan where it is revered by the Jōdo shū and Jōdo Shinshū congregations. The title is often translated in English as either the Sutra [on the Buddha] of Immeasurable Life, or simply the Immeasurable Life Sutra.
Тарих және аудармалар
Кейбір ғалымдар Ұзын Сухавативуха Сутраны бірінші және екінші ғасырларда Кушан империясы кезінде Гандхара аймағында гүлденген Махисасака монахтарының ордені құрастырған деп санайды. Ұзақ Сухавативуханың құрастыруы Локоттаравада сектасының да ықпалында болуы мүмкін, және бұл сутрада Махавастумен ортақ көптеген элементтер бар. Сондай-ақ, осы кезеңде Қытайда хароштхи жазуындағы қолжазбалар болғандығы белгілі. Бұл мәтінді 252 жылы Үш патшалық дәуірінде Луоянгтағы Ақ ат ғибадатханасында аударған. Алайда, қазіргі кезде бұл кітаптың кейіннен өмір сүрген үнділік монах және аудармашы Буддабхадраның (359-429 жж.) еңбегі екендігіне көпшілік сенеді. Қытай аудармаларынан басқа, Ұзын Сухавативуха Сутрасы санскрит тілінде де сақталған. Санскрит тілінен тікелей ағылшын тіліне аударма жасалған, оның ішінде Ф. Макс Мюллердің еңбегі ерекше аталады. Жапон канджиі (жазба идеографиялық таңбалар) қытай тілінен шыққан және мағыналары көбінесе бірдей болғандықтан, жапон тіліне одан әрі аударудың қажеті жоқ (дегенмен хирагана мәтіндері кеңінен қолданылады).
Some scholars believe that the Longer Sukhāvatīvyūha Sūtra was compiled in the age of the Kushan Empire in the first and second centuries by an order of Mahīśāsaka monastics who flourished in the Gandhāra region. It is likely that the longer Sukhāvatīvyūha owed greatly to the Lokottaravāda sect as well for its compilation, and in this sūtra there are many elements in common with the Mahāvastu. It is also known that manuscripts in the Kharoṣṭhī script existed in China during this period. who translated the text in 252 CE at White Horse Temple in Luoyang, during the Three Kingdoms Period. However, the common opinion now is that it was more likely a work of the later Indian monk and translator Buddhabhadra (359 429 CE). In addition to the Chinese translations, the Longer Sukhāvatīvyūha Sūtra is also extant in Sanskrit. The Sanskrit has been directly translated into English, most notably by F. Max Mueller. Because Japanese kanji (written ideographic characters) are derived from Chinese and largely have the same meaning, there has been no need for further translation into Japanese (although hiragana texts are widely available).
Мазмұны
Ұзақ Сухавативуха сутрасында Будда өзінің жанындағы Анандаға Будда Амитабханың бұрынғы өмірін баяндаудан бастайды. Ол бұрынғы өмірінде Амитабханың бір кезде патша болғанын, бірақ патшалығынан бас тартып, "Дхарма қоймасы" ("Дхармакара") деген атпен бодхисаттва монахқа айналғанын айтады. Будда Локешварраджаның ("Әлемнің Егемен Патшасы") басшылығымен оған он бағыттағы сансыз буддалық жерлер ашылды. Бес калпа бойы бодхисаттва ретінде медитация жасағаннан кейін, ол барлық сезімтал жандарды құтқару үшін зор серт берді және үлкен құрметінің арқасында Сухавати ("Жоғары бақыт") әлемін құрды. Бұл Сухавати жері кейіннен қытай тіліне аударғанда "таза жер" (Ch. 淨土) деп аталды. Сутра Сухаватиді және оның тұрғындарын, сондай-ақ олардың қалай қайта туатындарын егжей-тегжейлі сипаттайды. Мәтін Махаяна буддизмінің космологиясындағы әртүрлі деңгейлер мен жандар туралы толық мәлімет береді. Сүреде Амитабханың барлық сезімтал жандарды құтқаруға берген қырық сегіз серті де бар. Он сегізінші серт – Таза Жер буддизмінің негізгі қағидаларының бірі. Бұл серт бойынша, егер сезімтал жан Амитабханың есімін (нианфо) он рет қайталаса, ол Амитабханың таза жеріне міндетті түрде қайта туады. Соңында сутрада Будданың болашақ Будда Майтреяға ұзақ сөздер айтқаны, Майтреяның Будда болу мақсатына жету үшін қандай жамандықтардан сақтану керектігі және басқа да ескертулер мен кеңестер баяндалады.
In the Longer Sukhāvatīvyūha Sūtra, the Buddha begins by describing to his attendant Ānanda a past life of the Buddha Amitābha. He states that in a past life, Amitābha was once a king who renounced his kingdom and became a bodhisattva monk named Dharmākara ("Dharma Storehouse"). Under the guidance of the buddha Lokeśvararāja ("World Sovereign King"), innumerable buddha lands throughout the ten directions were revealed to him. After meditating for five eons as a bodhisattva, he then made a great series of vows to save all sentient beings, and through his great merit, created the realm of Sukhāvatī ("Ultimate Bliss"). This land of Sukhāvatī would later come to be known as a pure land (Ch. 淨土) in Chinese translation. The sutra describes in great detail Sukhāvatī and its inhabitants, and how they are able to attain rebirth there. The text also provides a detailed account of the various levels and beings in the Mahāyāna Buddhist cosmology. The sutra also contains the forty eight vows of Amitābha to save all sentient beings. The eighteenth vow is among the most important as it forms a basic tenet of Pure Land Buddhism. This vow states that if a sentient being makes even ten recitations of the Amitābha's name (nianfo) they will attain certain rebirth into Amitābha's pure land. Lastly the sutra shows the Buddha discoursing at length to the future buddha, Maitreya, describing the various forms of evil that Maitreya must avoid to achieve his goal of becoming a buddha as well as other admonitions and advice.
Ағылшынша аудармалар
Гомес, Луис, ауд. (1996), Бәпағат елі: Шексіз нұрлы Будданың жұмағы: Сухавативьюха сутраларының санскрит және қытай тілдеріндегі нұсқалары, Гонолулу: Гавай университетінің баспасы.
Gomez, Luis, trans. (1996), The Land of Bliss: The Paradise of the Buddha of Measureless Light: Sanskrit and Chinese Versions of the Sukhavativyuha Sutras, Honolulu: University of Hawaii Press
Мюллер, Макс, ауд. (1894), Үлкен Сухавати вьюха. «Шығыстың қасиетті кітаптары», XLIX том: Буддистік Махаяна мәтіндері, ІІ бөлім. Оксфорд: Кларендон баспасы.
Müller, Max, trans. (1894), The Larger Sukhāvatī vyūha. In: The Sacred Books of the East, Volume XLIX: Buddhist Mahāyāna Texts, Part II. Oxford: Clarendon Press,