Кіріспе

Солтүстік-шығыс Англиядағы тарихи жағалау орны

Тайнемут монастыры мен қамалы – Тайнемут қаласындағы Тайн өзенінің сағасындағы мүйісте орналасқан тарихи орын. Ортағасырлық бенедиктин монастыры қабырғалар, мұнаралар және қақпа үйімен қоршалған. Солтүстік Тайнесайд мегаполистік округінің геральдикалық белгісінде монастырда жерленген үш патшаны еске алу үшін үш тәж бейнеленген.

Тайнемут қамалы

1095 жылы Роберт де Моубре Уильям II-ге қарсы бүлік көтерді. Графтың бекінісі – Бамбург қамалы патша тарапынан қоршауға алынғанда, ол 30 серігімен бірге Тайнемутқа қашып, алты күн бойы қарсы тұрды, бұл монастырьдың қандай да бір жолмен қорғалғанын көрсетеді, мүмкін мот және бейли қамалы арқылы. Қамал 1564 жылы Генри Персидің туған жері болды, оның әкесі, 8-ші граф, қамалдың қамқоршысы болған кезде. 1594 жылдың мамыр айында Джордж Селби және Тайнемут қамалының лейтенанты Томас Пауэр Данияның Анна патшайымының зергерлік бұйымдарын ұрлаған екі қашқынды ұстады. Пауэр неміс алтын шебері Якоб Крогерді және француз жылқышісі Гийом Мартинді Тайнемутта бес аптаға тұтқынға алды, содан кейін оларды Эдинбургке қайтарып, тез соттауға және жазалауға жіберді. Уильям Селби 1606 жылдың желтоқсанында Тайнемут қамалының күзетшісі болды, ол сэр Генри Виддрингтонның орнын басты. Қамалдың артиллериясы тізімге алынды. Үлкен зал мен қару-жарақ қоймасындағы бірнеше мылтық пен шабарлар Нортумберленд графына берілді. Селби үйдің немесе жатақхананың тұруға жарамсыз екенін және қарулар орнатылмағанын хабарлады. Оның міндеттеріне кемелерге шам жағу кірді.

Маяк

Бірнеше уақыт бойы шіркеудің шығыс жағындағы мұнаралардың бірінің үстінде көмірмен жағылатын отқа ұқсас навигациялық шам орнатылған болатын. Бұл практиканың қашан басталғаны белгісіз, бірақ 1582 жылғы дереккөз: "Тинмут қамалының шіркеуінің шығыс жағында түнгі уақытта тұрақты шамды жағу, осы жағалаудан өтетін кемелерді қорғау үшін" деп көрсетеді. Тайнемут қамалының губернаторы ретінде Нортумберлендтің 8-ші графы Генри Перси шамның күтіміне жауапты болды; ол және оның ізбасарлары осы лауазымда өтетін кемелерден төлем алуға құқылы болды. Алайда, 1559 жылы мұнараның жоғарғы жағына апаратын баспалдақ құлап, отты жағу мүмкін болмады. Бұрынғы маяқ сияқты, бастапқыда көмірмен жұмыс істеді, бірақ 1802 жылы мұнаймен жұмыс істейтін арганд шам орнатылды. 1841 жылы Уильям Фоук (Вильерстің ұрпағы және оның губернаторы) маяқты Лондонның Тринити Хаузына сатты. Тинемут шам айналмалы қызыл шамға (айналмалы ақ шам емес) өзгертілді. Ол 1898 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін солтүстікке қарай Уитли шығанағындағы Сент-Мэри маяғымен алмастырылды; Тинемут қамалының маяғы кейін бұзылды.

Жағалауды қорғау және жағалау күзет станциясы

19 ғасырдың соңында қамал казарма ретінде қолданылды, оған бірнеше жаңа ғимараттар салынды. 1930 жылы өрттен кейін қамал Мемлекеттік жұмыс басқармасына берілді және көптеген қазіргі заманғы қосымшалар алынып тасталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қамал Тине өзенінің сағасын қорғаған жағалау қорғаныс нысаны ретінде маңызды рөл атқарды. 1941 жылы қамал ауыр әуе шабуылына ұшырады. Әскери құрылымдар 1956 жылға дейін, әскер шыққанға дейін сақталды.

Қазіргі күн

Қақпа ғимараты – ортағасырлық қорғаныстан толығымен сақталған жалғыз ғимарат. Монастырдың сақталған бөліктері, оның ішінде шығыс қабырғасы мен сүйір терезелері, ерте готикалық сәулет үлгілері болып табылады. Кейінірек салынған Перси капелласы толығымен сақталған. Қабырғалардың көп бөлігі әлі де тұр, олардың ұзындығы 3200 фут (975 метр) жетеді. Бұл төбе бастапқыда мұнаралармен және қабырғалармен толығымен қоршалған, бірақ солтүстік және шығыс қабырғалары теңізге құлап, оңтүстік қабырғасының көп бөлігі бұзылған; батыс қабырғасы және оңтүстік қабырғаның бір бөлігі (түпнұсқа қабырға бойымен жүруге арналған жолымен) жақсы жағдайда сақталған. Қазіргі заманғы әскери құрылымдардың ішінде тек қана кіріспе офицерінің үйі мен артиллериялық орналасқан жерлері қалды. Тайнемут қамалы мен монастыры қазір Англия мұрагерлігі басқаруында, ол кіру үшін төлем қабылдайды.