"Испания тілеушілері: Гендік инженерлік және болашақ қоғам"
Beggars in Spain
«Испанияда сұраныштар» – 1993 ж. жазылған ғылыми-фантастикалық роман. Хьюго және Тумандық сыйлықтарын жеңіп алды. Болашақ технологиялар мен қоғамды болжады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1993 жылғы Нэнси Кресс романы
1993 novel by Nancy Kress
«Испаниядағы жалқаулар» – 1993 жылғы американдық жазушы Нэнси Кресс жазған ғылыми-фантастикалық роман. Алғаш рет ол 1991 жылы Айзек Азимовтың «Science Fiction Magazine» журналында сол атпен повесть ретінде және «Axolotl Press» баспасынан шектеулі таралыммен шыққан. Кресс оны кеңейтіп, романға үш қосымша бөлім қосты, содан кейін екі жалғасын жазды: «Beggars and Choosers» (1994) және «Beggars Ride» (1996). Бұл маңызды туынды саналады және болашақ технологиялар мен қоғамды болжауы үшін жиі мақталады. Алғашқы повесть «Хьюго» және «Небюла» сыйлықтарын жеңіп алды. Роман да «Хьюго» және «Небюла» сыйлықтарына үміткер болды, бірақ жеңе алмады.
Beggars in Spain is a 1993 science fiction novel by American writer Nancy Kress. It was originally published as a novella with the same title in Isaac Asimov's Science Fiction Magazine and as a limited edition paperback by Axolotl Press in 1991. Kress expanded it, adding three additional parts to the novel, and eventually two sequels, Beggars and Choosers (1994) and Beggars Ride (1996). It is held to be an important work, and is often hailed for its predictions of emerging technologies and society. The original novella won the Hugo Award and Nebula Award. The novel was also nominated for both the Hugo Award and the Nebula Award, but did not win.
Сюжетке кіріспе
"Испаниядағы тіленшілер" және оның жалғасы генетикалық инженерияның шындыққа айналған болашақта өтеді, ал қоғам мен мәдениет генетикалық модификациялардың (генмодтар) салдарымен бетпе-бет келеді, әсіресе АҚШ-та. Оқиғаның төңірегінде "ұйықтамайтындардың" болуы айналады: ұйқыға мұқтаж емес, интеллектуалдық қабілеттері мен жетістікке жету мүмкіндігі қалыпты адамдардан ("ұйықтаушылар" деп аталады) жоғары генетикалық түрлендірілген адамдар. "Испаниядағы тіленшілер" әлемінде сондай-ақ суық термоядерлік синтездің күші бар, ол оның негізін қалаушы Кензо Ягайдың құрметіне "Y энергиясы" деп аталды. Ягай "Ягайизмді" де құрды – объективизмге негізделген моральдық көзқарас, онда адамның қадір-қасиеті тек оның жеке күш-жігерімен қол жеткізген жетістіктерімен анықталады, ал келісім-шарт қоғамның негізі болып табылады. Осыған сәйкес, әлсіз және өнімсіз адамдарға ешқандай міндеттеме жоқ. Романның атауы Тони Индивино кейіпкері қойған басты моральдық сұрақтан туындайды: қоғамның өнімді және жауапты мүшелері "Испаниядағы тіленшілерге" – қажеттіліктен басқа ештеңе ұсынбайтын өнімсіз көпшілікке қандай жауапкершілікке ие? Бұл "ұйықтаушылар" мен "ұйықтамайтындар" арасындағы қақтығыспен нығайтылады; "ұйықтамайтындар" ақыл-ойы мен дене бітімі жағынан жоғары тұрады және олардың қалыпты туыстарын оңай басып өте алады. Барлық адамдар тең жаратылмайды. Онда теңдік пен тамашалық арасындағы шекара қайда? Жоғары тұрған азшылық өзінен төмен тұрғандарда кемсіну сезімін тудырмау үшін қаншалықты шектеуге бару керек? – әсіресе егер бұл азшылық жек көрілмесе және қорқытылмаса, керісінше, элита болса? Бұл сұрақ романда зерттеледі, бірақ толыққанды ашылмайды. Нэнси Кресс кітаптың және трилогияның тұтас алғанда Айн Рэндтің қарама-қарсы принциптерімен және Урсула К. Ле Гуиннің коммунистік үлгідегі қоғам туралы суретімен күресіп жатқанын түсіндірді.
Beggars in Spain and its sequels take place in a future where genetic engineering has become a reality, and society and culture face the consequences of genetic modifications (genemods), particularly in the United States. The story revolves around the existence of the "Sleepless": individuals genetically modified to not need sleep, who have greater potential for intelligence and accomplishment than ordinary humans, called "Sleepers". The world of Beggars in Spain is also powered by cold fusion, named "Y energy" after its pioneer Kenzo Yagai. Yagai also founded "Yagaiism", a moral worldview Kress based on Objectivism, in which dignity is solely the product of what a person can achieve through his or her own efforts, and the contract is the basis of society. As a corollary, the weak and unproductive are not owed anything. The novel's title comes from its primary moral question, as presented by character Tony Indivino: what do productive and responsible members of society owe the "beggars in Spain", the unproductive masses who have nothing to offer except need? This is underscored by the rift between the Sleepers and the Sleepless; the Sleepless are superior in mind and body, and easily capable of outperforming their normal cousins. All men are not created equal. Where, then, is the line between equality and excellence? How far should any superior minority hold themselves back for fear of engendering feelings of inadequacy in their inferiors?—especially if this minority is not hated and feared, but rather the elite? This question is explored, but not elaborated on by the novel. Nancy Kress has explained that the book, and the trilogy generally, grapples with the conflicting principles of Ayn Rand on one hand and Ursula K. Le Guin's picture of communist like community on the other.
І кітабы (түпнұсқалық повесть)
2008 жылы туған Лейша Камден – ұйқысыздыққа қарсы гендік модулі бар жиырма бірінші адам. Ол Ягайдың ең танымал демеушілерінің бірі, қаржыгер Роджер Камденнің қызы, ол өмірінің көп бөлігін ұйқыға кетіргендігіне өкінді, және оның әйелі Элизабет Камден, қалыпты бала сүюді қалаған ағылшын әйел. Ұйқысыздық бірнеше қосымша пайдалар сыйлайды – жоғары интеллект және көңіл көтеріңкі мінез-құлық, сондай-ақ 50%-ға өнімді уақыттың артуы (өзгертілмеген адамдар ұйықтаған уақытпен салыстырғанда); Ұйқысыз адамдар ұйықтау қажеттілігін ғана емес, ұйықтау мүмкіндігін де жоғалтады (бірақ оларды есінен танытуға болады). Он бес жасқа келгенде Лейша әлемде санаулы болған Ұйқысыз адамдар қауымдастығының бір бөлігіне айналады; ол, олардың барлығы сияқты, жасынан бірнеше сынып жоғары тұрады; ең үлкені Кевин Бейкер 16 жасында (2020 жылы) Билл Гейтстен кейін ең бай компьютерлік бағдарламалық жасақтаманы жасаушыға айналды. Ол алғаш кездескен Ричард Келлер оның жарына айналады; ал қалғандары достары мен сенімді серіктері болады. Дегенмен, екеуі оны алаңдатады. Бірі – Тони Индивино, оның анасы ұйқысыздыққа бейімделуде қиындықтарды бастан өткеріп, оны «Ұйықтаушы» ретінде өмір сүруге мәжбүр етеді. Тони барлық Ұйқысыз адамдардың әлеуметтік-экономикалық бекініс құру үшін бірігуін жақтады. Ол Ұйықтаушылардың Ұйқысыздарға қарсы кемсітушілікке көшуін болжайды және оның дұрыс екені тез арада дәлелденеді: мысалы, 16 сағаттық жаттығу күндері басқа бәсекелестермен бәсекелесуге мүмкіндік бермейтіндіктен, Ұйқысыз спортшы Олимпиададан шеттетіледі. Кейбір қалалар Ұйқысыз адамдарға «24 сағаттық» дүкендер ашуға тыйым салады. Тони ақырында түрмеге қамалады (Ұйқысыз қауымдастығының атынан заңсыз әрекеттер жасағаны үшін), бірақ Лейшаны мазалайтын екінші адам – Дженнифер Шарифидің назарына ілікпей тұрып. Киножұлдыз бен араб мұнай магнатының Ұйқысыз қызы Дженнифер Нью-Йорк штатының солтүстігінде (әсіресе Каттарагус округінде) Санкьюари деп аталатын Ұйқысыз адамдардың қауымдастығын құру үшін жер сатып алады. Соңында Лейшаның егіз інісі Элиспен қарым-қатынасы шиеленіседі. Элизабет Лейша аналық жасушадан имплантацияланған кезде бір уақытта табиғи қыз балаға жүкті болды, нәтижесінде екі егіз дүниеге келді, олардың біреуі ғана Ұйқысыз. Элис әпкесінің көлеңкесінде тұрады: «Сенікі болған нәрсе сенікі болды, ал сенікі емес нәрсе де сенікі болды. Әкең осылай дайындаған. Ол оны біздің гендерімізге терең сіңірді». 22 жасқа келгенде Лиша заңгерлік емтиханға дайындалып жатқанда, әкесі қартайып қайтыс болады. Жерлеуден үйге қайтып келе жатқанда Лейшаның бала асырап алған анасы Сьюзан Мелинг (Роджер Камденнің екінші әйелі ғана емес, сонымен қатар Ұйқысыздықты ойлап тапқан генетикалық зерттеуші) таң қалдыратын жаңалықты жеткізеді. Сиэтлдегі Ұйқысыз адам Берни Кун 17 жасында жол апатынан қайтыс болды. Аутопсия оның барлық мүшелерінің мінсіз жағдайда екенін көрсетті. Ұйқысыздық бұрын белгісіз болған жасуша жаңару жүйесін ашады. Бастысы, Ұйқысыз адамдар физиологиялық жағынан қартаюдан тоқтатылады. Олардың қанша уақыт өмір сүретіні толық белгісіз. Олар өлімсіз болуы мүмкін. Лейша емтиханды тапсырады, бірақ көп ұзамай Ричард оған Ұйқысыздарға қарсы түрлі кемсітушілік пен зорлық-зомбылық әрекеттерінің нәтижесінде Тони Индивиноны басқа тұтқындар өлтіргенін хабарлайды. Ұйқысыздардың Санкьюариға шегінуден басқа амалы жоқ. Алайда, Лейшаға соңғы бір мейірімділік тапсырмасы беріледі: Ұйқысыз бала Стелла Бевингтонды ата-анасы зорлап ұстап отыр. Элис ұстап алуды жоспарлап, дерлік жеке өзі орындап, Лейша мен Стелланың екеуін де құтқарып, тіпті ең артықшылықты және элиталық адамдар да қаңғыбас болуы мүмкін екенін дәлелдейді. Лейша сауданың сызықтық емес, экология екенін, ал бүгінгі қаңғыбас ертеңгі құтқарушы болуы мүмкін екенін түсінеді.
Leisha Camden, born in 2008, is the twenty first human being to have the genemod for sleeplessness. She is the daughter of one of Yagai's most noted sponsors, financier Roger Camden, who felt he had wasted far too much of his life in sleep, and his wife Elizabeth Camden, an Englishwoman who wanted a normal child. Sleeplessness confers a number of secondary benefits—higher IQ and a sunnier disposition most notably, as well as 50% more productive time (vs the time the unmodified spend asleep); Sleepless not only don't need sleep, they cannot sleep (though they can be knocked unconscious). By the age of fifteen Leisha has become a part of the community of Sleepless, few though there are in the world; she, like all of them, is several grades ahead of her age; the oldest, Kevin Baker, has already become the most wealthy computer software designer since Bill Gates at the age of 16 (in 2020). The first she meets, Richard Keller, becomes her lover; the others become friends and confidants. Two, however, trouble her. One is Tony Indivino, whose mother had problems adjusting to his Sleepless ways and forced him to live as a "Sleeper." Tony advocates a banding together of all Sleepless in a sort of socio economic fortress. He predicts that the Sleepers will soon begin to discriminate against Sleepless, and is quickly proved right: a Sleepless athlete is barred from the Olympics, for instance, because her 16 hour practice days are impossible for other competitors to compete with. Likewise some cities forbid Sleepless from running "24 hour" convenience stores. Tony is eventually jailed (for illegal actions on behalf of the Sleepless community), though not before attracting the attention of Jennifer Sharifi, the other person who makes Leisha nervous. The Sleepless daughter of a movie star and an Arab oil tycoon, Jennifer's money purchases land in upstate New York (Cattaraugus County, specifically) to create a Sleepless only community known as Sanctuary. Finally, Leisha faces rocky relations with her twin sister Alice. By sheer chance, Elizabeth conceived a natural daughter at the same time Leisha was implanted in vitro, resulting in fraternal twins, only one of whom is Sleepless. Alice is constantly in her sister's shadow: "Whatever was yours was yours, and whatever wasn't yours was yours, too. That's the way Daddy set it up. The way he hard wired it into our genes." When Leisha is approaching her bar exams at the age of 22, her father dies of old age. On the drive home from the funeral, Leisha's surrogate mother Susan Melling (not only Roger Camden's second wife, but the genetic researcher who devised Sleeplessness) reports some startling news. Bernie Kuhn, a Sleepless in Seattle, has died due to a road accident at the age of 17. Autopsy reveals every one of his organs is in pristine condition. Evidently Sleeplessness unlocks a heretofore unknown cell regeneration system. The bottom line is that Sleepless will not physically age. Their estimated lifespan is totally unknown. They might be immortal. Leisha passes her exams, but shortly thereafter she is informed by Richard that various acts of prejudice and violence against Sleepless have culminated in the murder of Tony Indivino by fellow inmates. The Sleepless have no choice but to retreat to Sanctuary. However, Leisha is sent out on one last errand of mercy: a Sleepless child, Stella Bevington, is being abused by her parents. Alice turns the tables by masterminding and almost singlehandedly carrying out the kidnapping, not only saving both Leisha and Stella but proving that even the most privileged and elite can be beggars too. Leisha is left with the revelation that trade is not linear, but rather an ecology, and that today's beggar may be tomorrow's savior.
ІІ кітап (2051)
Кітап Джордан Уотрустың, Элис ұлының (2025 жылы туған), «Біз ұйықтаймыз» зауытының қызметкерімен басталады. «Біз ұйықтаймыз» қозғалысы – бұл негізін қалаушы Кальвин Хоуктың жұмысшы класының мақтанышын қайта жаңғыртуға жасаған әрекеті, ол үшін ұйықтаушылар жасаған өнімдерді сатып алу және сату арқылы жүзеге асырылады. Ол Леиша әпкесін зауытқа саяхатқа алып шығады; кейін ол Хоукпен «ақылсыздыққа қарсы күреседі»; Америка барлық адамдар тең қаралуға тиіс деген қағидаға негізделгендіктен, таптық жеккөрушілікті ынталандыру тек құлдырауға әкеледі. Содан кейін Лейша заң фирмасында ерекше клиентті қабылдайды: генетикалық зерттеуші доктор Адам Уолкотт, ол ұйқысыздарды ұйқысызға айналдыратын босанғаннан кейінгі гендік терапияны ашқанын мәлімдейді. Өкінішке орай, оның зерттеулері сақталған сейфтен ұрланып кеткен, тіпті нашаррақ – оның патенттері «Санкьюари» корпорациясы атынан тіркелген. Бақытымызға орай, зерттеулер әлі толыққан емес, бірақ Санкьюари өзінің үстемдігін сақтап қалуға алаңдайды. Лейша Сьюзан Мелингтен оны аяқтауды және оның дұрыстығын анықтауды сұрайды. Лейша сондай-ақ, Қасиетті Орын Кеңесінің өмір бойына жетекшісі Дженнифер Шарифтің адалдық серт қабылдауға шешім қабылдағанын біледі, онда барлық ұйқысыздар Қасиетті Орынның қажеттіліктерін өздерінікінен жоғары қоюға ант етеді. Дженнифер әрқашан өз халқын ұйқышылардан қорғау қажеттігіне сенген, бірақ оның күйеуі Ричард Келлер балаларының параноидалық атмосферада тәрбиеленуіне қатысты өз оқтаулары бар. Ол әйелі кісі өлтіруге қабілетті деп ойламайды, бірақ Дженниферді доктор Уолкотттың негізгі зерттеу серігінің көлігін (We Sleep скутерін) саботаж жасап, жою арқылы өлтіргені үшін айыптағанға дейін. «Халыққа қарсы Дженнифер Фатима Шариф» – бұл цирк. Саботаж ұйқысыз жасаған болса да, оқиға орнынан Қасиетті Орынның гараж есігін ашатын кілт ретінде қызмет ететін әшекей табылды, оны ұйқысыз осылай шалаңдықпен қалдырмас еді. Осы уақытта Лейшаның өмірі баяу-баяу күйреп барады: Санкьюари бірлік сертіне дауыс берді және сонымен қатар Лейшаны өмір бойына тыйым салуға дауыс берді; оның серіктесі Кевин Бейкер серт қабылдап, оны тастап кетеді; Стелла Бевингтон, оның қызына ең жақын адам, оны да қарастырып жатыр; және Сьюзан емделе алмайтын ми ауруынан қайтыс болады. Әйқайына Элис көмекке келеді, өйткені ол (екілік эмпатия арқылы) әпкесіне оның қажет екенін біледі; Стелла кешкі тойда ұрланған әшекейдің өзіне тиесілі екенін мойындайды; ал Сьюзан Уолкотттың зерттеулері жалған екенін, мүлдем мүмкін емес екенін анықтайды. Осы ақпаратпен Лейша бүкіл науқанды Кэлвин Хоук ұйымдастырғанын біледі. Ол Стелланың үй жылуы кезінде Стелладан әшекейді ұрлады; ол зерттеуді жалған деп білген, Санкьюари солай әрекет ететінін үміттенеді; және белгісіз себептермен ол Уолкотттың көмекшісін өлтірді. Кітап Лейшаның Сьюзан мен Элиспен тынығып, Дженнифер балаларына оларды қауіпсіз ұстайтынын хабарлаумен аяқталады: Санкьюари ғарышқа көшуде.
The book opens on Jordan Watrous, Alice's son (born 2025), an employee at a We Sleep factory. The "We Sleep" movement is an attempt by founder Calvin Hawke to rejuvenate working class pride by buying and selling only products made by Sleepers; despite the fact that the products themselves are often shoddy and over priced, revenues have been lucrative. He shepherds his aunt Leisha on a tour of the factory; afterwards she meets with Hawke to "rail against stupidity;" since America is founded on the premise that all men should be treated equally, encouraging class hatred will only lead to destruction. Leisha then receives an unusual client at her law firm: a genetic researcher, Dr. Adam Walcott, who claims to have discovered a post partum gene therapy to turn Sleepers into Sleepless. Unfortunately for him, his research has been stolen from the safe deposit box in which he left it; even worse, his patents have already been filed In the name of Sanctuary, Incorporated. Thankfully, the research is incomplete, but evidently Sanctuary is concerned about keeping its edge. Leisha asks Susan Melling to attempt to complete it and determine its legitimacy. Leisha also discovers that Sanctuary Council leader for life Jennifer Sharifi has decided to institute a loyalty oath, in which all Sleepless swear to place the needs of Sanctuary above their own. Jennifer has always been convinced of the need to protect her people from the Sleepers, but her husband, Richard Keller, has his own reservations about the paranoid atmosphere his children are being fostered in. He doesn't think his wife is capable of murder, though Until Jennifer is indicted for the murder, via sabotage and destruction of his vehicle (a We Sleep scooter), of Dr. Walcott's primary research partner. The People vs. Jennifer Fatima Sharifi is a circus. Though the sabotage was clearly performed by a Sleepless, a piece of jewelry that serves as Sanctuary's equivalent of a garage door opener was found on the scene, which no Sleepless would be sloppy enough to leave behind. Meanwhile, Leisha's life is slowly unraveling: Sanctuary has voted in the oath of solidarity and, furthermore, voted to ban Leisha for life; her partner Kevin Baker chooses to take the oath and abandon her; Stella Bevington, the closest thing she has to a daughter, is considering the same; and Susan is dying of an incurable brain condition. Fortunately, Alice comes to save the day, knowing (evidently through twin ESP) that her sister needs her; Stella confesses that the pendant is hers, which was stolen from her at a party; and Susan discovers that Walcott's research is a sham, completely infeasible. With that information, Leisha now knows who has orchestrated the entire campaign: Calvin Hawke. He stole the pendant from Stella at a house warming party Alice threw; he propagated the research, which he knew to be false, hoping that Sanctuary would react as it did; and, for reasons that remain unspecified, he had Walcott's assistant killed. The volume ends with Leisha on retreat with Susan and Alice, and Jennifer informing her children that she will keep them safe: Sanctuary is moving into space.
ІІІ кітап (2075)
Американың үш жүз жылдық мерейтойында, әлем тыныш. Америка өзін үш деңгейлі қоғамға қайта құрып алды. Ең төменгі сатыда "Тіршілік ететіндер" ("Livers") – халықтың 80 пайызын құрайтын, білімі жетілмеген, бірақ жақсы тамақтанатын, демалысқа толы өмір сүретін адамдар. Олардан жоғары (немесе төмен) – "Есектер" ("donkeys"), инфрақұрылымды басқаратын және Тіршілік ететіндердің сайлауымен кеңсеге өтетін, нан мен ойын-сауық арқылы дауыс жинайтын гендік модификацияланған кеңсе қызметкерлері. Соңында, Ұйқысыз адамдар ("Sleepless") – барлық технологиялық, генетикалық және ғылыми жетістіктердің бастауы. Екі жаңа кейіпкер жағдайды күрт өзгертеді. Біріншісі Нью-Мексикодағы Лейшаның Сьюзан Меллинг қорына келеді, он жасар Дрю Арлен. Ол Қорға ("Foundation") қатысуға ниетті, ол (Лейшаның сөзімен) "кеңеске сұранып, мұқтаждардың неліктен мұқтаж екенін анықтап, өзгеше болғысы келетіндерге қаржылай көмек көрсетеді". Дрю харизмалық және зиянсыз, бірақ Джордан мен Стелланың екінші ұлы Эрик Бевингтон Уотрусқа қарсы келеді; екеуінің арасындағы төбелес Дрюды белден төменге парализге ұшыратады. Әртүрлі жекеменшік мектептерге қатысып, Дрю көркемдік өрнекке бейімділігін табады, бірақ олардың барлығында да сәтсіздікке ұшырайды; он тоғызынша жасқа келгенде ол бұзақы болып өседі. Эрик оны лимбикалық жүйе мен неокортекс арасындағы жолдарды күшейтетін эксперименталды терапияға мәжбүрлейді, бұл миды өзінің алғашқы, жануарлық табиғатымен күресуге мәжбүрлеуі керек. Дрюде ем кері әсер етеді, ол генетикалық ұжымдық санасыздыққа қол жеткізеді, оны визуалды түрде қабылдайды (келесі кітапта Арлен бірінші тұлғада баяндаушы болады, ол адамдарды, заттарды, ұғымдарды және эмоцияларды әрдайым пішін, текстура, түс және т.б. арқылы сипаттайды). Дрю осы пішіндерді голографиялық түрде көрсетуге үйреніп, өзінің көрермендерін ояу арманға енгізетін, мазмұны голограммалармен анықталатын өнершіге айналады. Тағы бір жаңа кейіпкер Санкьюар орбитасында дүниеге келеді: Миранда Серена Шариф, "Супержарықтардың" ("Superbrights") біріншісі. Оның гендік модификациясы миының стандартты Ұйқысыздың жылдамдығынан үш-төрт есе жылдам жұмыс істеуіне себеп болады, бірақ бұлшықеттерді бақылаудың есебінен (оның өзі және оның інісі Тони сияқты барлық Суперлер "маниялық күшпен" дірілдейді, қыбырады және тербеледі). Миридің өмірінің алғашқы жылдарында ол және басқа Суперлердің барлығы қалыпты Ұйқысыздардан өзгеше ойлайтыны анық болады; олардың ойлары "жіптер" ("strings") түрінде болады, геометриялық пішіндерге орналастырылған және аналогия мен өзара сілтемелерді қамтитын деректердің жиынтығы. Оның өсуі Санкьюардың жер бетіндегі Ұйқысыздықтан жек көретіндерге күдікпен қарауының артуына қарсы қойылады. Бес бала дүниеге келді, олардың генетикалық бейімділігі Ұйқысыздық геніне жеткіліксіз, ал Дженнифер Санкьюардың Америкадан тәуелсіздігін жариялауға құмар. Осы мақсатта Шарифый кәсіпорны ("Sharifi Enterprises") әуеде таралатын, бірден өлімге әкелетін биологиялық қаруды зерттеуді бастайды, оны қорқыту құралы ретінде пайдалануға болады.
In the year of America's tricentennial, all is placid. America has re stratified itself into a three tiered society. At the bottom are the "Livers," an under educated but well fed 80% of the population who enjoy a life of leisure. Above them (or below them) are the "donkeys," the genemod white collar force who run the infrastructure and are elected into office by the Livers, earning votes via bread and circuses. Finally, the Sleepless are the source of just about all technological, genetic and scientific advances. Two new faces swiftly turn the tables. One arrives at Leisha's Susan Melling Foundation in New Mexico, a ten year old Liver named Drew Arlen. He is intent on enrolling in the Foundation, which (in Leisha's words) "asks beggars why they're beggars and provides funding for those who want to be something else." Drew has charisma and a harmless nature, but runs afoul of Eric Bevington Watrous, second son of Jordan and Stella; a fistfight between the two leaves Drew paralyzed from the waist down. Attending various private schools, Drew finds a flair for artistic expression, but consistently fails or flunks out of each of them; by nineteen he has becomes a delinquent. Eric forces him into an experimental therapy in which the pathways between the limbic system and the neocortex are strengthened, supposedly forcing the brain to cope with its more primitive, bestial nature. In Drew, the treatment backfires, and he gains access to a sort of genetic collective unconscious, which he perceives in visual terms (in the next book, in which Arlen is a first person narrator, he constantly describes people, things, concepts and emotions as having shape, texture, color and so on). Drew learns to project these shapes in holographic form and becomes the Lucid Dreamer, a performance artist who places his viewers in a waking dream, the contents of which are determined by the holograms. The other new face is born at Sanctuary Orbital: Miranda Serena Sharifi, the first of the "Superbrights." Her genemods cause her brain to operate at three or four times the speed of a standard Sleepless, at the cost of muscle control (she and all the other Supers, including her brother Tony, twitch, jerk and vibrate with "manic vitality"). Within the first few years of Miri's life, it becomes clear that she and all the other Supers think differently than do normal Sleepless; their thoughts take the form of "strings," which are entire piles of data arranged in geometric shapes and involving analogy and cross reference. Her growth is set against a Sanctuary becoming even more careful and even more suspicious of the earth bound Sleeper haters. Five children have been conceived that, through regression to the mean, lack the dominant Sleeplessness gene, and Jennifer is obsessed with declaring Sanctuary independent of America. To that end, Sharifi Enterprises begins research into an airborne, instantly fatal biological weapon which can be used as a deterrent.
IV кітап (2091)
2080 жылы АҚШ Y энергиясына қатысты эксклюзивті патенттерін жоғалтады, нәтижесінде ауқымды экономикалық депрессия орын алады. 2091 жылдың қазанында Sanctuary Inc. және оған байланысты барлық бизнеске түсетін үлкен кірістерді пайдалану мақсатында жаңа, жылжымалы салық саясаты ұсынылады, себебі олардың барлығы Америкада тіркелген. (Нақтырақ айтқанда, Sanctuary Inc. компаниясының жалпы табысының 92% салық ретінде алынады.) Осыны ескере отырып, Дженнифер және Sanctuary Кеңесі тәуелсіздік алу үшін дайындық жүргізеді. Мири кітапты ауыр жарақатпен бастайды: оның жас інісі Тони ойын алаңындағы апат салдарынан жүйке зардап шегеді. Оның денесі мен қабілеттері қаншалықты зақымдалса да, ол күніне белгілі бір уақыт ұйықтауы қажет болады. Мири, Дженнифер Sanctuary-дің Yagaiist, қоғамдық мүдделерді бағалайтын философиясын еске салғанда ашуға буырады және оны тыныштандыруға тура келеді; оянғанда оған Тони жарақаттарынан көз жұмғаны айтылады. Оған қарамастан, ол және басқа Суперлер қорғану үшін бірігеді, Sanctuary-дің ұйықтамайтындары сырттан келгендерден соншалықты қорқып кеткенін мойындайды, тіпті қоғамдық мүдде үшін құрылған және оған қызмет ететін Суперлердің өзі де олардың өзгешелігіне байланысты қауіп тудырады. Мири бұл топты "Тілшілер" деп атайды. Миридің ой желілері, шын мәнінде, әрбір Супердің ой желілері бастапқыда құрылымдық кемшіліктерге ие болды, ақпарат орналасуы тиіс бос орындар болды, олар болған жоқ. Мири Дрю Арленнің "Lucid Dreaming" концерттерінің біріне қатысқанда бұл кемшілікті жояды; олардың санасыз деңгейіне ену мүмкіндігі Суперлерге бірқатар технологиялық, медициналық және тұжырымдық жаңалықтар жасауға көмектеседі, соның ішінде Миридің дірілдеуін және сөйлеу қиындығын емдеуге мүмкіндік береді. Тілшілер Sanctuary жүйесінде қорғаныс шараларын орнатуға шешім қабылдайды, қажет болған жағдайда билікті өз қолдарына алу үшін, осы процесте Шарифти Кәсіпорындарының биоқаруын табады. Бұл организмнің үлгілері АҚШ-тың бірнеше қалаларында жасырын сақталған және бір түймемен таратылуы мүмкін. 1 қаңтар 2092 жылы Sanctuary Америка Құрама Штаттарынан тәуелсіздігін жариялайды. Ішкі кірістер қызметі 15 қаңтарда салық төлемеген жағдайда күтіп, орбиталық станцияны кепіл ретінде алуға шешім қабылдайды, бірақ одан бұрын Sanctuary осы мақсат үшін ғана сатып алынған мал шаруашылығына арналған ғарыш станциясында биоқаруын көрсетеді (барлық тұрғындар демонстрациядан бұрын шығарылды). Мири мен Тілшілер өздерінің күштерін қолданып, Sanctuary-ні тоқтатуға мәжбүрлейді, осылайша қақтығыс болдырмайды. Дженнифер Миридің Кеңестің қалған бөлігіне иммунитет берілуіне қарысылық таныту туралы ұсынысын қабылдамайды, бұл "Sanctuary-нің барлық саяси философиясы [Дженнифердің] жеке қажеттіліктеріне тоқталғандығын" дәлелдейді. Роман Мири мен Супербригтердің Нью-Мексикодағы Сьюзан Меллинг Қорының кешеніне көшіп баруымен аяқталады, ал Лейша Дженнифер Шарифтің ісінде қорғау тарапынан кеңесші болып әрекет етуге шешім қабылдайды. Әрине, Испанияда мәңгілік тілшілер жоқ.
In 2080 the United States loses its exclusive patents on Y energy, leading to a massive economic depression. In October 2091, a new sliding scale tax package is proposed to take advantage of the huge revenues going to Sanctuary Inc. and all associated businesses, which are, after all, incorporated in America. (To be specific, Sanctuary Inc. will be taxed a staggering 92% of total income.) With this in mind, Jennifer and the Sanctuary Council prepare to bid for their independence. Miri starts the volume with a trauma: her beloved younger brother Tony receives neural injury in a playground accident. Regardless of the total damage to his person and faculties, he will doubtless need to sleep for at least a portion of the day. Miri flies into a rage when Jennifer reminds her of Sanctuary's Yagaiist, community first philosophy, and must be sedated; when she wakes, she is told that Tony has died of his injuries. Regardless, she and the other Supers band together for defense, recognizing that the Sleepless of Sanctuary have become so nervous of outsiders that even the Supers, created by the community and to serve it, constitute a threat due to their sheer alienness. Miri names the group "the Beggars." Miri's thought strings—indeed, the thought strings of every Super—have had structural flaws from the beginning, gaps where information ought to go that they don't have. Miri rectifies this gap when she is introduced to one of Drew Arlen's Lucid Dreaming concerts; the ability to tap into their unconscious allows the Supers to make a number of technological, medical and conceptual breakthroughs, including allowing Miri to cure the twitching and stuttering. The Beggars decide to install defensive overrides throughout Sanctuary's systems so that they can take over if necessary, discovering in the process the Sharifi Enterprises bioweapon. Packets of the organism have been secreted in several cities across the United States and it can be deployed at the touch of a button. On 1 January 2092 Sanctuary declares independence from the United States of America. The Internal Revenue Service decides to wait until non payment of taxes on January 15 and then seize the orbital as collateral, but before then Sanctuary demonstrates its bioweapon on a cattle ranching space station purchased solely for the purpose (all human tenants were evicted prior to the demonstration). The stand off is averted when Miri and the Beggars use their overrides to force Sanctuary to stand down. Jennifer refuses Miri's offer to surrender in exchange for immunity to the rest of the Council, proving that "all of Sanctuary's political philosophy comes down to [Jennifer's] personal needs." The novel ends with Miri and the Superbrights moving to the Susan Melling Foundation complex in New Mexico, and Leisha deciding to act as the counsel for the defense in Jennifer Sharifi's trial. There are, after all, no permanent beggars in Spain.