Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Коннаут рейнджерлері ("Арамның өздері") – британдық армияның ирланд желілік пехоталық полкі. Ол 1881 жылдың шілде айында 88-ші пехоталық полк (Коннаут рейнджерлері) – (1-ші батальонды құрады) және 94-ші пехоталық полк – (2-ші батальонды құрады) біріктіріліп құрылған. Құрылғаннан бастап Ирландия тәуелсіздігіне дейін, ол Ирландияда негізінен жиналған сегіз ирланд полкінің бірі болды. Оның үй базасы Галвейде орналасқан. 1922 жылы тәуелсіз Ирландия еркін мемлекеті құрылғаннан кейін, жаңа мемлекеттің округтерінде дәстүрлі жұмылдыру орындары болған тағы бес полкпен бірге таратылды.
The Connaught Rangers ("The Devil's Own") was an Irish line infantry regiment of the British Army formed by the amalgamation of the 88th Regiment of Foot (Connaught Rangers) (which formed the 1st Battalion) and the 94th Regiment of Foot (which formed the 2nd Battalion) in July 1881. Between the time of its formation and Irish independence, it was one of eight Irish regiments raised largely in Ireland. Its home depot was in Galway. It was disbanded following the establishment of the independent Irish Free State in 1922, along with the other five regiments that had their traditional recruiting grounds in the counties of the new state.
Ерте тарих
Полк 1881 жылғы шілдеде 88-ші жаяу полкі (Коннат рейнджерлері), (1-ші батальонды құраған) және 94-ші жаяу полкі (2-ші батальонды құраған) біріктіріліп құрылды. Екі полктің «Коннат рейнджерлері» аталымымен біріктірілуі, Ұлыбритания үкіметінің Чилдерс реформасы аясында Британ армиясын қайта ұйымдастыруының бір бөлігі болды, бұл 1879 жылы іске асырылған Кардуэлл реформасының жалғасы. Ол негізінен Ирландияда дайындалған сегіз ирланд полкінің бірі болды, оның үйі Ренмор казармасында, Галвейде орналасқан. 88-ші полк жаңа полк құрылғанда Бенгалияда, Британ Үндістанында орналасқан. 94-ші полк біріктірілу кезінде Оңтүстік Африкада болды; 2-ші батальон ретінде келесі жылы Ирландияға оралды және 1884 жылы Нил экспедициясына түйелі жаяу әскерінің шағын отрядын жіберді. Рейнджерлер 1900 жылғы қаңтарда Спион-Копта және 1900 жылғы ақпанда Тугела биіктіктерінде генерал сэр Редверс Буллердің Лэдисмит қаласын қоршаудан босатуға жасаған келесі әрекеттерінде шайқасты. Ақпан айының соңында британдық әскерлер Лэдисмит қаласын босатып, қоршау аяқталды. 1903 жылы 1-ші батальон Үндістанға қайта оралды. Полкте енді үш резервтік, бірақ ешқандай аумақтық батальон болған жоқ. 2-ші батальон 1914 жылғы тамызда Батыс майданындағы қызмет үшін 2-ші дивизияның 5-ші бригадасының құрамында Булонь-сюр-Мерге келді. 1914 жылғы шайқастардағы ауыр шығындардан кейін 2-ші батальон таратылды, аман қалғандар 1-ші батальонға ауыстырылды. 1-ші батальон 1916 жылы Таяу Шығысқа қайта орналастырылды, онда ол қазіргі Ирак аумағында британдық Тигр корпусының құрамында соғысты. Соғыс жарияланғанда 3-ші (резервтік) батальон Галвейде орналасқан және 1917 жылғы қарашаға дейін Ирландияда болды, содан кейін Англияға көшірілді. 1915 жылғы желтоқсанда Батыс майданындағы қызмет үшін 16-шы (Ирландия) дивизиясының 47-ші бригадасының құрамында Ле-Хаврға келді. 1918 жылғы 21 наурызда сол батальон неміс көктемгі шабуылы кезінде «іс жүзінде жойылды». Бір апта ішінде батальон «22 офицер мен 618 қатардағы әскер» жоғалтты. Осы ауыр шығындардың нәтижесінде аман қалғандар 2-ші батальонға, Ленстер полкіне ауыстырылды. Коннат рейнджерлерінің 3-ші батальонынан 584 адамнан тұратын колонна, подполковник А.Дж. Диган DSO басшылығымен, қалаға басып алған көтерілісшілермен күресу үшін Эннискортиге аттанды, бірақ келгеннен кейін Эннискортиді ұрыс алаңына айналдырмау үшін қаладағы көтерілісшілердің позицияларына шабуыл жасамауға шешім қабылдады. Көтеріліс басталғаннан кейінгі күндері Конноттар ауылды аралап, өздерін көрсетуге дайын болған соғыс жасақтарымен байланыс орнатуға тырысты, нәтижесінде жүздеген әскери тұтқындарды ұстап, олардың қару-жарақтарын тартып алды. 1916 жылғы 4 мамырда майор Х.М. Хатчинсон басшылығымен Конноттың 250 күшті тобы Фернс қаласына, ал келесі күні Горейге аттанды. 1916 жылғы 4 мамырда лейтенант Л.К. Бадхам басқарылған 31 Коннат рейнджері Кинсейлдегі үйлерді тінтіп, келесі күні көптеген көтерілісшілерді және олардың қаруларын ұстады. Коннат рейнджерлерінің колоннасы 1916 жылғы 9 мамырда Нью-Росста, ал келесі күні Уотерфордта үйлерді тінтіп қарады. Бұл «қиындықтар» кезінде қызмет ететін ирланд полктерін көшіру арқылы бөлінген адалдықтың қысымын азайтуға бағытталған жалпы саясаттың бір бөлігі болды.
The regiment was formed by the amalgamation of the 88th Regiment of Foot (Connaught Rangers) (which formed the 1st Battalion) and the 94th Regiment of Foot (which formed the 2nd Battalion) in July 1881. The amalgamation of the two regiments into one with the title The Connaught Rangers, was part of the United Kingdom government's reorganisation of the British Army under the Childers Reforms, a continuation of the Cardwell Reforms implemented in 1879. It was one of eight Irish regiments raised largely in Ireland, with its home depot at Renmore Barracks in Galway. The 88th were based in Bengal, British India, when they were amalgamated into the new regiment. The 94th were based in South Africa at the time of amalgamation; as the 2nd Battalion, it returned to Ireland the following year and sent a small detachment on the Nile Expedition in 1884 as Camel Mounted Infantry. The Rangers fought at Spion Kop in January 1900 and the Tugela Heights in February 1900 during further attempts by General Sir Redvers Buller to relieve the besieged town of Ladysmith. In late February the siege of Ladysmith finally came to an end after it was relieved by British forces. The 1st Battalion returned to India in 1903. the regiment now had three Reserve but no Territorial battalions. The 2nd Battalion landed at Boulogne sur Mer as part of the 5th Brigade in the 2nd Division with the British Expeditionary Force in August 1914 for service on the Western Front. Following severe losses in the battles of 1914, the 2nd Battalion was disbanded, with survivors transferring into the 1st Battalion. In turn, the 1st Battalion was redeployed to the Middle East in 1916, where it fought primarily in modern day Iraq as part of the British Tigris Corps. The 3rd (Reserve) Battalion was based in Galway upon the declaration of war and would remain in Ireland until November 1917 when it moved to England. landed at Le Havre as part of the 47th Brigade in the 16th (Irish) Division in December 1915 for service on the Western Front. On 21 March 1918, the same Battalion was "practically annihilated" during the German spring offensive breakthrough. In one week the battalion lost "22 officers and 618 other ranks". As a result of these heavy losses, the survivors were transferred into the 2nd Battalion, the Leinster Regiment. A 584 man strong column from the 3rd Battalion Connaught Rangers, commanded by Lieutenant Colonel A J Digan DSO, marched on Enniscorthy to fight the rebels who had taken over the town, however on arrival decided not to attack the insurrectionists' positions within the town to avoid turning Enniscorthy into a battlefield. In the days after the insurrection began the Connaughts patrolled the countryside seeking contact with any of those war parties that cared to show themselves, in the process capturing hundreds of prisoners of war and seizing their weapons stocks. A 250 strong force of the Connaughts, under the command of Major H. M. Hutchinson, marched to Ferns on 4 May 1916, and then on to Gorey the next day. A party of 31 Connaught Rangers led by Lieutenant L. C. Badham searched houses in Kinsale on 4 May 1916, and the next day captured a large number of rebels and their weapons. The Connaught Rangers' Column searched houses in New Ross on 9 May 1916 and then at Waterford the next day. This was part of a general policy aimed at minimizing the pressures of divided loyalties, by relocating serving Irish regiments during "the troubles".
Үндістандағы көтеріліс, 1920 жыл
1920 жылғы 28 маусымда Пәнджабтағы Джаландхардағы Веллингтон казармасында орналасқан 1-ші батальонның C ротасының төрт адамы Ирландиядағы әскери заңға қарсы наразылық білдіріп, бұйрықтарды орындаудан бас тартты. Олардың бірі, Джо Хоуес, 1919 жылғы қазан айында Клэрде демалыста болып, британдық әскерлердің штыктарын көрсетіп, өтетін бокс матчына бөгет қойғанын көрген. Веллингтон казармасындағы нашар тұрғын жағдай даудың қосымша себебі болуы мүмкін. Көп ұзамай, наразылық білдірушілерге басқа рейнджерлер, соның ішінде бірнеше ағылшын сарбаздары, мысалы, Ливерпульдік Джон Миранда және сержант Вудс қосылды. Келесі күні таңертең көтерілісшілер жиналғанда, 300-ден астам сарбаз көтеріліске қатысты. 1920 жылғы 30 маусымда Джаландхар казармасынан екі көтерілісші (Фрэнк Герагти және Патрик Келли) C ротасы орналасқан Солон казармасына барды және тұтқындалғандарына қарамастан, жеке Джеймс Дейли бастаған көтеріліске түрткі болды, оның інісі Уильям да наразылыққа қатысты. Бастапқыда наразылықтар бейбіт өтті, оған қатысқандар жасыл, ақ және қызғылт сары ленталар тағып, ирланд ұлттық әндерін шырқады. Алайда, 1 шілде күні кешке Солон қаласында Джеймс Дейли бастаған, шамамен отыз адамнан тұратын топ, штыктарымен қаруланып, қару-жарақ қоймасында сақталған ротаның мылтықтарын тартып алуға тырысты. Қойманы күзеткен әскерлер оқ атып, екі адам қаза тапты: Дейлидің тобындағы Пте. Смайт және Пте. Питер Сирс (қоймаға шабуылға қатыспаған, бірақ адасқан оқтан қаза тапқан). Бірнеше күн ішінде екі гарнизонды да басқа британдық әскерлер басып алды. Дейли және оның ізбасарлары бас бостандығынан айырылып, тұтқындалды. 88 көтерілісші әскери сотқа берілді: 77-сі түрмеге кесілді, ал 10-ы ақталды. 1923 жылы Ирландия тәуелсіздік алғаннан кейін, тұтқынға алынған көтерілісшілер босатылып, Ирландияға оралды. Птестердің денелері. Сирс, Смайт және Дейли 1970 жылы Үндістаннан Ирландияға қайта жерлеу үшін қайтарылды.
On 28 June 1920, four men from C Company of the 1st Battalion, based at Wellington Barracks, Jalandhar in the Punjab, protested against martial law in Ireland by refusing to obey orders. One of them, Joe Hawes, had been on leave in Clare in October 1919 and had seen a hurling match prevented from happening by British forces with bayonets drawn. Poor accommodation conditions in the Wellington Barracks may have provided an additional cause of the dispute. The protestors were soon joined by other Rangers, including several English soldiers, such as John Miranda from Liverpool and Sergeant Woods. By the following morning, when a rebel muster took place, over 300 soldiers were involved in the mutiny. On 30 June 1920, two mutineers from the Jalandhar barracks (Frank Geraghty and Patrick Kelly) travelled to Solon barracks where C Company were stationed and, despite arrest, helped spark a mutiny there, led by Private James Daly, whose brother William also took part in the protest. Initially, the protests were peaceful with the men involved donning green, white and orange rosettes and singing Irish nationalist songs. At Solon, however, on the evening of 1 July a party of about thirty men led by James Daly, carrying bayonets, attempted to seize their company's rifles, stored in the armoury. The troops guarding the magazine opened fire and two men were killed: Pte. Smythe who was with Daly's party, and Pte. Peter Sears (who had not been involved in the attack on the magazine but was returning to his billet when hit by a stray bullet). Within days, both garrisons were occupied by other British troops. Daly and his followers surrendered and were arrested. Eighty eight mutineers were court martialed: seventy seven were sentenced to imprisonment and ten were acquitted. In 1923, following Irish Independence, the imprisoned mutineers were released and returned to Ireland. The bodies of Ptes. Sears, Smythe, and Daly were repatriated from India to Ireland for reburial in 1970.
Таратылуы
Қорғаныс саласындағы айтарлықтай кесімдер мен 1922 жылы Ирландия еркін мемлекетінің құрылуына байланысты, Коннахт рейнджерлері де бар, алты бұрынғы Оңтүстік Ирландия полкі таратылуға шешім қабылданды. 12 маусымда Виндзор сарайындағы Сент-Джордж залында Ұлыбритания Королі Георг V-нің қатысуымен бес полк туы салтанатты түрде сақтауға берілді. Алты полк 1922 жылдың 31 шілдесінде толығымен таратылды. Осы кезде Ирландия азамат соғысының басталуымен, олардың мыңдаған бұрынғы әскери қызметшілері мен офицерлері еркін мемлекет үкіметінің жаңадан құрылған Ұлттық армиясын дамытуға көмектесті. Олар өздерімен бірге мол жауынгерлік тәжірибе әкелді, бұл еркін мемлекеттің жеңісіне маңызды үлес қосты және 1923 жылдың мамыр айына қарай олардың 53 000 әскерінің 50 пайызын және офицерлерінің 20 пайызын құрады.
Due to substantial defence cuts and the establishment of the Irish Free State in 1922, it was decided that the six former Southern Ireland regiments would be disbanded, including the Connaught Rangers. On 12 June, five regimental colours were laid up in a ceremony at St George's Hall, Windsor Castle in the presence of HM King George V. The six regiments were then all disbanded on 31 July 1922. With the simultaneous outbreak of the Irish Civil War conflict some thousands of their ex servicemen and officers contributed to expanding the Free State government's newly formed National Army. They brought considerable combat experience with them contributing significantly to the success of the Free State’s cause, and by May 1923 comprised 50 per cent of its 53,000 soldiers and 20 per cent of its officers.
Ескерткіштер
1966 жылы Коннахт рейнджерлеріне арналған әйнек өрнекпен жасалған ескерткіш терезе жаңа Галвей соборына қосылды, ол Ирландияның осы аймағымен тығыз байланысты болған полкке құрмет көрсетеді. Галвейдегі Сент-Николас колледжінің шіркеуінде осы полк пен оның әскерлеріне арналған әртүрлі ескерткіштер сақталған.
In 1966 a stained glass memorial window to the Connaught Rangers was included in the new Galway Cathedral, which renders honour to a regiment so long associated with that part of Ireland. There are various memorials to the regiment and its soldiers in St. Nicholas' Collegiate Church in Galway.
Ұлы соғыс ескерткіштері
Ирландияның Ұлттық соғыс ескерткіш бақтары, Дублин. Ирландия аралының Бейбітшілік саябағы, Мессин, Бельгия. Ulster Tower ескерткіші, Типваль, Франция. Менен қақпасы ескерткіші, Ипр, Бельгия.
Irish National War Memorial Gardens, Dublin. Island of Ireland Peace Park Messines, Belgium. Ulster Tower Memorial Thiepval, France. Menin Gate Memorial Ypres, Belgium.
Бірыңғай киімдер мен белгілер
1881 жылдан 1914 жылға дейін Коннахт рейнджерлері британдық жаяу әскерінің стандартты қызыл және көк түстегі парадтық киімін (жоғарыдағы суретті қараңыз) жасыл жеңдерімен киді. Жасыл жағалар мен білектер Ирландияда жиналған жаяу әскер полктері үшін ұлттық айырма белгісі болуы тиіс еді, бірақ Коннахт рейнджерлері «Royal» атағы жоқ жалғыз полк болды, сондықтан олардың жеңдерінің түсі қара көк болды. Полктік түймелерде арфа мен тәж, олардың айналасында үш жапырақты қонжыр шоғыры бейнеленген. Арфа мен тәж бас киімдерінің және үй шаруасындағы шлемдерінің белгілерінде, жасыл түс фонда күміс түсте қайта пайда болды.
From 1881 to 1914 the Connaught Rangers wore the standard scarlet and blue full dress of British infantry (see illustration above) with green facings. The green collars and cuffs were intended to be a national distinction for infantry regiments recruited in Ireland but the Connaught Rangers was the only one of these not to have a "Royal" title and accordingly the distinction of dark blue facings. The regimental buttons had a harp and crown surrounded by a shamrock wreath. The harp and crown reappeared on cap and home service helmet badges, in silver on a green background.
Есімдік
XIX ғасырдың ортасында 88-ші полкқа генерал-майор Томас Пиктон Пенинсула соғысы кезінде "Дәулеттің өздері" деген лақап ат берген деген дәстүр қалыптасты, "дұшпан алдында батылдықтарына және лагерь мен қамалдағы тәртіпсіздіктеріне деген құрмет ретінде". Бұл дәстүрді 88-ші және 94-ші полктар 1881 жылы бірігіп жаңа полк құрғанда Коннаут рейнджерлері мұра етті. Алайда, 88-ші полк бұл лақап атты алғандығын растайтын замандас жазбалары жоқ, сондай-ақ кейінгі полк тарихтары мен естеліктерінде бұл лақапқа немесе оның пайда болуына ешқандай сілтеме жасалмайды.
In the mid 19th century a tradition grew up that the 88th had been given the nickname 'Devil's Own' by Major General Thomas Picton during the Peninsular War, "as a compliment to their dauntless bravery in presence of the enemy, and their uniform irregularity in camp and quarters", a tradition that was inherited by the Connaught Rangers when the 88th and 94th were joined to form the new regiment in 1881. However, there is no contemporary record of the 88th receiving this sobriquet, and subsequent regimental histories and memoirs make no reference either to the nickname or its origins.