Екінші дүниежүзілік соғыстағы британдық әуе шаруашылығы министрі
Minister of Aircraft Production
Ұлыбританиядағы 1940-1945 жылдардағы Ұшақ өндірісі министрі: Екінші дүниежүзілік соғыста британдық әскери ұшақтарын өндіру, өндірісті үйлестіру және дамыту.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбритания үкіметі министрі; 1940–1945
British government minister; 1940–1945
Ұшақ өндірісі министрі 1940 жылдан 1945 жылға дейін Ұлыбритания үкіметінің Ұшақ өндірісі министрлігіндегі министрі болды. Бұл министрлік Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ұлыбритания үкіметі құрған арнайы жабдықтау министрліктерінің бірі еді. Ол британдық әскерлері, негізінен Корольдік әуе күштері, сондай-ақ флоттың әуе күштері үшін ұшақтар өндіруге жауапты болды.
The Minister of Aircraft Production was, from 1940 to 1945, the British government minister at the Ministry of Aircraft Production, one of the specialised supply ministries set up by the British Government during World War II. It was responsible for aircraft production for the British forces, primarily the Royal Air Force, but also the Fleet Air Arm.
Тарих
Соғыс кезінде британдық ұшақ өндірісі елдегі ең ірі өнеркәсіпке айналды, онда жүздеген жеке фирмалар жұмыс істеді және екі миллионға жуық жұмысшы еңбек етті. Министрлік осы өнеркәсіптің қызметін үйлестіру үшін құрылды, ұшақ өндірісін барынша арттыру мақсатында. Лондонда бас кеңсе және он екі аймақ болды, әрқайсысында бақылаушы және көптеген ірі зауыдтарда Министрліктің өкілдері орналасқан. Бұл бөлім 1940 жылдың мамыр айында премьер-министр Уинстон Черчилльдің тапсырмасымен Ұлыбритания шайқасына қатысу үшін көптеген ұшақтарды өндіру мақсатында құрылды. Бірінші министр Лорд Бивербрук болды, оның басшылығымен Министрлік британдық ұшақ өндірісін күрт өсірді. Бастапқыда Министрдің тікелей басшылығымен жұмыс істеген Министрлік, біраз уақыт бойы оның жеке үйінен басқарылды. Министрліктің алғашқы бас атқарушы директоры – әуе маршалы сэр Уилфрид Фриман, ол Лорд Бивербруктың жұмыс жолдарына наразы болып кеткенімен, 1942 жылдың қазан айында қайта оралып, 1945 жылға дейін қызмет етті. 1943 жылдың сәуірінен бастап ұшақ өндірісінің бас директоры Эрик Фрейзер тағайындалды, ол департаменттегі ең жоғары лауазымды сайланбаған қызметкер болды. Фрейзер, соғысқа дейінгі мансабы Императорлық химиялық өнеркәсіптерінде болған, алдымен жабдық өндірісінің бас директоры болып тағайындалды, содан кейін ұшақ өндірісіне ауысты, және соғыс аяқталғанға дейін осы лауазымды сақтап қалды. 1945 жылы Бен Локспейзер бас директор болып тағайындалды.
During the war, British aircraft production quickly expanded to be the largest industry in the country, involving hundreds of private firms and employing nearly two million workers. The Ministry was set up to co ordinate the activity of this industry to maximise aircraft production. There was a headquarters in London and twelve regions, each with a controller and resident Ministry representatives in most of the larger factories. The department was formed in May 1940 by the Prime Minister, Winston Churchill, to produce large numbers of aircraft to fight the Battle of Britain. The first minister was Lord Beaverbrook; under his control the Ministry presided over an enormous increase in British aircraft production. Initially under the personal direction of the Minister, for a time it operated from his private home. The initial Chief Executive of the Ministry was Air Chief Marshal Sir Wilfrid Freeman, who left after frustrations with Lord Beaverbrook's working methods but returned in October 1942 and served until 1945. The Director General of Aircraft Production from April 1943 was Eric Fraser, who remained the most senior non elected figure in the department. Fraser, whose pre war career had been with Imperial Chemical Industries, was first appointed director general of equipment production, before moving to the aircraft production post, which he held throughout the rest of the war. In 1945, Ben Lockspeiser was appointed director general.
Бовербрук
Бірінші министр лорд Бивербрук ұшақ өндірісіне шикізатты бөлуде барлық басқа қару-жарақ өндірісінен жоғары басымдық беруді қадағалады. Бұл 1940 жылдың жазы мен күзінде қажет болды, бірақ соғыс экономикасының жабдықтау жүйесін бұрмалады. Кейіннен бұл квота жүйесімен ауыстырылды, онда әр министрлікке шикізат импортының белгілі бір көлемі бекітіліп, ол министрліктің қарауындағы әртүрлі жобаларға үлестірілді. Бивербрук ұшақ өндірісін арттыру үшін үздіксіз күш салды, оның министр болып тағайындалғанға дейін қызметі аяқталды. Керек есе, Бивербруктың қызмет ету кезеңіндегі ұшақ бағдарламалары күтілетін өндіріс көлемімен шамалы ғана байланысты болды. Бивербрук британдық өнеркәсіптің ең жақсы көрсеткіштерінен 15 пайызға артық қосымша маржаны әдейі енгізді. Бұл қосымша маржа британдық өнеркәсіпке қол жеткізе алмайтын мақсатты белгілеу үшін қосылды, осылайша өндірістің максималды деңгейге жеткенін қамтамасыз етуге тырысты. Министрлік сол кезең үшін ерекше басқару әдістерімен сипатталды, оның ішінде алғашқы орналасқан жері Бивербруктың Сторноуэй Хаус үйі болды. Қызметкерлер Әуе министрлігінен тыс жерлерден тартылды, өзара қарым-қатынас бейресми, жеке араласулар, дағдарыс жағдайларын басқару және өнімділікті арттыруға бағытталған ерік-жігерді қолдану арқылы ерекшеленді. "Жазбалар аз сақталды, көптеген адамдардың міндеттері нақтыланбады және жұмыс көбінесе телефон арқылы жүргізілді". Министрлік құрылғаннан кейін күндер ішінде жасалған маңызды өзгерістердің бірі – RAF сақтау бөлімшелері мен техникалық қызмет көрсету бөлімшелерін қабылдау болды, олар өнеркәсіптен 1000 ұшақ қабылдаған, бірақ эскадрильяларға тек 650 ұшақ берген. Бұл басқару және ұйымдастырушылық өзгерістер дереу нәтиже берді; 1940 жылдың бірінші төрт айында 2729 ұшақ өндірілді, оның 638-і истребитель болды, ал Ұлыбритания шайқасы кезеңінде мамырдан тамызға дейінгі келесі төрт айда өндіріс 4578 ұшаққа дейін өсті, оның 1875-і истребитель болды. Бұл көрсеткіш неміс истребительдерінің өндірісінен екі жарым есе жоғары болды және министрлік шамамен 1900 ұшақты жөндеуден өткізіп, қайта қызметке қосты. Осы күш-жігер мен басқару стилінің нәтижесінде Англиядағы операцияларға қолда бар неміс истребительдерінің саны 725-тен 275-ке дейін азайды, ал RAF құрамы 1940 жылдың шілде айының басында 644 ұшақтан 1940 жылдың қазан айының басында 732 ұшаққа дейін өсті. Бивербрук 1941 жылдың сәуір айының соңында Министрліктен кетті. Оның орнын Джон Мур Брабазон басты, ол 1942 жылдың ақпанында Джон Льюэллинмен ауыстырылды, ол 1942 жылдың қарашасына дейін қызмет етті.
The first minister, Lord Beaverbrook, pushed for aircraft production to have priority for raw materials over virtually all other types of munitions production. This was needed in the summer and autumn of 1940 but it distorted the supply system of the war economy. It eventually came to be replaced by a quota system, with each supply ministry being allocated a certain amount of raw materials imports to be distributed amongst various projects within the ministries' purviews. Beaverbrook continued to push hard for increases in aircraft production until he left to become Minister of Supply. Controversially, under Beaverbrook's tenure the aircraft programmes set bore little relation to expected aircraft production. Beaverbrook deliberately inserted an extra margin of 15 per cent over and above the very best that British industry could be expected to produce. The extra margin was added to provide an out of reach target to British industry so that it would push as hard as possible to increase production. The Ministry was characterised by, for its time, highly unorthodox methods of management, including its initial location at Beaverbrook's home, Stornoway House. Personnel were recruited from outside the Air Ministry, interaction was informal, characterised by personal intervention, crisis management and application of willpower to improve output. "Few records were kept, the functions of most individuals were left undefined and business was conducted mainly over the telephone". One important change made within days of the creation of the ministry was it taking over the RAF's storage units and Maintenance Units which were found to have accepted 1,000 aircraft from the industry but issued only 650 to squadrons. These management and organisational changes bore results almost immediately; in the first four months of 1940, 2,729 aircraft were produced of which 638 were fighters, while in the following four months crucial to the Battle of Britain during May to August 1940, production rose to 4,578 aircraft, of which 1,875 were fighters. This production rate achieved was two and a half times German fighter production and the ministry repaired and return to service nearly 1,900 aircraft. The result of this effort and management style was that while the number of German fighters available for operations over England fell from 725 to 275, the RAF's complement rose from 644 at the beginning of July 1940 to 732 at the beginning of October. Beaverbrook left the Ministry at the end of April 1941. He was succeeded by John Moore Brabazon, who was replaced in February 1942 by John Llewellin, who served until November 1942.
Стаффорд Криппс
Сэр Стаффорд Криппс 1942 жылғы 22 қарашада Ұшақ өндіру министрі болды және Еуропадағы соғыс аяқталғанға дейін екі жарым жыл қызмет етті. Ол бірқатар өзгерістер жасады, оның ішінде күш-жігерді ынталандыру үшін әдейі тым жоғары қойылған, шындыққа сай келмейтін өндіріс мақсаттарын, әрбір ұшақ түрі үшін нақты болжамдармен ауыстырды. Өндіріс деңгейі айына 2000-нан астам ұшаққа сақталды, ал басымдыққа ие ауыр бомбалаушылардың саны 1944 жылға қарай ай сайынғы орташа көрсеткіш 458-ге дейін екі есеге өсті. Өндірісті бақылау және тиімсіздікті жою үшін Өндіріс тиімділігі кеңестері құрылды, ал кейбір жағдайларда министрлік зауыттарды тікелей басқаруға алды. Басшылық пен жұмысшылар арасында пікір алмасуға көмектесу үшін әрбір зауытта бірлескен өндіріс комитеттері құрылды, Криппс қызметкерлермен кездесу үшін зауыттарға бес жүзден астам сапар жасады. Криппс 1945 жылғы 23 мамырда соғыс кезеңіндегі коалиция аяқталғаннан кейін министрліктен кетті.
Sir Stafford Cripps became the Minister of Aircraft Production on 22 November 1942, serving for two and a half years until the end of the war in Europe. He made a number of changes, including replacing unrealistic production targets, deliberately set too high to encourage effort, with realistic forecasts for each type of aircraft. Production levels were maintained at over 2,000 aircraft a month, with the number of heavy bombers – a priority – doubling to a monthly average of 458 by 1944. Production Efficiency Boards were established to monitor production and remove inefficiency with, in extreme cases, the Ministry taking direct control of factories. Joint Production Committees were set up in each factory to aid an exchange of views between management and workers, with Cripps making over five hundred visits to factories in order to meet staff. Cripps left the Ministry on 23 May 1945 when the wartime coalition ended.
Соғыстан кейінгі таралу
1945 жылдың мамыр айында Ұлттық либералдар партиясының жетекшісі Эрнест Браун әуе кемелерін өндіру министрінің соңғы реті тағайындалды. 1945 жылдың тамызында Министрлік таратылып, әуе кемелерін өндіру және Жабдықтау министрлігіне жауапты министр тағайындалды. Әуе кемелерін өндіру министрлігі 1946 жылдың 1 сәуірінде Жабдықтау министрлігімен толыққандай біріктірілді.
In May 1945 Ernest Brown, leader of the National Liberals was appointed the final Minister of Aircraft Production. In August 1945 the Ministry was abolished and a minister with responsibility for both aircraft production and the Ministry of Supply was appointed and the Ministry of Aircraft Production was fully merged into the Ministry of Supply on 1 April 1946.