Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Италиялық саясаткер (1450–1522)
Italian politician (1450–1522)
Пьеро ди Томмазо Содерини (17 наурыз 1451 – 13 маусым 1522), сондай-ақ Пьер Содерини деп белгілі, Флоренция Республикасының итальяндық мемлекет қайраткері болған.
Piero di Tommaso Soderini (March 17, 1451 – June 13, 1522), also known as Pier Soderini, was an Italian statesman of the Republic of Florence.
Өмірбаян
Содерини Флоренцияда медицинада танымал болған ескі әулеттің мүшесі Томазо ди Лоренцо Содерини мен оның екінші әйелі Дианора Торнабуонидің, сондай-ақ Флоренцияның беделді әулетінің және Пьеро де Медичидің заңды әйелінің ұлы ретінде дүниеге келді. Содеринидің ағасы Паоло Антонио Содерини мемлекет қайраткері және Жироламо Савонароланың қолдаушысы болды. Олардың үшінші ағасы – кардинал Франческо Содерини, Волтерра епископы. 1481 жылы ол қаланың приоры болды, ал кейіннен Пьеро ди Лоренцо де Медичидің сүйіктісіне айналып, 1493 жылы Франция Корольдігіне елші болып тағайындалды. 1502 жылы флоренциялықтар оны өмір бойына гонфалоньер етіп сайлады, себебі Пьеро де Медичиді қуғаннан кейін және Савонароланың өлім жазасын орындағаннан кейін республикалық институттарына тұрақтылық беруді қалады. Содеринидің билеуі орташа және дана болды, бірақ ол ұлы мемлекет қайраткерінің қасиеттеріне ие болған жоқ. Ол шетелдік жалдамалы әскерлердің орнына ұлттық милиция жүйесін енгізді. Оның үкім ету кезеңінде 1509 жылы флоренциялықтар Пиза қаласын басып алып, ұзақ жылдарға созылған соғыс аяқталды. "Князь" және "Ливий тарихы туралы әңгімелер" атты еңбектердің авторы Никколо Макиавелли оның басшылығымен екінші канцлер және Цезарь Борджияның, Римнің және Францияның елшісі қызметін атқарды. Макиавелли бастапқыда Содериниге құрмет көрсеткенімен, Содеринидің құлауына әкелген оқиғалардан кейін оның көзқарасы өзгерді. Францияға, өзіне көмектескені үшін алғыс айтқан Содерини итальян саясатында әрдайым француз тарапын ұстады. Бірақ 1512 жылы Медичилер испан әскерінің көмегімен Флоренцияға оралып, Содериниді биліктен қуды және оны жер аударып жіберді. Ол Далмациядағы Орашацқа (Дубровникке жақын) паналады, папа Лев X сайланғанға дейін сонда тұрды, ол оны Римге шақырып, көптеген игіліктермен сыйлады. Содерини өмірінің соңына дейін Римде тұрып, Флоренцияның мүддесі үшін жұмыс істеді, бірақ оған ешқашан туған қаласына оралуға рұқсат берілмеді. Ол 1522 жылы Римде қайтыс болды және С. Мария дель Пополо шіркеуіне жерленді.
Soderini was born in Florence to Tommaso di Lorenzo Soderini, a member of an old family who had become famous in medicine, and his second wife Dianora Tornabuoni, also of a prestigious Florentine family and in law of Piero de'Medici. Soderini's brother was the statesman and supporter of Girolamo Savonarola, Paolo Antonio Soderini. Their third brother was Cardinal Francesco Soderini, bishop of Volterra. In 1481 he was Prior of the city, and later became a favourite of Piero di Lorenzo de' Medici, receiving from him, in 1493, the honour of being the Ambassador to the Kingdom of France. He was elected gonfaloniere for life in 1502 by the Florentines, who wished to give greater stability to their republican institutions, which had been restored after the expulsion of Piero de' Medici and the execution of Savonarola. Soderini's rule proved moderate and wise, although he did not possess the qualities of a great statesman. He introduced a system of national militia in the place of foreign mercenaries. During his government the long war with Pisa was brought to a close with the capture of that city by the Florentines in 1509. Niccolò Machiavelli, author of The Prince and Discourses on Livy, served under him as second chancellor and as ambassador to Cesare Borgia, Rome and France. Although Machiavelli initially had much respect for Soderini, his attitude was changed by the events that led to Soderini's fall. Grateful to France, which had assisted him, Soderini always took the French side in Italian politics. But in 1512 the Medici returned to Florence with the help of a Spanish army, deposed Soderini, and drove him into exile. He took refuge at Orašac (near Dubrovnik) in Dalmatia, where he remained until the election of Pope Leo X, who summoned him to Rome and conferred many favours on him. Soderini lived in Rome for the rest of his life and worked for the good of Florence, to which he was never allowed to return. He died in Rome in 1522 and was buried in the church of S. Maria del Popolo.