Атауы

Rogaška Slatina атауы сөзбе-сөз "Рогатец бұлақтары" дегенді білдіреді, бұл минералды су көзіне сілтеме жасайды. Бұл бұлақтар 1687 жылы Иоганн Бенедикт Грундель тарапынан "Ройтшокрене" ("Рогатец бұлақтары") (< грек κρήνη crene 'бұлақ') деп аталды. Елді мекен неміс тілінде Rohitsch Sauerbrunn немесе Sauerbrunn Curort деп белгілі болған. Ескі дереккөздерде сондай-ақ словен тіліндегі Slatina Zdravišče және Slatina Rogačka аттары да кездеседі.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1941-1945 жылдар аралығында Рогашка Слатина нацистік Германияның оккупациясы астында болды. Вермахттың 132-ші жаяу әскер дивизиясы Югославияға басып кіргеннен кейін бес күн өткен соң, 1941 жылдың 11 сәуірінде емдеу курортына кірді. Келесі апталарда, Rogaška Slatina-ның денсаулық сақтау және шыны өндірісіндегі маңыздылығы, үлкен тұрғын үй қоры және Германия-Хорватия мемлекеттік шекарасының бойындағы Сотла өзеніндегі орналасқандығы себепті, төменгі Штирия оккупациялық аймағының маңызды бекінісіне айналдырған оккупанттардың әкімшілік құрылымы құрылды. Даниэль Ситер өзінің «Рогашка Слатина неміс оккупациясы кезеңінде (1941-1945)» атты диссертациясында хорват нацистік жақтастары Усташе (словак. Усташи) туралы 41 рет айтады, олардың сол кездегі қатысуы, сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін де аймақтағы қиратушылықтарын атап көрсетеді.

Бірлескен қабірлер

Рогашка Слатинада Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезеңнен бастап екі белгілі жаппай қабір бар. Совинец шатқалындағы жаппай қабір қаланың оңтүстік-шығыс бөлігінде, темір жолдың үстіндегі шатқалда орналасқан. Онда 1945 жылдың мамыр-маусымында тұтқындалып, содан кейін осы жерде өлтірілген 18-20 хорваттың қалдықтары бар. Гүл төбесі (Grobišče Cvetlični hrib) қаланың шығысында орналасқан және бұрынғы Триглав қонақ үйінің астындағы шатқалдың барлық бөлігін алып жатыр деп саналады. Онда соғыстан кейін және/немесе соғыс кезінде нацистер өлтірген белгісіз санындағы құрбандардың қалдықтары бар. 17 ғасырда бұлақтың айналасына ағаш қоршау салынды, ал су ағаштан жасалған ойық арқылы ағып жатты. 1676 жылы қамал иегері Питер де Курти осы жерде қонақ үй салып, бұлақтарды көру үшін адамдардан ақы алды. Сол кезде су жақын маңдағы шыны зауытында жасалған бөтелкелерге құйылатын. Бұл жердегі шіркеудің алғашқы жазбасы 1304 жылғы қолжазбада кездеседі, бірақ шіркеу одан бұрын салынған. Бұл ғимарат роман стилінде болды және 1863 жылы қазіргі шіркеуге орын беру үшін бұзылды.