Кіріспе

Брумстик-тігісі, сондай-ақ джиффи-тігісі және тауысқұс көзі деп те аталады, 19 ғасырдан бері келе жатқан тарихи тігіс техникасы. Ол тігіс инесімен және ұзын, жіңішке заттармен, мысалы тоқу инесімен жасалады. Дәстүрлі түрде бұл техника үшін сыпырғыш қолданылған, сол себепті осылай аталған, бірақ қазіргі нұсқасында жеңіл пластик тоқу инесі немесе тегіс ағаштан жасалған қолөнер таяқшасы қолданылады. Ине немесе таяқшаның үлкені салбыраған тігіс әсерін береді, ал кішкентайы тығыз тігілген әсер береді. Бұл техника киім, көрпелер және басқа да тігіс бұйымдарын жасау үшін қолданылады.

Тарих

Хорват халық киімінде 1800-жылдары мен 1900-жылдары тігіс көбінесе әйелдердің блузасы – oplećak жеңін безендіру үшін қолданылған. Осындай тігіс техникаларының бірі – шомылғыш таяқшамен тоқылған тігіс.

Техника

Басқа тоқыма түріндегідей, бұл үлгінің негізі тігіс тігіс болып табылады. Бастапқы тігістердің саны, көбінесе, қажетті әсерге байланысты 3-ден 6 еселенген сандармен саналады. Бірінші қатарды бірден "күміс тоқу" (Broomstick lace) стилінде немесе қарапайым немесе жартылай қос тігіспен тоқуға болады. "Күміс тоқу" инесі немесе тоқу таяғы келесі қатарда қолданылады, тоқымашы бірінші қатардағы әр тігістен инеге ілмек түйіп, оны тоқыма ілгегінен инеге немесе таяққа ауыстырады. Бұл процестің өзі тоқымаға ұқсас, себебі қатардағы барлық тігістер бір уақытта тоқу инесіне жиналып, ұсталып тұрады. Әр тігістен ілмектер тартылғаннан кейін, олар 3, 4, 5 немесе 6 ілмектен (қажетті әсерге байланысты) тұратын топтарға бөлініп, әр топтың үстінен бірдей санда қарапайым немесе жартылай қос тігіс тоқылады. Жұмыстың жалпы көрінісі топтағы ілмектердің санына, қолданылатын тоқу инесінің мөлшеріне және қолданылатын жіп түріне байланысты өзгеріп отырады. Бұл техникамен әдетте афғандар, нәрестелерге арналған жамылғылар, шарфтар, шалдар және ерекше әсемдікке ие болуы тиіс басқа да бұйымдар жасалады.