Кіріспе

Француз суретшісі (1815–1891)

Жан Луи Эрнест Мейсониер (ʒɑ̃ lwi ɛʁnɛst mɛsɔnje; 21 ақпан 1815 – 31 қаңтар 1891) – француз академиялық суретшісі және мүсінші. Ол Наполеон, оның әскерлері және әскери тақырыптарды бейнелеуімен әйгілі болды. Ол қамалдар мен маневрлерді көрнекті етіп көрсетті және Эдуард Детайльдің ұстазы болды. Мейсониер өмірінде зор жетістікке жетті, оның егжей-тегжейліліктегі шеберлігі мен ұқыпты өңдеуі үшін мақтан тұтты. Ағылшын өнер сыншысы Джон Раскин оның туындыларын үлкен лупа арқылы мұқият зерттеп, «Мейсониердің қол шеберлігіне және қызықты ең ұсақ бөлшектерге назар аударуына таң қалды» деді. Мейсониердің жұмыстары жоғары бағамен сатылды және 1846 жылы ол Пуассиде үлкен үй сатып алды, оны кейде Гранде-Мэзон деп атайды. Гранде-Маусонның құрамында екі үлкен студия болды: үйдің жоғарғы қабатында қысқы шеберхана, ал төменгі қабатында шыны төбелі қосымша – жазғы шеберхана. Мейсониер өзінің үйі мен мінезі басқа бір дәуірге жататынын айтты, ал сыншы Пол Манц сияқтылар суретшінің көріністерінің шектеулілігін сынады. Александр Дюма сияқты, ол да революцияға дейінгі және индустриалды Франциядағы батырлық пен ерлік оқиғаларын бейнелеуде шебер болды, он жетінші және он сегізінші ғасырлардағы өмір көріністеріне маманданған.

Өмірбаян

Эрнест Мейсонье Лионда дүниеге келді. Оның әкесі Шарль, Париждің солтүстігіндегі Сен-Дениде тоқыма өнеркәсібі үшін бояу шығаратын зауыттың иесі, табысты кәсіпкер болған. Ол екі ұлының үлкені Эрнесттің де бояу бизнесімен айналысатынын күткен. Бірақ Эрнест мектеп кезінен бастап сурет салуға құштарлық танытты, 1823 жылға дейінгі алғашқы эскиздері оның сурет салуға бейім екенін көрсетеді. Он жеті жасында Ломбардтар көшесіндегі дәріханаға орналасқаннан кейін, ол суретші болу үшін ата-анасынан рұқсат алды. Римдік екінші сыныпты жүлдегер Потье есімді суретшінің ұсынысымен Леон Конье студиясына қабылданды. Ол Луврдегі голланд шеберлерінің үлгісімен өзінің стилін қалыптастырды. Римге және Швейцарияға қысқа сапарлар жасады, ал 1831 жылы Салонға сол кезде «Голланд буржуалары» деп аталған, кейіннен Сэр Ричард Уоллес сатып алған «Бургомастерге сапар» картинасын қойды. Бұл картина (Хертфорд Хаусы, Лондон) осы суретшінің он бес туындысымен бірге сақталған. Бұл Францияда Мейсоньені танымал ететін жанрдағы алғашқы қадам болды: майлы бояумен жасалған микроскоптық миниатюралық сурет салу. Күнделікті күнкөрісі үшін Curmer, Hetzel және Dubocher сияқты баспагерлер үшін иллюстрациялар жасап, Мейсонье 1836 жылы Салонға «Шахматшы» және «Жақсы жігіт» картиналарын қойды. 1838 жылы Мейсонье Страсбургтен келген протестант әйел Эмма Штайнхельге үйленді, ол М. Штайнхейлдің қарындасы, оның көркем серіктестерінің бірі. Біраз уақыттан соң екі бала дүниеге келді: Тереза (1840) және Шарль. Қызының туғандығын тіркегенде ол өзін «тарихи суретші» деп сипаттады. Діни сурет салуға сәл тырысқаннан кейін, Антуан Мари Ченавардтың ықпалымен, ол туғаннан бері шебер болатын жұмысына қайта оралды және «Шахмат ойыны» (1841), «Челода ойнаған жас адам» (1842), «Студиядағы суретші» (1843), «Қорғау бөлмесі», «Суреттерге қарап тұрған жас адам», «Пикет ойыны» (1845) және «Күше ойыны» сияқты туындыларын сәтті көрсетті. Мейсонье он жетінші ғасырдың голланд суретшісі Габриэль Метсуға сілтеме жасайтын француз Метсуы ретінде танылды, ол буржуазиялық тұрмыстың шағын көріністеріне маманданған; «көрікті тарих картиналары Париж пәтерлерінің қабырғаларына оңай сәйкес келетін пейзаждар немесе портреттер сияқты кішігірім кенептер сияқты оңай сатылмаған». Ол он жетінші және он сегізінші ғасырлардағы өмірдің көріністерін бейнелеуге маманданған, оның «боншомдары» шахмат ойнап, түтік тарта, кітап оқып, мольберттер немесе қос бас алдында отырып, мушкетерлер немесе гальбердер формаларында тұрған адамдарды суреттеді – бәрі микроскоптық егжей-тегжеймен орындалған. Типик мысалдарға герцог де Морниге тиесілі «Қонақ үйде тоқтау» және Виктория патшайымына тиесілі «Дау-жанжал» кіреді. «Әскерлер» (1848) картинасынан кейін ол «Маусым күні» жұмысын бастады, бірақ оны аяқтамады, содан кейін «Темекі шегуші» (1849) және «Бравос» (Les Bravi, 1852) көрмелерін өткізді. 1855 жылы ол «Шахматшылар» және «Дау-жанжал» (La Rixe) туындыларымен ең жоғары жетістігіне жетті, оны Наполеон III ағылшын сотына сыйлады. Оның жеңісі 1857 жылы Салонда тоғыз сурет пен эскиздерді көрсеткенде жалғасты. Олардың арасында Регенттік кезеңдегі жас адам, Суретші, Аяқ киім жасаушы, Музыкант және Дидроның оқуы болды. 1859 жылдың жазында император Наполеон III Пьемонт пен Сардиния королі Виктор Эммануэль II-мен бірге Габсбургтерді Солтүстік Италиядағы аумақтарынан қуып шығуға тырысқанда, Мейсоньеге науқан көріністерін суретке түсіру үшін үкіметтік тапсырма берілді. Солферинодағы император Наполеон III суретін жасауға Мейсоньенің үш жылдан астам уақыты кетті. Бұл жұмыс, ұрыс сахнасы, боншомдар мен мушкетерлердің суретшісі үшін жаңаша нәрсе болды, бірақ Мейсонье бұрыннан зорлық-зомбылық пен қырғын көріністерін суреттеген, мысалы Азамат соғысын еске алу, және 1848 жылы ол шын мәнінде Ұлттық гвардияда капитан ретінде шайқасқан, маусым күндері республикалық үкімет жағында. 1861 жылдың күзінде ол Академия мүшелері оған қосылу үшін дауыс берген кезде Франция институтының төрағасы болып сайланды. 1861 жылғы Салонға ол «Аяқ киім жасаушы», «Музыкант», «Суретші» және М. Луис Фолдты жіберді; 1864 жылы Солферинодағы император және 1814 жылғы картиналарын қойды. Кейіннен ол «Шахматшылардың дауы» (1865) және «Дзеикс және Рейн армиясы» (1867) көрмелерін өткізді. 1868 жылдың маусым айында Мейсонье әйелі, ұлы мен қызы және екі жылқысы Бачелиер мен Леди Конингэммен бірге Антибке саяхат жасады. Ол мұнда тарихи себептермен келген болуы мүмкін. 1794 жылы Наполеон Карре фортында тұтқындалған, ал 1815 жылы Эльбадан жер аударылғаннан кейін 1815 жылы ол Гольф Жуанға келіп, Сен...