Саймон Барон-Коэн: Аутизм зерттеушісі және ғалымы

Кіріспе

Британдық психолог және автор Сэр Саймон Филип Барон Коэн (15 тамыз 1958 жылы туған) – британдық клиникалық психолог және Кембридж университетінің даму психопатологиясы профессоры. Ол университеттің Аутизмді зерттеу орталығының директоры және Тринити колледжінің мүшесі. 1985 жылы Барон Коэн аутизмнің сананы түсінбеу (ақыл-ойының соқырлығы) теориясын ұсынды, оның дәлелдерін жинап, 1995 жылы жариялады. 1997 жылы ол аутизмнің жатыр ішіндегі жыныстық гормондар теориясын ұсынды, оның негізгі тестісі 2015 жылы жарияланды. 2003 жылы ол аутизм мен қалыпты жыныстық айырмашылықтардың эмпатия және жүйелеу (ЭС) теориясын ұсынды, оның негізгі тестісі 2018 жылы жарияланды. Ол сонымен қатар аутизмнің таралуын және оны анықтауды, аутизм генетикасын, аутизм нейровизуализациясын, аутизм және осалдық, аутизмге араласу және синестезия салаларындағы зерттеулерге маңызды үлес қосты. Барон Коэн аутизммен күресіп жүрген адамдарға көрсеткен қызметтері үшін 2021 жылғы Жаңа жылдық құрметпен марапатталды.

Ерте өмір және білім

Барон Коэн Лондон қаласындағы еврей отбасында дүниеге келді, ол Джудит пен Хайман Вивиан Барон Коэннің екінші ұлы болды. Ол Оксфордтың Нью-колледжінде адамтану ғылымдары бойынша бакалавр, ал Лондон Король колледжінің Психиатрия институтында клиникалық психология бойынша магистр дәрежесін аяқтады. Лондон университетінде психология ғылымдарының докторы ғылыми дәрежесін алды.

Мансап

Барон Коэн – Ұлыбританиядағы Кембридж университетінің даму психопатологиясы профессоры және Тринити колледжінің мүшесі. Ол Британдық психологиялық қоғамның (БПС), Британ академиясының, Медициналық ғылымдар академиясының және Психологиялық ғылымдар қауымдастығының мүшесі. Ол BPS аккредиттеулі психологы.

Ол Ұлттық аутизм қоғамының (Ұлыбритания) вице-президенті қызметін атқарады және 2012 жылы аутизммен ауыратын ересектерге арналған Ұлттық денсаулық сақтау және күтім тамашалығы институтының (NICE) нұсқаулықтарды әзірлеу тобының төрағасы болды. Ол Аутизмді зерттеу жөніндегі халықаралық қоғамның (INSAR) вице-президенті және президенті болып қызмет етті. Ол Британ академиясының психология бөлімінің төрағасы болды. Сонымен қатар, ол клиникалық психолог және Ұлыбританияда ересектердегі аутизмнің кеш диагностикасы үшін диагностикалық клиника құрды. Барон Коэн 2017 жылы Дүниежүзілік аутизм күнінде Біріккен Ұлттар Ұйымында аутизм және адам құқықтары тақырыбында негізгі лекция оқыды.

Аутизмнің ақыл-ой соқырлығы теориясы

Барон Коэн 1982 жылдан бастап 40 жылдан астам аутизмді зерттеумен айналысып келеді. 1985 жылы Лондондағы Когнитивтік даму бөлімінің (CDU) мүшесі болғанда, ол және оның әріптестері Ута Фрит және Алан Лесли аутизмдегі әлеуметтік байланыс тапшылықтарын түсіндіру үшін "ой теориясы" (ToM) гипотезасын жасады. ToM (сондай-ақ "танымдық эмпатия" деп те аталады) – бұл мидың басқалардың психикалық күйлерін түсіну арқылы әлеуметтік мінез-құлықты жылдам қабылдауға мүмкіндік беретін, мінезді болжау және әлеуметтік байланыс дағдыларын дамытуға көмектесетін ішінара туа біткен механизмі. Олар бұл гипотезаны жалған сенім тесті арқылы растады, көрсеткендей, әдеттегі төрт жасар бала басқа адамның өзінен өзгеше сенімін анықтай алады, ал аутистік спектрдегі балалардың көпшілігінде бұл қабілет нашарлайды. Ол әдеттегі және аутистік ересектерде ToM-ның алғашқы нейробейнелеу зерттеуін жүргізді және орбитофронталды және медиалды префронталды қабықшалар мен миндальша безіндегі зақымданулар ToM-ды нашарлататынын көрсеткен пациенттерді зерттеді. Сондай-ақ, ол ToM кезінде аутизмде миндальша безінің атипиялық жұмысының алғашқы дәлелдерін ұсынды. 2017 жылы оның тобы көз тестінен өткен 80 мың генотиптелген адамды зерттеді. Ол жалғыз нуклеотидтік полиморфизмдердің (ЖНП) аутистік спектрдегі адамдардың бұл өлшемдік белгідегі жеке айырмашылықтарға жартылай үлесін қосатынын анықтады. Бұл когнитивтік эмпатияның/ToM-ның жартылай тұқым қуалайтынын көрсетеді. Ұлттық денсаулық институты Барон Коэннің көз тестісін әлеуметтік танымды бағалау үшін Зерттеу саласының критерийлерінде (RDOC) қолданылуы тиіс негізгі өлшем ретінде ұсынды.

Эмпатиялық-жүйелендіру (Э-С) теориясы

1997 жылы Барон Коэн эмпатиялық жүйелеу (ЭС) теориясын жасады, ол адамдарды екі өлшем бойынша – эмпатиялық қабілеттері мен жүйелеу дағдылары бойынша бағалау арқылы жіктеуге болатынын ұсынады. Эмпатияға когнитивтік эмпатия (басқа біреудің не ойлап, не сезінуін көзге елестету) және эмоционалдық эмпатия (басқа біреудің ойлары мен сезімдеріне лайықты эмоциямен жауап беру) кіреді. Жүйелеу – нәрселердің қалай жұмыс істейтінін түсіну үшін ережелерге негізделген жүйелерді талдау немесе құруға ұмтылыс. Жүйе дегеніміз – егер-сонда үлгілері мен ережелерін орындайтын кез келген нәрсе. ЭС теориясы, әдеттегі әйелдер жүйелеуге қарағанда эмпатиялық қабілеттері бойынша жоғары балл алады (олардың миы E типіне жатады деп болжанады), ал әдеттегі еркектер эмпатиялық қабілеттеріне қарағанда жүйелеу дағдылары бойынша жоғары балл алады (олардың миы S типіне жатады деп болжанады). Аутизм спектріндегі адамдар әдеттегі еркектерге қарағанда жүйелеу дағдылары бойынша шектен тыс нәтижелер көрсетеді деп күтілуде (олардың миы S немесе өте жоғары S типіне жатады). Бұл болжамдар 2018 жылы 600 000 аутизм спектріндегі емес және 36 000 аутизм спектріндегі адамдар қатысқан онлайн зерттеуде расталды. Сондай-ақ, аутизм спектріндегі адамдардың орташа есеппен «гипержүйеленушілер» екені де расталды. 23andMe жеке геномикалық компаниясымен жұмыс істеген Барон Коэннің тобы 56 мың генотиптелген және жүйелеу коэффициентін тапсырған адамдарды зерттеді. Ол аутизмнің генетикасы мүгедектікпен байланысты гендерді ғана емес, сонымен қатар үлгілерді тану және нәрселердің қалай жұмыс істейтінін түсінудегі талантқа байланысты гендерді де қамтиды деген қорытындыға келді.

Нейроэндокринология

Барон Коэннің ЭС теориясындағы жұмысы оны жүктілік кезеңіндегі тестостеронның жоғары деңгейі ерлер арасындағы аутизмнің көбеюін түсіндіретін себеп болуы мүмкін бе, соны зерттеуге баулыды. 2004 жылы жарық көрген «Пренатальді тестостерон және сана» (MIT Press) кітабында Барон Коэн аутизмнің жатыр ішіндегі жыныстық стероидтар теориясын ұсынды. Ол бұл теорияны аутизмнің ерлерде жиі кездесуін түсіну мақсатымен жасады. 1997 жылы құрылған Кембридж балалар даму жобасын пайдалана отырып, жүктілік кезінде амниоцентезден өткен 600 әйелдің балаларын ұзақ мерзімді зерттеуге қатыстырды. Бұл зерттеу алғаш рет адамдарда жатыр ішіндегі тестостерон деңгейінің өзгеруі мен бала туғаннан кейінгі ми мен мінез-құлық дамуындағы жеке ерекшеліктердің арасындағы байланысты көрсетті. Оның командасы, қалыпты дамудағы балаларда көзбен байланыс, сөздік қорының дамуы, әлеуметтік қарым-қатынастардың сапасы, сананың теориясы және эмпатия коэффициентінің нәтижелерінің жатыр ішіндегі тестостерон деңгейімен кері байланысты екенін анықтады. Ал, керісінше, нақтылыққа назар аудару тестінің нәтижелері (детальдарға назар аудару), жүйелеу коэффициенті (SQ), тар қызығушылықтар мен аутистік белгілердің саны жатыр ішіндегі тестостерон деңгейімен тікелей байланысты болды. Осы зерттеуде оның командасы мидың сұр затының аймақтық көлемін және жатыр ішіндегі тестостеронмен байланысты ми қызметін зерттеу үшін алғашқы адам нейробейнелеу зерттеулерін жүргізді. Теорияны қолдайтын басқа да мәліметтер Барон Коэннің бала туғаннан кейінгі гормоналды зерттеулерінен алынды, онда аутистік ересектерде қандағы андрогендердің деңгейі жоғары екендігі және әйелдердегі аутистік мидың сұр және ақ заттарының көлемі «еркектік» сипаттамаға ие екендігі анықталды. Xu және тағы басқалардың тәуелсіз жануарлар моделі (2015, Физиология және мінез-құлық, 138, 13–20) жүктілік кезінде тестостерон деңгейінің жоғарылауы ұрпақта әлеуметтік қызығушылықтың төмендеуіне әкелетінін көрсетті. Барон Коэннің тобы поликистоздық жұмыртқалар синдромымен (ПЖС) ауырған аналардың ұрпақтарындағы аутизмнің деңгейін де зерттеді. Ол ПЖС-мен ауырған әйелдерде аутистік бала тууының ықтималдығы айтарлықтай жоғары екенін анықтады. Бұл зерттеу Швеция, Финляндия және Израильде де қайталанды. Бірақ теорияны толық тексеру үшін Барон Коэнге Кембридж балалар даму жобасынан гөрі үлкен үлгі қажет болды, өйткені аутизм халықтың 1%-ында ғана кездеседі. Сондықтан, 2015 жылы ол Данияның биобанкімен ынтымақтастыққа түсті, онда 20 мыңнан астам ұрық суы сақталған, оларды Данияның психиатриялық тізілімі арқылы аутизм диагнозымен байланыстырды. Ол жатыр ішіндегі андрогендерді тексерді және аутизм диагнозы қойылған балалардың жатыр ішінде тестостеронның жоғары деңгейіне және тестостеронның Δ4 жыныстық стероидтар прекурсорларына ұшырағанын анықтады. Бұл теорияны қолдайтын бір дәлел оның Эйндховендегі халықты зерттеуінен алынды, онда аутизм деңгейі басқа голланд қалаларына қарағанда екі есе жоғары болды, бұл қала IT орталығы екенін ескерсек. Сонымен қатар, аутистік балалардың аналары мен әкелері де нақтылыққа назар аудару тестінде орташа көрсеткіштен жоғары балл алғанын анықтады, бұл жүйелеудің маңызды шарты болып табылады. 2001 жылы ол аутизм спектрінің коэффициентін (АСҚ) жасады, ол адамның аутистік қасиеттерінің санын өлшейтін елу сұрақтан тұратын жиынтық. Бұл аутистік белгілердің жалпы халық арасында кең таралғанын және аутистік адамдар аутистік емес адамдарға қарағанда орташа есеппен жоғары балл жинағанын көрсеткен алғашқы өлшемдердің бірі болды. АСҚ кейіннен жүздеген зерттеулерде, соның ішінде жарты миллион адамды зерттеуде қолданылды, STEM саласында жұмыс істейтіндерде жыныстық айырмашылықтар мен жоғары баллдар байқалды. Барон Коэн сондай-ақ арнайы білім беруде қолдану үшін «Ақыл-ойды оқу» әдісін жасады. Оның командасы сондай-ақ мектепке дейінгі жастағы аутистік балаларға эмоцияларды тануды үйретуге бағытталған «The Transporters» анимациялық сериясын жасады және Ұлыбританияда лего терапиясының алғашқы клиникалық сынағын жүргізді, нәтижесінде аутистік балалардың әлеуметтік дағдылары жақсарғанын анықтады. Барон Коэн аутизмді зерттеуге де үлес қосты. Ол аутистік адамдар қылмыстық сот жүйесінде сәтсіздікке ұшырайтынын, өз-өзіне қол жұмсау деңгейінің жоғары екенін, босанғаннан кейінгі депрессияның және медициналық және физикалық денсаулық жағдайларының жоғары екенін анықтады.

Baron Cohen's work in E S theory led him to investigate whether higher levels of prenatal testosterone explain the increased rate of autism among males. In his 2004 book Prenatal Testosterone in Mind (MIT Press), Baron Cohen put forward the prenatal sex steroid theory of autism. He proposed this theory to understand why autism is more common in males. Using the Cambridge Child Development Project that he established in 1997, a longitudinal study studying children of 600 women who had undergone amniocentesis in pregnancy, he followed these children postnatally. This study demonstrated, for the first time in humans, how normative variation in amniotic prenatal testosterone levels correlates with individual differences in typical postnatal brain and behavioral development. His team discovered that in typical children, amount of eye contact, rate of vocabulary development, quality of social relationships, theory of mind performance, and scores on the empathy quotient are all inversely correlated with prenatal testosterone levels. In contrast, he found that scores on the embedded figures test (of attention to detail), on the systemizing quotient (SQ), measures of narrow interests, and number of autistic traits are positively correlated with prenatal testosterone levels. Within this study his team conducted the first human neuroimaging studies of brain grey matter regional volumes and brain activity associated with prenatal testosterone. Other clues for the theory came from Baron Cohen's postnatal hormonal studies which found that autistic adults have elevated circulating androgens in serum and that the autistic brain in women is ‘masculinized’ in both grey and white matter brain volume. An independent animal model by Xu et al. (2015, Physiology and Behavior, 138, 13–20) showed that elevated prenatal testosterone during pregnancy leads to reduced social interest in the offspring. Baron Cohen's group also studied the rate of autism in offspring of mothers with polycystic ovary syndrome (PCOS), a medical condition caused by elevated prenatal testosterone. He found that in women with PCOS, the odds of having a child with autism are significantly increased. This has been replicated in three other countries (Sweden, Finland, and Israel) and is in line with the finding that mothers of autistic children themselves have elevated sex steroid hormones. But to really test the theory, Baron Cohen needed a much larger sample than his Cambridge Child Development Project, since autism only occurs in 1% of the population. So, in 2015, he set up a collaboration with the Danish Biobank which has stored over 20 thousand amniotic fluid samples which he linked to later diagnosis of autism via the Danish Psychiatric Register. He tested the prenatal androgens and found that children later diagnosed as autistic were exposed to elevated levels of prenatal testosterone, and the Δ4 sex steroid precursors to prenatal testosterone. One piece of evidence for this theory came from his population study in Eindhoven, where autism rates are twice as high in that city which is an IT hub, compared to other Dutch cities. In addition, he found both mothers and fathers of autistic children score above average on tests of attention to detail, a prerequisite for strong systemizing. In 2001, he developed the autism spectrum quotient (AQ), a set of fifty questions that measures how many autistic traits a person has. This was one of the first measures to show that autistic traits run right through the general population and that autistic people on average simply score higher than non autistic people. The AQ has subsequently been used in hundreds of studies including one study of half a million people, showing robust sex differences and higher scores in those who work in STEM. Baron Cohen also developed Mindreading, for use in special education. His team also developed The Transporters, an animation series aimed at teaching emotion recognition to preschool age autistic children, and conducted the first clinical trial of lego therapy in the UK, finding that autistic children improve in social skills following this. Baron Cohen has also contributed to applied autism research. He found that autistic people are being failed by the criminal justice system, and have higher rates of suicidality, higher rates of postnatal depression, and higher rates of medical and physical health conditions.

Қабылдау

Spectrum News барон Коэннің ақыл теориясы бойынша жұмысын "маңызды зерттеу" деп сипаттады. The Lancet журналы оны "өте білімді адам" деп сипаттады, бірақ оның толерантты, әртүрлі қоғамды жақтауы, мұнда айырмашылықтар құрметтеліп, дамытылатыны оның ғылымының адамдық жағын көрсетеді. Барон Коэннің "Негізгі айырмашылық" кітабын The Guardian "күшті және шабыттандыратын" деп сипаттаса, "Үлгі іздеушілер" кітабы New York Times басылымының редакторының таңдауы болды. "Феноменология және танымдық ғылымдар" журналында жарияланған кітап туралы рецензия "Негізгі айырмашылықты" "көп көңіл көншілік тудыратын" деп сипаттады. Time журналы оның жүйелеу қасиеттеріне қатысты көзқарастары "кейбір аутистік балалардың ата-аналарының наразылығын тудырды, олар оның отбасыларының күйзелісін төмен бағалап көрсетеді" деп жазды. Барон Коэн және оның "Зұлымдық ғылымы" кітабы New York Times газетінде "жаңаша зұлымдық туралы ойлаудың қарапайым, бірақ көндіретін гипотезасын ұсынған" жүлделі психолог ретінде сипатталды. Барон Коэн "эмпатиялық жүйелеу теориясы" үшін сынға ұшырады, ол адамдар екі өлшем бойынша (эмпатиялық және жүйелеу) ұпайларына сәйкес жіктелуі мүмкін екенін, әйелдер эмпатиялық өлшемде жоғары ұпай жинауға бейім, ал ерлер жүйелеу өлшемде жоғары ұпай жинауға бейім екенін көрсетеді. Феминист ғалымдар, соның ішінде Корделия Файн, нейробиолог Джина Риппон және Лиз Эллиот оның аутизмге қатысты еркек ми теориясына қарсы шығып, оны "нейроқалпылық" және нейросексизм деп атады. Риппон сондай-ақ мидың әртүрлі түрлерін сипаттау үшін "еркек" және "әйел" сөздерін қолдануға қарсы және ми түрлері жыныстарға сәйкес келмейтінін айтады. Барон Коэн жыныстық айырмашылықтардың нейробиологиясын нейросексизм айыбынан қорғап, "Файннің нейросексизм айыбы – ғылымды саясатпен қате араластыру" деп, "Сіз жыныстық айырмашылықтардың табиғатына қызығушылық танытатын ғалым бола аласыз, сонымен бірге тең мүмкіндіктерді қолдайтын және барлық түрдегі кемсітушілікке қарсы бола аласыз" деп дәлелдеді. Time журналы сондай-ақ Барон Коэн ұсынған ассортиментті жұптасу теориясын сынға алды, ол негізінен болжамдық және анекдоттық деректерге негізделгенін мәлімдеді. Теория бойынша, аутизм деңгейі өсіп келеді, өйткені "жүйелеушілер", аутистік қасиеттері бар адамдар бір-бірімен үйленуге бейім және салыстырмалы түрде жақында болған әлеуметтік өзгерістерге байланысты аутистік балалары болу ықтималдығы жоғары. Джеймс Макграт аутизм спектрінің коэффициентін сынға алып, математикаға қызығушылық танытса, ұпайдың өсетінін, ал әдебиет пен өнерге қызығушылық танытса, төмендейтінін жазды. Оның айтуынша, бұл аутистік адамдардың көпшілігі математикадан жақсы деген қате пікірге әкеледі. Барон Коэн бұл сұраққа математикалық қызығушылық туралы сұрақтар жоқ екенін және AQ ғылыми және математикалық таланттармен байланысты екендігі бірнеше зерттеулерде табылғанын айтып, бұлардың күшті жүйелеу сияқты ортақ механизмге ие болуы мүмкін екенін айтты. AQ жүздеген тәуелсіз зерттеулерде қолданылды, бұл психологиялық және биологиялық айнымалылар адамның аутистік қасиеттерінің санымен байланысты екенін көрсетеді. Сыншылар оның жұмысы аутистік спектрдегі бұзылыстармен ауыр жұмыс істейтін адамдарға бағытталғандықтан, оны кең үлгілермен тәуелсіз қайталауды қажет етеді және оның теориялары субъективті қабылдауларға негізделген дейді. Ақыл-ойдың соқырлығы туралы гипотеза ғылыми қауымдастық тарапынан сынға ұшырады. Барон Коэн сондай-ақ зерттеулердің басым көпшілігі аутизмнің әртүрлілігіне қарамастан, зерттеу нәтижелерін қайталады және ақыл-ой соқырлығы мен ЭС теорияларының болжамын қолдайтын ғылыми дәлелдемелердің үлкен қорын елемеуге болмайды деп түсіндірді. Барон Коэннің ақыл-ой соқырлығы туралы теорияларын академиялық философтар, әсіресе аутистік академиялық философтар, аутистік емес адамдар аутистік емес адамдардың ішкі күйлеріне аутистік адамдар сияқты соқыр екендігіне байланысты күмән келтіреді. Барон Коэн "қос эмпатия" проблемасы осы салаға маңызды үлес қосады деп санайды. Барон Коэннің аутизмге қатысты ақыл-ой теориясы туралы тұжырымдамасын сынға алу да бар, бұл аутистік адамдарды толыққанды адам емес деп жіктейді дегенді білдіреді. Барон Коэн аутистік адамдар толыққанды адам екеніне жауап берді және ақыл-ой теориясы немесе танымдық эмпатия қоңырау қисығында бар. Ол аутизмді нейрологиялық әртүрлілік және мүгеліктік ретінде қарастырады.

Spectrum News had described the work of Baron Cohen on theory of mind as “a landmark study”. The Lancet described him as “a man with extraordinary knowledge, but his passionate advocacy for a more tolerant, diverse society, where difference is respected and cultivated, reveals a very human side to his science”. Baron Cohen’s book, The Essential Difference was described by The Guardian as “compelling and inspiring” while his book, The Pattern Seekers was selected as the Editor’s Choice by the New York Times. A book review published in Phenomenology and the Cognitive Sciences characterized The Essential Difference as "very disappointing". According to Time magazine, his views on systemizing traits had "earned him the ire of some parents of autistic children, who complain that he underestimates their families' suffering". Baron Cohen and his book The Science of Evil were described by The New York Times “an award winning psychologist” who had “unveiled a simple but persuasive hypothesis for a new way to think about evil.”

Baron Cohen has faced criticism by some for his "empathizing systemizing theory", which states that humans may be classified on the basis of their scores along two dimensions (empathizing and systemizing); and that females tend to score higher on the empathizing dimension and males tend to score higher on the systemizing dimension. Feminist scientists, including Cordelia Fine, neuroscientist Gina Rippon, and Lise Eliot have opposed his extreme male brain theory of autism, calling it "neurotrash" and neurosexism. Rippon also argues against using "male" and "female" for describing different types of brains, and that brain types do not correspond to genders. Baron Cohen has defended the neuroscience of sex differences against charges of neurosexism, arguing that "Fine's neurosexism allegation is the mistaken blurring of science with politics", adding that "You can be a scientist interested in the nature of sex differences while being a clear supporter of equal opportunities and a firm opponent of all forms of discrimination in society." Time magazine has also criticized the assortative mating theory proposed by Baron Cohen, claiming that it is largely speculative and based on anecdotal evidence. The theory claims that autism rates are increasing because "systemizers", individuals with more autistic traits, are more likely to marry each other and are more likely to have autistic offspring due to relatively recent societal changes. James McGrath has criticized the autism spectrum quotient, writing that the score increases if one indicates interest in mathematics, and decreases if one indicates interest in literature or art. He claims that this leads to the false notion that most autistic people are strong in math. Baron Cohen has replied to this by saying there are no questions in the AQ that ask about mathematical interest, and that the finding that AQ is associated with scientific and mathematical talent has been found in multiple studies, suggesting these may have shared mechanism such as strong systemizing. The AQ has been used in hundreds of independent studies showing that both psychological and biological variables correlate with the number of autistic traits a person has. Critics also say that because his work has focused on higher functioning individuals with autism spectrum disorders, it requires independent replication with broader samples and that his theories are based on subjective perceptions. The mindblindness hypothesis has faced criticism from the scientific community. Baron Cohen has also commented that the vast majority of studies have replicated the findings, despite the heterogeneity of autism and that huge body of scientific evidence supporting predictions from the mindblindness and E S theories cannot be ignored. Baron Cohen's theories about mindblindness are also questioned by academic philosophers, particularly Autistic academic philosophers, in part on the basis that non autistic people are as blind to the internal states of autistic people as autistic people are to those of non autistic people. Baron Cohen agrees that the “double empathy” problem is an important contribution to this field. There is also criticism of Baron Cohen's concept of theory of mind in relation to autism on the grounds that it implies he is classifying autistic people as not fully human. Baron Cohen has replied that autistic people are fully human and that theory of mind or cognitive empathy exists on a bell curve. He views autism as an example of neurodiversity and disability.

Тану

Барон Коэнге 1990 жылы BPS-тен Спирман медалі, Америка Психологиялық қауымдастығының МакАндлес сыйлығы, 1993 жылы BPS-тен Клиникалық психология бойынша Мэй Дэвидсон сыйлығы және 2006 жылы BPS-тен Президенттер сыйлығы табысталды. Ол 2012 жылы Абертай университетінен құрметті доктор дәрежесін алды, ал 2013 жылы Аутизмді зерттеуге қосқан үлесі үшін Wissenschaftliche Gesellschaft Autismus Spektrum ұйымынан өмір бойы жетістіктері үшін Каннер Аспергер медалін алды. Сонымен қатар, ол аутизммен күресетін адамдарға көрсеткен қызметтері үшін 2021 жылғы Жаңа жылдық құрметпен марапатталды. Барон Коэннің Mindreading және The Transporters арнайы білім беру бағдарламалық қамтамасы 2002 және 2007 жылдары Британ кино және телеарна өнер академиясының (BAFTA) сыйлығына ие болды.

Жеке өмір

1987 жылы Барон Коэн Бриджит Линдлиге үйленді. Олардың үш баласы бар. Оның үлкен ағасы Дэн Барон Коэн және үш кіші туысы бар, інісі Эш Барон Коэн мен қарындастары Сюзи мен Лиз.