Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық ақын (1883–1942)
Australian poet (1883–1942)
Уильям Бейлбридж (12 желтоқсан 1883 – 7 мамыр 1942), туған аты Чарльз Уильям Блоксидж, австралиялық жазушы, ақын және саяси теоретик болған.
William Baylebridge (12 December 1883 – 7 May 1942), born Charles William Blocksidge, was an Australian writer, poet, and political theorist.
Ерте өмір
Бейлбридж Квинсленд штатының Брисбен қаласында Джордж Генри Блоксидждің ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Брисбен грамматикалық мектебінде оқыды, сосын жеке репетитор, классиканы жақсы білетін Дэвид Оуэннің жетекшілігімен білім алды.
Baylebridge was born in Brisbane, Queensland, the son of George Henry Blocksidge. He studied at Brisbane Grammar School, then under a private tutor, the classicist David Owen.
Англиядағы жылдар
1908 жылы ол досы (әрі болашақ жеңістігінің інісі) Роберт Грэм Браунмен бірге Лондонға сапарлады. Ол континентті кеңінен аралап, сол дәуірдегі зияткерлік ортаның көптеген идеяларын бойына сіңірді. Осы уақытта ол 1908 жылы секулярист Чарльз Альберт Уоттс басып шығарған «Songs o’ the South» атты туындысынан бастап бірнеше томдық жұмыстарын жариялады. Бұл алғашқы еңбектері көбінесе жағымсыз пікірлер алды, ал кейіннен оларды жариялаған өзіне ұят болғандықтан Блоксайдж 1925 жыл шамасында жеке және кәсіби тұрғыда «Уильям Бейлбридж» деген атты қабылдады. Лондонда тұрғанда Бейлбридж фашистік саяси теориясының алғашқы тұжырымдамаларын өлең және афоризмдер түрінде жариялады. Осы еңбектер «Жаңа өмір» (1910) және «Ұлттық жазбалар» (1913) болды, олардың екеуі де ол «Жаңа ұлтшылдық» деп атаған протофашизмнің бір түрін ұсынды, бұл итальяндық қозғалыстан бірнеше жыл бұрын болды. Осы тұрғыда, оған негізінен Ницшенің британдық түсіндірушілері, әсіресе британдық евгенистері, атап айтқанда Джон Дэвидсон және Джордж Бернард Шоу, сондай-ақ итальян жазушысы және революционер Габриэле Д’Аннунцио ықпал етті. Ол 1919 жылға дейін Еуропада қалды.
In 1908, he sailed to London with his friend (and future brother in law) Robert Graham Brown. He travelled extensively throughout the Continent, absorbing much of the intellectual milieu of that period. At that same time, he published several volumes of juvenilia, starting with Songs o’ the South in 1908, which was published by the secularist Charles Albert Watts. These early works were generally poorly received, and later, in order to dissociate himself from the embarrassment of having produced them, Blocksidge adopted the name ‘William Baylebridge’, both personally and professionally, in around 1925. While living in London, Baylebridge also published his earliest statements of fascist political theory, in both verse and aphoristic prose. These works were The New Life (1910) and National Notes (1913), both of which advanced a form of proto fascism he called the ‘New Nationalism’, thus preceding the Italian movement by several years. In this regard, he was influenced primarily by British interpreters of Nietzsche, particularly the British eugenicists, notably John Davidson and George Bernard Shaw, as well as the Italian writer and revolutionary Gabriele D’Annunzio. He remained in Europe until 1919.
Австралияға оралу және кейінгі өмір
1919 жылы ол он жылдан астам шетелде болғаннан кейін Австралияға оралды және бірден Сиднейге көшті, онда ол уақытын қала мен Блэкхиттегі шағын үй арасында бөлісті. Сол жылы ол өзінің алғашқы австралиялық басылымын – «Таңдалған өлеңдер» жинағын шығарды, ол Брисбенде «Гордон & Гоч» баспасында жарық көрді. Бұл, ішінара, Мельбурн жазушыларының тобының, оның ішінде Нети Палмер мен Франк Уилмоттың көмегімен мүмкін болды. Одан кейін, 1921 жылы Лондонда оның алғашқы романы – «An Anzac Muster» жарық көрді. Бұл, басқа ағылшын тіліндегі басылымдары сияқты, туысы, баспагер Эдвин Блоксидждің көмегімен жасалған болуы мүмкін (Daily Telegraph, 3 қараша 1934, 5-бет). Өмірінің соңына дейін Бейлбридж құпиялы және усақ-түйекке көңіл бөлмейтін, мистикалық ақын бейнесін қалыптастырды. Бұл оның өлеңдері мен прозасының көне стильін ғана емес, сонымен қатар барлық түрдегі дәстүрлі жарнамадан бас тартуын қамтыды. Ол антологияларда сирек жарияланды, портрет салғызудан бас тартты (бірнеше ұсынысқа қарамастан) және қоғамдық шараларда сөйлеуден де бас тартты. Бейлбридж 1942 жылдың 7 мамырында қайтыс болды. Ол Оңтүстік Бас қорымына жерленген. Ол ешқашан үйленбеген және балалары болған емес.
When he returned to Australia in 1919, after over a decade abroad, he quickly moved to Sydney, where he divided his time between the city and a cottage in Blackheath. That same year, he released his first Australian publication, Selected Poems, which was published in Brisbane by Gordon & Gotch, partly through the help of a circle of Melbourne writers which included Nettie Palmer and Frank Wilmot. Shortly afterwards, he published his first novel, An Anzac Muster (1921), in London, possibly—as with his other English publications—with the help of a relative, the printer Edwin Blocksidge (Daily Telegraph, 3 November 1934, pp. 5). For the rest of his life, Baylebridge consciously cultivated the air of a mysterious and reclusive prophet poet. This involved not only the archaic style of his poetry and prose, but also his eschewing of all forms of conventional publicity. He rarely published in anthologies; he refused to sit for portraits (despite several offers); he also refused, when asked, to speak at public events. Baylebridge died on 7 May 1942. He is buried in South Head Cemetery. He never married and had no children.
Қабылдау
Ол өз заманының ең көрнекті ақындарының бірі саналғанмен, Бейлбриджге қатысты сын пікірлер уақыт өте келе едәуір азайды. Сынаушы Фирмайн Маккиннон бұл жайлы ең дұрысын былай айтқан: "[Бейлбридждің] басты кемшілігі – оның түсініксіздігі, оның көп бөлігі, қорқамын, қасақана және жасалма болған. Бұл өкінішті, себебі оның поэзиялық генийі даусыз. Оның мәнерлілігі мен түсініксіздігі салдарынан, оның өлеңдері тек шындық пен сұлулықты іздейтін қарапайым адамдардың жиі бармайтын орталарында сирек кездесетін ерекше гүлдерді табу үмітімен құрғақ далаларды шарлап өтуге дайын, таңдалған аз ғана адамдар үшін ғана арналады."
Though he was considered one of the premier poets of his day, critical opinion of Baylebridge has since waned considerably. On balance, the critic Firmin McKinnon probably put it best: "[Baylebridge's] outstanding fault is his obscurity, much of which, one fears, was deliberate and artificial. That is a pity for unquestionably he had poetic genius. Because of his affectation and obscurity his poetry will remain only for that select few who are willing to plod their way across tedious stretches of aridity in the hope of finding a few rare exotic blooms in places unfrequented by the ordinary seeker of Truth and Beauty."