Джеймс Гроппи: Американ дін қызметкері және құқық қорғаушысы
James Groppi
Джеймс Гроппи (1930-1985) – АҚШ-тық дін қызметкері, азаматтық құқықтар қозғалысының белсендісі. Милуокиде наразылықтар ұйымдастырған, шіркеуден шеттетілген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық дін қызметкері (1930–1985)
American priest (1930–1985)
Джеймс Эдмунд Гроппи (16 қараша 1930 – 4 қараша 1985) – бұрынғы католик дін қызметкері және Висконсин штатының Милуоки қаласындағы белгілі азаматтық құқық белсендісі. Ол көптеген наразылықтарды ұйымдастырғанымен әйгілі болды, наразылықтар кезінде көп рет қамауға алынды. 1976 жылы үйленгені үшін шіркеуден айырылды. 1985 жылы 54 жасында ми қатерінен қайтыс болды.
James Edmund Groppi (November 16, 1930 – November 4, 1985) was an erstwhile Catholic priest and noted civil rights activist based in Milwaukee, Wisconsin. He became well known for leading numerous protests, many times being arrested during them. In 1976, he was excommunicated by the church for marrying. In 1985, he died of brain cancer at the age of 54.
Ертедегі жылдары, білімі, діни қызметкер болып тағайындалуы
Джеймс Гроппи Висконсин штатының Милуоки қаласының оңтүстік жағындағы Бей-Вью ауданында итальяндық иммигрант ата-анасының отбасында дүниеге келді. Джокондо мен Джорджина Гроппидің он екі баласы болды, және Джеймс олардың он біріншісі еді. Бұл жұмысшы табының қауымдастығында Джокондо Италиядан келген басқалармен бірге Милуокидегі азық-түлік бизнесіне қатысты, Бей-Вьюде Джеймс пен оның бауырлары жұмыс істеген "Гроппи" дүкенін ашты. Милуокидің оңтүстік жағындағы, дінге берілген қауымдастықтағы жігіттерге тән болғандай, Джеймс шіркеулік бастауыш мектепте (Иммакулейт Консепция) оқыды, бірақ кейін Бей-Вьюдегі мемлекеттік орта мектепке түсті, онда ол соңғы курста баскетбол командасының капитаны болды. Бітіргеннен кейін бір жыл өткен соң Джеймс Гроппи Висконсин штатының Маунт-Кальвари қаласындағы Санкт-Лоуренс семинариясына (1950–1952 жж.) оқуға түсті. Жазушы Франк Аукофердің сөзіне сәйкес, "Ол семинарияда оқыған жылдары кедей қара нәсілді адамдарға деген ыстық сезімді дамыта бастады. Ол Милуокидің орталық бөлігіндегі жастар орталығында жазда жұмыс істеді. Сонда ол қара нәсілді адамдардың күнделікті бастан кешіретін әлеуметтік қиындықтары мен жаттықтарын көріп білді". Гроппи 1959 жылдың маусым айында Свято-Франциск семинариясында оқығаннан кейін дін қызметкері болып тағайындалды.
James Groppi was born in the Bay View neighborhood on the south side of Milwaukee, Wisconsin to Italian immigrant parents. Giocondo and Giorgina Groppi had twelve children, of which James was the eleventh. In this working class community, Giocondo joined others from Italy in Milwaukee's grocery business, opening "Groppi's" store in Bay View, where James and his siblings worked. Typical of boys in heavily Catholic south side Milwaukee, James attended a parochial grade school (Immaculate Conception), but went on to the public high school in Bay View, where he was captain of the basketball team in his senior year. A year after graduation, James Groppi enrolled at St. Lawrence Seminary (1950–1952) in Mount Calvary, Wisconsin. According to writer Frank Aukofer, "It was during his seminary years that Father Groppi began developing an empathy with the Black poor. He worked summers at a youth center in Milwaukee's inner core. It was there that he saw the social suffering and ostracism that Negroes lived with every day". Groppi was ordained to the priesthood in June 1959 after studying at St. Francis Seminary (1952–1959).
Азаматтық құқықтарды қорғау
Алғашында Милуокидегі Сент-Вероника шіркеуіне бекітілген Гроппи 1963 жылы Сент-Бонифаций шіркеуіне ауыстырылды, оның қауымдастығы негізінен афроамерикалықтардан тұрды. Осы кезеңде ол Дик Грегори және Мартин Лютер Кинг сияқты құқық қорғаушылардың физикалық және рухани қолдауын алды. Гроппи өз нанымында тұрғаны үшін көп рет қараланып, қамауға алынса да, Милуокидегі бөлінген тұрғын үй мәселесін жария етуде маңызды рөл атқарды. Бұл күш-жігер қалада ашық тұрғын үй заңының қабылдануына әкелді. 1966 жылы Гроппи Милуоки аймағында көптеген судьялар мен сайланған шенеуніктердің Бүркіттер Орденіне мүше екенін білді, ол кезде оларға афроамерикалықтарды қабылдамайтын. Ол афроамерикалықтарды мүшелікке қабылдамайтын ұйымның мүшесі болған судьяның афроамерикалықтарға қатысты істерде бейтарап шешім қабылдауы мүмкін емесін сұрақ қойды. Ол кейбір судьялардың үйлері алдында пикеттер ұйымдастырды, ең белгілісі округ сотының судьясы Роберт Кэннон болды, Кэннон либерал болғанына және Бүркіттердің мүшелік саясатына қарсы болғанына қарамастан. Бұл наразылық акциялары 1967 жылға дейін үздіксіз жалғасты. Осы кезеңде Гроппи сонымен қатар үй сатып алу және жалға алудағы кемсітушілікті қылмыстық жазалайтын заң қабылдау үшін жұмыстады (1968 жылы мұндай заң федералдық деңгейде қабылданды, ол Әділ Тұрғын үй заңы ретінде белгілі). 1968 жылы Гроппи Давенпорт католиктерінің нәсілдераралық кеңесінен "Жердегі бейбітшілік және бостандық" сыйлығын алды. Бұл сыйлық 1963 жылы Папа Иоанн XXIII-нің барлық елдер арасында бейбітшілікті қамтамасыз етуге шақырған энцикликасының құрметіне берілді. Pacem in terris латын тілінен аударғанда "Жердегі бейбітшілік" деген мағынаны білдіреді. 1969 жылдың 29 қыркүйегінде Гроппи "Мэдисонға әлеуметтік жәрдем алушы аналардың науқаны"-н ұйымдастырып, басшылық етті, оның барысында 1000-нан астам әлеуметтік жәрдем алушы аналар Висконсин штатының Мемлекеттік Ассамблеясының залына кіріп, жоспарланған әлеуметтік жәрдемді қысқартуға наразылық білдірді. Гроппи және оның жақтастары полиция залды қайтарып алғанша 11 сағат бойы штаттық жиналысты ұстап тұрды. "Мемлекеттік жиналысты қорлау" айыбымен сотталған және алты айға бас бостандығынан айырылған Гроппи федералдық соттарға шағымданды, олар оның үкімін тез қысқартты. Оның соңғы шағымы АҚШ Жоғарғы Сотына болды, ол Groppi v. Leslie ісінде ескерту және процессуалдық талаптарды бұзу негізінде қорлау туралы айыптауды жарамсыз деп таныды.
At first assigned to St. Veronica's Church in Milwaukee, in 1963 Groppi was transferred to St. Boniface, the latter parish having a predominantly African American congregation. Throughout this period, he received both physical and moral support from human rights activists like Dick Gregory and Martin Luther King Jr. Though Groppi was denigrated and arrested on numerous occasions for standing firm in his beliefs, he was instrumental in dramatizing the segregated housing situation in Milwaukee. These efforts led to enactment of an open housing law in the city. In 1966 Groppi acted on common knowledge in the Milwaukee area that most judges and elected officials belonged to the Fraternal Order of Eagles, which at the time did not admit people of color to its membership. He questioned how a judge who was a member of an organization that did not welcome African Americans as members could rule impartially in cases involving African Americans. He organized pickets at the homes of some of the member judges, most notably Circuit Court Judge Robert Cannon, despite the fact that Cannon was a liberal and had voiced opposition to the Eagles' membership policies. These demonstrations continued, on and off, until 1967. During this period, Groppi also worked for passage of legislation which would outlaw discrimination in the buying and renting of homes (in 1968 such a law was passed on the federal level, known as the Fair Housing Act). In 1968 Groppi was awarded the Pacem in Terris Peace and Freedom Award by the Davenport Catholic Interracial Council. It was named after a 1963 encyclical by Pope John XXIII that called upon people of good will to secure peace among all nations. Pacem in terris is Latin for "Peace on earth". On September 29, 1969, Groppi organized and led the "Welfare Mothers' March on Madison," during which over 1,000 welfare mothers marched into Wisconsin's State Assembly chamber, seizing it in protest against planned welfare cuts. Groppi and his supporters held the State Assembly chamber in a sitdown strike for 11 hours before police recovered the chamber. Cited in a bill of attainder for "contempt of the State Assembly" and sentenced to six months in jail, Groppi appealed to the federal courts, which quickly reversed his conviction. His last appeal was to the U. S. Supreme Court, which in Groppi v. Leslie invalidated the contempt citation on notice and due process grounds.
Кейінгі жылдар және өлім
Гроппидің діни басшылары оның қызметін әрдайым мақұлдамай, 1970 жылы оны Сент-Михаэль шіркеуіне ауыстырды. Гроппи афроамерикандық қауымдағы приходқа тағайындалуды бірнеше рет сұрады, олардың бірнешеуі оның діни қызметі кезінде архиепископтықта ашылды, бірақ оған үнемі бас тартылды. Соңында Гроппи 1976 жылы діни қызметтен кетіп, Антиохия құқық мектебінде оқуға түсті. Кейін Висконсин университетінің (Уокеша) ағылшын тілі профессоры Маргарет Розгаға үйленді. Олардың үш баласы болды. 1975-1976 жылдары Гроппи Три округтік еріктілік қызмет комитетінде жұмыс істеді, онда ол Расин, Кеноша және Уолворт округтеріндегі VISTA еріктілерін іздеу және бақылау үшін жауапты болды. 1975 жылы Висконсин штатының Грешем қаласындағы Алексиан Новициатындағы меноминий индейлері мен Алексиан бауырлары арасындағы қақтығысты реттеу үшін Марлон Брандомен бірге ол қайтадан көпшіліктің назарына ілікті. Меноминдер Новициат орналасқан жерді қайтарып алмақшы болды. Гроппи 1978 жылдың күзінде Вирджиния штатының Александрия қаласындағы Вирджиния теологиялық семинариясына (Епископтық) қатысты. 1979 жылдың қаңтарында ол Мичиган штатының Детройт қаласындағы Сент-Эндрюс шіркеуінде жұмыс істеу арқылы Епископтық діни қызметке дайындығын жалғастырды. Алайда, өмір бойы католицизмге адалдығы оған Епископтық діни қызметкері болуға рухани тұрғыдан мүмкін екендігіне күмәндануға себеп болды және ол сол жылдың соңында бұл жобадан бас тартты. 1977 жылы Гроппи Милуоки округінің көлік жүйесінде автобус жүргізушісі болды. 1983 жылы ол автобус жүргізушілерінің жергілікті кәсіподағының президенті болып сайланды, ATU 998. 1984 жылы мидағы қатерлі ісікті жоюға жасалған сәтсіз операциядан кейін ол жартылай паралич болды. Ол келесі жылы осы қатерлі ісіктің салдарынан қайтыс болды. Гроппи Милуокидегі Маунт-Оливет зиратында жерленген. Оның құжаттары Висконсин университетінде (Милваки) сақталады.
Groppi's ecclesiastical superiors did not always approve of his activities and transferred him to St. Michael's Church in 1970. Groppi repeatedly requested to be assigned to a parish in the African American community, several of which were opened in the archdiocese during his priesthood, but he was consistently rebuffed. Groppi eventually resigned from the priesthood in 1976 and began studies at Antioch School of Law. Groppi later married Margaret Rozga, who became an English professor at the University of Wisconsin–Waukesha. They had three children together. From 1975 to 1976, Groppi worked for the Tri County Voluntary Service Committee, where he was responsible for recruiting and supervising VISTA volunteers in Racine, Kenosha and Walworth counties. He rose again to public attention when he joined Marlon Brando to mediate the clash between the Menominee Indians and the Alexian Brothers at the Alexian Novitiate in Gresham, Wisconsin, in 1975. The Menominee wanted to reclaim the land on which the Novitiate is located. Groppi attended the Virginia Theological Seminary (Episcopal) in Alexandria, Virginia, during the fall of 1978. In January 1979, he continued preparations for the Episcopal priesthood by working for St. Andrews Church, an inner city parish in Detroit, Michigan. However, his lifelong commitment to Catholicism caused him to question whether it was spiritually possible for him to continue conversion to the Episcopal priesthood, and he aborted that pursuit later that year. In 1977, Groppi became a bus driver for the Milwaukee County Transit System. In 1983 he was elected president of the bus drivers' local union, ATU 998. In 1984, he became partially paralyzed following an unsuccessful surgery that aimed to remove a cancerous brain tumor. He died the following year due to complications of the same cancer. Groppi is buried at Mount Olivet Cemetery in Milwaukee. His papers are maintained at the University of Wisconsin–Milwaukee.