Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Баунти-жанкерлер – Американдық Азаматтық соғыс кезінде Одақ немесе Конфедерация армиясына сыйақы алу үшін ғана жазылып, содан кейін дезертир болып кететін адамдар еді. 1863 жылғы Әскери қызметке алу заңы міндетті әскери қызметті енгізді, бірақ адамдарға өздерінің орнына соғысу үшін басқа біреуге сыйақы төлеуге рұқсат берді. Баунти-жанкерлер көбінесе армияға көптеген ретлер жазылып, осылайша көптеген сыйақы жинады.
Bounty jumpers were men who enlisted in the Union or Confederate army during the American Civil War only to collect a bounty and then leave. The Enrollment Act of 1863 instituted conscription but allowed individuals to pay a bounty to someone else to fight in their place. Bounty jumpers commonly enlisted numerous times in the army, collecting many bounties in the process.
Әдістер
Солтүстікте сыйлық аңшылығымен айналысу көбірек пайда әкелді. Форт-Самтер шайқасынан кейін бір ай өткен соң АҚШ Конгресі 300 долларға дейінгі сыйлықтарды бекітетін заң қабылдады. Конфедерация үкіметі де осылай істеді, бастапқыда 50 доллардан бастап, кейін соғыс барысында сыйлық сомасын 100 долларға дейін арттырды. АҚШ долларының құны Конфедерация долларынан әлдеқайда жоғары болғандықтан, 200 долларлық айырмашылыққа қарамастан, Солтүстік үкіметі сыйлықтарды беруде сәттірек болды және сыйлық іздеушілермен жиірек айналысуға тура келді. Штаттар мен жергілікті билік органдары да сыйлықтарға үстеме қосса, жалпы сома 1000 долларға жететін, ол осы заманда үлкен ақша еді. Солтүстіктегі қатарлы жауынгердің айлығы 13 доллар болғандықтан, сыйлықтар олар үшін үлкен сомаға бағаланатын. Әдетте, сыйлық іздеуші өз бөлімінен майданға жетпес бұрын дезертир болып, жаңа сыйлық алу үшін басқа аймаққа аттанатын. Тағы бір сыйлық іздеуші, Джон Ларни, "Молли Матч" деген атпен де таныс, 93 полкке тіркеліп, сыйлықтар үшін дезертир болғанын айтқан.
Being a bounty jumper was more profitable in the North. A month after the Battle of Fort Sumter the United States Congress passed a law allowing for bounties up to $300. The Confederate government did likewise, starting at $50 and then later in the war increased the bounty to $100. As the US dollar was worth more than the Confederate dollar ever was, regardless of the $200 disparity, the Northern government had greater luck with bounties, and was more likely to have to deal with bounty jumpers. With state and local governments also adding to bounties, the total could amount to $1000, a considerable amount. As the typical Northern private was paid $13 a month, the bonuses were considerable. Typically, the bounty jumper would desert his unit before arriving on the front lines, traveling to a new area to gain another bounty. Another bounty jumper, John Larney aka "Mollie Matches", claimed to have enlisted and deserted from 93 regiments for bounties.
Салдарлар
Жемқорлықпен айналысқандардың саны артып, олар шақырылғандардың орнына өздерін қойғандықтан, Конфедерация Конгресі 1863 жылдың желтоқсанында мұндай ауыстыруларға мүмкіндік беретін заңды кері қайтарды. Барлық жемқорлықпен айналысқандар жаңа бөлімдерінен сәтті кетіп үлкермеді. 1864 жылы Спотсильвания соты шайқасы кезінде 35-ші Массачусетс полкінің мүшесі болған бір жемқорлықпен айналысқан адам "Шегініңдер!" деп айқай салды, бұл бүкіл бөлімді үрейге түсіріп, оларды бекіністеріне қайтаруға мәжбүр етті. Жемқорлықпен айналысқандардың жиі баратын жері Нью-Йорк қаласы еді. Бір кезде қалада 3000 кәсіби жемқорлықпен айналысқан адам болды деп есептелді. 1863 жылдың ақпан айында жемқорлықпен айналысқандарды ұстауға жүргізілген қысқа науқанда күніне оннан астам адам ұсталды; олардың көпшілігі жезөкшелер үйінде көңіл көтеріп отырғанда ұсталды. Соғыстың соңына қарай детектив Лафайет Бейкер бір күнде 183 жемқорлықпен айналысқан адамды ұстады. Ол Теодор Аллен есімді танымал делдалға жалған әскери комиссариат кеңсесін пайдалануға көмектесті; иронияға орай, Аллен ақырында жемқорлықпен айналысқандарды ұстауға арналған 50 000 доллармен Канадаға қашып кетті. Бір жемқорлықпен айналысқан адам ерекше танымал болды. Адам Уорт халықаралық ұрыға айналды, оның ең танымал сатып алғаны Томас Гейнсбороның "Герцогиня" картинасы еді. Ол "Қылмыстың Наполеоны" деп аталды, бұл атауды сэр Артур Конан Дойл профессор Мориарти кейіпкерін жасағанда қарызға алды, ол Уортқа негізделген еді. Уильям Пинкертонның сөзіне сүйенсек, Уорт бір рет Одақ үшін, Wilderness шайқасында соғысқан, ал кейін Конфедерациядан 30 доллар сыйлық алған, бірақ ақырында Одақ үшін соғысқан. Пинкертон одан әрі Уорттың осы іске ашкөздік пен патриотизмнің болмауы себеп болғанын, емес, батылдығын жоқ екенін айтты.
Due to the number of bounty jumpers taking advantage of being substitutes for those drafted, the Confederate Congress withdrew the law making substitutions possible in December 1863. Not all bounty jumpers successfully left their new unit. During the Battle of Spotsylvania Court House in 1864, one bounty jumper who was a member of the 35th Massachusetts Regiment shouted "Retreat!" causing the entire unit to panic and run back to their earthworks. A popular place for bounty jumpers to go to was New York City. At one time 3,000 professional bounty jumpers were believed to be in the city. A dozen a day were found in a brief campaign to catch jumpers in February 1863; many were caught while enjoying themselves at a brothel. Toward the end of the war, detective Lafayette Baker captured 183 bounty jumpers in a single day by having an infamous broker named Theodore Allen help him use a fake recruitment office; ironically, Allen eventually ran off to Canada with $50,000 that was intended for capturing the bounty jumpers. One bounty jumper became particularly famous. Adam Worth became an international thief, with Thomas Gainsborough's painting Duchess being his most famous acquisition. He would become known as the "Napoleon of Crime", a label Sir Arthur Conan Doyle would borrow when creating the character Professor Moriarty, whom Doyle loosely based on Worth. According to William Pinkerton, Worth did actually fight once, for the Union in the Battle of the Wilderness, and once collected a $30 Confederate bounty, only to eventually fight for the Union. Pinkerton further said that Worth did what he did due to greed and lack of patriotism, not cowardice.
Жазалау
Баути-жуу қылмысы өлім жазасына кесілуі мүмкін. Одақ армиясындағы баути-жуу жасағандардың ең танымал жазалануы 1863 жылғы 29 тамызда Вирджиния штатындағы Беверли-Фордта болды. 118-ші Пенсильвания "Мөніс алмасу" полкінен дезертирлік жасаған бес адам қайта ұсталды және өлім жазасына кесілді. Президент Линкольнге шағымдар жіберілді, ол баути-жуу жасау мәселесі тым ауыр проблемаға айналып бара жатқанын шешіп, шағымды қабылдамады. Бес дезертирдің атылуына V корпустың (118-ші Пенсильвания полкі оның құрамында болды) барлық әскері куә болып жиналды. 1864 жылы Индианаполистегі Мортон лагерінің парад алаңында үш баути-жууші атылды. 1865 жылдың басында Губернатор аралында баути-жууші Джеймс Девелин атылды; оны әйелі басқа әйелмен бірге ұстағаннан кейін көрсетті. Тағы бір жағдайда, құтылуға тырысқан баути-жуушінің бірі ұсталғанда, екеуі де жүгіріп бара жатқанда, оның басына тікелей пистолет қойылып атылды. Барлық жазалар өлім жазасы болған жоқ. 32 рет баути-жуу жасаған адам ұсталып, төрт жылға түрмеге жабылды. Әйгілі Андерсонвилл түрмесінде жүздеген баути-жуушілер ұсталған. Баути-жуушілер де азаптауға ұшырады. Баути-жуушілерді азаптаудың бір тәсілі – бұрау құралдарын пайдалану.
Bounty jumping could be a capital offense. The most notable execution of bounty jumpers in the Union Army took place at Beverly Ford, Virginia on August 29, 1863. Five bounty jumpers had been recaptured after deserting from the 118th Pennsylvania "Corn Exchange" Regiment and sentenced to death. Appeals were sent all the way to President Lincoln, who decided that the desertion of bounty jumpers was becoming too severe a problem and denied the appeal. The execution of the five deserters took place with the entire V Corps (to which the 118th Pennsylvania belonged) assembled to witness the shooting. In 1864 three bounty jumpers were executed on the parade grounds of Camp Morton in Indianapolis. At Governor's Island in early 1865, bounty jumper James Develin was executed; he had been turned in by his wife after she caught him with another woman. In another incident, a bounty jumper attempting to escape his captors was shot when one of them overtook him, placing the pistol directly to the back of the man's head while both were running. Not all punishments were capital. When a man who bounty jumped 32 times was caught, he was sentenced to four years in prison. The infamous Andersonville prison held hundreds of bounty jumpers. Bounty jumpers also faced torture. One method to torture bounty jumpers was by use of thumbscrews.