Джованни Мария Нанино: Рим мектебінің композиторы және ұстазы
Giovanni Maria Nanino
Джованни Мария Нанино – қалыптасқан кезеңнің италия композиторы, Рим мектебінің өкілі. 16 ғ-дағы Римдегі ең белгілі музыка мұғалімі, Палестрина шәкірті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италия композиторы
Italian composer
Джованни Мария Нанино (сонымен қатар Нанини; 1543 немесе 1544 – 11 наурыз 1607) – итальян композиторы және кеш Ренессанс кезеңінің мұғалімі. Ол Рим композиторлар мектебінің мүшесі болды және 16 ғасырдың аяғында Римдегі ең ықпалды музыка мұғалімі еді. Ол композитор Джованни Бернардино Наниноның ағасы болды.
Giovanni Maria Nanino (also Nanini; 1543 or 1544 – 11 March 1607) was an Italian composer and teacher of the late Renaissance. He was a member of the Roman School of composers, and was the most influential music teacher in Rome in the late 16th century. He was the older brother of composer Giovanni Bernardino Nanino.
Өмір
Нанино Тиволиде дүниеге келді және Витербо соборында бала сопрано ретінде қызмет етті. 1560 жылдары ол Римдегі Сан-Луиджи-де-Франчезиде Палестринадан дәріс алған болуы мүмкін; десек те, Палестрина кеткен соң ол сол жерде капелла шебері (маэстро ди капелла) болды. 1577 жылы ол папалық хорға тенор ретінде қосылды және өмірінің соңына дейін хорда қалып, кейде капелла шеберінің (маэстро ди капелла) кезекпен алмасатын лауазымын атқарды. 1590 жылдары ол ұстаз ретінде танымал болды; ол және оның бауыры Римде алғашқы итальяндық мемлекеттік музыка мектебі деп есептелетін мектепті ашты, көптеген болашақ композиторлар одан сабақ алды және оның хорында ән айтты, олардың ішінде Феличе Анерио, Антонио Брунелли, Антонио Чифра және Грегорио Аллегри (танымал «Мизерере» шығармасының авторы) болды.
Nanino was born in Tivoli, and served as a boy soprano in the cathedral at Viterbo. In the 1560s he probably studied with Palestrina at San Luigi de' Francesi in Rome; at any rate, he became maestro di cappella there after Palestrina left. In 1577 he joined the papal choir as a tenor, and remained in the choir for the rest of his life, occasionally taking the rotating post of maestro di cappella. During the 1590s he was renowned as a teacher; he and his brother established what is thought to be the first Italian run public music school in Rome and many future composers studied with him and sang in his choirs, including Felice Anerio, Antonio Brunelli, Antonio Cifra and Gregorio Allegri (composer of the famous Miserere).
Шығармалары
Наниноның композиторлық шығармашылығы көп емес болғанмен, ерекшеленді, ал оның музыкасы – әсіресе мадригалдары – сол кезде өте танымал болды. Римде жарық көрген мадригалдар жинақтарының ішінде Наниноның үлесі жоқ деп айтуға болмайды, көбінесе оның туындылары кітаптың ең көрнекті орнында, тіпті Палестринадан бұрын келтірілген. Оның мадригалдары стильдік тұрғыдан өте алуан түрлі. Маренцио сияқты 500-ден астам мадригал жазбағанмен, Наниноның осы жанрдағы үлгілері аса мәнді, бұрышты және контрапункттық стильден бастап, ең жеңіл канзонетке дейін жетеді; экспрессивті күшінде ол кейде Маренциомен теңестіріледі. Белгілі мадригалдарынан өзге, ол мотеттер, Арықтарға арналған шығармалар, канондар және қасиетті әндер де жазды. 1980 жылға дейін оның шығармаларының толық жинағы жарық көрмеген, ал көптеген музыкалық туындылары қолжазба күйінде сақталды.
Nanino's output as a composer was not large, but it was distinguished, and his music—especially his madrigals—were extremely popular at the time. Almost no collections of madrigals were published in Rome which did not include at least one contribution by Nanino, often in the most prominent position in the book—even ahead of Palestrina. Stylistically his madrigals are extremely varied. While not as comprehensive as Marenzio, who after all wrote more than 500 madrigals, Nanino's examples of the genre vary from the highly serious, angular and contrapuntal, to the lightest canzonette; in expressive intensity he is sometimes compared to Marenzio. In addition to his famous madrigals, he wrote motets, settings of the Lamentations, canons, and sacred songs. As of 1980, no complete edition of his works had been prepared, and much of his music remained in manuscript.