Питер Дэвид Шор: Британ саяхатшысы және Еуропалық қауымдастыққа қарсылығы
Peter Shore
Питер Шор – британ саяхатшысы, Еуропалық экономикалық қауымдастыққа Ұлыбританияның кіруіне қарсы болған. Саяси өмірдегі рөлі, есте қалған сөздері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Питер Дэвид Шор, Степни бароны (20 мамыр 1924 – 24 қыркүйек 2001) – британдық Лейборист партиясының саясаткері және министрлер кабинетінің мүшесі, Ұлыбританияның Еуропалық экономикалық қауымдастыққа кіруіне қарсылығымен танымал. Оның ерекше солшыл ұлтшылдығы француз саясаткері Жан Пьер Шевенмен салыстыруға әкелді. Консервативті журналист Патрик Косгрейвтің некрологында ол «Гарольд Уилсон мен Тони Блэрдің арасында консервативті партия басшысын қорқытуға себеп болатын жалғыз Лейборист партиясының басшысы» және Энох Пауэллмен бірге «заманымыздың ең әсерлі шешені» деп сипатталған.
British politician
Peter David Shore, Baron Shore of Stepney, (20 May 1924 – 24 September 2001) was a British Labour Party politician and Cabinet minister, noted in part for his opposition to the United Kingdom's entry into the European Economic Community. His idiosyncratic left wing nationalism led to comparison with the French politician Jean Pierre Chevènement. He was described in an obituary by the Conservative journalist Patrick Cosgrave as "Between Harold Wilson and Tony Blair, the only possible Labour Party leader of whom a Conservative leader had cause to walk in fear" and, along with Enoch Powell, "the most captivating rhetorician of the age".
Ерте өмір
Норфолк штатының Ұлы Ярмут қаласында туған Шор, сауда флоты капитанының ұлы болып, орта тапта өсті. Ол Ливерпульдегі Quarry Bank орта мектебінде оқыды, содан кейін Кембридждегі Кингс колледжіне тарих мамандығы бойынша оқуға түсті, онда ол элиталық мүшелігі бар құпия қоғам – Кембридж елшілерінің мүшесі болды. Гарольд Уилсон партия жетекшісі болып сайланғаннан кейін Шор оған жақын болды және 1964 жылғы жалпы сайлауға арналған Лейбористік партия манифестінің негізгі авторы атанды. Соңғы сәтте ол Степни округінен сайлауға түсуге таңдалды, онда оңай жеңіске жетті. Ұзақ емес уақыт артқы қатарда отырғаннан кейін Уилсон Шорды Премьер-министр мен Лейбористтік партия депутаттары арасында байланыс жасайтын Парламенттік жеке хатшысы етіп тағайындады, бірақ Денис Хили оны «Гарольдтың иығындағы иттің» деп атады. Ол сондай-ақ 1970 жылғы сайлау манифесттерін дайындады. «Көк жолақ» жобасы тоқтатылғаннан кейін, жаңа британдық қару жүйесін жасауға қол жеткізбесек, біз болашақта нақты тәуелсіз ядролық қабілетке ие бола алмайтынымыз анық болды. Шор әрқашан Вьетнам соғысына британдықтардың қатысуына қатысты қарсы болды, ол Парламенттік жеке хатшысы және Кабинет мүшесі ретінде де Уилсонды американдық сыртқы саясаттан айқын түрде алшақтатуға ынталандырды. 1970 жылдардың ортасына қарай, Вьетнам мен Чилидегі американдық сыртқы саясатты айыптауды жалғастыра отырып, ол НАТО мен АҚШ-ты көбірек қолдау көрсетуге көшті.
Born in Great Yarmouth, Norfolk, Shore was the son of a Merchant Navy captain and was brought up in a middle class environment. He attended Quarry Bank High School in Liverpool and, from there, went to King's College, Cambridge, to read History as an exhibitioner, where he was a member of the Cambridge Apostles, a secret society with an elite membership. He became close to Harold Wilson after Wilson had been elected as party leader, and was the main author of the Labour Party manifesto for the 1964 general election. At the last minute, he was selected to fight the safe seat of Stepney in the election, which he easily won. After only a short spell on the backbenches, Wilson chose Shore to be Parliamentary Private Secretary, responsible for liaising between the Prime Minister and Labour MPs, though Denis Healey termed him "Harold's lapdog". and 1970 election manifestos. after the cancellation of Blue Streak that, failing the development of a major new British weapons system, we hadn't, and could not in future possess, a genuine independent nuclear capacity. Shore had always been implacably opposed to any suggestion of British participation in the Vietnam war, both as PPS and in Cabinet he had encouraged Wilson to distance himself more explicitly from American foreign policy. By the mid 1970s, while continuing to condemn American foreign policy in Vietnam and Chile, he had become more supportive of NATO and the United States.
Еңбек партиясының басшылығына кандидат
1979 жылы Еңбек партиясы оппозицияға өткенде, Шор бұрынғы CND қолдауын бас тартып, Сыртқы істер жөніндегі көлеңке хатшысы болып тағайындалды. 1980 жылы қарашада партияның жаңа басшысын сайлауда Майкл Фут оны кандидат ретінде тікелей қатысуға көндірді, өйткені Денис Хилиді жеңуге ең лайықты, орталық солшыл кандидат деп есептеді. Бірақ Фут өзі де сайлауға түскенде, Шор 32 дауыспен ең соңғы орынды иеленді. Содан кейін Фут оны Көлеңке канцлер етіп тағайындады, онда оның араласушылық шараларды қолдауы Футтың қолдауына ие болды; партия саясаты да ЕЭҚ-қа мүше болуға қарсы болды, бұл Шорға тиімді болды. 1980 жылдардың басында Шордың патриоттық бейілімі тағы да көрінді, ол ең алдымен Консервативтік үкіметтің Фолкленд аралдарын Аргентинаға беру әрекетіне қарсы күресті, содан кейін 1982 жылғы Фолкленд соғысы кезінде Маргарет Тэтчерді қолдады.
When the Labour Party went into opposition in 1979, Shore was made Shadow Foreign Secretary, having recanted on his previous support for CND. He was persuaded to stand as a candidate in the election of a new party leader in November 1980 by Michael Foot who thought he was the best placed soft left candidate to defeat Denis Healey. However, Shore came bottom of the poll with 32 votes when Foot was himself persuaded to stand. Foot then made him Shadow Chancellor where his support for interventionist measures met with Foot's approval; party policy also became opposed to EEC membership, which suited Shore well. In the early 1980s, Shore's patriotic tendencies were again evident when he first of all strongly opposed the Conservative Government's attempts to hand over the Falkland Islands to Argentina, then supported Margaret Thatcher over the Falklands War of 1982.
Отбасы
1948 жылы 27 қыркүйекте Шор канадалық тарихшы Эдвард Мюррей Ронгтың қызы, доктор Элизабет Кэтрин Ронгқа үйленді. Лиз деп белгілі болған ол, 1977 жылдан 1985 жылға дейін Англияның бас медициналық қызметкерінің орынбасары болды. Осы қызметте және кейінгі лауазымдарында ол медицина саласында әйелдердің мансаптық дамуын ынталандырды. Олардың Томассина және Тейси есімді екі қызы бар, екеуі де зейнеткерлікке шыққан мұғалімдер. Сондай-ақ, Криспин есімді ұлы Голдсмитс, Лондон университетінде әлеуметтік антропология профессоры, ал Пирс 1977 жылы қайтыс болды. Элизабет Кэтрин Ронг Шор 2022 жылы қайтыс болды.
On 27 September 1948, Shore married Dr Elizabeth Catherine Wrong, daughter of the Canadian historian Edward Murray Wrong. Known as Liz, she was the Deputy Chief Medical Officer of England from 1977 to 1985, and in this role and later positions she championed women's career progression in medicine. They had two daughters, Thomasina and Tacy, both retired teachers, and two sons, Crispin, who is Professor of Social Anthropology at Goldsmiths, University of London, and Piers, who died in 1977. Elizabeth Catherine Wrong Shore died in 2022.