Жозе Франсиско Пенья Гомес: Доминикан саяхатшысының өмірі мен қызметі
José Francisco Peña Gómez
Жозе Франсиско Пена Гомес (1937-1998) – Доминикан саяхатшысы, PRD партиясының басшысы, үш рет президенттікке үміткер, Санто-Доминго қаласының экс-мэрі. Тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Доминикандық саясаткер (1937-1998)
Dominican politician (1937 1998)
Хосе Франсиско Пенья Гомес (6 наурыз 1937 – 10 мамыр 1998) – Доминикан Республикасының саясаткері. Ол Доминикан революциялық партиясының (PRD) басшысы, Доминикан Республикасы президентіне үш рет кандидат және Санто-Доминго қаласының бұрынғы мэрі болды. Ол Хоакин Балагер және Хуан Бошпен қатар 20 ғасырдың ең белгілі доминикандық саяси тұлғаларының бірі саналады.
José Francisco Peña Gómez (6 March 1937 – 10 May 1998) was a politician from the Dominican Republic. He was the leader of the Dominican Revolutionary Party (PRD), a three time candidate for president of the Dominican Republic and former Mayor of Santo Domingo. He is considered, along with Joaquín Balaguer and Juan Bosch, as one of the most prominent Dominican political figures of the 20th century.
Ерте өмір
Мария Марселин, гаитилік әйел, және Огуис Винсент, гаитилік иммигранттың ұлы, 1937 жылдың 6 наурызында Доминикан Республикасының Мао қаласында дүниеге келді. Пена Гомес бала кезінде Симон Пичардо мен Андреа Родригес де Пичардо, доминикандық отбасыға асырап алынды, оның ата-анасы сол жылы доминикандық диктатор Рафаэль Трухильо гаитиліктерге қарсы "Петрушка қырғыны"н өткізген кезде өмірлерін сақтап қалу үшін Гаитиге қашуға мәжбүр болды (сонда олар қайтыс болды). Кейінірек Пена Гомездің қарсыластары оның гаитилік тегін оған қарсы пайдаланды. Пена Гомес 1966 жылы Санто-Доминго автономиялық университетінен (UASD) бакалавр дәрежесін алды, содан кейін Париждегі Сорбоннада оқуын жалғастырды.
Born to María Marcelin, a Haitian woman, and Oguís Vincent, a Haitian immigrant, on March 6, 1937, in Mao, Dominican Republic, Peña Gómez was adopted as an infant by Simón Pichardo and Andrea Rodríguez de Pichardo, a Dominican family, when his parents had to flee to Haiti (where they died) in order to save their lives as the Dominican dictator Rafael Trujillo enacted the Parsley Massacre against Haitians that same year. In later years, Peña Gómez’ opponents would use his Haitian ancestry against him. Peña Gómez received a BA equivalent degree from the Autonomous University of Santo Domingo (UASD) in 1966 before going on to higher studies at the Sorbonne in Paris.
Сәуірдегі азамат соғысы және жер аударылу
1961 жылдан бастап Пена Гомес Доминикан революциялық партиясының (PRD) сол кездегі басшысы Хуан Боштың қолдаушысы болды. Бош 1962 жылы президент сайлауын ұтып, 32 жылдың ішінде алғашқы демократиялық президент атанды, бірақ оның үкіметі 1963 жылғы 25 қыркүйекте әскери төңкеріспен құлатылды. 1965 жылы Пена Санто-Доминго радиосы арқылы әскери төңкеріске қарсы халықтық көтеріліске шақырып, Боштың қайта оралуын талап етіп, саяси аренада танымал болды. АҚШ президенті Линдон Джонсон ел ішінде мүмкін коммунистік қозғалыс туындауынан қауіптеніп, әскери интервенцияға бұйрық берді.
Since 1961, Peña Gómez became a supporter of Juan Bosch, then leader of the Dominican Revolutionary Party (PRD). Bosch won the presidential elections of 1962, the first democratic president in 32 years, but his government was ousted in a military coup on September 25, 1963. In 1965, Peña rose to political prominence as he went on Radio Santo Domingo and called for a popular insurrection against the military coup and a return of Bosch. U. S. President Lyndon Johnson ordered a military invasion to prevent what he feared was a possible communist movement within the country.
П.Р.Д. басшылығы
1973 жылдың желтоқсанында Бош Доминикан азаттық партиясын (П. Л. Д.) құрды. Пенаның басшылығымен П.Р.Д. 1978 жылы (Антонио Гусман) және 1982 жылы (Сальвадор Хорхе Бланко) президенттік сайлауда жеңіске жетті, ал ол өзі 1982 жылдан 1986 жылға дейін Санто-Доминго қаласының мэрі болды. Оның кезеңі көбінесе теңіз жағалауындағы бульвардағы Гюибия алаңының (Güibia Plaza) ашылуымен және Санто-Доминго қаласының басты көшелерінде әсемдік ағаштары отырғызылуымен еске алынады. 1990 жылы Пена президенттікке кандидат болып, Социал-христиандық реформалық партиясының (PRSC) Балагері мен ПЛД-ның Бошынан кейін үшінші орынды иеленді. 1994 жылға қарай PRD нығайып, жігерленді, және Пена партияның президенттік сайлаудағы негізгі кандидаттарының бірі болды. Доминикан стандарттарымен тіпті, 1994 жылғы сайлау науқаны зорлық-зомбылыққа толы және әділ емес болды. Пена көптеген бұзушылықтармен өткен өте тартысты сайлауда Балагерден жеңілді. Пенаның көптеген қолдаушылары дауыс беруге келгенде, олардың есімдері тізімнен жоғалып кеткенін анықтады. Пена өзінің жақтастары тарапынан кең қолдау тапқан жалпы ереуілді жариялады. Халықаралық наразылықтардан кейін, сайлаудың заңдылығына күдік тудыратын тергеу басталды. Сайлау комиссиясы тіркелген сайлаушылардың жалпы санын білмеді, ал сайлау учаскелерінде таратылған дауыс беру тізімдері партияларға берілген тізімдермен сәйкес келмеді. Тергеу көрсеткендей, шамамен 200 мың адам сайлау тізімінен алынып тасталған. Ылғи келіссөздерден кейін Балагер жеті мерзім билікте болғаннан кейін 1996 жылы мерзімінен бұрын қызметтен кететінін мәлімдеді. 1996 жылғы сайлауда Пена дауыс берудің бірінші турында жеңіске жетті, бірақ қажетті көпшілік дауысқа жетпеді. Дауыс берудің екінші турында ПЛД-ны ұсынып тұрған заңгер Леонель Фернандес, ПЛД мен Балагердің ПРСК партиясы арасындағы одақ арқасында тар жеңіске жетті.
In December 1973, Bosch formed the Dominican Liberation Party (P. L. D.). Under Peña's leadership, the P. R. D. won the presidential election in 1978 (Antonio Guzmán) and 1982 (Salvador Jorge Blanco), and he himself was Mayor of Santo Domingo from 1982 to 1986. His period is mostly remembered for the creation of the Plaza Güibia (Güibia Plaza), on the seaside boulevard and plantation of ornamental trees in mayor Santo Domingo city avenues. In 1990, Peña ran for the presidency, coming in third behind Balaguer of the Social Christian Reformist Party (PRSC) and Bosch of the PLD. By 1994, the PRD was solidified and motivated, and Peña was once again the party's standard bearer in the presidential election. Even by Dominican standards, the 1994 campaign was violent and dirty. Peña lost to Balaguer in an extremely tight election marred by numerous irregularities. A number of Peña supporters showed up to vote only to discover their names had vanished from the rolls. Peña called a general strike which was widely supported by his followers. After international protest, an investigation was mounted that raised grave concerns about the poll's legitimacy. The electoral board did not know the total number of registered voters, and the voting lists distributed at polling stations did not match those given to the parties. The investigation also revealed that about 200,000 people had been removed from the polls. After intense negotiations, Balaguer announced that he would leave office prematurely in 1996 after serving seven terms in power. In the 1996 poll, Peña won the first round of voting but fell short of the majority needed. In the second round of voting, Leonel Fernández, a lawyer representing the PLD, won a narrow victory due to an alliance between the PLD with Balaguer's PRSC.
Жеке өмір
Пена Гомес төрт рет үйленді, алғаш рет Джулия Идалия Гуаба Мартинеспен. Балалары: Лурдес Фатима, Лус дель Альба “Лучи”, Хосе Франциско “Хосе Франк” және Франциско Антонио “Тони” Пена Гуаба. Екінші некесінде Ана Роза Мелендеспен (Доминикан қазіргі заманғы өнер мұражайының директоры) олар үй шаруасындағы қызметкердің қызы Мария Розаны асырап алды, ол туған кезде Санто-Домингодағы мемлекеттік тууханада тасталып қалған еді. Оның төртінші және соңғы некесі Доминикан жазушысы Мануэль дель Кабралдың қызы Пегги Кабралмен болды. Пенаның барлығы тоғыз баласы болды.
Peña Gómez married four times, the first time with Julia Idalia Guaba Martínez. The children are as follows: Lourdes Fátima, Luz del Alba “Luchy”, José Francisco “José Frank”, and Francisco Antonio “Tony” Peña Guaba. During his second marriage with Ana Rosa Meléndez (who was Director of the Museum of Modern Dominican Art), they adopted María Rosa, the daughter of a domestic worker, who at birth had been abandoned in the public maternity hospital in Santo Domingo. His fourth and last marriage was to Peggy Cabral, daughter of the Dominican writer Manuel del Cabral. Peña had nine children in total.
Соңғы жылдар
Пена Гомес 1998 жылдың 10 мамырында Сан-Кристобаль штатының Камбита-Гарабитос қаласында қайтыс болды, бұл Санто-Доминго қаласының әкімдік сайлауына 6 күн қалғанда орын алды, және ол осы сайлауда кандидат болған еді. Пена Гомес Доминикан Республикасының жаңағы тарихындағы ең беделді саяси лидерлердің бірі болды, әсіресе халықтың мұқтаж жағдайдағы топтары арасында. Өмірінің соңына дейін маңызды саяси тұлға болғандықтан, Доминикан Республикасының басты халықаралық әуежайы "Аэропорт Интернационал Лас-Америкас" атауынан "Аэропорт Интернационал Лас-Америкас Хосе Франсиско Пенья Гомес" деп өзгертілді.
Peña Gómez died on May 10, 1998, in Cambita Garabitos, San Cristóbal, 6 days before the mayoral elections of Santo Domingo, in which he was running. Peña Gómez was one of the most popular leaders in recent political history in Dominican Republic, especially among the poor masses. Being a key political figure until his death, the main Dominican Republic international airport was renamed from "Aeropuerto Internacional Las Américas" to "Aeropuerto Internacional Las Américas José Francisco Peña Gómez".
Мұра
Санто-Домингодағы метро бекеті мен халықаралық әуежай Пена Гомес есімімен аталады.
A metro station and an International Airport in Santo Domingo is named in honor of Peña Gómez.