Сибил: Екі Жүзді Қыздың Тарихы

Кіріспе

1976 жылы Дэниел Петри режиссерлік еткен фильм.

2007 жылғы қайта түсірілім.

«Сибил» – Салли Филд пен Джоан Вудвордтың басты рөлдерде ойнаған, 1976 жылы теледидар үшін түсірілген, екі бөлімнен тұратын, 3 ширек сағаттық американдық фильм. Ол сол аттас кітап негізінде жасалған және 1976 жылдың 14-15 қарашасында NBC телеарнасында көрсетілді.

Сюжет

Оқушыларының алдында кішкене күйзеліске ұшырағаннан кейін (содан кейін көршісінің Шопеннің "Қысқы жел" атты Этюдін үздіксіз ойнағанын естуге мәжбүр болғаннан кейін) Сибил Дорсетті доктор Корнелия Уилбур неврологиялық тексеруден өткізеді. Ол есігінен айнуын және олардың нашарлап бара жатқанын айтады. Доктор Уилбур оқиғалардың гистерияның бір түрі екенін, олардың барлығы терең проблемаға байланысты екенін айтады. Ол Сибилден кейін тағы да емделу үшін қайтып келуін сұрайды. Сибил әкесінен сұрауы керек дейді. Сибилдің әкесі Уиллард Дорсет және оның өгей анасы Фрейда Нью-Йоркте қонақта. Сибил оларды тамақтану үшін кафетерийде кездестіреді. Ол әкесіне бала кезіндегі қиындықтары қайта оралғанын және психиатр дәрігері доктор Уилбурмен кездесуді қалайтынын түсіндіреді. Сибильдің ата-анасы психиатрияға қарсы екендерін Сибильге анық айтады. Сибил ашуланып, Пеггиге айналады, ол ашуланып, шыныны сындырады. Пегги ашуланып, кафетерийден шығып кетеді. Сол күні кешке доктор Уилбурға түнгі уақытта өзін Вики деп таныстырған біреу телефон шалып, Сибилдің қонақ үйдің терезесінен секіріп шығатынын айтады. Доктор Уилбур Сибилді құтқарады, ол Викиді білмейтінін айтады. Бірден Сибилдің көңілі түсіп, қызша сөйлей бастайды. Бұл қыз өзін Пегги деп таныстырады, ал Уилбур Сибилдің көп тұлғалы бұзылыстан (қазір диссоциативтік жекелік бұзылысы деп аталады) зардап шегетінін түсінеді. Вики келесі сеанста Уилбурмен танысады. Басқа тұлғалар туралы бәрін білетін Вики Уилбурға олардың кейбірі туралы айтады, соның ішінде өзін-өзі өлтіруге бейім Марсия және Сибил бірнеше жылдан бері ойнамаған және қалай ойнау керектігін ұмытып кеткеніне ант бергенімен фортепианода ойнайтын Ванесса. Бірнеше апта бойы әр кейіпкер Уилбурмен танысады. Сонымен қатар, Ванессаның жеке тұлғасы Ричард есімді көршісіне ғашық болады. Уилбур ақыры Сибилге басқа тұлғаларды түсіндіреді. Дәлел ретінде Уилбур Сибилдің дауыстарын естіп алуы үшін сессияның таспасын ойнатады, бірақ Сибилдің анасы Хэтти сияқты естілетін дауыс сөйлескенде, Рути есімді нәресте тұлға пайда болады. Уилбур баламен сөйлесе алмайды және Сибил қайтып келгенше күтуі керек. Сибилдің өмірі басқа тұлғалардың күшейе түсуімен байланысты хаотикалық болады. Шын мәнінде, доктор Уилбурды мерекелік картаға айналдырады, бірақ Сибил бәрін қызғылт түсті жасады, Пеггиді қорқытатын түс. Доктор Уилбур Виккиді гипноздап, қызғылт түсті сұрады. Вики Сибилдің анасы кішкентай Сибилді астық қорасына кіргізіп тастағанын еске алады. Ол өзін тұншығып жатыр деп ойлап, Сибил өзінің қызғылт бояу қарындашын пайдаланып, қоқыс жәшігінің ішіне сызып тастады, сондықтан біреу оның сол жерде болғанын білетін болады. Ванесса Ричард пен оның ұлы Мэтьюны Рождестволық кешкі асқа шақырады, содан кейін Ричард түнді Сибилдің пәтерінде өткізеді. Сибил түске түсіп, Марсия ретінде оянады, ол өзін шатырдан лақтыруға тырысады. Ричард оны құтқарып, Уилбурды шақырады. Көп ұзамай Ричард Сибил мен Ванессаны құлатып, кетіп қалады. Диагноз қойылғаннан кейін Сибил Уилбурды барлық басқа тұлғаларды жалған екеніне сендіруге тырысады. Уилбур Сибилдің әкесі іздеуге барады, ол Сибилдің анасы Хэттиге параноидальды шизофрения диагнозы қойылғанын айтады, бірақ ол Сибилді қорлағандығын жоққа шығарады. Сонымен қатар, Вилбур Сибилдің педиатрын іздестіреді. Дәрігер Вилберге ірі ішкі жараларды, ол Сибильді көк қуысы ауруына емдеген кезде тапқан қорқынышты оқиғаны айтады. Ақырында, Уилбур ескі Дорсет үйіне барады, онда ол Сибилдің өзі көптеген рет сипаттаған жасыл ас үйді табады. Сонымен қатар, ол бидай қорасының ішінде қызғылт бояудан жасалған сызықтарды табады. Ол оларды Нью-Йоркке апарып, естеліктердің шын мәнінде орын алғанын дәлелдеу үшін әкеледі. Доктор Уилбур Сибилді көлікпен алып кетеді, оның барысында Пегги анасының қолынан ауыр азап шеккенін айтады. Пегги өзін-өзі шаршатып алғаннан кейін, Сибил Пеггидің айтқандарының бәрін еске түсіріп, пайда болады. Ақыры, ол анасына деген ашуын білдіре алады. Доктор Уилбур Сибилді гипноз арқылы басқа тұлғалармен таныстырады. Пеггиден үнемі қорқатын Сибил онымен кездеседі және оның жас қыз екеніне таңғалады. Сибил жылап тұрған Пеггиді құшақтап алады. Доктор Уилбурдың аудиосы осы оқиғадан кейін Сибилдің естеліктерін қалпына келтіріп, академик ретінде толық және бақытты өмір сүргенін түсіндіреді.

After suffering a small breakdown in front of her students (and then being forced to hear a neighbor play Chopin's Étude in A Minor, "Winter Wind", incessantly), Sybil Dorsett is given a neurological examination by Dr. Cornelia Wilbur, a psychiatrist. She admits to having blackouts and fears that they are getting worse. Dr. Wilbur theorizes that the incidents are a kind of hysteria, all related to a deeper problem. She asks Sybil to return at a later date for more therapy. Sybil says she will have to ask her father. Sybil's father, Willard Dorsett, and her stepmother, Freida, are in New York on a visit. Sybil meets them at a cafeteria for lunch. She explains to her father that the problems she used to have as a young girl have returned and that she wants to see a psychiatrist, Dr. Wilbur. Sybil's parents make it clear to Sybil that they disapprove of psychiatry. Sybil becomes upset and dissociates into Peggy, who becomes enraged and breaks a glass. Peggy angrily storms out of the cafeteria. Later that evening, Dr. Wilbur receives a late night call from someone who identifies herself as Vickie and says Sybil is about to jump out a hotel window. Dr. Wilbur rescues Sybil, who denies knowing Vickie. Suddenly, Sybil becomes hysterical and begins speaking like a young girl. This girl introduces herself as Peggy, and Wilbur realizes that Sybil is suffering from multiple personality disorder (now known as dissociative identity disorder). Vickie introduces herself to Wilbur at the next session. Vickie, who knows everything about the other personalities, tells Wilbur about some of them, including Marcia, who is suicidal, and Vanessa, who plays the piano although Sybil has not played in years and swears she has forgotten how to play piano. Over the weeks, each of the personalities introduces herself to Wilbur. At the same time, the personality Vanessa falls in love with a charming neighbor named Richard. Wilbur finally explains to Sybil about the other personalities. As proof, Wilbur plays the session's tape to allow Sybil to hear their voices, but when a voice that sounds like Sybil's mother Hattie speaks, an infant personality named Ruthie emerges. Wilbur is unable to communicate with the pre verbal child and must wait until Sybil returns. Life becomes more chaotic for Sybil as the other personalities grow stronger. The personalities make Dr. Wilbur a Christmas card, but Sybil made everything purple, a color that frightens Peggy. Dr. Wilbur hypnotizes Vickie and asks about the purple. Vickie relates a memory of a time Sybil's mother locked young Sybil in the wheat bin in the barn. Thinking she was smothering, Sybil used her purple crayon to scratch on the inside of the bin so someone would know she had been there. Vanessa invites Richard and his son Matthew to have Christmas dinner, after which Richard spends the night in Sybil's apartment. Sybil has a nightmare and awakens as Marcia, who tries to throw herself off the roof. Richard rescues her and calls Wilbur. Soon afterwards, Richard moves away, crushing both Sybil and Vanessa. Once again confronted with her diagnosis, Sybil attempts to convince Wilbur that she has in fact been faking all of the other personalities the entire time and denies that multiple personalities exist within her. Wilbur goes in search of Sybil's father, who mentions that Sybil's mother Hattie was diagnosed with paranoid schizophrenia but denies that she ever abused Sybil. Wilbur also seeks out Sybil's pediatrician. The doctor gives Wilbur a frightening account of extensive internal scarring he found while treating Sybil for a bladder problem. Finally, Wilbur visits the old Dorsett house, where she discovers the green kitchen Sybil's selves have described many times. She also finds the purple crayon scratches inside the wheat bin. She takes them back to New York City to prove all the memories really happened. Dr. Wilbur takes Sybil for a drive, during which Peggy reveals the horrific physical abuse she suffered at her mother's hands. After Peggy exhausts herself, Sybil emerges, remembering everything that Peggy has just said. Finally, she is able to express her rage against her mother. Dr. Wilbur hypnotizes Sybil to introduce her to the other personalities. Sybil, who has always been frightened of Peggy, meets her at last and is surprised that she is only a young girl. Sybil embraces a weeping Peggy. A voiceover from Dr. Wilbur explains that after this incident, Sybil recovered her memories and went on to live a full and happy life as an academic.

Алтерлер

Пегги: Сибиль өскен шағын қалада әлі де бар деп сенетін тоғыз жасар қыз. Пегги Сибильдің анасының қорлық-зомбылығына деген ашуын ұстап, ашуын жиі ашу-ызамен және шыныны сындырып білдіреді. Көптеген адамдар сияқты ол да сурет салуды жақсы көреді. Ол қолдардан, ыдыс-аяқ салфеткаларынан, музыкадан, жасыл және қызғылт түстерден қорқады, бұлардың бәрі белгілі бір қорқынышты жағдайларға әкеледі. Вики: өте күрделі және жетілген он сегіз жасар қыз, ол барлық басқа тұлғаларды біледі және басқалардың бәрін біледі, бірақ Сибил жоқ. Вики француз тілінде сөйлейді және Парижде көптеген аға-інілері мен апа-сіңлілері мен сүйіспеншілікке толы ата-аналармен бірге өскенін айтады. Басым тұлға және гипноздан өткен жалғыз тұлға. Ванесса: Он екі жастағы қызыл шашты жас қыз, ол ашық және "joy de vivre" толы. Ричардқа ғашық болып, Сибилге онымен қарым-қатынас орнатуға көмектеседі, ол басқа жаққа көшіп кеткенше. Марсия: Өлім мен өзін-өзі өлтіру туралы ойларға толы жас қыз, бірнеше рет өзін (сонымен қатар Сибилді) өлтіруге тырысады. Қара киім киген. Рути: сөйлеуге қабілеті жоқ сәби. Сибил қатты қорқып қалған кезде Рутиге айналып, қозғала алмайды, сөйлей де алмайды. Мэри: Сибильдің әжесіне ұқсайды. Сибилдің әжесі (Сибилдің өзін жақсы көретін жалғыз адамы) қайтыс болғанда, Сибил қатты күйзеліп, Мэриді әже ретінде ішкілендірген нұсқа ретінде жасады. Мэри қарт әйелдің дауысымен сөйлейді және жиі солай әрекет етеді. Нэнси: Сибильдің әкесі дінге деген фанатизмнің жемісі болған Нэнси әлемнің соңы мен Құдайдың жазасынан қорқады. Клара: 8-9 жаста. Өте діндар, Сибильді сынға алып, ренжітеді. Хелен: 13-14 жаста. Ол қорқып, қорқып жүрді, бірақ "біреу болу" деген мақсатпен жүрді. Марджори: 10-11 жас шамасында. Ол сергек, күлкіге тез ие, қонақтарға барып, саяхаттауға құштар. Сибил Анн: 5-6 жаста. Өкпелі, қорқынышты, өте әлсіз, жеңілген Сибилла. Майк: Үй салып, ұсталықпен айналысуды жақсы көретін, ержүрек бала. Ол Сибилдің пәтерінде кітап сөрелері мен қабырғасын жасап, оларды қалай тапқанын білмейтінін білгенде, оны қатты қорқытады. Ол да, Сид те ересек болған кезде "қызға бала бере аламын" деп, пенис өсіреміз деп сенуде. Сид: Майклдан жас әрі аздап үнсіз, ол да үй салуды, спортты жақсы көреді. Ол Сибильдің әкесіне қатты ұқсайды және өскенде оған ұқсағысы келеді.

Peggy: A nine year old girl who believes she is still in the small town in which Sybil grew up. Peggy holds the rage Sybil felt at her mother's abuse and frequently expresses her anger through temper tantrums and breaking glass. Like many of the selves, she enjoys drawing and painting. She fears hands, dishtowels, music, and the colors green and purple, all triggers to specific instances of abuse. Vickie: A very sophisticated and mature eighteen year old girl who is aware of all the other personalities and knows everything the others do, though Sybil does not. Vicky speaks French and claims to have grown up in Paris with many brothers and sisters and loving parents. The dominant personality and the only personality to undergo hypnosis. Vanessa: A young, vibrant, red haired girl about twelve years old, she is outgoing and full of "joie de vivre". Falls in love with Richard and helps Sybil build a relationship with him, until he moves away. Marcia: A young girl obsessed with thoughts of death and suicide, who tries to kill herself (and thus Sybil) on several occasions. Dresses in black. Ruthie: A preverbal infant. When Sybil is extremely frightened, she regresses into Ruthie and cannot move or speak. Mary: Named for and strongly resembles Sybil's grandmother. When Sybil's grandmother (the only person Sybil felt loved her) died, Sybil was so bereft that she created Mary as an internalized version of Grandma. Mary speaks in the voice of an old woman and frequently behaves as one. Nancy: A product of Sybil's father's religious fanaticism, Nancy fears the end of the world and God's punishment. Clara: Around 8–9 years old. Very religious; critical and resentful of Sybil. Helen: Around 13–14 years old. Timid and afraid, but determined "to be somebody". Marjorie: Around 10–11 years old. Serene and quick to laugh, enjoys parties and travel. Sybil Ann: Around 5–6 years old. Pale, timid, and extremely lethargic; the defeated Sybil. Mike: A brash young boy who likes to build and do carpentry. He builds bookshelves and a partition wall for Sybil's apartment, frightening her badly when she doesn't know how they got there. He and Sid both believe that they will grow a penis and be able "to give a girl a baby" when they're older. Sid: Younger and a little more taciturn than Mike, he also enjoys building things, as well as sports. Identifies strongly with Sybil's father and wants to be like him when he grows up.

Өндіріс

Салли Филд басты рөлде ойнаса, Джоан Вудворд Сибилдің психиатры Корнелия Б. Уилбур рөлін сомдайды. Вудворд бұрын "Еваның үш жағы" фильмінде үш тұлғасы бар әйелді ойнап, осы рөлі үшін "Оскар" сыйлығын "Үздік әйел актер" номинациясы бойынша жеңіп алған. Фильм Флора Рета Шрайбердің "Сибил" кітабы негізінде түсірілген. Онда бала кезіндегі психологиялық жарақаттар салдарынан диссоциативтік жекелік бұзылысымен күрескен, ұялшақ жас аспирант Сибил Дорсеттің (нағыз өмірде Ширли Арделл Мейсон) өмірі көрсетіледі. Психиатрының көмегімен Сибил балалық шақтағы қатыгез зорлық-зомбылықты есіне түсіріп, 16 түрлі жеке тұлғаны дамытады. Филдтің Сибилді сомдауы көптеген сыншылардың мақтауына ие болды және "Эмми" сыйлығымен марапатталды.

Түзетілген және өңделмеген нұсқалар

Фильм бастапқыда 198 минуттық болған, 1976 жылы NBC телеарнасында екі түндік көрсетіліммен ұсынылды. Көпшіліктің жоғары қызығушылығына байланысты, «Сибил» фильмінің VHS нұсқасы 1980-ші жылдары жарық көрді, оның бір нұсқасы 122 минуттық, ал екіншісі, толықтырылған нұсқасы 132 минуттық болды. Екі нұсқада да бірнеше маңызды көріністер, соның ішінде Сибилдің өзге тұлғаларымен соңғы, шешуші «танысуы» жоқ. Фильм телеарналарда жиі көрсетіледі, көбінесе уақыт шектеулері мен көрермендердің сезімталдығына қарай сахналар қалпына келтіріледі немесе өшіріледі. DVD-ге NBC телеарнасында көрсетілген бастапқы 198 минуттық толық нұсқасы енгізілген. Фильмнің 128 минуттық монтаждалған нұсқасы Австралия кинотеатрларында 1978 жылдың қаңтарында көрсетілді.

Марапаттар мен ұсыныстар

Сыйлық санаты бойынша номинант(тар) Нәтиже Ref. (Сілтеме) Американдық кино редакторлары сыйлығы Ең үздік монтаждалған телеарнайы бағдарламасы Рита Роланд және Майкл С. Маклин Алтын глобус сыйлығы Телевизия үшін жасалған ең жақсы фильм Peabody Awards NBC TV "шын мәнінде көрнекті драмалық бағдарлама" үшін Primetime Emmy Awards Ерекше жетістік – Драма немесе комедия Питер Данн, Филип Капис және Жаклин Баббин Ерекше бағдарламадағы үздік басты әйел актрисасы – Драма немесе комедия Салли Филд, Джоан Вудворд Ерекше бағдарламадағы үздік сценарий – Драма немесе комедия – Адаптация Стюарт Стерн Ерекше бағдарлама үшін ең жақсы операторлық жұмыс Марио Тоси Ерекше (драмалық музыкалық қосымша) үшін музыкалық композициядағы үздік жетістік Леонард Розенман және Алан мен Мэрилин Бергман.

Танымал мәдениетте

Поп-рок тобы Tears for Fears өздерінің альбомын "Биг-креслодан шыққан әндер" деп атады, себебі 1976 жылғы телефильмдегі басты кейіпкер өзінің қорғаныс механизмі ретіндегі әртүрлі бейнелерін тек талдаушысының "үлкен креслосында" отырғанда ғана тоқтатуға болатын еді.