Ирвинг Аллен: Америкалық фильм өндірушісінің өмірі мен мансабы
Irving Allen
Ирвинг Аллен – австро-венгерлік туған американдық кино өндіруші, «Climbing the Matterhorn» үшін «Оскар» жүлдесінің иегері. Warwick Films негіздейтіні туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық кино продюсері Ирвинг Аллен (шын аты Ирвинг Applebaum, 24 қараша 1905 – 17 желтоқсан 1987) – австро-венгрлік туған американдық театр және кино продюсері және режиссері. 1948 жылы ол "Матерхорнға көтерілу" атты қысқаметражды фильмді продюсерлік еткені үшін "Оскар" сыйлығын алды. 1950 жылдардың басында ол серіктесі Альберт "Кабби" Броколимен бірге "Уорвик Филмс" компаниясын құрып, британ үкіметі ұсынған субсидияны пайдаланып, Англияға көшіп кино түсіруге кірісті. 1950 жылдары олардың екеуі де сол кездегі ең үздік тәуелсіз кино продюсерлерінің бірі ретінде танылды, кейде екеуі бірлесіп жұмыс істесе, көбінесе бірлескен кәсіпорны үшін тәуелсіз жобалар істеді, соның нәтижесінде бір жылда бірнеше жобаны жүзеге асырды.
American film producer
Irving Allen (born Irving Applebaum, November 24, 1905 – December 17, 1987) was an Austro Hungarian–born American theatrical and cinematic producer and director. He received an Academy Award in 1948 for producing the short movie Climbing the Matterhorn. In the early 1950s, he formed Warwick Films with partner Albert "Cubby" Broccoli and relocated to England to leverage film making against a subsidy offered by the British government. Through the 1950s, they each became known as one of the best independent film producers of the day, as the two men would sometimes work in tandem, but more often than not on independent projects for their joint enterprise producing multiple projects in a given year.
Өмірбаян
Лембергте (Австро-Мажарстан) туған Аллен 1929 жылы Universal, Paramount және Republic кинокомпанияларында редактор болып киноиндустриясына қадам басты. 1940 жылдары ол бірнеше қысқаметражды фильмдер түсірді, олардың ішінде Академия сыйлығына ұсынылған "Қырқ жігіт және ән" (1941) фильмін өзі режиссерлік еткен. Оның қысқаметражды фильмдері көбінесе төмен бюджетті көркем фильмдерінен артық даңққа ие болды. 1940 жылдардың соңында Аллен продюсерлік қызметке көбірек назар аудара бастады.
Born in Lemberg (Austro Hungary), Allen entered the film industry as an editor at Universal, Paramount and Republic in 1929. During the 1940s, he made a sequence of shorts, including the Academy Award nominated Forty Boys and a Song (1941), which he directed. His short films often won more acclaim than his low budget features. In the late 1940s, Allen started concentrating more fully on being a producer.
Уорвик фильмдері
1950 жылдардың басында ол «атақты продюсер» ретінде Warwick Films компаниясын басқарды, АҚШ және Англияда фильмдер түсірді, ал Альберт Р. Брокколи кіші серіктес болды. 1957–1958 жылдары олардың Брокколимен серіктестігі Брокколидің отбасылық денсаулық мәселелерінен (оның екінші әйелі бала асырап алғаннан кейін және нәресте туғаннан кейін ауыр сырқатқа шалдықты) және олардың Джеймс Бонд романдарының киноға бейімделу әлеуеті бойынша келіспеушіліктен шиеленісті. Брокколи романның жоғары сапалы фильмдер сериясын құруға мүмкіндік беретініне сенді, ал Аллен оған қарсы болды, Брокколидің Бондқа деген көзқарасының мүмкіндігін ескі, қалыптасқан формалардың пайдасына жоққа шығарды. 1957 жылы серіктестер Бонд авторы Ян Флемингпен жеке кездесті, Кубби әйеліне күтім жасау үшін Нью-Йоркке кеткен еді, ал Брокколи ұйымдастырған Лондон кездесуінде Аллен Флемингтің романдары тіпті «телевизияға да лайық емес» деп айтып, оны тікелей қорлады. Нью-Йорктегі қиындықтарына байланысты Брокколи Флемингпен өндіріс алдындағы кездесулерге дейін келісімге қол жетпегенін білді, нәтижесінде Eon Productions компаниясының алғашқы жобасы ретінде «Др. Но» фильмі жасалуға шешім қабылданды. 1959 жылы тарихи маңыздылығымен және жақсы сценариймен әсерленген Warwick Films «Оскар Уайльдтың сынақтары» фильмін өндіруге, қаржыландыруға және таратуға қауіпті жобаға кірісті, ол 1960 жылы көрсетілді. Өз уақытынан озып, гомосексуализм мәселесін ашық және бейтарап түрде бейнелеу АҚШ-та жарнамалауға кедерес келтірді, ал компания үлкен инвестициясын жоғалтты, Брокколи мен Аллен арасы суытылып, серіктестік 1961 жылы банкроттық тарату арқылы ресми түрде таратылды. Осылайша екі серіктес 1960 жылдың соңында жеке продюсерлерге айналды. Брокколи Гарри Солтцманмен бірге Danjaq, S. A. және Eon Productions компанияларын құрды, Бонд фильмдерін шағын бюджетпен бастады, ал Аллен басқа жобалармен айналысты.
In the early 1950s, he led Warwick Films as the 'name producer', making films in both the US and England, with Albert R. Broccoli something of a junior partner. In 1957–1958, his partnership with Broccoli was strained both by Broccoli's family health crises (his second wife became terminally ill, soon after adopting one child and with a newborn) and to a lesser extent their disagreement over the film potential of the James Bond novel series. Broccoli was very interested, believing the novels could lead to a high quality series of films, and Allen was not, eschewing the potential of Broccoli's vision of Bond in favor of older established forms. The partners met with Bond author Ian Fleming separately in 1957, Cubby from New York where he'd retreated to care for his wife, but in the London meeting with Fleming arranged by Broccoli, Allen all but insulted Fleming, declaring that Fleming's novels weren't even "good enough for television". Broccoli mired in his troubles in New York, only knew that no deal had occurred until pre production meetings with Fleming which resulted in the decision to make the Dr. No, as the first film project by Eon Productions. In 1959, captivated by the historical importance and a good script Warwick undertook the risky project of producing, funding, and distributing The Trials of Oscar Wilde, which was released in 1960. Ahead of the times, its frank unprejudiced depiction of homosexual issues ran into a ratings stone wall in the United States all but preventing any sort of advertising, and the company lost its large investment, Broccoli and Allen fell out, and the partnership became moribund, being dissolved officially in a 1961 bankruptcy liquidation. Thus the two partners each turned into solo producers in late 1960. Broccoli went on to found Danjaq, S. A. and Eon Productions with Harry Saltzman beginning the Bond films on a shoestring budget, and Allen occupied himself with other projects.
Мэтт Хелм
Бірнеше жыл өткен соң Аллен өзінің тыңшылар сериалдарын іздестіре бастады. Ол Дональд Гамильтонның Мэтт Хелм сериясының құқықтарын сатып алды. Аллен Мэтт Хелм сериясы, "The Silencers" (1966), "Murderers' Row" (1966), "The Ambushers" (1967) және "The Wrecking Crew" (1969) фильмдеріне жауапты болды. 1967 жылдың шілдесінде Аллен: «Қазіргі таңда мен тек ақша табуға қызығушымын. Мақтау мен жақсы пікірлер маған қажет емес. Мен осының бәрін басымнан өткердім. Менің мақсатым – көбірек адамды кинотеатрға тарту ғана», – деді. «Мен іс жүзінде барлық нәрсені жасадым», – деді ол. «Бұл бизнесте мен болмаған жерім жоқ. Мен жаза алмаймын, сонда ғана емес». Алленнің Хелм сериясы Брокколидің Бонд фильмдеріне (сол кезде Гарри Солтцманмен серіктестікте түсірілген) елеулі әсер етті. Дин Мартинды Мэтт Хелм рөліне тартып алу үшін Аллен актерді кәсіпорынның серіктесі етіп алды. Нәтижесінде Дин Мартин "The Silencers" (1966) фильмінен Шон Коннери "Thunderball" (1965) фильмінен тапқаннан көп ақша тапты. Бұл Коннеридің назарынан қашқан жоқ. Аллен Голливудтағы Форрест-Лаун еске алу паркіне жерленді.
Some years later, Allen cast about for his own spy series. He acquired the rights to Donald Hamilton's Matt Helm series. Allen was responsible for the Matt Helm series, The Silencers (1966), Murderers' Row (1966), The Ambushers (1967), and The Wrecking Crew (1969). In July 1967, Allen said "At this stage I"m only interested in making money. I'm not interested in kudos or getting good reviews I've had all that. I'm just concerned with getting the greatest number of people into theatres." "I've done practically everything," he said. "There's no place I haven't been in the business. The only thing I can't do is write." Allen's Helm series had one major effect on Broccoli's Bond movies (produced at the time in partnership with Harry Saltzman). To get Dean Martin on board as Matt Helm, Allen had to make the actor a partner in the enterprise. Dean Martin ended up making more money on The Silencers (1966) than Sean Connery made on Thunderball (1965). This did not go unnoticed by Connery. Allen was buried at the Forest Lawn Memorial Park in Hollywood, California.