Кіріспе

Зимбабведегі табиғи қорық – Хванге ұлттық паркі (бұрынғы Ванки ойын қорығы) – Зимбабведегі ең ірі табиғи қорық. Оның ауданы шамамен 14 600 шаршы километрді құрайды. Ол елдің солтүстік-батысында, Булавайо мен Виктория сарқырамасы арасындағы басты жолдың жанында орналасқан. Ең жақын қала – Дете. Аймақтың отарлауға дейінгі тарихы және оның аң аулау қорығы мен ұлттық парк ретінде дамуы туралы мәліметтер интернетте қолжетімді.

Тарих

Хванге ұлттық саябағы 1928 жылы құрылды.

Браконьерлік оқиғалар

2011 жылы браконьерлер тоғыз пілді, бес арыстан мен екі бұқаны өлтірді. 2013 жылдың қазан айында браконьерлер көптеген африкалық пілдерді цианидпен улап өлтіргені анықталды. Табиғатты қорғаушылар бұл оқиғаны Оңтүстік Африкадағы соңғы 25 жылдағы ең ірі заңсыз жануарларды өлтіру жағдайы деп мәлімдеді. Өлім-жітімнің көлемін анықтау үшін екі әуеден сарқырама жүргізілді, бірінші сарқырамада 19 өлік, ал екінші сарқырамада тағы 84 өлік табылды. Үш браконьер ұсталды, сотталып, кінәлі деп танылды және жазаланды. Барлық патшалық аңдар мен піл аулауға қатысты қылмыстар енді міндетті түрде 9 жыл бас бостандығынан айырумен жазаланады, сонымен қатар, осы қылмысқа қатысты тауар тізбегі де қадағаланады.

Сесил мен Ксанданың аң аулау оқиғалары

2015 жылдың 1 шілдесіне қарай, Хванге ұлттық паркінде 13 жыл өмір сүрген Сесил есімді арыстан өлтірілді. Бұл оқиға кеңінен әлеуметтік желілерде талқыланып, Зимбабве президенті Роберт Мугабеден ірі аңдарды аулауға рұқсат беруді тоқтатуды талап ететін петицияға әкелді. Сесилді өлтіргенін мойындаған Уолтер Палмердің рұқсаты болған және барлық құжаттары ретімен болғандықтан, оған ешқандай қылмыстық айып тағылмады. Зимбабве билігі оның елге келуіне ешқандай кедергі жоқ екенін мәлімдеді. Палмердің гиді, Тео Бронкхорстқа бастапқыда "заңсыз аң аулауды тоқтатуға бармағандығы" үшін айып тағылды, бірақ бұл айып кейіннен соттан алынып тасталды. Сесил өлтірілгеннен екі жыл өткен соң, оның ұлы Ксанда да осыған ұқсас жағдайға тап болды. Әкесінің өлімінен айырмасы, Ксанданың өлімі заңсыз деп танылмады, бірақ бұл да наразылық тудырды.

Флора

Парк Калахари шөлінің шетіне жақын орналасқан, суы аз және өте сирек кездесетін, құрғақшылыққа төзімді өсімдіктер өсетін аймақ. Калахари орманында Замбези тигі, құмдық қайың (Baphia) және Калахари бохиниясы басым. Бұл аймақтағы маусымдық су толы жерлер шөп алаптарын құрайды. Парктің солтүстігі мен солтүстік-батысы мопань ормандарымен ерекшеленеді. Бірақ кейбір жаңа зерттеулер 1980 жылдардың соңында тіркелген пілдер санының үлкен өсуіне қарамастан, мұның рас емес екенін көрсетеді.

Археологиялық, тарихи және мәдени нысандар

Бұл аймақта ондаған мың жылдар бойы адамдар өмір сүрген, мұны ерте Тас дәуірінен бастап тарихи кезеңге дейінгі көптеген археологиялық орындар куәландырады. Тас дәуірінің аңшылары мен жинаушылары аймақта аң аулап, жеміс-жидек жинап, бүгінгі парктің аумағында тастан жасалған құралдарды қалдырған көптеген орындарды тастап кеткен. Олар парктің солтүстік-батысындағы кейбір жартастарда жануарлардың есік іздерін құмтас жартастардың қабырғаларына қашап, сондай-ақ кішкентай тас суреттерін салған. Темір дәуіріндегі адамдар паркте үлкен және кішкентай тас қабырғаларды салған, мысалы Мтоа және Бумбуси ұлттық ескерткіші сияқты.

Негізгі лагерь

Бұл парктің бас кеңсесі, солтүстік-шығыс бөлігінде орналасқан, Булавайо–Виктория шарлауығы тас жолынан асфальтталған жолмен оңай жете аласыз.