Кіріспе

Неміс Ұлттық большевик саясаткері (1889–1967)

Эрнст Никеш (23 мамыр 1889 – 23 мамыр 1967) – неміс жазушысы және саясаткері. Алғашқыда Социал-демократиялық партиясының (СДП) және Ескі социал-демократиялық партиясының (АСП) мүшесі болды, кейін Консервативті революцияның ұлттық-революциялық бағыты мен Ұлттық большевизмнің белгілі өкіліне айналды.

Ерте өмір

Требницте (Силезия) туып, Нордлингенде өсті. Оқыту семинарында оқығаннан кейін және Бавария армиясында бір жылдық ерікті әскери қызметін аяқтағаннан соң, Аугсбургтегі мемлекеттік мектеп мұғалімі болып тағайындалды. 1914 жылдан 1917 жылға дейін Бірінші дүниежүзілік соғыста Германия императорлық армиясында қызмет етті. 1917 жылы Социал-демократиялық партияға қосылып, Аугсбургке мұғалім болып оралды және 1919 жылы қысқа ғұмырлы Бавария Кеңес Республикасының құрылуына белсенді түрде атсалысты. Ол көп ұзамай SPD-ден шығып, біраз уақытқа Германияның тәуелсіз социал-демократиялық партиясына (USPD) қосылды, содан кейін бұрынғы партиясына қайта оралды.

Ұлтшылдық

1920 жылдары ол ұлтшылдықтың маңыздылығын баса көрсетті және СДПК-ны сол бағытқа бұруға тырысты. Ол Доуес жоспарына, Локарно келісімдеріне және СДПК-ның жалпы пацифизміне осыншалықты қарсы болды ki, 1926 жылы партиядан қуылды. Екі ұясы бір-біріне қарама-қарсы саяси спектрдің – ультраұлтшылдық пен коммунизмді қоса біріктіруге жасалған әрекет Никиштің ұлттық большевиктерінің қолдаудан кенжелеуіне себеп болды.

Үшінші рейх

Нейкиш еврейлерге қарсы және тоталитарлық мемлекетті жақтағанымен, ол Адольф Гитлерді қабылдамады, оның пікірінше, Гитлерде нағыз социализм болмаған. Нейкиш оның орнына Иосиф Сталинге және Кеңес Одағының индустриалды дамуына өз фюрерлік принципінің үлгісі ретінде қарады. Ол әсіресе Иозеф Геббельске жақтырмас еді, және олардың ортақ досы Арнольт Броннен ұйымдастырған кездесуде Нейкиш пен Геббельс төбелес тудыруға жақын болды. Броннен 1932 жылы Нейкиштің «Гитлер – неміс апаты» атты памфлетін жариялағаннан кейін одан алшақтады, себебі Броннен нацизмге жасалған шабуылды жеке қорлау деп есептеді. Рейхстаг өртенгеннен кейін оның үйі тексерілді, оның қатысы бар екенін анықтауға тырысты, бірақ бұл іс одан әрі жалғастырылмады. Нейкиш неміс қарсылығына қосылмаса да, ол Ульрих фон Хасселлмен жаңа режимге қарсылығын талқылады.

Шығармалары

Неміс жұмысшыларының мемлекетке көшу жолы. Verlag der Neuen Gesellschaft, Берлин, 1925 жыл. Неміс сыртқы саясатының негізгі мәселелері. Verlag der Neuen Gesellschaft, Берлин, 1925 жыл. Неміс саясаты туралы ойлар. Widerstands Verlag, Дрезден, 1929 жыл. Саясат және идея. Widerstands Verlag Анна Никеш, Дрезден, 1929 жыл. Шешім. Widerstands Verlag, Берлин, 1930 жыл. Неміс қарсылығының саяси кеңістігі. Widerstands Verlag, Берлин, 1931 жыл. Гитлер – неміс халқына келген апат. А. Пол Вебердің суреттерімен. Widerstands Verlag, Берлин, 1932 жыл. Келісімдер орманында. Widerstands Verlag, Берлин, 1935 жыл. Үшінші императорлық тұлға. Widerstands Verlag, 1935 жыл. Немецтің өмірлік мағынасын жоғалтуы. Aufbau Verlag Берлин, 1946 жыл, 3-басылым. Fölbach Verlag, Кобленц, 1990 жыл. Еуропалық қортынды. Rütten & Loening, Потсдам, 1951 жыл. Төменгі демонның патшалығы. Rowohlt, Гамбург, 1953 жыл. Қауесетті өмір. Кездесулер мен оқиғалар. Kiepenheuer & Witsch, Кёльн және Берлин, 1958 жыл. Достар және дос. Йозеф Е. Дрекселдің 70 жылдығына арналған, 6 маусым 1966 жыл, Verlag Nürnberger Presse, Нюрнберг, 1966 жыл. Неміс революционерінің естеліктері. Verlag Wissenschaft und Politik, Кёльн. 1-том: Қауесетті өмір, 1889–1945 жылдар. 1974 жыл, 2-том: Ағысқа қарсы, 1945–1967 жылдар. 1974 жыл.