Кіріспе

Отбасылық және әлеуметтік жағдайды көрсететін белгілерге киім, шаш үлгісі, аксессуарлар, әшекейлер, татуировкалар және денеге жасалған басқа да безендірулер жатады. Әсіресе, отбасылық жағдайды көрсететін белгілер маңызды, себебі олар адамға флирт, махаббат немесе жыныстық қатынас үшін жақындамау керектігін көрсетеді. Кейбір мәдениеттерде үйленген адамдар арнайы жеңілдіктерге ие болады немесе қоғамдағы адамдар оларға өзгеше қарауы мүмкін. Отбасылық жағдайды көрсететін белгілер көбінесе жынысқа қарай өзгеше болады.

Күйеуі

Ерлердің отбасылық жағдайының көрсеткіштері әдетте әйелдердің отбасылық жағдайының көрсеткіштерінен кем маңызды болады. Көптеген мәдениеттерде мұндай көрсеткіштер болмауы мүмкін.

Зергерлік бұйымдар

Көптеген батыс елдерде кейбір күйеулер неке сақинасын сол қолының үшінші немесе төртінші саусағына тағады. Еуропаның кейбір аймақтарында, әсіресе неміс тілінде сөйлейтін елдерде, сондай-ақ Болгарияда, Кипрде, Данияда, Грецияда, Венгрияда, Латвияда, Литвада, Солтүстік Македонияда, Норвегияда, Польшада, Ресейде, Сербияда, Испанияда, Түркияда және Украинада неке сақинасы оң қолының сақина саусағына тағылады. Нидерландыда католиктер неке сақинасын сол қолына, ал көптеген басқа адамдар оң қолына тағады. Түркияда кейбір жұбайлар неке сақинасын сол қолға тағуды қалайды. Қытайда батыс әсерінен кейбір күйеулер неке сақинасын тағуға бастады. Қазіргі заманда неке сақинасының материалы қатаң түрде белгіленбеген; олар алтыннан, қызыл алтыннан, ақ алтыннан, күмістен, палладийден, платинадан, титаннан немесе вольфрам карбидінен жасалуы мүмкін. Қолмен жұмыс істейтіндер кейде жұмыс істеген кезде арзан немесе берік материалдардан жасалған сақина тағады немесе қымбат металдан жасалған сақинаға зиян келтіруден немесе дене жарақатын алудан сақтану үшін бояумен белгілейді. Сонымен қатар, силикон неке сақиналарын спорт залдарында немесе өрт сөндірушілер сияқты қауіпті ортада ерлер (және әйелдер) жиі қолданады; бұл сақиналар қысылған жағдайда жыртылып кететіндей икемді және әдетте электр тогын өткізбейді.

Борода

Канада мен АҚШ-тағы амиш және гуттер қауымдастықтарында сақал өсіруге және ұстауға тек үйленген ер адамдарға ғана рұқсат беріледі. Үйленбеген ер адамдар қырынуға міндетті болған.

Таллит

Кейбір ашкенази яһуди қауымдастықтарында ерлер "таллит" немесе "таллис" деп аталатын дұға шалын тек үйленген кезде киеді. Дәстүр бойынша, қалыңдықтың әкесі күйеу жігітке үйлену тойына сыйлық ретінде таллит тартады. Басқа еврей қауымдастықтарында, ашкеназдық және сефардтық қауымдарда, барлық еркектер таллит киеді, бірақ оны басына орайтын тек күйеулер ғана.

Киелі жіп

Қазіргі индуизмде, Упанаяна рәсімінен кейін брахман еркектері дәстүрлі білім алуды бастағанда сол иықтан өткізіп, оң қолтық астынан киетін қасиетті жіп (Ягнопавитам) тағады. Бұл жіп әдетте 3 жіптен және 1 түйінден тұрады. Ерлер үйленген кезде олар тағы бір қасиетті жіп тағады, ол 6 жіптен және 2 түйінден құралған. Екінші жіп оның әйелімен некесін білдіреді. Дәстүрлі киімде қасиетті жіп көрінетін болса, қазіргі заманда көбінесе жейдеге жасырылады.

Зергерлік бұйымдар

Қатысу сақинасы: Көптеген батыс мәдениеттерінде некеге тұруға ұсыныс жасау дәстүрлі түрде сақинамен бірге беріледі. Ер адам ұсыныс жасайды және сақинаны ұсынады; егер әйел осы ұсынысты қабылдаса, ол сақинаны киіп, енді басқа біреумен кездеспейтінін көрсетеді. Британдық-американдық дәстүрде алмаз сақиналар ең танымал қатысу сақинасы болып табылады. Сақина әдетте сол жақ саусақта киіледі (кейде неке рәсімінде оң қолға ауыстырылады). Үйлену сақинасы: Батыс елдерінің көптеген үйлену рәсімдерінде үйлену сақиналарын алмастыру болады. Көбінесе күйеу жігіт қалыңдығының саусағына сақина салып, «Осы сақинамен сені үйлендіремін» дейді. Кейде күйеу жігіт пен қалыңдық бір-біріне сақина сыйлап, осы немесе осыған ұқсас сөздерді қайталайды. Рәсімнен кейін сақиналар неке бойы киіледі. Ажырасу жағдайында жұбайлар әдетте сақиналарын шешеді, бірақ кейбір жесірлер үйлену сақиналарын кие беруді жалғастырады, кейде оны оң қолға ауыстырады, ал кейбіреулері солай жасамайды. Яһуди дәстүрінде үйлену сақинасы әшекейсіз қарапайым болуы керек. Қытайда үйлену сақиналарының дәстүрі мәдени революциядан кейінгі экономикалық реформалар кезінде қалыптасты, сол кезде сақиналар қолжетімді болды және батыс ықпалына рұқсат берілді. Қолдану тәсілі мен уақыты әртүрлі болуы мүмкін. Кейбір әйелдер сақинаны сол қолына, ал ерлер оң қолына (инь мен яньды білдіреді) киеді. Кейбір ерлер сақинаны оң қолына киеді. Жапондықтар 1950 жылдардағы американдық оккупацияға қарамастан, үйлену және қатысу сақиналарының мәдениетін 1960 жылдары ғана қабылдады. 1959 жылы алмаз импортына рұқсат берілді. 1967 жылы АҚШ жарнама агенттігі «Де Бирс» алмаздары үшін маркетингтік кампания жасады. Кампания сақиналарды батыс мәдениетінің басқа да белгілерімен байланыстырды. Кампания сұраныстың күрт өсуіне әкелді: 1967 жылы 5% -дан 1972 жылы 27% -ға, 1978 жылы 50% -ға, 1980 жылы 60% -ға дейін. Аяқ саусақтарына кигізілетін сақиналар: Үндістанда аяқ саусақтарына кигізілетін сақиналар көбінесе күмістен жасалады және екі аяқтың екінші саусағына жұптап тағылады (Батыс елдерінен айырмашылығы, онда олар жеке немесе жұпталмаған жұптарда тағылады). Дәстүрлі түрде олар өте әшекейлі болады, бірақ қазіргі келінге сәйкес келу үшін заманауи дизайн дамытылуда. Аяқ саусақтарына кигізілетін сақиналар алтыннан жасалмайды, себебі алтын «құрметті» мәртебеге ие және индустар оны белден төмен тағуға болмайды. Мангаласутра: Индуистік үйлену рәсімдерінде күйеу жігіт қалыңдығына қара мұныздар немесе қара жіп салынған алтын алқа немесе тізбек сыйлайды. Бұл «мангаласутра» деп аталады. Ол әйелдің үйленгенін ғана емес, күйеуіне қорғаныш әсерін тигізеді деп саналады. Бұл «карва чат» тойына ұқсас, онда әйел күйеуінің амандығы үшін ораза ұстап, дұға етеді. Білезіктер: Индуист әйелдері екі қолына ақ («санкха») және/немесе қызыл түсті («пала») білезіктер тағады және бойдақ болғанша оларды шешпейді. Көбінесе шыныдан жасалған, олар неке аяқталғанда сындырылады. Болливуд мұны хинди фильмдерінде үлкен драматизммен көрсетеді, хабаршы, көбінесе оның ұлы, әйелге күйеуінің қайтыс болғанын хабарлап, оның шыны білезіктерін сындырып, маңдайынан синдурді сүртіп тастайды. Алтын, күміс немесе басқа материалдардан жасалған білезіктерді орта таптағы әйелдер де тағады.

Бас киім

Православтық иудаизмде үйленген әйелдер үйден тыс жерде шаштарын үнемі жабады. Шаш жабудың түрі жергілікті дәстүрге немесе жеке талғамға байланысты болуы мүмкін. Орамал, снуд, шляпа, берет немесе кейде перука қолданылады. Түркімен әйелдері "Алындаң" деп аталатын, шеңберге ұқсас арнайы бас киім тағады.

Косметика

Синдор, қызыл ұнтақ (вермильон), индус әйелдерінің маңдайларына күйеуіне үйленгенін белгілеу үшін салынады.

Киім-кешек

Тибет әйелдері алжапқыш киеді. Батыс және солтүстік Еуропада бұрын жесірлер күйеулерінің қайтысынан бастап, кемінде бір жылға дейін қара киім кию қалыпты жағдай болған, және кейбіреулер осы дәстүрді қазірге дейін сақтап келеді.