1921 жылғы Риф соғысындағы Аннуал шайқасы мен испан әскерінің жеңілісі
Battle of Annual
1921 ж. Мароккодағы Риф соғысында испандарға қарсы Риф қарулы күштерінің жеңісі. Annual шайқасы – Испания армиясының ең ауыр жеңілісі. Риф соғысы, Абд әл-Крим.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1921 жылы Риф соғысы барысында Испанияға қарсы Рифтің жеңісі.
1921 Rifian victory against Spain during the Rif War
1921 жылдың 22 шілдесінде Марокконың солтүстік-шығысындағы Аннуал қаласы маңында Риф соғысы кезінде испан армиясы мен Риф берберлері арасында Annual шайқасы болды. Испандықтар ауыр әскери жеңіліске ұшырады, испандықтар бұл оқиғаны көбінесе «Аннуал апаты» (Disaster of Annual) деп атайды, және бұл қазіргі испан армиясының басынан өткен ең ірі жеңіліс саналады. Науқанның басты мақсаты – Марокконың батыс және шығыс жағалаулары арасындағы стратегиялық маңызға ие Аль-Хосейма шығанағының жағалауында тұрақты әскери бекініс құру болатын. Рифтің жауынгерлеріне Мұхаммед ибн Абд әл-Кәрим әл-Хаттаби (көбінесе Абд әл-Крим деп аталады) басшылық етті, ол бұрын Мелильядағы Испанияның жергілікті халықтар ісі жөніндегі кеңсесінде мемлекеттік қызметкер және аудармашы болып жұмыс істеген, сондай-ақ Айт Оуриягел тайпасының көшбасшыларының бірі еді.
The Battle of Annual was fought on 22 July 1921 at Annual, in northeastern Morocco, between the Spanish Army and Rifian Berbers during the Rif War. The Spanish suffered a major military defeat, which is almost always referred to by the Spanish as the Disaster of Annual (lang es) which is widely considered to be the worst defeat suffered by the modern Spanish Army. The ultimate goal of the campaign was to establish a permanent military presence on the shores of Al Hoceima bay, a strategic point between the western and the eastern Moroccan coast. The Rifian irregular forces were commanded by Muhammad Ibn 'Abd al Karim al Khattabi (usually known as Abd el Krim), a former civil servant and translator in the Spanish Office of Indigenous Affairs in Melilla and one of the leaders of the tribe of the Aith Ouriaghel.
Жыл сайынғы
1921 жылғы 15 қаңтарда Сильвестр басқаратын испан әскерлері Бени Уличек аңғарындағы Аннуал ауылын басып алып, Марокконың шығысын толық басып алу үшін негізгі алдыңғы базасын құрды. Сильвестр патша Альфонсо XIII-нің жақын адамы ретінде белгілі, шаршақсыз және агрессивті мінезді тұлға саналды. Мелилья штабындағы әскери басшылық қызметін атқарган жылы Сильвестр испандықтардың Орталық Риф аймағындағы бақылауындағы аумақты екі есеге ұлғайтты. Аннуал Мелильядан оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. Сақталған фотосуреттерде Аннуал лагері бірнеше төбелерге жайылған, шатырлардан тұратын кең аумақ екендігі көрінеді, айналасы шұғылалы дала. 1921 жылғы 1 маусымда Риф партизандары Аннуалдың шығысында орналасқан Монте-Абаррандағы испан бекінісіне шабуыл жасап, бірнеше сағат бұрын құрылған бұл бекініс басып алды. Нәтижесінде, испандықтар 24 сарбазын жоғалтып, 59-ы жараланды. Екі күннен кейін Сильвестр Аннуалдың оңтүстігінде, Игуэрибен биіктігінде жаңа алдыңғы позиция құруға шешім қабылдады. 14 шілдеде Рифтіктер бұл позицияны қоршап алды. Таза судың тапшылығы және Рифтіктердің артиллерияны қолдануы испан армиясын 21 шілдеде қатты атыс астында позицияны тастап кетуге мәжбүр етті. 300 сарбаздық гарнизоннан тек 33-і ғана аман қалды. 22 шілдеде бес күндік шайқастан кейін испандықтарға 3000 Риф жауынгері шабуыл жасады. Бірақ нашар басшылық пен жеткіліксіз дайындық салдарынан, ұйымдасқан кері шегініс үміті тез арада хаостық қашқынға айналды. Мароккодағы Шығыс Испания протекторатындағы испан әскерлерінің күші күйреп кетті. Шабуылдан кейін Рифтіктер шығысқа қарай жылжып, 130-дан астам испан блокпостарын басып алды. Испан гарнизондары шабуылдарға үйлесімді жауап бермей жойылды. Тамыз айының соңына қарай Испания 1909 жылдан бері аймақта басып алған барлық аумақтарын жоғалтты. Кадур Намардан келген мавр елшісі шайқастан сегіз күн өткен соң генералдың денесін майданда бетімен жатқан күйде көргенін айтты, оның белбеуі мен иық белгілері арқылы тануға болады. Позиция қоршалып, су мен жабдықтаудан үзілгендіктен, генерал Беренгер 9 тамызда капитуляцияға рұқсат берді. Рифтіктер капитуляция шарттарын сақтамады және 3000 испан сарбазын өлтірді. Генерал Наварро 534 әскери қызметкермен және 53 азаматпен бірге тұтқынға алынды; Абд әл-Крим кейіннен бұл оның ең үлкен қатесі болғанын мәлімдеді. Испания тез арада шамамен 14000 күш жинады. Испандықтардың қаза болғандар саны туралы соңғы ресми мәліметтер, Аннуалда және одан кейінгі қашқындықта Риф күштері Мелилья шеткі аймағына жеткенге дейін, Кортес Генералдарына 13 192 адам қаза тапқаны, оның ішінде Марокконың отарлық күштері де бар екені хабарланды. 1921 жылдың жазында, әсіресе Аннуал шайқасында испандықтар жоғалтқан материалдарға 11000 мылтық, 3000 карабин, 1000 мұқтап, 60 пулемет, 2000 жылқы, 1500 қашыр, 100 зеңбірек және көптеген оқ-дәрі кірді. Абд әл-Крим кейінірек: "Бір түндік Испания бізге үлкен соғыс жүргізу үшін қажетті барлық жабдықтармен қамтамасыз етті" деді. Басқа дереккөздер Рифтіктердің қолға алған олжасын 20 000 Маузер мылтығы, 400 Хотчкисс пулеметі және 120-150 Шнайдер зеңбірегі деп көрсетеді.
On 15 January 1921 the Spanish forces under Silvestre occupied the small village of Annual in the valley of Beni Ulicheck, and established their main forward base for completing the occupation of eastern Morocco. Silvestre was considered an impetuous and aggressive personality, who was known to be a favourite of King Alfonso XIII. During his year in military command of the Melilla headquarters, Silvestre had doubled the amount of territory held by the Spanish in the central Rif. Annual was situated about to the south west of Melilla. Surviving photographs show the Annual encampment itself to have been a sprawling tented encampment spread over several slopes in a starkly empty landscape. On 1 June 1921, a Spanish outpost set up just hours before on Monte Abarrán, a position east of Annual, was attacked and captured by Rifian guerrillas. The Spanish lost 24 soldiers killed and 59 wounded. Two days later, Silvestre decided to establish a new forward position, this time south of Annual, at the heights of Igueriben. The post was besieged by the Rifians on 14 July. The shortage of fresh water and the use of artillery by the Rifians forced the Spanish army to evacuate the position on 21 July, under heavy fire. Only 33 soldiers survived from a garrison of 300. On 22 July, after five days of skirmishing, the Spanish force was attacked by 3,000 Rif fighters. but poor leadership and inadequate preparation meant that any hope of a disciplined withdrawal quickly degenerated into a disorganised rout. The overstretched Spanish military build up in the Eastern Spanish Protectorate in Morocco crumbled. After the battle, the Rifians advanced eastward and overran more than 130 Spanish blockhouses. The Spanish garrisons were destroyed without mounting a coordinated response to the attacks. By the end of August, Spain had lost all the territories that it had gained in the area since 1909. identified the remains of Silvestre by his general's sash. A Moorish courier from Kaddur Namar said that eight days after the battle, he saw the corpse of the general lying face down on the battlefield and still recognizable by his sash and epaulettes. As the position was surrounded, and cut off from water and supplies, General Berenguer authorised its surrender on August 9. The Rifians did not respect the conditions of surrender and killed 3,000 Spanish soldiers. General Navarro was taken prisoner, along with 534 military personnel and 53 civilians; Abd el Krim later stated that to have been his greatest mistake. Spain quickly assembled about 14,000 reinforcements The final official figures for the Spanish death toll, both at Annual and during the subsequent rout which took Rifian forces to the outskirts of Melilla, were reported to the Cortes Generales as 13,192 killed, including Moroccan colonial forces. Materiel lost by the Spanish, in the summer of 1921 and especially in the Battle of Annual, included 11,000 rifles, 3,000 carbines, 1,000 muskets, 60 machine guns, 2,000 horses, 1,500 mules, 100 cannons, and a large quantity of ammunition. Abd el Krim remarked later: "In just one night, Spain supplied us with all the equipment which we needed to carry on a big war." Other sources give the booty seized by the Rifians as 20,000 Mauser rifles, 400 Hotchkiss machine guns, and 120 to 150 Schneider artillery pieces.
Салдары
Осы апат салдарынан туған саяси дағдарыс Индалесио Приетоны Депутаттар Конгресінде былай деуге мәжбүр етті: "Біз испандық төмендеудің ең ауыр кезеңін басынан өткізіп жатырмыз. Африкадағы науқан – испан армиясының толық және абсолютті сәтсіздігі, ешқандай жеңілдіксіз". Соғыс министрі генерал Хуан Пикассо Гонсалес басшылығымен тергеу комиссиясын құруды бұйырды, ол "Expediente Picasso" деп белгілі болған есепті жасады. Есепте көптеген әскери қателер толыққанды сипатталды, бірақ түрлі министрлер мен судьялардың бөгет қоюы жеңіліске саяси жауапкершілікті жүктеуге мүмкіндік бермеді. Жалпы алғанда, бұл жеңіліс Испанияда қазіргі заманғы испан армиясының ең ауыр жеңілісі деп есептеледі. Апат Мароккодағы испан күштерінің қалған бөлігінің рухын құлатты, офицерлер қарулы көтеріліс туралы әңгімелер тараған жергілікті қосымша күштерге сенімсіздікпен қарасты. Испан халқының арасында жеңіліске байланысты үкіметке деген ашу-ыза мен үмітсіздік күшейді. Көптеген испандар Испанияның Африкадағы қалған колонияларынан толығымен шығуын талап ете бастады. Бұл ойсырау жеңілістің себептері Сильвестрдің тактикалық шешімдерімен және испан армиясының көп бөлігінің нашар оқытылған сарбаздардан құралғандығымен байланысты болуы мүмкін. 1922 жылы генерал Дамасо Беренгуер басшылығымен жүргізілген экспедиция Риф тайпалары бақылаған аумақтың көп бөлігін қайта басып алды. 2 шілде 2012 жылы Министрлер Кеңесі "Cazadores de Alcántara" атты атқыштар полкіне Annual шайқасындағы артқы саптық ерлігі үшін Сент-Фердинандтың лауреат кресімен марапаттады.
The political crisis brought about by this disaster led Indalecio Prieto to say in the Congress of Deputies: "We are at the most acute period of Spanish decadence. The campaign in Africa is a total, absolute failure of the Spanish Army, without extenuation." The Minister of War ordered the creation of an investigative commission, led by General Juan Picasso González, which developed the report known as Expediente Picasso. The report detailed numerous military mistakes, but the obstructive action of various ministers and judges made it not go so far as to lay political responsibility for the defeat. In all, the defeat is often thought of in Spain as the worst of the Spanish army in modern times. The disaster damaged morale among the remainder of the Spanish forces in Morocco, with officers starting to distrust their native auxiliaries about whom rumors of armed uprisings started to circulate. Among the Spanish people, there was despair and anger with the government over the defeat. Many Spaniards started to demand that Spain completely pull out of its remaining African colonies. The reasons for the crushing defeat may lie with Silvestre's tactical decisions and the fact that the bulk of the Spanish army was formed by poorly trained conscripts. Most of the area occupied by the Rifian tribes was taken back by an expedition led by General Damaso Berenguer in 1922. On 2 July 2012, the cavalry regiment Cazadores de Alcántara was awarded the Laureate Cross of Saint Ferdinand by the Council of Ministers for its rearguard action in Annual.