Кіріспе

Nissan S130 – 1978 жылдан 1983 жылға дейін Жапонияда Nissan компаниясы шығарған спорттық купе. Ол нарыққа қарай Datsun 280ZX, Nissan Fairlady Z және Nissan Fairlady 280Z деп сатылды. Жапонияда бұл Nissan Bluebird дүкендерінде ғана қолжетімді болды. Бұл 1978 жылдың соңында Nissan Fairlady Z (S30) моделін алмастырған екінші буын Z машинасы болды. 280ZX – Datsun логотипімен қатар, Nissan жүк көліктерімен бірге «Nissan» деген атауды алғаш рет көрсете бастаған модель. 280ZX 1979 жылы Motor Trend журналының «Жылдың импорттық автокөлігі» атанды. 280ZX 1984 жылы Nissan 300ZX моделімен ауыстырылды.

Жобалау мақсаттары

280ZX толыққанды жаңаша жобаланды, тек L28 қатарлы алты цилиндрлі қозғалтқышы және 280Z-дің басқа да күш беріліс бөліктері сақталды. Екі орындық және төрт орындық (2+2) нұсқалары ұсынылды. Алдыңғы, көбірек спорттық модельдермен салыстырғанда, 280ZX әлдеқайда жұмсақ, ауыр машина болды, жүргізуге емес, жүргізушінің қолайлылығы мен жайлылығына көбірек назар аударылды. Жаңа ZX жұмсақ серіппелер, жақсы дыбыс оқшаулау, ыңғайлы орындықтар және жоғары сапалы аудиожүйелерді қамтитын кең жабдықталған болып келді. Сол заманның талабына сай, эмиссияны бақылау жүйесі мен аэродинамика бірінші буын Z машиналарымен салыстырғанда едәуір жақсартылды, ал салмағы азайды, егер сатып алушы ұзақ опциялар тізімінен көп нәрсе таңдамаса. Сыртқы дизайны эволюциялық болды, бұрынғыдай дөңгелек емес, және қауіпсіздік бамперлері жақсырақ үйлесім тапқан. Артқы ось және гидротізгіш руль сияқты көптеген бөліктер Datsun 810 сәнді седанынан алынған. Автомобиль спорттық машина емес, әсіресе Grand Luxury нұсқаларында, саяхатқа арналған машинаға айналды.

Инженерлік

280ZX моделінде Bluebird 910-ға ұқсас шасси қолданылды. Алдыңғы бөлігінде MacPherson тіректері, ал артқы бөлігінде жартылай сүйір тісті тәуелсіз шасси орнатылған. Екі орынды нұсқасы үшін дөңгелек базасы бұрынғы модельге қарағанда ұзартылды. 280ZX корпусы аэродинамикалық қағидалар бойынша қайта жобаланды. Бірінші буын Z машинасының ашық радиатор торы жабылып, жел тоннеліндегі сынақтардың нәтижелері ескеріліп, соққы коэффициенті 0,467-ден 0,385-ке, ал көтерілу коэффициенті 0,41-ден 0,14-ке дейін төмендетілді. Жаңа дизайнның ауырлық орталығы төмендетілді және салмақ таралуы 50/50-ге жақын болды, бұл екі орынды және 2+2 нұсқаларында да сақталды. Автомобильдің артқы бөлігі 80 литрлік (21.133 АҚШ сұйық галлоны) үлкен отын багын орналастыру үшін ұзартылды. Жалпы алғанда, жаңа корпус дизайны отынның үнемділігін арттырды және жоғары жылдамдықтағы тұрақтылықты жақсартты (бұл бірінші буын Z машинасының танымал мәселесінің бірі еді). Рульдік басқару жүйесі өзгертілді: 280ZX бастапқыда күшейткіші жоқ тік тісті рульдік басқаруды немесе Datsun 810 үлгісінен алынған, күшейткіші бар айналмалы допты рульдік басқаруды ұсынды. Екеуі де сол кездегі сынақтарда жоғары бағаланбады. Жылтыр теріден жасалған орындықтар қосымша опция ретінде ұсынылды, ал 1982 жылы цифрлық приборлар панелі енгізілді. T-bar шатыры екі стильде де қол жетімді болды, бірақ тек GL жиынтығымен бірге. Хром бөліктері жоқ "Blackout" жиынтығы стандартты екі орынды модель үшін қол жетімді болды. Бұл автомобильдерде ерекше дене жапсырмалары мен ZX R логотиптері болды. Бұл машиналар осы жылғы басқа көліктермен бірдей болды, тек спойлер мен жапсырмалар жиынтығымен ерекшеленді. Сәтті IMSA жарыскері Дон Девендорф спойлерді әзірлеуге қатысты. 1980 жылдан бастап 280ZX T-bar шатырымен (екі орынды және 2+2 стильдерінде) ұсынылды. T-bar шатырының панельдерін алып тастап, көліктің артқы бөлігіндегі сөмселерге сақтауға болады. 1980 жылы "10 жылдық" автомобильінің лимиттік сериясы шығарылды. Бұл көліктер екі түсті бояумен – қара және алтын немесе қара және қызыл түсте, тері орындықтармен және басқа да арнайы безендіру элементтерімен жабдықталған. Осы автомобильдердің барлығы 3000 данасы шығарылды, оның 2500 данасы қара және алтын түсті, ал 500 данасы қызыл және қара түсті болды.

1981 жыл

1981 жылы АҚШ экспорттық нарығына 5600 айналымда L28ET қозғалтқышымен және 2800 айналымда 203 фут-фунт (275 нм) айналым моментін беретін турбокомпрессорлы модель ұсынылды. Сол уақытта Жапония ішкі нарығына қолмен және автоматты беріліспен L20ET (2 л турбо) двигательдері жеткізілді. Nissan компаниясының өздерінің бес жылдамдықты берілісінің сенімділігі және 2.8 литрлік турбомотордың қосымша күші туралы алаңдауынан 1981 жылғы модельге L28ET қозғалтқышымен қолмен беріліс ұсынылмады. Басқа экспорттық нарықтарда (Еуропа және Австралия) тек қана қолмен немесе автоматты беріліспен 2.8 литрлік двигательді қабылдады. Бұл қозғалтқыш Жапонияның Көлік министрлігінен типтік мақұлдау алуға тым қуатты деп есептелді, себебі министрлік тек 2 литрден кіші қозғалтқыштарға турбокомпрессорларды орнатуға рұқсат берді, сондықтан ол өз елінде сатылған жоқ. 280ZX турбокомпрессорлы машинасы бір Garrett AiResearch TB03 турбокомпрессорымен, ішкі қақпағымен және интеркулерсіз жабдықталған. Ол кездегі Nissan дизайнының философиясы турбо қозғалтқыштың күшін 6.8 psi (0.47 бар) деңгейінде шектеуге алып келді, бұл турбомотордың төмендетілген компрессиясына қарамастан (7.4:1 алюминий поршеньдермен) сақталды. Табиғи аспирациялық қозғалтқышқа қарағанда, қосымша өзгерістерге жоғары көлемді май сорғысы, автоматты модельдерде май салқындатқышы және Nissan-ның Электрондық Орталық Басқару Жүйесі (ECCS) кірді. АҚШ нарығына шығарылған кезде 280ZX турбо американдық нарықтағы ең жылдам жапондық импорты болды. Төрт жылдамдықты автоматты беріліспен жабдықталған турбокомпрессорлы 280ZX 7.4 секундтық үдеу және өте жақсы 16.6 секундтық ширақтың уақытын көрсетті, ең жоғары жылдамдығы шамалы болды. Алғашқы 280ZX машиналарының бір кемшілігі – серіппелердің жұмсақтығы, бұл серпімді жүріске мүмкіндік берді, бірақ бұрыштарда машинаны жылдам басқаруды қиын етіп, уақытша бақылаудың жоғалуына себеп болды, бұл артқы серіппелі аспаптардың ерекшелігі еді. 1981 жылы турбокомпрессорлы модельдің шығарылуымен артқы аспап жаңартылды, Nissan компаниясы оны 1982 және 1983 жылдарғы турбомоторлы және 1982 жылдың ортасынан бастап турбосыз модельдерде де қолданды. Car and Driver журналы 280ZX турбо машинасына тағы бір шағым айтты: 1981 жылы бірнеше спорттық автомобильдерді салыстырғанда, олардың үдеуі сол дәуірдегі басқа спорттық машиналармен салыстырылатын болса да, тежегіш жүйесі сынақ трассасында бір айналымды аяқтамас бұрын толығымен бұзылуға бейім екенін анықтады.

1982-1983 жылдар

Nissan 280ZX 1982 жылы жаңартылды, капоттағы NACA каналдары, жаңа қорытпа дискілер (турбо емес модельдер үшін он төрт дюймдік алты спицалы қорытпалар, ал турбо модельдер үшін он бес дюймдік төрт спицалы қорытпалар), қайта қарастырылған B тірегі, жаңа жіп тәрізді сызықтармен жасалған артқы фаралар және бұрынғы модельдегі хром мен резеңке бөліктерін алмастырған резеңке бамперлер орнатылды. Бамперлер енді кузов түсіне боялды және одан да икемді болды. Ішкі жағындағы өзгерістер шамалы болды, бірақ жаңа орындық дизайны енгізілді. 1982 жылғы модельде алғаш рет танымал дауысты ескерту жүйесі пайда болды, ол шамдарды сөндіруді ұмытқанда, тұрақ тежегіші қосылған күйде қозғалғанда және тағы да басқа жағдайларда ескертетін болды. Бұл жаңартылған модель кейіннен "II серия" 280ZX деп аталды. Кермеуді басқару жүйесі стандартты жабдыққа айналды, бұрынғы айналмалы шарлы жүйеден жаңа тісті рельс жүйесіне көшілді. Артқы серпімділік жүйесі де өзгертілді, соның салдарынан эгзосты құбыр оң жақтан емес, сол жақтан шығатын болды. Артқы тежегіш калиперлері мен дискілері де жаңартылды, ал кейбір модельдердегі күш беріліс біліктері (жартылай біліктер) әмбебап қосылыстардан тұрақты жылдамдық қосылыстарына ауыстырылды. 1981 жылғыдай, турбо және табиғи түрде сору қозғалтқыштары ұсынылды, бірақ турбо емес машиналар енді жапон нарығы үшін L20E немесе экспорттық нарық үшін L28E қозғалтқыштарын пайдаланды, олар 2.8 литрлік нұсқасында, арттырылған қысымға байланысты, бұрынғы қозғалтқыштардан артық қуатқа ие болды. 1982 жылғы табиғи түрде сору Datsun 280ZX 0-дан 60 миль/сағ жылдамдыққа 9,1 секундта жета алды, бұл сол жылғы Corvette-тен 1,2 секундқа баяу болды. 280ZX Turbo қолмен басқарумен 0-дан 60 миль/сағ жылдамдыққа 7,4 секундта жететін болса, автоматты беріліспен 7,1 секундқа ие болды. Бұл Aston Martin Volante-мен салыстырғанда, ол шамамен жеті есе қымбатқа түскен және 8,9 секундта 0-дан 60 миль/сағ жылдамдыққа жететін еді, ал Ferrari 308GTSi 7,9 секундта жететін. 1982 жылы АҚШ нарығында Turbo ZX-тің көрсеткіштерін басып озған жалғыз автомобиль Porsche 911SC болды, ол көптегендер үшін экзотикалық машина саналды. Бұл ақпаратты R&T Sports & GT Cars (1982) анықтамалығынан табуға болады. 280ZX Turbo (тек АҚШ нарығы үшін) қолмен басқарумен ұсынылды; бұл Borg Warner T 5 бес жылдамдықты модель болды. Бұл Nissan және жалпы жапондық автомобильдерінің жапондық емес берілісті қолданған алғашқы үлгілерінің бірі болды; T 5 сонымен қатар GM F сериялы автомобильдерінде және Ford Mustang-та, сондай-ақ көптеген басқа американдық автомобильдерде де қолданылды. T 5 тек 1982 және 1983 жылдары қол жетімді болды, содан кейін Nissan USA жергілікті автомобиль компоненттерін кезең-кезеңмен енгізе бастады. 1981 жылғы Turbo тек автоматты беріліспен ғана ұсынылды. Басында негізінен АҚШ-та сатылған 280ZXT Turbo 1983 жылдың екінші жартысында Германияда да сатылымға түсті. Ол Германияда сол кезде ұсынылған ең жылдам, ең қымбат және ең қуатты (мен) жапондық автомобиль болды. Серпімділік жылдамдығы мен стабилизаторлар қайта қарастырылды, бұл ерте 280ZX Turbo-ның басқарудағы тұрақсыздығын жойды, ал сынақтар 1982 жылғы 280ZX Turbo 1970 жылғы түпнұсқа 240Z-дан бері ең спорттық Z машинасы екенін растады.