Кіріспе

Зимбабведегі ұлттық парк

Нянга ұлттық паркі Зимбабведің Шығыс Таулы аймағының солтүстігінде орналасқан. Елдегі ең алғашқы ұлттық парктердің бірі болып табылатын бұл паркте Зимбабведегі ең биік жер, жасыл төбелер және жыл бойы құрғамайтын өзендер бар. Оның жер бедерінің көп бөлігі 1800–2593 метр (6560–7544 фут) биіктікте орналасқан, көбінесе жеңіл орманды төбелерден тұрады. Зимбабведегі ең биік нүкте – Ньягани тауы парктің орталығында, ал Зимбабведегі ең биік сарқырама – Мутарази сарқырамасы парктің оңтүстігінде орналасқан. Нянга ұлттық паркі өзінің оңтүстік шекарасында бұрынғы Мутарази сарқырамасы ұлттық паркін біріктіреді.

Парктің тарихы

Ұлттық парк Зимбабведегі ең көнелердің бірі болып табылады, ол Сесил Родстың мұрасы ретінде Родос Иньянга ұлттық паркі ретінде құрылған. Парктің бастапқы шекарасы Уду тоғанынан тысқары, Ньянгомбе өзенінің шығыс жағалауымен қазіргі парк шекарасының солтүстігіне дейін созылған. Бұл кеңейтім 1970 жылдары сатылды, бірақ Уду тоғанының ар жағындағы Уоррендейл бөлігі 1980 жылдардың басында қайтадан мемлекеттік меншікке алынды. 1990 жылдардың соңында Иньянга блогы мен Кварагуза шаруашылықтарының көп бөлігін сатып алу арқасында парктің ауданы шамамен екі есеге артты. Бұл сатып алулар ұлттық паркті Ньягани тауының солтүстігіне және шығысына қарай кеңейтті, бұрын парк ішіндегі анклав болған таулық ылғалды орманның маңызды аймақтарын қамтыды, сонымен қатар Ньягани тауының және Пунгве өзенінің бастауларын ресми түрде қорғауды аяқтады. Дегенмен, Ньязенгу 2000 жылға дейін жеке табиғат қорығы ретінде, ал 2000 жылы Ньязенгу шаруашылығын белгілеп, сатып алғаннан кейін муниципалдық жер ретінде пайдаланылды. Қазіргі Ньянга атауы аймақтың жергілікті тілде дұрыс айтылуын көрсетеді.

Флора

Нянга өсімдіктері Шығыс Зимбабве таулық орман-жайылым мозаикасының бір бөлігі болып табылады, бұл таулық жайылымдар мен бұталы жерлердің экожүйесінің ішінде орналасқан. Жаңбырлы орман негізінен шығыс (желден қорғалған) беткейлерде, сондай-ақ батысқа қараған тік жартастардағы аңғарларда кездеседі. Онда Сизигиум басым түр. Парк әкімшілігі тұрақты жою бағдарламасын жүргізіп отыр.

Фауна

Бірнеше жыл бойы жинақталған жануарлар тізімі сүтқоректілердің керемет түрлер байлығын көрсетеді, оның ішінде Мозамбик жазықтарынан келген бизон мен арыстанды кездейсоқ көруге болады. Саяхатшылар куду, қамыс бұғысы, клипспрингер және басқа да бірнеше антилопа түрлерін көруі мүмкін; жыртқыштар, оның ішінде барыс пен гиена да кездеседі. Африкалық тырнақсыз сусар парктің солтүстік-шығысындағы Кайрези өзенінің жоғарғы ағысында көптеп таралған. Парк жануарларды қорғау мамандары арасында көк антилопа мен Саманго маймылының популяциясымен әйгілі. Бұл екі жануар да Шығыс Жоталарынан тыс жерде табылмайды. Иньяньганьи өзенінің бақасы – таулы шалғындардағы тасты, жылдам ағысты өзендерде мекендейтін, құрып кету қаупі төнген қосмекенді. Гулливер көлі және Маре, Уду, Пурдон және Родос тоғандары Ұлттық парктер департаментінің шаруашылықтарында өсірілген форельмен толтырылған. Радуга форелі парктің тоғандары мен өзендерінде ең көп тараған, бірақ қоңыр форель мен американдық бұлақ форелі де кездеседі.

География және геология

Парктің ортасында орналасқан Ньягани тауы ең биік және парктің басым бөлігін құрайды. Бұл тау Зимбабведегі ең жоғары тау болып табылады. Парк көптеген арналар мен өзендермен жақсы суландырылған. Парктің орталық және шығыс бөліктері Замбези алабының бір бөлігін құрайды. Ньянгомбе өзені, оның салалары Марэ және Ньямузива өзендері, сондай-ақ Кайирэзи өзені парктен солтүстікке қарай ағып, әрі қарай Мазове өзеніне қосылады. Пунгве өзені Ньягани тауының етегінен басталып, парк арқылы оңтүстікке қарай ағады, содан кейін 787 фут (240 м) биіктіктен тығыз орманды Пунгве шатқалына құлайды. Пунгве шатқалынан оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан Мутарази шарлауығы 2499 фут (762 м) биіктігімен Зимбабведегі ең биік шарлауық болып табылады; ол екі сатыдан гранитті тік жарлардан Хонде өзенінің аңғарына құлайды, бұл аңғар парктен тысқары орналасқан және маңызды шай плантациясы аймағы болып табылады. Демалыс және туристерді сумен қамтамасыз ету үшін бес бөгет салынды: Маре өзеніндегі Родос және Маре бөгеттері, Маре өзенінің салаларындағы Гулливер көлі және Пурдон бөгеттері, ал Ньянгомбе өзенінің саласында Уду бөгеті. Нянга ұлттық паркінің көп бөлігі граниттен тұрады. Ең биік таулар Умкондо тобының долериті мен құмтасынан құралған, мұндағы қатты долерит тік жарлар мен қыраттарды жасайды, ал гранит пен долериттің қосылған жері көбінесе шарлауықтарды құрайды. Кварагузаның суретінде алыстан көрінетін Троутбек долериті 1099 миллион жыл бұрын пайда болған деп есептеледі.

Археологиялық, тарихи мәдени орындар

Нянганың барлық жерінде Зива халқының (жоғарғы таулық мәдениет) XV-XVII ғасырлардағы қираған орындары табылды. Бұл қираған орындармен бірге кең ауыл шаруашылығы террасалары мен суару арналары да кездеседі. Темір өндіру негізінен күрделі ауыл шаруашылығы технологиясын қолдау мақсатында жүргізілді. Парктің орталық аймақтары бұрын Сесил Родстың жеке меншігі болған. Ол оны алма ағаштары өсіру және қой шаруашылығымен айналысу үшін сатып алды және өмірінің соңғы жылдарын Родос тоғанының жанындағы шаруашылығында өткізді. Бұл шаруашылық қазір Родс мұражайы және Родс Нянга қонақ үйі болып табылады.

Қайықпен жүзу

Парктің бес бөгетінің бәрі қайық жүруге қолайлы, ал Родос, Маре және Уду бөгеттерінде қайықтарды жалдауға болады.