Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық дипломат, коллекционер және жазушы (1837–1916)
British diplomat, collector, and writer (1837 1916)
Алгернон Бертрам Фримен Митфорд, 1-ші Редсдейл бароны (24 ақпан 1837 – 17 тамыз 1916), британдық дипломат, коллекционер және А. Б. Митфорд псевдонимімен жазған жазушы. Оның ең белгілі еңбегі – "Ескі Жапонияның әңгімелері" (1871). "Берти" лақап атымен танымал, Митфорд әпкелерінің әкесі болды.
Algernon Bertram Freeman Mitford, 1st Baron Redesdale, (24 February 183717 August 1916), was a British diplomat, collector, and writer who wrote as A. B. Mitford. His most notable work is Tales of Old Japan (1871). Nicknamed "Berty", he was the paternal grandfather of the Mitford sisters.
Алғашқы жылдар
Митфорд 1804-1883 жылдары Хэмпширдегі Эксбери Хаустың иесі болған Генри Ревели Митфордтың ұлы және тарихшы Уильям Митфордтың шөбересі болды. Ол Итон мен Оксфорд университетінің Крайст-Черч колледжінде білім алды, онда классикалық әдебиеттерді оқыды. Оның әкесінің әулеті Нортумберлендтегі Митфорд қамалын да қамтитын жер иелері болған, ал анасы Джемима Эшбернхэм – Ашбернхэмнің 3-графы мен Нортумберленд герцогтарының ұрпағы Шарлотта Персидің қызы еді. 1840 жылы оның ата-анасы ажырасып, ол және Флоренциядағы атташе болған әкесі Германия мен Францияда тұрды. Оның туысы Суинберн сияқты, ол өзінің арғы атасы Алгернон Перси, Беверлидің 1-графының құрметіне Алгернон деп аталды, бірақ Бертрам есіммен таныстырды.
Mitford was the son of Henry Reveley Mitford (1804–1883), of Exbury House, Hampshire, and the great grandson of the historian William Mitford. He was educated at Eton and Christ Church, Oxford, where he read Classics. While his paternal ancestors were landed gentry, whose holdings included Mitford Castle in Northumberland, his mother Lady (Georgiana) Jemima Ashburnham was the daughter of the 3rd Earl of Ashburnham and Lady Charlotte Percy, a scion of the Dukes of Northumberland. His parents separated in 1840 and he and his father, an erstwhile Attaché at Florence, lived in Germany and France. Like his cousin Swinburne, he was named Algernon after his great grandfather Algernon Percy, 1st Earl of Beverley, but he went by his middle name Bertram.
Дипломатиялық
1858 жылы Сыртқы істер ведомствосына қызметке түскен Митфорд Санкт-Петербургтегі британдық елшіліктің үшінші хатшысы болып тағайындалды. Шанхай дипломатиялық корпусында қызметтен кейін, ол 1866 жылы Жапонияға, британдық өкілдігінің екінші хатшысы ретінде барды. Бұл Жапония билігінің орталығы Киотодан Эдоға (қазіргі Токио) көшкен кезі болды, бұл оқиға "Мейджи қайта жаралуы" деп белгілі. Митфордтың естеліктерінде американдық контр-адмирал Генри Белл мен британдық консул Фрэнсис Жерард Миджбургтің қазасына байланысты Кобедегі шетелдік поселеністердегі қиын жағдайлар туралы айтылады. Редедейл Майбургтың орнын бастан алған Джон Фредерик Лоудердің хатшысы болып қызмет етті. Ол сол жерде Эрнест Сатовпен танысып, 1871 жылы "Ескі Жапонияның әңгімелері" атты кітап жазды. Бұл кітап "Қырқ жеті ронин" сияқты жапондық классикалық туындыларды Батыс оқырмандарына таныстырғаны үшін маңызды деп есептеледі. 1873 жылы ол дипломатиялық қызметтен кетіп, 1886 жылы алыс туысы, Редсдейлдің 1-ші графының Глостерширдегі мол мүлігін мұраға алды. Өсиет бойынша, ол патшалық рұқсатымен Фримен тегін қосымша қабылдады. Глостерширде вице-лейтенант және бейбіт судья болып тағайындалған ол, сондай-ақ сот судьясы болды және шаруашылықпен және жылқы өсірумен айналысты. 1889 жылдан 1914 жылға дейін Корольдік яхталар клубының мүшесі болды. Редсдейл 1907 жылы Корольдік фотографиялық қоғамға қосылып, 1908 жылы оның мүшесі атанды. 1910-1912 жылдары Корольдік фотографиялық қоғамның президенті болды. Митфорд Глостерширдегі Батсфорд паркін Викториялық готикалық стильде қайта жаңартты. Ол сонымен қатар қазір Батсфорд Арборетумын құрайтын жапон бақтарын да салды.
Entering the Foreign Office in 1858, Mitford was appointed Third Secretary of the British Embassy at Saint Petersburg. After service in the Diplomatic Corps in Shanghai, he went to Japan in 1866 as second secretary to the British Legation at the time of the migration of the Japanese Seat of Power from Kyoto to Edo (modern day Tokyo), known as the "Meiji Restoration". Mitford's memoirs recount the troubled time of the foreign settlements at Kobe over the fortnight following American Rear Admiral Henry Bell's death, and the death of British consul Francis Gerard Mijburgh. Rededale served as secretary under Myburgh's replacement, John Frederik Lowder. There he met Ernest Satow and wrote Tales of Old Japan (1871), a book credited with making such Japanese Classics as "The Forty seven Ronin" first known to a wide Western public. He resigned from the diplomatic service in 1873. In 1886, Mitford inherited the substantial Gloucestershire estates of his first cousin twice removed, the 1st Earl of Redesdale. In accordance with the will, he assumed by royal licence the additional surname of Freeman. Appointed a Deputy lieutenant and Justice of the peace for Gloucestershire, he became a magistrate and took up farming and horse breeding. He was a member of the Royal Yacht Squadron from 1889 to 1914. Redesdale joined the Royal Photographic Society in 1907 and became a Fellow in 1908. He was President of the Royal Photographic Society between 1910 and 1912. Mitford substantially rebuilt Batsford Park, Batsford, Gloucestershire, in the Victorian Gothic manorial style. He also installed the Japanese gardens which now comprise Batsford Arboretum.
Қадір-қасиет
1902 жылғы Коронациялық наградалар тізімінде Митфордқа барондық атақ берілетіні жарияланды, және ол 15 шілдеде Нортумберленд графтығындағы Редесдейл бароны ретінде құрметтілікке көтерілген кезде Редесдейл атағы қайта жаңартылды. Ол бір аптадан кейін, 24 шілдеде Лордтар палатасында ант беріп, өзінің орнына отырды.
In the 1902 Coronation Honours list it was announced that Mitford would receive a barony, and the Redesdale title was revived when he was raised to the peerage as Baron Redesdale, of Redesdale in the County of Northumberland, on 15 July 1902. He took the oath and his seat in the House of Lords a week later, on 24 July.
Некеге дейінгі және некеден тыс әкелік
Жапонияда болған кезінде Митфорд гейшадан екі баласы болған деседі. Кейіннен ол әйелінің қарындасы Бланшпен болған махаббат оқиғасынан Клементина Хозиерді (1885–1977) әкесі болған болуы мүмкін. Клементина 1908 жылы Уинстон Черчилльге үйленді.
During his time in Japan, Mitford was said to have fathered two children with a geisha. Later, he may have fathered Clementine Hozier (1885–1977), in the course of an affair with his wife's sister Blanche. Clementine married Winston Churchill in 1908.
Бағбандық мүдделер
Қиыр Шығыста болғанда ол қытай және жапон бақтары мен ландшафт дизайнына, сондай-ақ осы елдердің өсімдік әлеміне қызығушылық танытты. Отанына оралғаннан кейін ол Бэтсфордтағы арборетті қытай және жапондық байқауларына негізделген, табиғи түрде өсетін өсімдіктерден тұратын жабайы бақша ретінде құрды. Оның 1896 жылғы "Бамбук бақшасы" атты кітабы Еуропаның қоңыржай климатында бамбук өсіру туралы алғашқы кітап болды және 1960 жылдарға дейін осы тақырыптағы жалғыз нұсқаулық болып қалып келді. Ол Эдуард VII-ні Сандрингем үйіне жапондық түйіншесін отырғызуға көндірді, бірақ кейіннен оны құрту қиын болды, Джордж VI айтуынша.
While in the Far East, he became interested in Chinese and Japanese garden and landscape design and the flora of these countries. On his return, he created the arboretum at Batsford as a wild garden of naturalistic planting based on his Chinese and Japanese observations. His 1896 book, The Bamboo Garden, was the first book on the cultivation of bamboos in European temperate climates and remained the only text on the subject until the 1960s. He persuaded Edward VII to plant Japanese knotweed at Sandringham House and it later became difficult to eradicate, according to George VI.
Х. С. Чемберлен
Өмірінің соңғы жылдары Лорд Редсдейл Хьюстон Стюарт Чемберленнің "XIX ғасырдың негіздері" және "Иммануил Кант: Гёте, Леонардо да Винчи, Бруно, Платон және Декартпен салыстырмалы зерттеу" атты екі кітабына кең және құлшына кіріспелер жазып, өңдеді. Аталған кітаптардың әрқайсысы екі томдық болып, Джон Лис (М. А., Д. Litt.) аударған және 1910 және 1914 жылдары Джон Лейн баспасынан Лондонның Бодли Хед қаласында жарық көрді.
In his closing years, Lord Redesdale edited and wrote extensive and effusive introductions for two of Houston Stewart Chamberlain's books, The Foundations of the Nineteenth Century and Immanuel Kant: A Study and Comparison with Goethe, Leonardo da Vinci, Bruno, Plato, and Descartes, both two volumes each, translated into English by John Lees, M. A., D. Litt., and published by John Lane at the Bodley Head, London, in 1910 and 1914 respectively.
Неке
1874 жылы Митфорд Леди Клементина Гертруда Хелен Огилвиге (1854–1932) үйленді, ол Эйрлидің 10-шы графының қызы, оның әйелі Бланш Стэнли, Алдерлидің 2-ші бароны Стэнлидің қызы еді. Олардың бес ұлы мен төрт қызы болды. Дэвид барондыққа мұрагер болды және Митфорд әпкелерінің әкесі болды.
In 1874, Mitford married Lady Clementina Gertrude Helen Ogilvy (1854–1932), the daughter of the 10th Earl of Airlie, by his wife Blanche Stanley, the daughter of the 2nd Baron Stanley of Alderley. They had five sons and four daughters. David succeeded in the barony and was the father of the Mitford sisters.