Кіріспе

Фолий қышқылының туындысы қатерлі ісіктерді емдеуде қолданылады.

Фолино қышқылы, сонымен қатар лейковорин деп те аталады, метотрексат пен пириметаминнің зиянды әсерін азайтуға қолданылатын дәрі. Ол сондай-ақ 5-фторурацилмен бірге колоректальды және бүйрек безі қатерлі ісіктерін емдеу үшін, сонымен қатар анемияға алып келетін фолий қышқылы жетіспеушілігін және метанолмен улануды емдеу үшін де қолданылуы мүмкін. Оны ауызға қабылдауға, бұлшық етке немесе тамырға инъекциялауға болады. Бұл дәрі Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының "Қажетті дәрілер тізіміне" енген.

Медициналық қолдану

Фолино қышқылы метатрексаттан кейін жалпы химиотерапиялық жоспардың бір бөлігі ретінде беріледі, ол сүйек басының қысылуына немесе асқазан-ішек қабықшасының қабынуына қарсы қорғауға көмектеседі. Бұрыннан бар метотрексаттан туындаған бүйрек токсикалық әсеріне көрінетін әсері жоқ. Фолино қышқылы таблетка түрінде (ауызбен) қабылданады немесе венаға (интравенді) немесе бұлшық етке (интрамускулярлық) инъекцияланады. Фолино қышқылы метотрексатқа қарсы нақты антидот емес, бірақ метотрексаттың шапшаң дозаланған жағдайында да пайдалы болуы мүмкін. Фолино қышқылының дозасы метотрексат деңгейі 5 x 10−8 M-ден төмен болғанша қайтадан берілуі керек.

Сонымен қатар, фолино қышқылы ревматоидты артритпен ауыратын науқастарда метотрексаттың жанама әсерлерін азайту үшін қолданылады. Бұл құсудың, іш ауруының, бауыр қан сынақтарының бұрмалануының және ауыздағы жаралардың азаюын қамтиды. Фолино қышқылы ішек қатерлі ісігін емдеу үшін 5-фторурацил химиялық терапиялық препаратымен бірге де қолданылады. Бұл жағдайда фолино қышқылы "құтқару" мақсатында қолданылмайды, керісінше, тимидилат синтезасын тежеу арқылы 5-фторурацилдің тиімділігін арттырады. Фолино қышқылы кейде триметоприм және пириметамин сияқты микробқа қарсы дигидрофолат редуктаза ингибиторларының жоғары дозаларының токсикалық әсерін болдырмау үшін қолданылады, бірақ оның осы жағдайға қатысты тиімділігі толыққанды анықталмаған. Токсоплазмоздық ретинитті емдеуде фолий қышқылының қарсы әсер ететін пириметамин және сульфадиазинмен бірге тағайындалуы мүмкін. Фолино қышқылы мидағы фолат тапшылығын емдеуде де қолданылады, онда фолий қышқылын қолдану арқылы ми-жұлын сұйығындағы 5-МТФФ деңгейін қалыпқа келтіру мүмкін болмайды. Пиридоксинге тәуелді эпилепсияда, егер пиридоксин немесе пиридоксал фосфаты ұстамаларды толық бақылай алмаса, фолино қышқылы қосымша ем ретінде қолданылуы мүмкін.

Жанама әсерлер

Фолино қышқылын жұлынға енгізуге болмайды. Бұл ауыр қосымша әсерлерге немесе тіпті өлімге алып келуі мүмкін. Қатерлі ісікпен ауырған науқастарда фолино қышқылына сирек гиперсезімталдық реакциялары байқалған.

Дәрілік өзара әсерлесулер

Флуороурацил: Фолин қышқылы флуороурацилмен бірге қолданылғанда оның зиянды әсерін күшейте алады. Әсіресе қарт науқастарда ауыр энтероколит, диарея және денеден судың жоғалуы сияқты қосымша әсерлер байқалған. Сульфаметоксазол триметоприм: Сульфаметоксазол триметоприм мен фолин қышқылын бірдей уақытта қолдану олардың арасындағы өзара әсерге алып келуі мүмкін. Фолин қышқылы Пневмоцистис жировеци (бұрын Pneumocystis carinii деп аталған) инфекциясын емдеуде сульфаметоксазол триметопримнің тиімділігін азайтады, бұл СПИД-ке шалдыққан науқастарда пневмонияның жиі кездесетін себебі болып табылады.

Әрекет ету механизмі

Фолино қышқылы – тетрагидрофоль қышқылының 5-формальды туындысы. Ол басқа да тотыққан фолий қышқылы туындыларына (мысалы, 5,10-метилентетрагидрофолат, 5-метилтетрагидрофолат) оңай айналады, сондықтан оның витаминдік активтілігі фолий қышқылына тең. Оған дигидрофолат редуктазаның әрекеті қажет болмайтындықтан, метотрексат сияқты препараттардың осы ферментті тежеуі оның витаминдік қызметіне әсер етпейді. Бұл – фолино қышқылымен құтқару терапиясының классикалық көрінісі. Алайда, 1980-ші жылдары фолино қышқылының метотрексаттың қатысуында да дигидрофолат редуктазаны қайта белсендіретіні анықталды. Механизмі толық түсініксіз болғанымен, қатерлі жасушалардағы метотрексат пен дигидрофолаттың полиглютамилациясы, фолино қышқылының қалыпты жасушаларда дигидрофолат редуктазаны таңдамалы түрде қайта белсендіруіне маңызды рөл атқарады деп саналады. Сондықтан, фолино қышқылы дигидрофолат редуктазаның тежелуі кезінде кейбір пурин/пиримидин синтезіне мүмкіндік береді, нәтижесінде қалыпты ДНК репликациясының кейбір процестері жалғаса алады. Фолино қышқылының декстро және леворотаторлық изомерлері бар. Леволеуковорин (леворотаторлық изомер) және рацемиялық фолино қышқылы (екі изомердің қоспасы) бірдей тиімділікке және қабылдануға ие. Леволеуковорин 2008 жылы FDA-мен мақұлданды.

Тарих

Фолино қышқылы 1948 жылы Сауберлих және Бауман тарапынан Leuconostoc citrovorum бактериясы үшін қажетті өсу факторы ретінде табылды. Бұл оның "цитроворум факторы", яғни цитроворум өсу факторы деп аталуына әкелді. Оның құрылымы белгісіз болған, бірақ ол L. citrovorum өсімін қамтамасыз ету үшін бауырда метаболизмделуі тиіс фолий қышқылының туындысы екені анықталды. Бауыр клеткаларында цитроворум факторының синтезі аскорбин қышқылының қолайлы концентрациясымен птероилглутамин қышқылынан жүзеге асырылды. Мұндай жүйелерге натрий форматын бір уақытта қосу клеткасыз супернатанттарда цитроворум факторының белсенділігін арттырды (қазір белгілі болғандай, 5-формаль туындысын түзді), ал фактордың көп мөлшерін дайындаудың осы әдісінен оның құрылымы лево-фолиникалық қышқыл (5-формаль тетрагидрофоль қышқылы) ретінде анықталды.

Аттар

Фолин қышқылын фолий қышқылынан (В9 витаминінен) ажырату керек. Дегенмен, фолин қышқылы – фолий қышқылының витамері және осы витаминнің толық витаминдік активтілігіне ие. Левофолин қышқылы және оның тұздары молекуланың 2S формасы болып табылады. Олар – молекуланың биологиялық активті екені белгілі жалғыз формалары. Әдетте ол кальций немесе натрий тұзы түрінде беріледі (кальций фолинаты (INN), натрий фолинаты, лейковорин кальций, лейковорин натрий).