Кіріспе
Ирландиялық фольклоршы Томас Крофтон Крокер (15 қаңтар 1798 – 8 тамыз 1854) – ирландиялық антиквар, ең белгілісі – «Ирландияның оңтүстігінің феялар жырлары мен дәстүрлері» (1825–1828) еңбегімен, сондай-ақ ирландиялық ән мен музыкаға жоғары қызығушылық танытқан. «Феялар жырлары» Крокердің саяхаттарында жинаған әңгімелер жинағы болғанымен, ол қолжазбаларын жоғалтып, жұмысты достарының көмегімен қайта құруға мәжбүр болды. Томас Кейтли оның қарызын жеткілікті түрде мойындамады деп есептеді, ол өз наразылығын жария етті және көп ұзамай өзінің бәсекелес еңбегін жариялады. Басқа ынтымақтастары, әсіресе Уильям Магинн, Крокердің еңбегін мойындауға рұхсат берді, бірақ оның қайтыс болғаннан кейін туыстары Магинн төрт немесе одан да көп әңгіменің авторы болғанын мәлімдеді. Крокер үшінші басылымында (1834) он әңгімені қайтарып алды, ал оның өлімінен кейін төртінші басылым (1859) жарық көрді, оған оның ұлы жазған естелік кіріспе қосылды. Өзінің антологиясына бірнеше әңгімелерді енгізген Уильям Батлер Йейтс Крокерді ағылшын-ирландтық элитасының өкілі деп сипаттап, оны ирландиялық дәстүрді комикалық бұрмалауы үшін сынады, бұл пікірді басқа ирландиялық сыншылар да қолдады. Бриджит Г. Маккарти Крокердің өз атымен басқалардың жазбаларын жариялау әдетін талдайтын өмірбаяндық мақала жазды. Крокердің қорғаушыларының қатарында Джастин Маккарти және Нил С. Хултин бар.
Thomas Crofton Croker (15 January 1798 – 8 August 1854) was an Irish antiquary, best known for his Fairy Legends and Traditions of the South of Ireland (1825–1828), and who also showed considerable interest in Irish song and music. Although Fairy Legends purported to be an anthology of tales Croker had collected on his field trips, he had lost his manuscript notes and the work had to be reconstructed with the help of friends. He did not acknowledge his debt satisfactorily in the estimation of Thomas Keightley, who voiced his complaint publicly, and soon published his own rival work. The other collaborators generally allowed Croker to take credit, notably William Maginn, though after his death his kinsmen insisted Maginn had written four or more of the tales. Croker retracted ten tales in his third edition of (1834), and after his death, a fourth edition (1859) appeared which was prefaced with a memoir written by his son. William Butler Yeats, who appropriated a number of tales for his anthology, characterised Croker as belonging to the class of the Anglo Irish ascendancy, and criticised him for comic distortions of the Irish tradition, an assessment echoed by other Irish critics. Bridget G. MacCarthy wrote a biographical paper that scrutinises Croker's habit of publishing writings by others under his own name. Defenders of Croker include Justin McCarthy and Neil C. Hultin.
Өмір жолы және шығармашылығы
Крокер Корк қаласында туды, майор Томас Крокердің жалғыз ұлы және оның әйелі, бұрынғы мисс Диллон, Крокер Диллонның қызы және мистер Фитонның жесірі. 15 жасында ол кәсіппен айналысуға бағытталды. 1812-1815 жылдары ол Ирландияның оңтүстігін аралап, аңыздар мен әндерді жинауға кірісті. Крокер 1813 жылы Коркта жинаған бір ирландтық коронашты (айғы) алып, оны ағылшын тіліне аударды, ол 1815 жылы Morning Post газетінде жарияланды және 1817 жылы ақын Джордж Краббтың назарына түсті, антиквардың көмегімен. «In Fairy Legends» еңбегінде алғашқы «The Legend of Knocksheogowna» және тағы үш шығарманың авторлығы Магиннге жатқызылды, оның ішінде танымал «Дэниел О’Рурк» де бар. Магинннің үшінші туындысы «Боттел-Хилл туралы аңыз», ал төртіншісі – «Перілер бар ма, жоқ па» болды, автордың інісі (Чарльз Артур Магинн, 1815 жылы туған, 1840 жылдан бастап Кастелтаун, Клойн, Корк графтығының пасторы) куәландырғандай.
In Fairy Legends, the credit for the first piece "The Legend of Knocksheogowna" and three others were claimed by Maginn, including the prominent "Daniel O'Rourke". Refn|group="lower alpha"|The third by Maginn was "The Legend of Bottle Hill", and a fourth was "Fairies or No Fairies" according to the author's brother (Rev. Charles Arthur Maginn, b. 1815, rector of Castletown, Cloyne, Co. Cork since 1840,
Крокер ақырында авторлық құқықты толығымен өзіне алды және кітаптан түскен табыстың барлығын өзіне қалдырды, бірақ осы серіктестердің ішінде тек Кийтли ғана ашық түрде наразылық білдірді, алайда Шон О’Салливандың сөзіне сүйенсек, «басқа да үлескерлер наразылық білдірген».
Дэниел О'Рурк сахнада
Крокер "Даниел О'Рурк" ертегісін "Арлекин мен бүркіт" деген атпен Рождестволық пантомимаға бейімдеді және 1826 жылы актер Дэниел Терри үшін Адельфи театрында қойды. Актер, актердің досы Уолтер Скотттан айтарлықтай қаржылық көмек алып, театрдың иесі болған еді. Скотт Крокермен болған кездесуде пантомиманы жоғары бағалады.
Көлдер туралы аңыздар
Крокердің үшінші кітабы «Көлдердің жырлары»; немесе «Килларнидегі әңгімелер мен оқиғалар» (1829) сыншылар мен коммерциялық тұрғыдан да сәтсіздікке ұшырады. Ол Килларни аймағының ландшафтары бойынша экскурсия түрінде жазылған, арасында халықтың диалектісінде айтылған аңыздар бар. Ол ирланд тіліндегі қолжазбаларды оқи аламын деп мәлімдеген, бірақ оның ирланд тілін шынымен меңгергені күмәнді.