Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ересектер мен балалар үшін жазатын ағылшын жазушысы Кэтрин Энн Кроу, туған тегі Стивенс (20 қыркүйек 1803 – 14 маусым 1876) – ағылшын романдарының авторы, әлеуметтік және мистикалық әңгімелер жазушы және драматург. Ол сонымен қатар балаларға арналған туындылар да жазған.
English writer for adults and children
Catherine Ann Crowe, née Stevens (20 September 1803 – 14 June 1876) was an English novelist, a writer of social and supernatural stories, and a playwright. She also wrote for children.
Өмір
Кэтрин Энн Стивенс Англияның Кент графтығындағы Боро Грин қаласында дүниеге келген. Ол үйде білім алды, балалық шағының көп бөлігін Кентте өткізді. Ол армия офицері, майор Джон Кроумен (1783–1860) үйленді және Джон Уильям (1823 жылы туған) деген ұлы болды, бірақ неке бақытсыз болды. 1828 жылы Бристоль қаласындағы Клифтон ауданында Сидни Смит және оның отбасымен танысқанда, ол олардан көмек сұрады. Алдағы бірнеше жыл туралы көп мәлімет жоқ, бірақ 1838 жылға қарай ол күйеуінен ажырасып, Эдинбургте тұрып, Томас де Квинси (Эдинбургтен) және Гарриет Мартино мен Уильям Макепис Такерей (Лондоннан) сияқты бірнеше жазушымен танысты. Смит оның жазу өнеріне де ықпал етті. 1850-ші жылдардың соңында Стивенстің сәттілігі азайып, 1861 жылы ол авторлық құқықтарын сатты. 1852 жылдан кейін ол көбінесе Лондон мен шетелде тұрды, бірақ 1871 жылы Фолкстоунға көшіп, келесі жылы онда қайтыс болды.
Catherine Ann Stevens was born in Borough Green, Kent, England. She was educated at home, spending most of her childhood in Kent. She married an army officer, Major John Crowe (1783–1860) and had a son, John William (born 1823), but the marriage was an unhappy one, and when she met Sydney Smith and his family at Clifton, Bristol in 1828, she asked them for their help. Little is known about the next few years, but by 1838 she was separated from her husband, living in Edinburgh, and had made the acquaintance of several writers, including the impecunious Thomas de Quincey of Edinburgh and Harriet Martineau and William Makepeace Thackeray of London. Smith was also an encouragement to her in her writing. Stevens's success waned somewhat in the later 1850s and she sold her copyrights in 1861. After 1852, she lived mainly in London and abroad, but she moved to Folkestone in 1871, where she died the following year.
Жазбалар
Кроудың екі пьесасы, "Аристодем" (1838) трагедиясы және "Қырағай мейірімділік" (1853) мелодрамасы, екеуінде де оның отбасылық мәселелерімен сабақтас тарихи тақырыптар бар. Екеуі де жарияланды, ал екіншісі 1853 жылы Лондонда қысқаша қойылды. Кроуды романист ретінде танымал еткен кітап – "Сьюзан Хоплидің басынан өткендері" (1841). Одан кейін "Адамдар мен әйелдер" (1844), жақсы қабылданатын "Лили Доусонның хикаясы" (1847), "Сұлудың басынан өткендері" (1852) және "Линни Локвуд" (1854) жарық көрді. Олар орта таптың өмірінде болғанмен, күрделі, сенсациялық сюжеттерімен көзге түсті, сонымен қатар Виктория дәуіріндегі әйелдердің оқшау өмір сүріп, әдепті мінез-құлық нормаларын ұстанбаған ер адамдардың зорлық-зомбылығына ұшырауы туралы ойлармен толы болды. Оның шығармашылығының осы қыры кейінірек әйел жазушылар тарапынан "Виктория патшайымының тұсындағы әйел романистері" (1897) еңбегінде ерекше аталып өтті. "Сьюзан Хопли" көп рет қайта басылып, оның наразылығына қарамастан, сахналық қойылымға айналып, бір пенилік басылым ретінде жарық көрді. Оның әңгімелері апталық "Чемберстің Эдинбург журналы" және Дикенстің "Үй ішіндегі сөздері" сияқты мерзімді басылымдарда үлкен сұранысқа ие болды. Джордж Дибдин Питт Кроудың романынан бейімдеген "Сьюзан Хопли, немесе Қызметші қыздың тағдыры" пьесасы 1841 жылы Корольдік Виктория театрында сахнаға қойылып, ұзақ уақыт бойы сәттілікке жетті. 1849 жылға қарай ол 343 рет ойналды. Кроу неміс жазушыларының ықпалымен мистикалық тақырыптарға көбірек бет бұрды. Оның "Табиғаттың қара жағы" (1848) жинағы ең танымал туындысы болды және 2000 жылға дейін қайта басылды. Ол неміс және француз тілдеріне аударылды, ал Шарль Бодлердің көзқарасына әсер еткені айтылады. Оның осындай оқиғаларға араласуы 1854 жылдың ақпан айында күлкілі жағдайға жетті, ол бір түні Эдинбургте жалаңаш күйінде табылғанда, рухтар оны көрінбейтін етіп жасады деп сенді. Ол психикалық ауруға шалдығып, емделгенімен, жазылғандығы айтылады. Оның екі арбалы оқиғасы Монтегю Саммерстің редакциялаған "Виктория дәуірінің арбалы оқиғалары" (1936) жинағында қайта жарияланды. Кроу балаларға арналған бірнеше кітап жазды, соның ішінде жас оқырмандарға арналған "Том ағаның қорасы", "Пиппидің ескертуі; немесе, мінезіңді қадағала" (1848), "Артур Хантердің және оның алғашқы шиллингінің хикаясы" (1861) және "Мәймылдың басынан өткендері" (1862).
Crowe's two plays, the verse tragedy Aristodemus (1838) and the melodrama The Cruel Kindness (1853), both had historical themes paralleling her own family problems. Both were published and the second had a short run in London in 1853. The book that established Crowe as a novelist was The Adventures of Susan Hopley (1841). It was followed by Men and Women (1844), the well received The Story of Lily Dawson (1847), The Adventures of a Beauty (1852), and Linny Lockwood (1854). Though set in middle class life, they had complicated, sensational plots, while also commenting on the predicaments of Victorian women brought up in seclusion to be mistreated by those men who did not subscribe to standards of decent behaviour. This aspect of her writing was emphasised particularly by later women writers in an appreciation in Women Novelists of Queen Victoria's Reign (1897). Susan Hopley was reprinted many times, and to her annoyance, dramatised and turned into a penny serial. Her stories were also in demand from periodicals such as the weekly Chambers' Edinburgh Journal and Dickens's Household Words. The play Susan Hopley; or, The Vicissitudes of a Servant Girl, adapted from Crowe's novel by George Dibdin Pitt, opened at the Royal Victoria Theatre in 1841 and became a long running success. By 1849, it had been performed 343 times. Crowe turned increasingly to supernatural subjects, inspired by German writers. Her collection The Night side of Nature (1848) became her most popular work and was reprinted as recently as 2000. It was translated into German and French, and is said to have influenced the views of Charles Baudelaire. Her own involvement in such matters came to a bizarre culmination in February 1854, when she was discovered naked in Edinburgh one night, convinced that spirits had rendered her invisible. She was treated for mental illness and was said to have recovered. Two of her ghost stories reappeared in Victorian Ghost Stories (1936), edited by Montague Summers. Crowe also wrote a number of books for children, including versions of Uncle Tom's Cabin for young readers, Pippie's Warning; or, Mind Your Temper (1848), The Story of Arthur Hunter and his First Shilling (1861) and The Adventures of a Monkey (1862).