Кіріспе

Dodge Neon SRT 4 (сондай-ақ, кейін Dodge SRT 4 деп аталды) – 2003 жылдан 2005 жылға дейін Dodge компаниясы шығарған спорттық кішкентай автомобиль. Neon машинасының турбоқосылған нұсқасы, бұл көлік DaimlerChrysler компаниясының PVO (Performance Vehicle Operations) бөлімшесінің тюнингшілер тобымен әзірленді. PVO 2004 жылы ресми түрде SRT (Street and Racing Technology – Көше және жарыс технологиялары) деп қайта аталды. SRT 4 атауындағы "4" саны қозғалтқыштағы цилиндрлердің санын көрсетеді. Кейіннен ACR (American Club Racing) және Commemorative Edition модельдері де ұсынылды.

Тарих

1998 жылы Том Гейл (сол кезде Chrysler өнімдерін әзірлеу және дизайн бойынша атқарушы вице-президенті) Лас-Вегаста өткен 1998 жылғы Арнайы жабдықтар нарығы қауымдастығының (SEMA) көрмесіне қатысты. Гейл көрмедегі спорттық компакт-автомобильдердегі өнімділік мүмкіндіктерінің тізімін байқады және осы мүмкіндіктерді Chrysler-дің компакт-автомобилі Dodge Neon-ға енгізуді қалады. Гейл Dodge Viper тұжырымдамалық көлігінің бас дизайнері болды және жаңа автомобильді, тіпті осы автомобильдің өнімділігін тікелей көрмеден алып, жас автокөліктер буынына ұнатуға болатын спорттық компактты жасау мүмкіндігін сезді, олар тюнингтелген автомобильдерде өсті. Гейлдің сұранысын орындау үшін жас Dodge және Chrysler таланттарының тобы жиналды, команданың барлық мүшелері Dodge Neon туралы бірінші қолдан біліммен және таныстықпен бөлісті. Олар 4 айдың ішінде 2.0 л 16 клапанды төрт цилиндрлі қозғалтқышпен және 45 куб дюймдік Eaton суперчарджерымен жабдықталған 2000 Neon SRT концепт-автомобилін жасады, ол айналу моментін және қозғалтқыштың қуатын арттырды. (Sport Compact Car журналы 2001 жылғы ақпан айындағы санында автомобильді сынап көрді және дөңгелектердегі айналу моментін сынады.) Топ екі аптадан кем уақыт ішінде автомобильмен сынақ жолында 1000 мильден астам жол жүрді. 1999 жылдың қарашасында автомобиль SEMA көрмесінде көрсетілді және жағымды пікірлер алды. Содан кейін автомобиль 2000 жылдың қаңтар айында Лос-Анджелес автосалонында айналма тұғырғыда орталық сахнада көрсетілді. Команда өндірістік деңгейге жеткізу үшін автомобильді жетілдіруді жалғастырды, өндіріске бағдарланған бөлшектерді көбірек пайдаланып, өндірістің қажеттілігін ақтау үшін шығындарды төмендетуге тырысты. Олар тіпті екінші көлікті Гейлдің тұрақ орнына қойып, оны байқауға тырысты. Дегенмен, 2000 жылдың күзінде атқару комитеті өндірістік автомобиль ұсынысын қабылдамады. Команда автомобильдің мақұлданбауының себептерін тізімдеді және ұсынылған әр мәселеге шешім табу үшін тізімдегі әр пункт бойынша жұмыс істеді. Автомобильдің тағы үш нұсқасынан кейін компанияның Арнайы Көліктер Инженериясы (SVE) тобы жобаны өз мойнына алды. 2001 жылдың көктемінде атқару комитеті автомобильді қайта қарастырды және бұл жолы жобаны іске асыруға рұқсат берді. 2002 жылдың қаңтар айында SVE Өнімділік Көліктері Операциясы (PVO) деп аталды. PVO тобы концепт-автомобильді өндірістік автомобильге айналдыруға жауапты болды. Турбокомпрессорлы 2,4 литрлік қатарлы 4 цилиндрлі бензиндік қозғалтқыш (A853 қозғалтқышы) пайдаланылды. Бұл қозғалтқыш 2003 жылғы Chrysler PT Cruiser (A855 қозғалтқышы) -мен бірдей болды, бірақ SRT 4-те PT Cruiser қозғалтқыш бөліміне қозғалтқышты орнату үшін қажетті бірегей сорғыш болмады. Содан кейін автомобильге New Venture Gear T 850 бес жылдамдықты қолмен беріліс қоробкасы (Еуропалық турбодизельді минивэндердегі бірлікке негізделген), бірдей ұзындықтағы жартылай валдар және жоғары сыйымдылыққа ие Sachs тұтқасы орнатылды. Көліктің серіппелері қаттырақ болды, SRT-ге сәйкес Tokico амортизаторлары (үлкен дөңгелектерге арналған кеңістік үшін қозғалыс азайтылды) және үлкен алдыңғы және артқы тұрақтандырғыштар қосылды. Сондай-ақ, бірегей рульдік механизм, PT Cruiser рульдік түйіндері және жаңартылған K мүшесі енгізілді. Алдыңғы тежегіштерде бұрмалануды болдырмау үшін 11,0 дюймдік (280 мм) желдетілетін дискілі тежегіштер және артқы жағында 10,6 дюймдік (270 мм) желдетілмейтін дискілі тежегіштер, бір поршеньді калиперлер (57 мм алдыңғы, 36 мм артқы) қолданылды. 43 мм офсеті бар 17 х 6 дюймдік алюминий дөңгелектері және 205/50/17 Michelin Pilot Sport өнімділігімен жабдықталған. Дөңгелектер тежегіштерге ауа ағынын жақсарту үшін ерекше спицалы үлгімен жасалған және түпнұсқа 2000 Neon SRT-де қолданылған TSW VX1 дөңгелектеріне ұқсас болды. Сыртқы түрін жақсарту үшін бірегей бүйірлік юбкалар, артқы фассия және үлкен артқы спойлер (қолтырау) пайдаланылды. Алдыңғы фассиядағы салқындату арналары (алдыңғы демікпелер) 2002 жылдың соңында автомобильдің қозғалтқыш бөліміндегі температураны төмендетуге көмектесу үшін қосылды. Ішкі жағында стандартты ағаш түстес алдыңғы орындықтар Dodge Viper SRT 10 орындықтарының үлгісімен жасалған және жүргізу кезінде тұрақтандыру үшін жақсартылған бел және бүйірлік тіреулерге ие болды. 2004 жылы базалық Neon жақты ауа қапшықтары бар орындықтар опция ретінде ұсынылды. Жасанды көміртекті руль және ауысу қапшығы, сатин күміс "cue ball" түріндегі ауысу түймесі және күміс алюминийден жасалған еден педальдары қолданылды. SRT 4-тегі бірегей приборлар панелі (ол SRT желісіне ғана тән) арнайы күміс беттерімен және сатин күміс сақинасымен безендірілген, ал приборлар панелінде SRT 4 логотипі орналасқан. Сол сатин металлдан жасалған жиек аспаптар приборлар панелінің орталық бөлігінде, климатты басқару түймелерінде және есік тұтқаларында да қолданылды. Күміс (2003 жылдың басында ақ) Auto Meter брендінің турбо күшейткіш/вакуумдық барометрі приборлар жиынтығының оң жағына орнатылды. Барлық Neon модельдері сияқты, SRT 4-те алдыңғы терезелер электрмен басқарылатын, ал артқы терезелер қолмен басқарылатын, бұл шығындарды үнемдеу мүмкіндігі болды. Жалпы алғанда, автомобильдің бүкіл қуат жүйесі (қозғалтқыш және беріліс қоробкасы), серіппелері, тежегіш жүйесі, эгзостық жүйесі, дөңгелектері және шиналары базалық Neon моделінен жақсартылды, сондай-ақ ішкі жағы да жақсартылды. Өндірістік модель АҚШ-тың 84% құрамымен Иллинойс штатының Белвидере қаласында өндірілді. 2003 жылы Dodge Neon SRT 4 жалпы саудаға түсті. Сол кезде автомобиль Chrysler/Dodge желісіндегі екінші ең жылдам өндірістік автомобиль болды, тек Viper-ден кейін ғана. 2004 жылы PVO өз атауын Street & Racing Technology (SRT) деп өзгертті, Chrysler-дің жоғары өнімді автомобильдер тобы. 2004 жылғы модель көбірек қуат және айналу моментімен жаңартылды, сондай-ақ айналу моментін сезінетін Quaife дифференциалы, үлкен отын инжекторлары, жаңа қозғалтқышты басқару бағдарламасы, BF Goodrich gForce T/A KDW 2 үш маусымдық жоғары өнімді шиналары және бояу/декор өзгерістері енгізілді. Dodge 2004 жылы автомобиль атауынан "Neon" деген сөзді алып тастап, оны жай ғана "SRT 4" деп сатуға көшті. 2005 жылы American Club Racer (ACR) жиынтығы және SRT 4-тің сандық нөмірі бар лимиттік нұсқасы да ұсынылды. Бастапқыда Dodge жылына 2500 дана ғана сатуды күткен. Дегенмен, үш жылдық өндіріс кезеңінде (2003-2005 жылдар) 25 000-нан астам Neon SRT 4 автомобильдері өндірілді. PL платформасы 2005 жылғы модельден кейін тоқтатылғаннан кейін SRT 4 өндірісі тоқтатылды. 2008 жылы Dodge Caliber SRT 4-ті алмастыру ретінде ұсынды.

Өнер көрсету

Қуат: SAE (2003 модель) SAE (2004–2005 модельдер) 2004 жылы SRT 4 қуаты арттырылды, үлкен отын инжекторлары және қайта калибрленген қозғалтқыш компьютері орнатылды. SRT 4 шығарылған кезде өндірушінің көрсеткіштері болды. Бірақ, бірнеше тәуелсіз сынақтар 230–238 а.к. және 250–262 фунт-фут нәтижелер көрсетті. Бұл SRT 4 өндірушінің мәлімдегенінен артық қуат беретінін білдіреді. Жылдамдық дөңгелегіндегі қуат 255–265 а.к. (190–198 кВт) және 260–270 фунт-фут айналымдық күш (352–366 Н·м) деп есептеледі. Айналымдық күш: 3200–4200 айн/мин (2003 модель) 2400–4400 айн/мин (2004–2005 модельдер) 0-ден 100 км/сағ жылдамдыққа дейін үдеу: 5,6 с (2003) 5,3 с (2004, 2005) Қозғалтқыштың шекті айналымдары/қызыл сызық: 6240 (2004, 2005)

Қозғалтқыштың егжей-тегжейі

SRT 4 2003 жылдан бастап табиғи түрде сорғыланатын 2.4L қозғалтқыш блогымен жабдықталған, бұл PT Cruiser және төрт есікті Stratus сияқты табиғи түрде сорғыланатын Chrysler 2.4L орта класты автомобильдерінде қолданылған бұрынғы жылдардан ерекшеленді. SRT4 қозғалтқышында көптеген жақсартулар бар, оның ішінде: күшейтілген картер желісі, 11 мм бас бұрандалары бар қалың блок (10 мм-ге қарсы), турбо үшін майды қайтару жүйесі, құйма алюминийден жасалған берік май табасы, жоғары өнімді май сорғысы, жоғары беріктіктегі болаттан жасалған коленвал, подшипник мойындарының жақсартылған өңделуі, поршеньнің астыңғы жағын салқындатуға арналған май бүркігіштері, Mahle компаниясының арнайы жасаған эвтектикалық алюминий қорытпасынан жасалған поршеньдер және жарылған қақпақтары мен 9 мм бұрандалары бар шатун. Цилиндрдің бас бөлігі де табиғи сорғылаудан турбо қозғалтқыштарға өзгеше болды. Турбо нұсқасы (PT Cruiser GT Turbo және SRT 4) келесілерді қамтыды: үлкен диаметрлі клапандар мен клапан отырғыштары, Inconel материалынан жасалған шығару клапандары, жақсартылған салқындату және кеңейтілген майды қайтару арналары, түрлі бейімделген түйіндеме біліктері. PT Cruiser Turbo қозғалтқышы SRT 4-тен әр түрлі сорғы коллекторы, турбокомпрессордың құбырлары және интеркулер арқылы ерекшеленеді. SRT 4 интеркулері Valeo компаниясы шығарған, алдыңғы орналасқан 8 қатарлы құйма алюминийден жасалған, тиімділігімен және ауа ағынына арналған компьютерлік дизайнмен ерекшеленеді. Турбокомпрессор кері айналмалы Mitsubishi TD04LR 15Gk турбиналық кіреберісімен жабдықталған. Тығыз конструкция турбокомпрессорға қатысты шығармашылық шешімдерді қажет етті. TD04 компрессоры компрессор корпусына орнатылған компрессорды айналдырып өткізу клапанымен жабдықталған. Шығару коллекторы мен турбина корпусы жоғары никельді Ni Resist болатынан Mitsubishi компаниясы бір бөлікке құйды. Бір бөліктен жасалған конструкция ағынды жақсартты, көлемін кішірейтті және жылдам қыздыру үшін жылу массасын азайтты. Турбинадан шығатын газ да коллектор/турбина корпусының құюының бір бөлігі болды, ол қайтадан коллекторға оралып, катализаторға бағытталды. Олардың кездескен жерінде қалдық газ клапаны орналасқан; қалдық газ клапанын турбина корпусынан алыстату ағынды ең маңызды жерде жақсартты. Стандартты күйде максималды күшейту шамамен 6240 айналымға дейін поршень жылдамдығы және клапан механизмінің элементтері айналу шегін анықтады, бірақ MOPAR өзінің 6500 айналымға дейінгі шегі бар 2-ші және 3-ші деңгейдегі жиынтықтарымен бұл көрсеткішті арттырды. Көліктің шығару жүйесі болат түтіктерден тұрады, олар алдымен катализатордан, содан кейін екі резонатордан өтеді. Содан кейін шығару құбыры екі бөлікке бөлініп, көліктің артқы жағындағы екі тот баспайтын болаттан жасалған түтік арқылы шығады. Шығару жүйесі ерекшелігі – бұл жүйеде глушитель жоқ, оның орнына турбокомпрессор мен резонаторлар дыбыстың деңгейін төмендетуге қолданылады. Нәтижесінде, өте ерекше және анық естілетін дыбыс пайда болады. Техникалық сипаттамаларБлок биіктігі:Жылдамдық:Ход:Бор диаметрі:Шатун ұзындығы:Негізгі мойын диаметрі:Блок пен цилиндрдің аралық кеңістігі:Жану камерасының көлемі:Бас прокладкасының қалыңдығы:Компрессия қатынасы:8.1:1

2003 SRT-4 Ауыр салмағы өте жеңіл

2003 жылы Dodge инженерлері 2003 SEMA шоуы үшін арнайы SRT 4 Extreme LightWeight құрастырды. Ол Mopar-дан SRT 4 үшін қолжетімді зауыттық жаңарту бөліктерін көрсету мақсатында жасалған. Көлікте жеңіл, көміртек талшығынан жасалған (өндіріс орындалған) корпус бөліктері, поликарбонат артқы терезе және салмақты азайту үшін алынып тасталған алдыңғы терезе әйнегі болды. Ішкі жағы толығымен босатылды, тек штатный приборлық тақта қалды. Қауіпсіздік үшін бір Recaro жарыс креслосы, қауіп белдігі және қорғаушы каркас орнатылды. Көлік алғашқы 3R Mopar қозғалтқыш жиынтығымен және 3R амортизаторларымен жабдықталды. Барлығы, көліктің салмағы ылғалды күйде азайтылды және Sport Compact Car журналы бойынша 360 а.к. (270 кВт) және 383 фунт•фут (519 Н•м) (дөңгелектерде) көрсеткіштерге ие болды. Drag slicks тіректерінде, ол 70 °F (21 °C) температурада 11,83 секундта 123 миль/сағ (198 км/сағ) жылдамдықпен жүгірді. Бұл бір дана ғана SRT 4 медиа іс-шаралары мен Mopar-дың жаңа бөліктерін сынау үшін пайдаланылды және 2009 жылы активтерді қысқарту мақсатымен жойылды.

Жарыс

2003 жылы Кори О’Брайен мен Эрих Хьюшеле SRT 4 машинасымен класта 1-орынды және жалпы есепте 8-орынды иеленді. SCCA ProRally жарыстарында SRT 4 (жақында ACR нұсқасы) 2003 жылдан бері 5-топ (2WD) класында үстемдік танытып келеді. Dodge тек алғашқы жылында ғана FWD DSM және Volkswagen машиналарының кластағы басымдығын тоқтатты. Келесі жылы үш машинамен қатысқан SRT 4 2004 жылғы барлық жарыстарда жеңіске жетіп, маусым соңында да жүлделі орын алды. SRT 4 2003 жылдан бері US ProRally және Sno Drift жарыстарында 5-топ және 2 дөңгелекті машиналар класындағы барлық чемпионаттарды жеңіп алды. 2004 жылы оның бұрын-соңды болмаған үстемдігі Dodge-қа 28 жылдан кейін алғашқы US ProRally өндірушілер чемпионатында жеңіске жетуге көмектесті. 2005 жылы Джефф Леппер SRT 4 машинасымен Фонтанадағы Калифорния спидвейінде өткен NASA US Touring Car Championship жарысында тұңғыш рет ұлттық жол жарысында жеңіске жетті. 2005 жылы Дейл Сили, Колин Аспергрен және Джамин Каммингс SRT 4 машинасымен класта 1-орынды және жалпы есепте 8-орынды иеленді. 2006 жылы Dodge SRT 4 ресми түрде әлемдегі ең жылдам 4 цилиндрлі автомобиль атанды, ол Юта штатындағы Бонневилл тұзды алаңында Йорген Моллер жүргізген машинада орташа жылдамдықпен қозғалды. Көлікті Racedeck Racing командасы үшін Дейв Харрис пен Фил Херст баптап жасады. Көптеген SRT 4 машиналары SCCA SPEED World Challenge – Touring Car Series жарыстарында бақ сынады, және 2006 жылы – екінші жылғы қатысуларында – сериядағы ең табысты платформалардың біріне айналды. 3R Racing командасының Робб Холланд 2006 жылдың тамыз айында Road America трассасында 3-орынды алып, SRT 4 машинасының подиумға көтерілуіне қол жеткізген алғашқы кәсіби жүргізуші болды. Бұл Dodge-тың тұңғыш подиумы және World Challenge Touring Car жарысында алғашқы өндіруші ұпайлары болды. Голланд маусымды 3 үздік 10 орынмен және SRT 4 машинасымен екі үздік 5 біліктілікпен аяқтады. 2007 жылы Дуг Винд, Девин Клэнси және Кен Брюер SRT 4 машинасымен класта 1-орынды және жалпы есепте 5-орынды иеленді. 2007 жылы Джордж Бискуп SRT 4 Neon машинасымен бірнеше SCCA T 2 ұлттық жарыста жеңіске жетті және Road America трассасында трассалық біліктілік рекордын орнатты. Оның 2:33.922 уақыты бірнеше жыл бойы рекордтық көрсеткіш болып сақталды. 2005 жылы Бискуп Gingerman Raceway трассасында өткен алғашқы SCCA ұлттық жарысында жеңіске жетті. Қарлы жағдайларға байланысты жарыс сары тумен өткізілді және бітіру орындары біліктілік нәтижелері бойынша анықталды, Бискуптың SRT 4 машинасы ең жылдам біліктілік уақытымен полюльдік позицияда тұрды. 2007 жылы Курт Симмонс SRT 4 машинасымен АҚШ-тың туристік автомобиль чемпионатында жеңіске жетті, ал Dodge бірнеше SRT 4 машиналарының арқасында Honda-дан 29 ұпаймен маусымдық өндірушілер чемпионатында жеңіске жетті. 2007 жылы Стэн Уилсон Speed World Challenge Touring Car Rookie Driver of the Year және Sunoco Hard Charger of the Year сыйлықтарын жеңіп алды. Бұл Dodge-тың Speed World Challenge Touring Car жарысындағы алғашқы титулы болды. 2008 жылы Курт Симмонс USTCC сериясындағы чемпиондығын қорғауға тырысып, 2008 жылдың 29 маусымында Сономадағы Infineon Raceway трассасында жеңіске жетті. 2012 жылы Рас Дийн төрт цилиндрлі өндіріс машиналарынң (SRT 4) жылдамдығы бойынша жаңа әлемдік жылдамдық рекордын орнатты. Ол F/PS класындағы көлік үшін бұрынғы 224 миль/сағ рекордты арттырды. Дийн және оның Hinckley Automotive жарыс командасы Бонневилл тұзды алаңында өткен жылдамдық аптасына қатысты. Оның жарыс командасына Джим Хинкли, Дейв Харрис (басшы), Крейг Олсон, "Кемел" Джо Джордж, Трой Чейни, Стюарт Госсвайн және Джим Хинкли кірді.