Уильям Клеланд: Шотландия ақыны және әскери қайраткерінің өмірі мен өлімі
William Cleland (poet)
Уильям Клеланд (1661-1689) – шотланд ақыны, әскери қызметкер. Ковенант армиясындағы қатысуы, Drumclog және Bothwell Bridge шайқастарындағы рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уильям Клеланд (шамамен 1661, 21 тамыз 1689) – шотланд ақыны және әскери қызметкер. Уильям – Томас Клеландтың ұлы, Дуглас графының аңшысы, Дуглас әулетінің басшысы. Ол, мүмкін, Дуглас иелігінде, Ланаркширдегі Дуглас қамалында өскен және Сент-Эндрю университетінде білім алған. Университетті бітірген соң бірден Келісімшілер армиясына қосылып, Драмклог шайқасына қатысты, онда Роберт Водроу айтуынша, жеңіске жеткізген маневрді Клеланд жасады деседі. Ол Ботуэлл көпірі шайқасында да шайқасқан. Ол мен оның інісі Джеймс 1679 жылғы 16 маусымдағы патша жарлығында көтерілісшілердің басшылары ретінде аталған. Ол Голландияға қашып кетті, бірақ 1685 жылы Аргиллдің 9-шы графы Арчибальд Кэмпбелл басқарған сәтсіз жорылға байланысты қайтадан Шотландияға келді. 1688 жылы Англияның Вильгельм III (Оранж Вильгельмі) өкілі ретінде оралды. Ол графтың шаруаларынан және Вильгельм II-ге қызмет етуге келіскен батыс Келісімшілерінің аз бөлігінен құралған Камерон полкінің подполковнигі болып тағайындалды. Камерондықтар Дункельдті қорғауға міндеттелді, олар 21 тамыздағы Дункельд шайқасында Вильям Клеланд қаза болғанда якобиттердің қатал шабуылына қарсы тұрды. Оның майоры жараланып, басқару құқығы Джордж Манроға өтті. Дункельдте якобиттердің жеңілісі якобиттердің көтерілісін тоқтатты, бірақ Клеланд басы мен бауырға тиген оқ жарақатынан қаза тапты. Оның түрлі жағдайларда жазылған өлеңдер мен тақпақтар жинағы 1697 жылы, өлімінен кейін жарық көрді. «Хулло, қиялым, қайда барасың?» өлеңінің соңғы тоғыз шумағы ғана Клеландқа тиесілі. Оның өлеңдерінің әдеби құндылығы төмен, және олар таза төмендік шотланд тілінде емес, ағылшын тілінде, көптеген шотланд сөздерімен жазылған. Олардың ең ұзын және маңыздысы – 1678 жылы қыста батыс округтерін жоюға келген «Таулық әскердің жорығы» және 1681 жылы Тестке қатысу туралы кеңесу үшін жиналған дін қызметкерлері туралы өлеңдері.
William Cleland (c. 166121 August 1689) was a Scottish poet and soldier. William was the son of Thomas Cleland, gamekeeper to the Marquess of Douglas, chief of the House of Douglas. He was probably brought up on the Douglas estate, centred at Douglas Castle, Lanarkshire, and was educated at St Andrew's University. Immediately on leaving college he joined the army of the Covenanters, and was present at the Battle of Drumclog, where, says Robert Wodrow, some attributed to Cleland the manoeuvre which led to the victory. He also fought at the Battle of Bothwell Bridge. He and his brother James were described in a royal proclamation of 16 June 1679, among the leaders of the insurgents. He escaped to Holland, but in 1685 was again in Scotland in connection with the abortive invasion led by Archibald Campbell, 9th Earl of Argyll. He escaped once more, to return in 1688 as agent for William III of England (William of Orange). He was appointed lieutenant colonel of the Cameronian regiment raised from the Marquess' tenantry and a minority of the western Covenanters who consented to serve under William II. The Cameronians were entrusted with the defence of Dunkeld, which they held against the fierce assault of the Jacobites on 21 August at the Battle of Dunkeld where William Cleland was killed. His Major was wounded and the command fell to George Munro. The defeat of the Jacobites at Dunkeld ended the Jacobite rising, but Cleland fell in the struggle from gunshot wounds to the head and liver. His Collection of several Poems and Verses composed upon various occasions was published posthumously in 1697. Of Hullo, my fancie, whither wilt thou go? only the last nine stanzas are by Cleland. His poems have small literary merit, and are written, not in pure Lowland Scots, but in English. with a large admixture of Scottish words. The longest and most important of them are the mock poems On the Expedition of the Highland Host who came to destroy the western shires in winter 1678 and On the clergie when they met to consult about taking the Test in the year 1681.