Кіріспе

Қанығу (/səˈtaɪ.ə. ti/ sə TYE ə tee) – аштықтың қарама-қарсысы, қанағаттандырылғаннан артық толығу сезімі, яғни қанағаттандыру шегінен асып түсетін күй немесе жағдай. Тамақтану тоқтағаннан (тағам аяқталғаннан) кейін қанығу келесі тамаққа дейін сақталатын тоқтық сезімі болып табылады. Асқазан-ішек жолында тамақ болғанда, қанығу сигналдары аштық сигналдарын басып озады, бірақ аштық арта келе қанығу сезімі бірте-бірте төмендейді. Жануарларда қанығу орталығы гипоталамустың ventromedial ядросында орналасқан.

Механизм

Тойыну сезімі блуждающий нерв және организмде айналатын гормондар арқылы беріледі. Тамақ ішкен кезде асқазан көлемінің артуына бейімделу үшін созылуы қажет. Осы асқазанның бейімделуі асқазанның проксимальді (жоғарғы) бөлігіндегі созу рецепторларын қосады. Бұл рецепторлар афферентті блуждающий нерв талшықтары арқылы гипоталамусқа сигнал жіберіп, тойыну сезімін күшейтеді.

Сигнал беру факторлары

Сонымен қатар, тамақ он екі елі ішектің ішіне өткенде, он екі елі ішектің жасушалары ас қорыту мен қанығу сезіміне әсер ететін көптеген заттарды бөліп шығарады. Глюкагонға ұқсас пептид-1 (GLP-1) – он екі елі ішектің бөліп шығаратын инкретині, ол асқазанның босаңсуын тежейді. Бұл тежелу асқазанның керілуін күшейтеді, соның салдарынан асқазанның жақын орналасқан кеңейю рецепторларының белсенділігі артады. Бұл сондай-ақ ішек қозғалысын жалпы баяулатып, қанығу сезімінің ұзақтығын арттырады. Холецистокинин (CCK) – он екі елі ішектің майлар мен ақуыздарға жауап ретінде өндіретін ішек пептиді. CCK ішек қозғалысын баяулатумен және қанығу сезімін арттырумен қатар, ұйқы безінің ас қорыту ферменттерін және өт қабығынан өт шығаруын белсендіреді. Толық немесе қанағаттанған жағдай.