Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим ақыны және әдебиеттанушы (170–шамамен 86 ж.б.д.)
Roman poet and literary scholar (170–c.86 BC)
Люций Акций (/'æ//k//s//i//ə//s/; 170 – шамамен 86 ж.б.д.), немесе Люций Атий, римдік трагедия ақыны және әдебиеттанушы. Ациус б.з.д. 170 жылы Агер Галликуста 184 жылы құрылған Пизаурум қаласында дүниеге келген. Ол босатылған ер адам мен босатылған әйелдің ұлы, бәлкім Римнен шыққан. Оның қайтыс болған жылы белгісіз, бірақ ол ұзақ өмір сүрген болуы керек, себебі Цицерон (б.з.д. 106 жылы туған, яғни 64 жылға кіші) онымен әдеби мәселелер туралы әңгімелескенін жазған.
Lucius Accius ('/æ//k//s//i//ə//s/; 170 – c. 86 BC), or Lucius Attius, was a Roman tragic poet and literary scholar. Accius was born in 170 BC at Pisaurum, a town founded in the Ager Gallicus in 184 BC. He was the son of a freedman and a freedwoman, probably from Rome. The year of his death is unknown, but he must have lived to a great age, since Cicero (born 106 BC, hence 64 years younger) writes of having conversed with him on literary matters.
Әдеби шығармалары
Ациус өнімді жазушы болды және өте жоғары беделге ие болды. Оның шамамен алты жиырма пьесасының атаулары мен маңызды үзінділері (шамамен 700 тал) сақталған. Оның ақындық мансабын б.з.д. 140 жылдан б.з.д. 104 жылға дейінгі 36 жылдың ішінде бақылауға болады. Оның поэзиялық туындыларының көп бөлігі грек тілінен жасалған көшірмелер немесе еркін аудармалар еді. Ол сонымен қатар кейбір римдік тақырыптарда да жазды, олардың бірі – Л. Тарквиний Супербустың тираниясын және Луций Юний Бруттың оны қуғынға салуын зерттеген «Брут» пьесасы, бұл оның меценаты Д. Бруттың құрметіне жазылған болуы мүмкін. Оның ең сүйікті тақырыптары – Троя соғысының жырлары және Пелопс әулетінің аңыздары еді. Оның сөздік стилі кейде әріптестерімен қысымға ұшырағанымен, ол қайтыс болғаннан кейін де көптеген жазушылардың назарына ілігіп, сілтеме жасалды. Ұзын дауысты әріптерді екі рет жазу дәстүрі (мысалы, ұзын ā үшін aa) де оның есімімен байланысты және оның өмір заманында жазылған мәтіндерде кездеседі.
Accius was a prolific writer and enjoyed a very high reputation. The titles and considerable fragments (about 700 lines) of some fifty plays have been preserved. His career as a poet can be traced over the course of 36 years from B. C. 140, to B. C. 104. Most of his poetical works were imitations or free translations of the Greek, He also wrote on some Roman subjects, one of which, an examination of the tyranny of L. Tarquinius Superbus and his expulsion by Lucius Junius Brutus, was titled Brutus, and was probably written in honor of his patron D. Brutus. His favorite subjects were the legends of the Trojan War and the house of Pelops. Although the grandiloquence of his literary style was on occasion mocked by some of his peers, he continued to be cited by other writers long after his death. A spelling convention of writing long vowels double (such as aa for long ā) is also associated with him and is found in texts concurrent with his lifetime.
Саясат және мінез-құлық
Акций саяси тұрғыдан консервативті болды және әдетте қадір-қасиетімен және сыртқы тыныштығымен ерекшеленді. Дегенмен, ол әдеби қабілеттері бар адам, яғни өзінің күшімен жеткен адам, ешқандай еңбегісіз тек ақсүйектерге туған адамнан гөрі артық құрметке ие болуы керек деп есептеді. Кейбір жазушылар оның Музалар ғибадатханасына орнатқан, өзін-өзінің үлкен мүсіндеріне ирониямен қарады. Акцийдің "Атрей" пьесасының бір бөлігінде "oderint dum metuant" ("қорқынышпен қарасын, тіпті жек көруіне де бола береді") деген сөздер кездеседі.
Accius was politically conservative, and generally noted for his dignity and reserve. He did, however, believe that one with literary gifts, such as himself, ought to be accorded more respect than someone who, through no effort of their own, was merely born into the nobility. and some writers expressed a wry amusement at the larger than life statues of himself that he had erected in the temple of the Muses. A fragment of Accius' play Atreus features the line oderint dum metuant ("let them hate, so long as they fear").