Кіріспе

Чусова́я – Ресейдің Пермь өлкесінде, Свердловск облысы және Челябинск облысында ағатын өзен. Кама өзенінің саласы, ал Кама өзені өз кезегінде Волганың саласы болып табылады, Чусовской шығанағына, Камское су қоймасына құяды. Өзеннің ерекшелігі – бастауы Азиядағы Урал тауларының шығыс еңістерінде орналасқан, тауларды кесіп өтеді және көбінесе Еуропадағы батыс еңістерімен ағады. (Басқа дереккөздерде 777 шақырым) Чусова́яның негізгі салалары (көзінен сағасына қарай):

Ревда (сол жақ)
Үлкен Шишим (оң жақ)
Утка (сол жақ)
Сулеймен (оң жақ)
Межевая Утка (оң жақ)
Серебрянка (оң жақ)
Сильвица (оң жақ)
Кумыш (сол жақ)
Койва (оң жақ)
Усьва (оң жақ)
Лысьва (сол жақ)
Сильва (сол жақ)

Флора мен фауна

Чусовая өзенінің жоғарғы ағысында батпақтар мен шалғынды алқаптар көптеп кездеседі. Орман аз, көбінесе қарағайлы орман. Орта ағысы солтүстік тайғақ орманмен жабылған, онда қарағай, Сібір қарағайы, шырша және қанағат басым. Төменгі ағыста да орман сирек, көбінесе аспан, қайың, тау шағалы және күңгірт бар. Балықтардың ішінде шабақ, бас, мүйізбас, жабағы, шұбар, ида (Leuciscus idus), жалпақбас (Squalius cephalus) және көкбалық кездеседі. Ракушкалардың колониялары бар. Қосымша өзендерде бобърлардың іздері байқалады, ал өзеннің өзінде сусарлар мекендейді. Күзде өзенге үйректер, қаздар және басқа да су құстары келеді. Орта ғасырларда өзен алабында негізінен башқұрттар, мансилер және коми-пермяктар тұрған. Моңғолдарды жеңген Чулмандор шайқасы өзен сағасының жанында болған деп есептеледі. Чусовая өзені алғаш рет 1396 жылы Новгород жылнамаларында тілге алынған. Орыстар Оралды 16 ғасырдың басында белсенді түрде зерттеуді бастады, ал алғашқы орыс поселенісі – Нижнечусовские Городки 1568 жылы Чусоваяда пайда болды. 1579 жылдан бастап бұл поселенің гарнизонына орыс зерттеушісі Ермак басшылық етті. Ол кезде өзеннің барлық алабы Строгановтар саудагерлеріне тиесілі болған. Кейіннен Оралдан тысқары жерлер, соның ішінде Чусоваяның жоғарғы ағысы, Демидовқа берілді, ал Строганов пен Демидов иеліктерінің арасындағы шекара Межевая Утка өзенінде орналасқан. Демидов өз жеріндегі бай жергілікті кен орындарын белсенді түрде зерттеді және бірнеше темір зауыттарын салдырды, олардың ішінде Полевской (1722), Васильево-Шайтанский (1732), Срединный Урал (1734) және Северский (1735) бар. Орал арқылы теміржол салынар алдында өзен металл мен теріні Оралдан Ресейдің батыс өңірлеріне тасымалдау үшін маңызды арна болды. Осы мақсатта алғашқы порт 1703 жылы Петр I бұйрығымен Утка қосымша өзенінің сағасында салынды. 17-19 ғасырларда Чусоваяда кеме жүру жағдайын жақсартуға көп күш жұмсалды. Ең қауіпті жартастар динамитпен жарылды, соның ішінде Бриганд (бұл әлемдегі алғашқы бақыланатын су асты жарылыстарының бірі болды). Чусоваяда қолданылған баржалар ұзын және кең ағаш қайықтар болды, олар 200 тоннаға дейін жүк тасымалдай алатын. Кейбір баржалардың іші металл жолақтармен нығайтылып, 10 навигациялық маусымға дейін төзімді болды. Нәтижесінде өзен жағалауындағы көптеген поселеністер тастап кетеліп, қирады. Алайда, темір зауыттары сақталды және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Кеңес әскерін металлмен қамтамасыз етті. Өзен алабында темір, хром, платина, алтын, алмаз және көмірдің көптеген кен орындары бар. Олар 17 ғасырдан бері игерілуде, кейбіреулері тозығы жеткен, ал кейбіреулері әлі де қазылып жатыр. Өзен бойындағы негізгі поселеністер (көзінен сағасына қарай) – Ревда, Первоуральск, Билымбай, Староуткинск, Кын, Усть-Койва, Чусовой және Верхнечусовские Городки.

Экология

Пермь облысының қоршаған ортаны қорғау басқармасының мәліметінше, Чусовой қаласының жанындағы өзеннің суы ластанған және ішуге және санитарлық талаптарға сай емес. 2006 жылы мыс мөлшері рұқсат етілген ең жоғары концентрациядан (РЖК) екі есе, марганец 8 есе, темір 5 есе, мұнай 2 есе (2003 жылы РЖК-нің 21 есесі), алты валентті хром 1,5 есе (көбінесе Первоуральск қаласындағы "Хромпик" зауытының әсерінен) артты. Өзенді ең көп ластайтындар – Чусовский болат зауыты және Чусовский Горводоканалы.

Туризм

Чусовая көптен бері тау жыныстарымен және олардың поэтикалық атауларымен танымал. Олар шағын кемелерге ешқандай қауіп тудырмайды және туристерді қызықтырады. 1960 жылдары мұнда туристік бағыт құрылды, оны жыл сайын шамамен 3000 адам басып өтеді. Чусовой маңындағы Кунгур үңгірін жыл сайын шамамен 200 мың адам тамашалайды. Бұл карстық үңгірлер лабиринті гипс пен ангидриттердің сумен ерігенінің нәтижесінде пайда болған және қазірге дейін шамамен 20 метр тереңдікке дейін зерттелген.