Ұлыбритания Корольдік Әскери-теңіз күштерінің Upholder суасты қайығы

Кіріспе

Корольдік әскери-теңіз флотының U класты субмаринасы

HMS Upholder (P37) Vickers Armstrong компаниясымен Барроу-ин-Фернесте салынған U класты субмарина болды. Оның құрылысы 1939 жылдың 30 қазанында басталды, ал 1940 жылдың 8 шілдесінде құрылысшы директордың әйелі Дорис Томпсон оны суға түсірді. Су асты кемесі 1940 жылдың 31 қазанында қолданысқа берілді. Бұл U класындағы төрт субмаринаның бірі еді, олардың барлық кемелерде орнатылған 4 ішкі торпеда түтіктерімен қатар, алдыңғы бөлігінде екі сыртқы торпеда түтігі болды. Басқаларынан олардың айырмасы перископ тереңдігінде тереңдікті сақтауға кедеріл келтіргендіктен болды.

Мансап

Ол өзінің бүкіл мансабында командир-лейтенант Малкольм Дэвид Уэнклиннің басшылығында болды және Екінші дүниежүзілік соғыстың ең табысты британдық су асты кемесіне айналды. Жақсы дайындалғаннан кейін, ол 1940 жылдың 10 желтоқсанында Мальтаға жол тартты және онда орналасқан 10-шы су асты кемелер бригадасына қосылды. Ол 24 патрульді аяқтады, нәтижесінде 93,031 тонна жау кемелерін батырды, оның ішінде төрт әскери кеме болды: итальяндық эсминец Либеччо (Duisburg конвойы шайқасынан кейін), екі су асты кеме (итальяндық су асты кемесі Тричеко және итальяндық су асты кемесі Адмирал Сент-Бон) және бір көмекші мина іздеуші кеме, сондай-ақ он сауда кемесі, үш әскери транспорты, алты жүк кемесі және бір көмекші тасымалдаушы кеме. 1941 жылы 24 мамырда жасаған патрулі үшін Уэнклинге Виктория кресі табысталды, онда ол аса қорғалған конвойға шабуыл жасады, нәтижесінде итальяндық әскери транспортын батырды. 1941 жылдың 28 шілдесінде итальяндық крейсер Джузеппе Гарибальдиді (9500 тонна) зақымдады. 1941 жылдың 18 қыркүйегінде ол бірнеше сағаттың ішінде екі әскери транспортын батырды: бір-біріне ұқсас кемелер мен Upholder сонымен қатар неміс жүк кемесі Duisburg, француз танкері Capitaine Damiani, итальяндық жүк кемелері Dandolo және Sirio зақымдады, ал Тариго конвойы шайқасынан кейін құлаған неміс жүк кемесі Artaның қалдықтарын жойды.

Жетістіктер

+ Upholder кемелерінің батып кетуі
КүніКемеТуыТоннажыЕскермелер25 сәуір 1941Антониетта ЛауроФрейтер; 4 адам қаза тапты1 мамыр 1941АрктурФрейтер1 мамыр 1941ЛеверкузенФрейтер24 мамыр 1941Конте РоссоКөлік кемесі; 1297 адам қаза тапты және 1432 құтқарылды3 шілде 1941Лора С.Фрейтер; 6 адам қаза тапты және 32 аман қалды20 тамыз 1941ЭнотриаФрейтер; 2 адам қаза тапты22 тамыз 1941ЛюссинКөлік кемесі; 83 аман қалды18 қыркүйек 1941НептунияКөлік кемесі; Океаниямен бірге 384 адам қаза тапты, 5434 адам құтқарылды18 қыркүйек 1941ОкеанияКөлік кемесі; Нептуниямен бірге 384 адам қаза тапты, 5434 адам құтқарылды9 қараша 1941Либецио1615 тоннаЭсминец; 27 адам қаза тапты5 қаңтар 1942Аммираль Сен-Бон1461 тоннаСуасты кемесі; 59 адам қаза тапты, 3 аман қалды27 ақпан 1942ТембиенФрейтер; 497 адам қаза тапты, оның ішінде 419 британдық тұтқын; 157 адам құтқарылды, оның ішінде 78 тұтқын.18 наурыз 1942Трикеко810 тоннаСуасты кемесі; 38 адам қаза тапты және 11 аман қалды19 наурыз 1942B 14 МарияКөмекші мина іздеуші кеме. Барлығы: 93,031 GRT

Суға бату

Upholder өзінің 25-ші патрулінде, Англияға қайтып оралмас бұрынғы соңғысы болған кезде, барлық экипажымен бірге жоғалып кетті. 1942 жылғы 6 сәуірде патрульге шығып, 14 сәуірде байланыс үзілді. 12 сәуірде конвойді ұстау үшін патрульдік желі құруға бұйрық берілді, бірақ бұл сигналды алған-алмағаны белгісіз.

Оның жоғалуы туралы теориялар

Жоғалудың ең ықтимал себебі – оны барлау гидроұшағы байқағаннан кейін, 1942 жылғы 14 сәуірде Триполиден солтүстік-шығысқа қарай итальяндық торпедалық қайық «Пегасо» тастаған тереңдік зарядтарының салдарынан су асты қайығы құрбан болды, бірақ бетте ешқандай қирандылар көрінбеді. Шабуыл Уэнклиннің патрульдік аймағынан солтүстік-шығысқа қарай 100 шақырым жерде болды, және ол басқа нысандарды табу үшін орнын ауыстырған болуы мүмкін. Сондай-ақ, 1942 жылғы 11 сәуірде Триполи маңында минаға түсіп, қаза болған болуы да мүмкін, себебі су асты қайық мина даласына жақын жерде байқалған. Үшінші, азырақ ықтимал теория бойынша, 14 сәуірде Мисрата жанында неміс әуе күштері мен конвойдың күзеті су асты қайыққа қарсы әуеден және судан шабуыл жасаған, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін осы оқиғаның ресми тіркелмесі табылған жоқ. Итальяндық теңіз сардары Франческо Маттезини жүргізген соңғы зерттеулер сол конвойды қолдаған екі Dornier Do 17 және екі Messerschmitt Bf 110 ұшағынан тұратын неміс әуе патрулін көрсетіп тұр, олар «Пегасо» оқиғасынан екі сағат бұрын су асты нысанына бомбамен шабуыл жасаған. Автор сондай-ақ гидроұшақ экипажының «Пегасоға» көрсеткен нысанның су асты қайық екеніне, әлде дельфиндердің тобына жататынына көз жеткізбегенін айтады. Маттезини «Пегасоның» неміс ұшақтары бұрын зақымдаған су асты қайықты аяқтағанын мойындайды. Канадтық теңіз зерттеушісі Платон Алексиадес «Пегасо» мен неміс ұшақтарының мәлімдемелерін толығымен жоққа шығаруға болады деген қорытындыға келді. Британдық құжаттарды жан-жақты зерттеу көрсеткендей, су асты қайық шабуылдар болған жерлерде болмауы мүмкін. «ULTRA» арқылы алынған мәліметтер мен капитан S.10 (10-шы флотилия командирі) берген сигналға сәйкес, HMS Upholder 1942 жылғы 13 сәуірде «Monreale/Unione» конвойын тоқтатуға бағытталғанда минаға түсіп, қаза тапқан болуы мүмкін. Оның шамамен бағыты оны Триполиден солтүстікке қарай 15 шақырым жерде, 1941 жылғы 1 мамырда итальяндық «Alvise Da Mosto» және «Giovanni da Verrazzano» эсминецтері орнатқан итальяндық мина даласына («T» мина даласының d AN бөлімі) жақындатқан.

The most likely explanation for her loss is that after being spotted by a reconnaissance seaplane, she fell victim to depth charges dropped by the Italian torpedo boat Pegaso northeast of Tripoli on 14 April 1942 in the position , although no debris was seen on the surface. The attack was 100 miles northeast from Wanklyn's patrol area and he may have changed position to find more targets. It is also possible that the submarine was sunk by a mine on 11 April 1942 near Tripoli, when a submarine was reported close to a minefield. A third and less likely theory came from an alleged air and surface attack on a submarine contact by German aircraft and the escort of a convoy on 14 April off Misrata, but no official Axis record of this action was found after the end of World War II. More recent research carried out by Italian naval specialist Francesco Mattesini points to a German aerial patrol supporting the same convoy, comprising two Dornier Do 17 and two Messerschmitt Bf 110 aircraft, that attacked an underwater contact with bombs two hours before the Pegaso incident. The author also asserts that the seaplane crew was unsure if the target they pinpointed to Pegaso was a submarine or a school of dolphins. Mattesini admits the possibility that Pegaso could have finished off the submarine previously damaged by the German aircraft. Canadian naval researcher Platon Alexiades has concluded that the Pegaso and German aircraft claims can be dismissed outright. Close examinations of British records show that submarine could not have been in the positions where these attacks occurred. Following an ULTRA intercept and a signal from Captain S.10 (the 10th flotilla commander), it is most likely HMS Upholder was lost on a mine as she was proceeding to intercept the Monreale/Unione convoy on 13 April. Her likely route would have brought her close to an Italian minefield laid by the destroyers Italian destroyer Alvise Da Mosto and Italian destroyer Giovanni da Verrazzano on 1st May 1941 (section d AN of the "T" minefield) some 15 miles north of Tripoli.