Венецияның барокко сәулетшісі: Бальдассаре Лонгенаның өмірі мен шығармалары
Baldassare Longhena
Венециялық танымал сәулетші Бальдассаре Лонгена (1598-1682) өмірі мен еңбегі. Барокко стиліндегі монументалды ғимараттар, Санта-Мария-делла-Салуте базиликасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балдассаре Лонгена (1598 - 18 ақпан 1682) – итальяндық сәулетші, ол негізінен Венецияда жұмыс істеді, сол дәуірдегі барокко архитектурасының ең көрнекті өкілдерінің бірі болған.
Baldassare Longhena (1598 – 18 February 1682) was an Italian architect, who worked mainly in Venice, where he was one of the greatest exponents of Baroque architecture of the period.
Өмірбаян
Венецияда туған Лонгена архитектор Винченцо Скамоцциден оқыды және Скамоцци қайтыс болғаннан кейін Санкт-Марк алаңында оның монументалды Procuratie Nuove құрылысын аяқтады. Бұл Венеция Республикасының шенеуніктері үшін әсем резиденциялар мен кеңселерден тұратын кешен, қазіргі алаңға осы көрнекті түрін береді. Оның ең танымал жұмысы – 1631 жылы басталып, қаланың обадан құтылуы үшін Әзіретке алғыс айту мақсатында салынған, әсем безендірілген Санта-Мария-делла-Салют базиликасы. Бұл екі күмбезді шіркеу Гранди каналы мен Заттере арасындағы жартыаралда орналасқан және қаланың ең танымал нысандарының бірі болып табылады. Римдік триумф аркасы үлгісінде салынған басты кіреберіс кейіннен Венецияда және басқа жерлердегі шіркеулер мен соборларда қайталанған. Ол қалада көптеген басқа шіркеулерді жобалады, соның ішінде 1656 және 1680 жылдар аралығында салынған Chiesa dell'Ospedaletto және Santa Maria di Nazareth, бірақ соңғы шіркеудің фасады Джузеппе Сарди (1624–1699) есімді сәулетшіге тиесілі. Ол сонымен қатар Гранди каналына қарап тұрған Палаццо Беллони Батагия және Палаццо Джустиниани Лолин сарайларын жобалады. Оның ең ірі жобаларының бірі – 1624 және 1647 жылдар аралығында салынған Чиоггия соборы. Собор аяқталғаннан кейін ол Венецияның Үлкен каналында Ка' Резонико және Ка' Пезаро сарайларын жобалады, екеуі де оның қайтысынан кейін аяқталды. 1641 және 1680 жылдар аралығында ол Сан-Джорджо Маджоре монастырінің жаңа кітапханасын, үлкен баспалдақтарын, монастырь фасадын, жаңадан келгендер үйін, науқастар бөлмесін және қонақ бөлмелерін жобалады. Балдассаре Лонгена 1682 жылы Венецияда қайтыс болды.
Born in Venice, Longhena studied under the architect Vincenzo Scamozzi and after Scamozzi's death completed his monumental Procuratie Nuove in St. Mark's Square, a complex of imposing residences and offices for officials of the Venetian Republic that gives the square its appearance today. His best known work is the elegantly decorated Basilica di Santa Maria della Salute begun in 1631 to thank the Virgin for the city's deliverance from the plague. This two domed church on the peninsula between the Canal Grande and the Zattere is one of the city's best known landmarks. The main entrance, modeled on the Roman triumphal arch, was later copied in successive churches and cathedrals, in Venice and elsewhere. He designed many other churches in the city, among them the Chiesa dell'Ospedaletto and Santa Maria di Nazareth built between 1656 and 1680, although the façade of the latter church was designed by Giuseppe Sardi (1624–1699). He also designed the Palazzo Belloni Battagia and the Palazzo Giustiniani Lolin, both facing the Canal Grande. One of his largest designs was the Chioggia Cathedral, executed between 1624 and 1647. On the completion of the cathedral he designed two other palaces on the Grand Canal of Venice, Ca' Rezzonico and Ca' Pesaro, both completed after his death. Between 1641 and 1680 he designed the new library, the grand staircase, the monastery façade, the Novitiate building, the sick room and the guest rooms of the San Giorgio Maggiore monastery. Baldassare Longhena died at Venice in 1682.
Сыни қабылдау
Лонгена өзінің ұстаздары Винченцо Скамоцци мен Андреа Палладионың стилін дамытты. Бранко Митровичтің қайта өрлеу дәуірінің сәулет өнері туралы кітабында айтылғандай: "Скамоцци басты портиктің орталық аралықтарын дөңгелек залдың соңынан бағаналардың жиектерін көруге мүмкіндік беру үшін реттеді. Визуалды түрде бұл кіреберіс есігінен тысқары ресми кеңістік бар екенін іштен сездірудің бір жолы. Балдассаре Лонгена Венециядағы Санта-Мария-делла-Салютте де ұқсас ортогональ емес осьтер жүйесін қолданды. Палладио сияқты, Лонгенаның мұндай визуалды осьтерді жасауды жоспарлаған-жоспарламағаны немесе олар оның күрделі геометриясының нәтижесі ме екені белгісіз."
Longhena developed the style of his master Vincenzo Scamozzi and Andrea Palladio. As Branko Mitrović states in his book on renaissance architecture: "Scamozzi adjusted the central intercolumnation of the main portico so that the edges of columns can be seen from the end of a circular hall. Visually, this is a way to suggest from inside that there is another formal space beyond the entrance door Baldassare Longhena used a similar system of non orthogonal axes in Santa Maria della Salute in Venice. As with Palladio, it is unclear whether Longhena intended to form such visual axes or whether they are a by product of his complex geometries."